Pink Floyd - The Final Cut (1983)
mijn stem
666 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Harvest
-
The Post War Dream (3:03)
-
Your Possible Pasts (4:22)
-
One of the Few (1:22)
-
When the Tigers Broke Free * (3:16)
-
The Hero's Return (2:57)
-
The Gunner's Dream (5:06)
-
Paranoid Eyes (3:43)
-
Get Your Filthy Hands Off My Desert (1:16)
-
The Fletcher Memorial Home (4:12)
-
Southampton Dock (2:08)
-
The Final Cut (4:48)
-
Not Now John (5:02)
-
Two Suns in the Sunset (5:20)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
43:19
(46:35)
0
geplaatst: 18 juni 2008, 20:22 uur
Het is een feit dat er een vrij groot contrast is tussen dit Pink Floyd en dat van the Dark Side Of The Moon. DSOTM draaide voornamelijk rond melodie, rond de muziek. Het Pink Floyd van The Wall en van The Final Cut richt zich meer op het tekstuele (Waters voert zijn zin door) en daardoor zijn het geen kant-en-klare platen die bij de eerste luisterbeurt meteen aanspreken.
Heeft voor mij, als Pink Floyd fan, zeer lang geduurd eer ik The Wall een goed album vond, maar nu vind ik het goed en bestempel ik het zelfs als een meesterwerk. The Final Cut gaat verder met de formule van The Wall, maar buit het terwijl ook uit. Het berust zich nog minder op melodie en nog meer op tekst...
Je leert deze albums waarderen in stadia en ik ben nog niet in het stadium beland waarin ik het album accepteer. Bijvoorbeeld The Gunners Dream: dat gefluister - geroep - gefluisterd - geroep - ... spreekt me helemaal niet zo veel aan als het melodieuze Time of Wish you were here.
Ook het psychedelische is ver zoek, en dat is waar ik Pink Floyd zo enorm voor waardeerde.
Toch 3*, want het is en blijft uiteraard Pink Floyd
Heeft voor mij, als Pink Floyd fan, zeer lang geduurd eer ik The Wall een goed album vond, maar nu vind ik het goed en bestempel ik het zelfs als een meesterwerk. The Final Cut gaat verder met de formule van The Wall, maar buit het terwijl ook uit. Het berust zich nog minder op melodie en nog meer op tekst...
Je leert deze albums waarderen in stadia en ik ben nog niet in het stadium beland waarin ik het album accepteer. Bijvoorbeeld The Gunners Dream: dat gefluister - geroep - gefluisterd - geroep - ... spreekt me helemaal niet zo veel aan als het melodieuze Time of Wish you were here.
Ook het psychedelische is ver zoek, en dat is waar ik Pink Floyd zo enorm voor waardeerde.
Toch 3*, want het is en blijft uiteraard Pink Floyd
0
yEYo!
geplaatst: 9 augustus 2008, 16:23 uur
Beetje te wisselvallig album.
The Post War Dream om even in te komen.
Dan het inkomen van de drums bij Your Possible Pasts,die overgang telkens is verbluffend.
The Hero's Return doet me denken aan The Wall,heerlijk vol geluid dat.
Volgende is redelijk,houd persoonlijk niet echt van die saxofoon erbij,vind ik iets minder.
Paranoid Eyes......mwa.....had er niet op gehoeven.
Maar The Fletcher Memorial Home vind ik al stukken beter,vooral ook de solo erbij.
Southampton Dock: ??,ja het houdt vast iets in,maar ik let bij muziek als dit nooit op teksten en dan is het zoals nu ook gelijk een nummer van geen betekenis voor mij.
The Final Cut vind ik wel een goed krachtig nummer met een mooie opbouw,maar meer ook niet.
Not Now John,lekker begin maar dan komt die solo al rond 1:40,veel te vroeg en wat daarna komt vind ik maar niks.
Als einde Two Suns in the Sunset,niks op aan te merken,zelfs een van de beste op het album.
Ik geef er toch maar wel een 3,5 voor,weet eigelijk niet waarom,had ook zo een 3 kunnen zijn.
Misschien omdat ik nummer 2 en 3 iets speciaals hebben.
The Post War Dream om even in te komen.
Dan het inkomen van de drums bij Your Possible Pasts,die overgang telkens is verbluffend.
The Hero's Return doet me denken aan The Wall,heerlijk vol geluid dat.
Volgende is redelijk,houd persoonlijk niet echt van die saxofoon erbij,vind ik iets minder.
Paranoid Eyes......mwa.....had er niet op gehoeven.
Maar The Fletcher Memorial Home vind ik al stukken beter,vooral ook de solo erbij.
Southampton Dock: ??,ja het houdt vast iets in,maar ik let bij muziek als dit nooit op teksten en dan is het zoals nu ook gelijk een nummer van geen betekenis voor mij.
The Final Cut vind ik wel een goed krachtig nummer met een mooie opbouw,maar meer ook niet.
Not Now John,lekker begin maar dan komt die solo al rond 1:40,veel te vroeg en wat daarna komt vind ik maar niks.
Als einde Two Suns in the Sunset,niks op aan te merken,zelfs een van de beste op het album.
Ik geef er toch maar wel een 3,5 voor,weet eigelijk niet waarom,had ook zo een 3 kunnen zijn.
Misschien omdat ik nummer 2 en 3 iets speciaals hebben.
0
geplaatst: 9 augustus 2008, 21:15 uur
yEYo! schreef:
maar ik let bij muziek als dit nooit op teksten
Jammer want dat in nou net het sterke punt van dit album de goede en vooral diepgaande texten. Beluister dit album een keer of 10, neem de texten in je op en je merkt dat je hem steeds beter gaat vinden. Als je de texten in combinatie met de muziek en de dramatiek wat beter hebt leren begrijpen kom je vanzelf tot een hogere score.Je bent nog jong en hebt dus nog alle tijd om dit album goed te leren kennen. De stem van Waters b.v gaat bij mij echt door merg en been, en zo heb ik Waters nooit meer gehoord op wat voor album dan ook.maar ik let bij muziek als dit nooit op teksten
0
geplaatst: 13 augustus 2008, 17:25 uur
Ik weet nog dat dit album uitkwam , ik vond er niet veel aan en dacht aan een miskoop , door de jaren heen ben ik dit album veel beter gaan vinden en nu anno 2008 hoort het tot de 5 beste Floyd albums .
Deze moet je lekker voor gaan zitten , de vrouw naar de kienzaal schoppen de koptelefoon op zetten en genieten maar .
Deze moet je lekker voor gaan zitten , de vrouw naar de kienzaal schoppen de koptelefoon op zetten en genieten maar .
0
geplaatst: 17 augustus 2008, 11:32 uur
Berichten verplaatst naar De Site > Gebruikers > MuMe users en de smaak van hun partners
0
geplaatst: 20 augustus 2008, 17:45 uur
Aegonis schreef:
Het is een feit dat er een vrij groot contrast is tussen dit Pink Floyd en dat van the Dark Side Of The Moon. DSOTM draaide voornamelijk rond melodie, rond de muziek. Het Pink Floyd van The Wall en van The Final Cut richt zich meer op het tekstuele (Waters voert zijn zin door) en daardoor zijn het geen kant-en-klare platen die bij de eerste luisterbeurt meteen aanspreken.
Heeft voor mij, als Pink Floyd fan, zeer lang geduurd eer ik The Wall een goed album vond, maar nu vind ik het goed en bestempel ik het zelfs als een meesterwerk. The Final Cut gaat verder met de formule van The Wall, maar buit het terwijl ook uit. Het berust zich nog minder op melodie en nog meer op tekst...
Je leert deze albums waarderen in stadia en ik ben nog niet in het stadium beland waarin ik het album accepteer. Bijvoorbeeld The Gunners Dream: dat gefluister - geroep - gefluisterd - geroep - ... spreekt me helemaal niet zo veel aan als het melodieuze Time of Wish you were here.
Ook het psychedelische is ver zoek, en dat is waar ik Pink Floyd zo enorm voor waardeerde.
Toch 3*, want het is en blijft uiteraard Pink Floyd
Het is een feit dat er een vrij groot contrast is tussen dit Pink Floyd en dat van the Dark Side Of The Moon. DSOTM draaide voornamelijk rond melodie, rond de muziek. Het Pink Floyd van The Wall en van The Final Cut richt zich meer op het tekstuele (Waters voert zijn zin door) en daardoor zijn het geen kant-en-klare platen die bij de eerste luisterbeurt meteen aanspreken.
Heeft voor mij, als Pink Floyd fan, zeer lang geduurd eer ik The Wall een goed album vond, maar nu vind ik het goed en bestempel ik het zelfs als een meesterwerk. The Final Cut gaat verder met de formule van The Wall, maar buit het terwijl ook uit. Het berust zich nog minder op melodie en nog meer op tekst...
Je leert deze albums waarderen in stadia en ik ben nog niet in het stadium beland waarin ik het album accepteer. Bijvoorbeeld The Gunners Dream: dat gefluister - geroep - gefluisterd - geroep - ... spreekt me helemaal niet zo veel aan als het melodieuze Time of Wish you were here.
Ook het psychedelische is ver zoek, en dat is waar ik Pink Floyd zo enorm voor waardeerde.
Toch 3*, want het is en blijft uiteraard Pink Floyd
Draaien en draaien maar dan kom je vanzelf in dat stadium.
Dit album is een absoluut meesterwerk en behoort tot de beste Floyd albums ever .
Er komt een dag dat jij dat ook gaat inzien .
0
geplaatst: 20 augustus 2008, 20:16 uur
Aegonis schreef:
Het Pink Floyd van The Wall en van The Final Cut richt zich meer op het tekstuele (Waters voert zijn zin door) en daardoor zijn het geen kant-en-klare platen die bij de eerste luisterbeurt meteen aanspreken.
Het Pink Floyd van The Wall en van The Final Cut richt zich meer op het tekstuele (Waters voert zijn zin door) en daardoor zijn het geen kant-en-klare platen die bij de eerste luisterbeurt meteen aanspreken.
volgens mij zijn dat dan toch juist de interessante platen??!!??
0
geplaatst: 24 augustus 2008, 22:52 uur
Wat is dit toch een briljante plaat , het verveeld geen seconde , vooral met de koptelefoon op klinkt dit waanzinnig , ik zet hem in mijn top 10 .
Elke keer als dat kanonschot komt schrik je je wezenloos.
Elke keer als dat kanonschot komt schrik je je wezenloos.
0
Mostlyanthony
geplaatst: 26 augustus 2008, 00:02 uur
Akkoord, dat is het hoogtepunt van de plaat. Helaas is de rest van dat nummer zo slaapverwekkend.
0
geplaatst: 26 augustus 2008, 00:25 uur
Ik zit nog steeds te wachten op dat Waters/Gilmour bitch-slap-partijtje hier...
Beide voor-de-hand-liggende albums duiken nogal regelmatig op bij de updates tegenwoordig...
Beide voor-de-hand-liggende albums duiken nogal regelmatig op bij de updates tegenwoordig...
0
geplaatst: 1 september 2008, 16:54 uur
Ik vind dit één van de beste Pink Floyd albums, ondanks het gemis van toetsenist Rick Wright.
Op inhoud maakt Pink Floyd het verschil met tal van andere bands. Tekstueel en muzikaal interessant, meeslaepend en vol gevoel. Erg mooie plaat, waarvan ik 'The fletcher memorial home', 'The final cut', 'The gunner's dream', 'Paranoid eyes' en 'Not now John' tot de hoogtepunten reken.
Op inhoud maakt Pink Floyd het verschil met tal van andere bands. Tekstueel en muzikaal interessant, meeslaepend en vol gevoel. Erg mooie plaat, waarvan ik 'The fletcher memorial home', 'The final cut', 'The gunner's dream', 'Paranoid eyes' en 'Not now John' tot de hoogtepunten reken.
0
geplaatst: 5 september 2008, 17:42 uur
Wat een echte en oprechte plaat is dit, recht uit het hart deze plaat, wat intensiteit betreft vind ik dit misschien wel de allerbeste PF plaat die er is. tja tis altijd moeilijk kiezen bij PF, en het hangt echt van je stemming af wanneer en op welk moment je welke plaat goed vind. niet om elke dag te draaien deze, maar Waters zul je met nooit meer gevoel en oprechtheid horen zingen dan op deze plaat. De nummers die Crush hierboven benoemd vind ik ook de hoogtepunten van deze plaat, wat eigenlijk 1 en al hoogtepunt is vind ik. Waters solo plaat of PF maakt mij niet uit, als het maar gemeend en recht uit het hart komt, en dat isie.
0
Father McKenzie
geplaatst: 5 september 2008, 17:50 uur
Tja, deze klinkt gewoon als een solo-plaat van Waters... waar is het magische PF geluid? De wat mysterieuze geluidseffecten die hun zo eigen waren?
Neen, voor mij is The Wall hun laatste meesterwerk.
Deze is voor mij echt maar FC Knudde...
Op The Division Bell herstelt de band zich een beetje... maar dat kon niet meer tippen met hun hoogtijdagen (67 - 79).
It's all perception, of course!
Neen, voor mij is The Wall hun laatste meesterwerk.
Deze is voor mij echt maar FC Knudde...
Op The Division Bell herstelt de band zich een beetje... maar dat kon niet meer tippen met hun hoogtijdagen (67 - 79).
It's all perception, of course!
0
geplaatst: 5 september 2008, 17:57 uur
FC Knudde? Dat kan ook wel met een beetje meer respect niet, er zijn er velen die deze wel goed vinden, jij niet, ok dat is dan zo, jouw mening, maar om dit nou respectloos af te gaan doen met een opmerking als FC Knudde...... 
0
geplaatst: 5 september 2008, 18:37 uur
Iets gewoon heel erg slecht vinden blijft ook een mening en moet dus kunnen. Vind ik.
Natuurlijk is er sprake van een hoofdrol voor Waters op dit album, maar dat is hoe ik PF nou juist graag hoor. Al bevalt mij bijvoorbeeld op 'The Wall' ook vooral de afwisseling in zang van Waters en Gilmour, maar ook zonder dat (Gilmour is alleen als zanger te horen in 'Not now John') blijft dit voor mij één der beste, zo niet de beste PF plaat.
Natuurlijk is er sprake van een hoofdrol voor Waters op dit album, maar dat is hoe ik PF nou juist graag hoor. Al bevalt mij bijvoorbeeld op 'The Wall' ook vooral de afwisseling in zang van Waters en Gilmour, maar ook zonder dat (Gilmour is alleen als zanger te horen in 'Not now John') blijft dit voor mij één der beste, zo niet de beste PF plaat.
0
geplaatst: 5 september 2008, 18:38 uur
In mijn geval is dit een ode aan familieleden die door WO 2 zijn omgekomen, en die ik nooit heb gekend dus. Dan lees je hier iets over FC Knudde, even denk je heb ik dat wel goed gelezen. Ja het staat er echt. En dat voelt niet goed aan. Een dergelijke plaat verdient respect. Daar ga je het niet hebben over de relatie tussen Waters en Gilmour. Zoiets hoor je aan als een preek. FC Knudde, hoe kom je erop?
0
geplaatst: 5 september 2008, 18:48 uur
Maar een opmerking bij dit album als FC Knudde, en dat respectloos vinden, is ook een mening, moet ook kunnen vind ik.
0
geplaatst: 5 september 2008, 18:48 uur
Natuurlijk. En ik mag dat weer gezeur vinden, maar beter is het om het over het album te hebben.
Bij alles wordt 'respect' geroepen de laatste jaren en meestal dient de (op deze manier ook nog eens foutief gebruikte) term er voral toe mensen met wie men het niet eens is de mond te snoeren.
Als je een site bezoekt waar meningen van mensen op zijn te vinden, moet je niet raar opkijken wanneer daar eens wat tussen staat wat je niet bevalt. Ik vind dit gezeur.
Ontopic maar weer? (want dat was de reactie van Father McKenzie in ieder geval wel!)
Bij alles wordt 'respect' geroepen de laatste jaren en meestal dient de (op deze manier ook nog eens foutief gebruikte) term er voral toe mensen met wie men het niet eens is de mond te snoeren.
Als je een site bezoekt waar meningen van mensen op zijn te vinden, moet je niet raar opkijken wanneer daar eens wat tussen staat wat je niet bevalt. Ik vind dit gezeur.
Ontopic maar weer? (want dat was de reactie van Father McKenzie in ieder geval wel!)
0
Father McKenzie
geplaatst: 5 september 2008, 19:34 uur
ricardo schreef:
FC Knudde? Dat kan ook wel met een beetje meer respect niet, er zijn er velen die deze wel goed vinden, jij niet, ok dat is dan zo, jouw mening, maar om dit nou respectloos af te gaan doen met een opmerking als FC Knudde......
FC Knudde? Dat kan ook wel met een beetje meer respect niet, er zijn er velen die deze wel goed vinden, jij niet, ok dat is dan zo, jouw mening, maar om dit nou respectloos af te gaan doen met een opmerking als FC Knudde......
Het is niet omdat je FAN bent van een band - en laat ons duidelijk wezen, ik heb echt alles van Pink Floyd in huis, dus màg ik me fan noemen - dat je ook alle platen superformidabelfantastisch moet vinden.
Ik druk me dus voor dit album geheel en al respectloos uit, het zij zo, voor mij is dit een knullige plaat, zo klinkt dit in mijn onvolmaakte oortjes, ik kan daar niet aan doen; ik hoor geen avontuurlijke en muzikaal afwisselende of interessante plaat, dus vind ik dit gewoon : FC Knudde dus, helaas!
PS: Ik ben ook zwààr fan van Neil Young en de Rolling Stones, en in mijn ogen/oren hebben beide acts zowel de meest formidabele platen als de grootste stinkers uitgebracht, kijk, géén band of artiest is feilloos... en alles is tenslotte perceptie, wie van dit album echt kan genieten moet dat dan maar doen, toch? En zich vooral niet te erg storen aan wie dit echt een minder plaatje vindt, moet kunnen dacht ik zo...
0
geplaatst: 5 september 2008, 19:40 uur
maar dat je -the division bell- beter vindt dan -the final cut- is gewoon lachwekkend, i`m sorry.
0
Father McKenzie
geplaatst: 5 september 2008, 19:41 uur
snarf349 schreef:
maar dat je -the division bell- beter vindt dan -the final cut- is gewoon lachwekkend, i`m sorry.
maar dat je -the division bell- beter vindt dan -the final cut- is gewoon lachwekkend, i`m sorry.
Vind je? Ik denk niet dat ik daar alleen in sta, lang niet dus...
0
geplaatst: 5 september 2008, 19:44 uur
snarf349 schreef:
maar dat je -the division bell- beter vindt dan -the final cut- is gewoon lachwekkend, i`m sorry.
maar dat je -the division bell- beter vindt dan -the final cut- is gewoon lachwekkend, i`m sorry.
Belachelijk, wat een onzin. Voor mij is The Division Bell een plaat waar ik veel emotionele waarde aan hecht omdat een nummer als High Hopes sterk verbonden is met wat erg heftige gebeurtenissen uit mijn persoonlijke leven. Alleen daarom al is dat voor mij een geweldige plaat.
Met The Final Cut heb ik geen enkele emotionele binding en daarom vind ik dat een mindere plaat. Muziek is ook emotie, Frans.
0
geplaatst: 5 september 2008, 19:51 uur
Ik vind The division Bell ook erg goed, net als deze, hangt gewoon van mijn stemming af. Verder vind ik dat PF maar weinig echt slechte platen hebben afgeleverd, want noem maar eens een band op die door de jaren heen zoveel veranderd heeft, en zoveel variatie heeft gebracht in hun hele ouvre dan PF, dat maakt het ook voor mij eigenlijk wel 1 van de allerbeste bands ooit.
0
Father McKenzie
geplaatst: 5 september 2008, 20:00 uur
Voor mij is Pink Floyd één van de drie beste bands ever... dus ik volg ricardo.
Maar voor mij is deze en ook A Momentary Lapse of Reason echt een stuk minder dan de rest van hun oeuvre; Tja, zo zal iedereen wel één of meerdere platen wat minder vinden, moet toch kunnen, dacht ik?
Maar voor mij is deze en ook A Momentary Lapse of Reason echt een stuk minder dan de rest van hun oeuvre; Tja, zo zal iedereen wel één of meerdere platen wat minder vinden, moet toch kunnen, dacht ik?
0
geplaatst: 5 september 2008, 20:16 uur
Wat een commotie hier vandaag, en dat in een kader waar eigenlijk appels met peren worden vergeleken. The Final Cut kan je met de beste wil van de wereld niet vergelijken met The Division Bell omdat deze laatste geen concept album is als deze. The Division Bell is een album met fijne technische songs die wat verwijzingen zijn naar het verleden van de band. Terwijl The Final Cut een behoorlijk zwaar concept heeft. Oorlog en verderf. Wat dat betreft had dit beter een officieel solo-album kunnen zijn van Rodger Waters, omdat ik bij Pink Floyd niet gelijk denk aan loodzware concepten. Goed The Wall en Animals waren dat ook, en daardoor niet typische Floyd albums. Daar probeer ik wel zoveel mogelijk consequent in te zijn.
0
geplaatst: 5 september 2008, 20:23 uur
Ik vind PF mede door hun enorme variatie door de jaren heen samen met Zappa de beste band/artiest die ik ken, ik vind nu Tool b.v ook erg goed, maar die hebben nog maar 4 albums uitgebracht, en de toekomst moet gaan uitwijzen of die band ook een legendarische status kan verwerven. de albums die ze nu al uitgebracht hebben zijn al zo goed dat het eigenlijk niet beter meer kan, ze zullen ook moeten gaan varieren om echte topalbums op de markt te kunnen blijven brengen, om dezelfde legendarische status te kunnen gaan verwerven als PF of Zappa.
0
geplaatst: 5 september 2008, 20:38 uur
Mij interesseert wat men noemt 'een legendarische status' van een band dan weer helemaal niets. Voor mij allemaal gezwets in de ruimte.
Ik vind muziek goed of niet en een band die meerdere platen heeft uitgebracht waarvan ik de muziek goed vindt, kan ik een goede band noemen, maar dat blijft iets heel persoonlijks en dat is nou juist het leuke aan muziek, vind ik.
Het concept is één van de elementen die mij aanspreekt aan 'The final cut', omdat niet alleen met de teksten, maar ook met de muziek het thema tot uiting komt met de emotie die daarbij past. Erg mooi. In hoeverre PF 'legendarisch' is zal mij verder een worst wezen.
Ik vind muziek goed of niet en een band die meerdere platen heeft uitgebracht waarvan ik de muziek goed vindt, kan ik een goede band noemen, maar dat blijft iets heel persoonlijks en dat is nou juist het leuke aan muziek, vind ik.
Het concept is één van de elementen die mij aanspreekt aan 'The final cut', omdat niet alleen met de teksten, maar ook met de muziek het thema tot uiting komt met de emotie die daarbij past. Erg mooi. In hoeverre PF 'legendarisch' is zal mij verder een worst wezen.
0
geplaatst: 5 september 2008, 21:01 uur
herman schreef:
Belachelijk, wat een onzin. Voor mij is The Division Bell een plaat waar ik veel emotionele waarde aan hecht omdat een nummer als High Hopes sterk verbonden is met wat erg heftige gebeurtenissen uit mijn persoonlijke leven. Alleen daarom al is dat voor mij een geweldige plaat.
Met The Final Cut heb ik geen enkele emotionele binding en daarom vind ik dat een mindere plaat. Muziek is ook emotie, Frans.
(quote)
Belachelijk, wat een onzin. Voor mij is The Division Bell een plaat waar ik veel emotionele waarde aan hecht omdat een nummer als High Hopes sterk verbonden is met wat erg heftige gebeurtenissen uit mijn persoonlijke leven. Alleen daarom al is dat voor mij een geweldige plaat.
Met The Final Cut heb ik geen enkele emotionele binding en daarom vind ik dat een mindere plaat. Muziek is ook emotie, Frans.
je zegt eigelijk hetzelfde als ik, maar dan andersom. de bedoelde emotie heb ik dus met -the final cut-.
ik heb alles van p.f. in bezit, maar bijna altijd (zowat al 25 jaar) draai ik deze.
* denotes required fields.