Pink Floyd - Meddle (1971)

Je zou inderdaad kunnen zeggen dat San Tropez en Seamus uit de toon vallen met de rest, maar we praten dan over 6 minuutjes van 'fun' van een kleine 47 minuten in totaal.

San Tropez klinkt erg relax en beetje lay-back opbeurend liedje. Seamus blijf ik erg grappig vinden en als je zelf honden hebt, dan kun je het wel waarderen. Het is gewoon een grap, maar heeft wel een lekkere blues sound. Of deze tekort doen of komen aan dit album is een kwestie van smaak.
Er zit wel vanalles in dit album: (progressieve) rock, jazz, blues en ietwat pop. Voor elk wat wils zullen we maar zeggen

Fearless is een echt Floydnummer en is na Pillow of winds toch een 'logisch' vervolg qua sound en zang?

Wat is echoes "live at pompei" een fantastisch nummer

"Meddle" intrigeert me meteen zonder dat ik ook maar een noot van de plaat heb gehoord. De hoes ademt een en al mystiek uit. Voor mij staat "Meddle" van Pink Floyd in het teken van het afsluitende, epische en heroïsche nummer "Echoes". Een drieëntwintig minuten durend muzikaal oorgasme. Eigenlijk werken de andere nummers toe naar deze briljante afsluiting. De opener "One of These Days" is eigenlijk direct al raak en vind ik direct the best of the rest. De nummers "A Pillow of Winds", "Fearless", "San Tropez" en "Seamus" vind ik wel best mooi, maar ze zijn voor mij de spanningopbouwers naar het magistrale "Echoes". De band speelt in perfecte harmonie. Het gitaarspel van David Gilmour is prachtig zoals altijd: warm, sfeervol, opbouwend, dreigend, intens en zo kan ik nog wel even doorgaan. De toetsen van Richard Wright laveren mooi tussen dat gitaarspel door. "Meddle" is de opmaat voor "The Dark Side of the Moon", maar heeft een totaal eigen geluid. Dat bewijst maar eens te meer dat Pink Floyd zich iedere keer weer opnieuw uitvindt. "Meddle" blijft me altijd bij vanwege "Echoes", en vanwege dat ene nummer mag deze plaat al memorabel worden genoemd.

1980, 15 jaar. Ik begin lp's te kopen. De twee waren 'Crime Of The Century' van Supertramp en 'Deep Purple In Rock'. Omdat ik voor het eerst Veronica's Top 100 Aller Tijden had geluisterd ('s nachts tussen 12 uur en 7 uur 's morgens, geweldig!) en de nummers 'School' en 'Child In Time' me te pakken hadden genomen. Maar via een schoolfeestje kwam ik in aanraking met Meddle met het onovertroffen 'Echoes'. Dit was de eerste plaat die ik kocht als geheel, niet om een liedje. En het is nog steeds een geweldige plaat. Mijn Floyd favorite is 'Dark Side Of The Moon, maar deze vecht met 'Animals' om de zilveren medaille.

Van de slechte platen van floyd is dit zeker een van de allermooiste.

Hoe bedoel je slechte platen?

Dat hij ze zoveel gedraaid heeft dat ze versleten zijn.

Pink Floyd weet mij altijd in verwarring te brengen. Op de verkeerde been te zetten, dat idee. Mijn reactie was een laffe poging de spitsvondige Roger Waters te imiteren. Was even vergeten dat die rol al aan David was vergeven.

Een hele trip die Echoes.

Fantastische trip weliswaar.

Geen bad trip zo te lezen......

Muziektrip(!) wel te verstaan;-)

De hele kant 1 is fantastisch.
De sound/sfeer van Echoes op kant 2 lijkt enigszins op Song For Our Ancestors van Steve Miller Band uit 1968, maar dat maakt het niet minder prachtig.

Wat te zeggen over Echoes. David Gilmour en Rick Wright zingen samen prachtig. Het thema is ijzersterk en het geluid volledig uitgekristalliseerd en helder. De opmaat voor Dark side. Kant 2 of eigenlijk kant 1 doet me wat minder en lijkt (net als Atom Heart Mother) vooral met ideetjes en vluchtige songs te zijn gevuld m.u.v One of these days natuurlijk.

Eigenlijk vallen San Tropez en Seamus wat uit de toon. Ik vind de overgang van One Of These Days naar de oase van rust in A Pillow Of Winds geniaal. Mooi zweverig liedje.
Fearless vind ik ook smaakvol. Wat meer een song met kop en staart.

Vandaag in 1971 is dit album uitgekomen en een verhoging naar 4*:)

Voor zover ik weet is het album hier in Europa op 30 oktober en in Noord-Amerika op 13 november uitgekomen. Ik sorteer mijn albums per jaar en ik probeer altijd precies te weten wanneer een album is uitgekomen.

Ik houd het op 1971

Ga je dat voortaan ieder jaar doen?

Neen, maar heb het daarmee nog eens beluisterd en vond dat ie hoger verdiende dan 3,5*

Echoes is naar mijn mening het beste wat er ooit op plaat is geproduceerd (of toch binnen de rockmuziek). Magistraal gewoon, en alleen daarom verdient dit album 5*. De A-kant is minder, maar ook deze vind ik écht goed. Album vol variatie, waarin er een perfecte afwisseling is tussen psychedelische uitstappen (Echoes/One of these Days), rustige folksongs (Fearless), Lange epsiche stukken (Echoes), en de minder serieuze kant van Pink Floyd (Seamus).

Mijn favoriete album van Pink Floyd.

Edit: ja nu zie ik het ook. Inmiddels gecorrigeerD.

Kanjer van een fout heb je daar geproduceerd, maar kom... Leve Echoes.

Top 2000 draaide 'm helemaal....... toch wel netjes. Alleen bij The End van The Doors werd het halverwege afgebroken........ weer niet zo netjes

Hurricane van Bob Dylan ook ingekort, Fool's Overture van Supertramp weer niet.

Niet meer dan terecht dat Echoes zo hoog staat in die lijst. Het is en blijft een meesterwerk.

Volkomen terecht inderdaad. Lang niet alle lange songs blijven interessant. Het mist vaak het organische element.
Dat is hier helemaal in orde. Het verveeld niet, het straalt warmte en spanning uit, en is perfect uitgewerkt.

De Pompeij-versie binnenkort maar weer eens kijken, die was weliswaar in tweeën gesplitst, maar niet minder goed.

Beter zelfs!

De Pompeii-versie is mijn persoonlijke favoriet, zeker met die geweldige beelden er bij.
Een goede tweede is wat mij betreft de volgende BBC versie.

Ook zeer de moeite waard is deze versie van David Gilmour.
Het begin van en met Richard Wright is puur kippenvel

Heb menig bootleg, maar die van de BBC kende ik nog niet. Meteen maar even opgezocht .
Toch kunnen de virtuoze van de Nederlandse coverband Pink Project er ook wat van.
Anyway, ga vanavond maar weer eens de studioversie luid opzetten.