Genesis - Abacab (1981)

Kijk15 september in je platenzaak,

En dan?

zie je de remaster box van de Gabriel years...

Hij is te bestellen op NLStore voor €122,- maar ik wacht totdat de prijs daalt.

Wacht daarin niet te lang want ik weet uit betrouwbare bron dat iedere winkel moest opgeven hoeveel hij er wilde hebben en dat hebben ze dan naar boven afgerond en zoveel worden er dan voor Nederland gemaakt.

Overigens is dit al een aardige prijs, maar 119 euro zal wel de winkel prijs worden bij de goedkopere cd-winkels.

Ach ik haal via het internet m'n cd's allang niet meer uit Nederland. Maar ik moet het even checken: Amerika heeft geloof ik niet de bonus cd's bij de box sets. De vorige had ik uit Duitsland voor €80,- toen ie een paar maanden uit was!

7 sacd en 5 dvd's worden het.

Maar 15 september was een antwoord op the cage medley van Collins en die kan natuurlijk Gabriel niet vervangen al doet die ook 400% zijn best.
Een kwijlerd blijft een kwijlerd tenslotte.

Ah, ok dan. Ik ken In The Cage met Gabriel alleen van The Lamb natuurlijk. Maar de Collins uitvoering op TSL loopt toch echt wel bijzonder gesmeerd met een berg power. Het waren dan ook de jaren 80. Collins heeft bij vlagen toch wel mooi werk afgeleverd, zij het dat zijn sterrenstatus hem nogal buiten zijn eigen proporties dreef. Maar ook Gabriel heeft tenenkrommend commerciele flutplaten afgeleverd. En alweer in diezelfde jaren 80.

Het valt niet altijd mee om de waarheid onder ogen te zien!

Dat vind ik dan een hele slechte 'waarheid'!

(@Ssttt: De Waarheid? )



5 dvd's?
Dan zit er zeker geen dvd bij het bonusmateriaal?

De èchte waarheid is dat ik, behalve het nummer Abacab, dit album van Genesis niet ken. Pas zag ik 'm voor weinig euri in een verkoopbak liggen. Kan ik Abacab kopen? Of is Abacab inderdaad erg slecht? Ik lees hier redelijk tegenovergestelde meningen.

Als je primair in jaren '80 Genesis geïnteresseerd bent, kun je hem best proberen, al zou ik ook dan de drie platen die hierna komen meer kans geven. Dit is een wat vreemde eend in de bijt, waar de band nogal met new wave stoeit.

De beste nummers zijn geenszins met jaren '70 Genesis (wat mijn voorkeur heeft) te vergelijken, maar zijn op hun eigen merites wel aardig en ook vrij unieke producten in het repertoire. Het merendeel van deze plaat vind ik echter nogal flauw.

Voor écht weinig euri kun je je er allicht geen buil aan vallen.

Ach, hij is best te doen, maar Whodunnit is een ware martelgang. Skippen, dat nummer, dan valt het eigenlijk best mee. Maar ik zou inderdaad eerder gaan voor de 'gele' die hierna kwam of We Can't Dance. Of, sterker: Probeer Duke eens!

Invisible Touch vind ikzelf nogal flauw, maar wellicht dat je er anders over denkt...

Niet kopen, is dat ik hem niet heb als cd anders mocht je hem hebben.

Het is dat hij in de box zat anders had ik hem ook niet op dvd/sacd.
Heb de 2de box ook niet gekocht en alleen een paar losse schijven.
Het is echt bagger.

Berichten verplaatst naar Peter Gabriel - So (1986)

De allerlaatse is de beste van de laaste 4 of 5 cd's.
Maaar ja dat is zonder mijn grote vriend Collins.

Ik vond Abacab destijds helemaal niet slecht, zij het dat het allemaal erg direct en steriel overkwam vergeleken bij de voorgaande albums. De prijsnummers Abacab, Dodo/Lurker, Me And Sarah Jane en Keep It Dark heb ik desondanks helemaal grijs gedraaid. En zelfs Whodunnit kon er op bepaalde momenten prima mee door. Een heel apart en zelfs experimenteel nummer met een bijzondere keyboard/drumsound. Met de rest had/heb ik helemaal niks en heb ik in al die jaren evenveel keren beluisterd als op de vingers van 1 hand te tellen zijn.

Beter dan Duke, dat betwijfel ik, en voor een geïnteresseerde is het misschien beter er even mee te wachten. Het is nl. een heel andere Genesis.

CD die in de loop van de tijd inderdaad steeds magerder wordt. Ik vond het eerst ook nog gaan, zoals Bluebird, nu voel ik zelden nog aandrang de schijf te trekken. Nou ja, een aantal tracks komen nog voorbij als compilatie zoals Me and Sarah Jane, Dodo en ik heb altijd een zwak gehad voor Man on the corner. Collins trekt de macht volledig naar zich toe na Duke, een enigszins stuurloze cd tussen And there were three en Abacab. Collins was/is een grote fan van de blazerssectie van Earth, Wind & fire. Bij Abacab vindt hij de tijd rijp, ze op grote schaal te introduceren in de muziek van Genesis. Nu heb je experimenten en experimenten. Deze had hij beter kunnen laten. Hij wordt nog steeds buitengewoon agressief (hij weet het nog steeds) van met name de zeer negatieve reacties van de boze Nederlandse fans, kenbaar gemaakt tijdens de Abacab toer in Nederland (Amsterdam toch?) Hij had de juiste tijd en plaats beter moeten inschatten. Ik vind de blazers op de eerste solo-cd's van Collins helemaal niet bezwaarlijk; laten concurreren met Tony Banks is eigenlijk niet om aan te horen. Whodunnit, Keep it dark: Genesis onwaardig.

Tja, het blijft een vreemde plaat, Abacab, maar er staan toch wel wat goede platen op. Allereest Abacab, ijzersterke compostite en veruit de beste van het album. Verder Man on de corner, Dodo/Lurker, Me and Sara Jane. Who dunnit en Keep it dark zijn idd Genesis onwaardig te noemen (maw. erg slecht). Het valt me wederom op dat de geschrapte nrs (Submarine, Paperlate en You might recall) eigenlijk veel beter zijn dan sommige nummers op dit album.

Het uitfluiten was volgens mij tijdens het concert in de Groenoordhallen in Leiden in 1982.

Tot en met Dodo is de plaat best te pruimen. Daarna gaat ie als een nachtkaars uit. De laatste 4 nummers hadden sowieso mogen worden vervangen door de studiokant van TSL, dat had de genietbaarheid een stuk opgekrikt. Keep It Dark vind ik trouwens best goed. De tekst ook.

Toch een stuk gevonden over het 'waarom?' bij Who Dunnit. Grap of niet, het blijft rete iriitant...

"Who Dunnit?" is a song by Genesis. It was released on their 1981 album Abacab. Referred to by singer/drummer Phil Collins as "the band's punk track," "Who Dunnit?" is a notorious Genesis song, as it is often voted by fans as Worst Genesis Song Ever. However, the band have always defended it, especially keyboardist Tony Banks, saying that the track is simply misunderstood.

The song was created during the "Abacab" sessions with Banks messing around with a Prophet Five synthesiser, changing the tones of certain notes while holding the keys down, which produced some very strange sounds. Banks' keyboard experiment didn't appeal as much to Collins or guitarist Mike Rutherford, but the pair eventually agreed to record it, just to keep Banks happy. Rutherford added bass, and Collins put on some "filthy" drums, sang it in a thick Cockney accent, and wrote a silly, simplistic lyric for it:

Was it you or was it me? Was it he or she? Was it A or was it B? Or was it X or Z?

When Genesis played the finished "Abacab" album to Atlantic Records in the United States, it was still unclear whether "Who Dunnit?" would make it onto the album, as the band had another song, the straightforward "You Might Recall," that was also a strong contender. But upon hearing "Who Dunnit?", Atlantic Records head Ahmet Ertegun, liking the bizarre nature of the tune, told the group, "You've got to put that track on the album."

Genesis played "Who Dunnit?" live on the subsequent "Abacab" tour, with the group wearing funny hats and Tony Banks a snorkel. The song received a less-than enthusiastic response from audiences on many nights, sometimes being booed outright. Says Banks of "Who Dunnit?": "It was supposed to be a joke, but I think it also has a certain charm that I like a lot."

Tony Banks heeft bij Genesis een aantal aardige dingen gedaan, maar er zijn ook zaken als "Who dunnit"........ En dan nog maar gezwegen over zijn rol (zeg maar zijn ruzie met) inzake het vertrek van Steve Hackett.

Het leidt allemaal tot de vraag: hoe kan Abacab nog dusdanig worden bijgestuurd dat het voor Genesis-fans nog een acceptabele cd zou zijn? Zoals blijkt uit het stuk van Intoto, was eigenlijk het (zeker niet onaardige) You might recall oorspronkelijk de bedoeling op Abacab te plaatsen, in plaats van Who dunnit.

Aangezien Genesis ook niet malse kritieken voor opvolger "Genesis" (1983) krijgt, is The Best of both worlds en integratie dus geboden.

Wat zou het dan kunnen worden:

1. Abacab
2. Mama
3. Me and Sarah Jane
4. Home by the sea pt 1
5. Home by the sea pt 2
6. Dodo/lurker
7. You might recall
8. Taking it all too hard
9. Just a job to do
10. Like it or not
11. Silver rainbow
12. It's gonna get better

You might recall zal ongetwijfeld in één of andere overzichtsbox zitten, zelf haal ik hem van de oorspronkelijke cd van Three sides live (is later 4 kanten live geworden).

In het redelijk formidabele oeuvre van deze Britten, is deze plaat niet echt formidabel te noemen, maar zwakjes.


(Maar ik heb ze toch maar - goedkoop - gescored, destijds! )

Vreemd dat deze plaat zo laag gewaardeerd wordt. Misschien waardeer ik hem zo hoog omdat het voor mij grotendeels middelbare schoolnostaligie is. Abacab stond in mijn pubertijd in de top 10 als single en het heeft een tijd geduurd eer ik erachter kwam wat Abacab betekent. Niet alleen de nostalgie bepaalt de hoge waardering, ook de muziek vind ik nog steeds gaaf. Collins drumt uitmuntend en Banks laat de synthesizers flink gieren. Rutherford's gitaarspel kan natuurlijk niet tippen aan dat van Hackett. Abacab moet je vooral zien als plaat van de jaren '80 en misschien wordt-ie dan beter.

Een decennium als excuus voor een matige plaat?

Niet per definitie natuurlijk. Het zullen de toen alom aanbeden houthakkersklappen van ome Phil wel zijn geweest.

Die samenstelling zou beter geweest zijn qua nummers want dan had ik mama en home by the sea ook .
Die missen nu bij mij omdat ik de rest van de cd Genesis ook niet te pruimen vindt en Abacap nooit draai, maar ja die zat in de box.

Dan zou ik zeggen: koop dan gewoon Genesis - Platinum Collection (2004)
Je hebt dan een goed overzicht of je hebt in ieder geval de 2 nummers. Eigenlijk koop je tegenwoordig onder de 10 euro het 'Genesis' album, dus dat zijn de kosten niet.

Dit album zit bij mij toch met enige regelmaat in de speler/auto. Nummertje 6 wordt standaard geskipt, alhoewel ik soms probeer om ernaar te luisteren (echter zonder resultaat).
Het is een echt Collins-album met wat invloeden van Rutherford en Banks. Ik kan me dan ook voorstellen dat je bij een vergelijk met de vroegere Genesis bedrogen uitkomt. Eeuwige discussies altijd die je ook bij Floyd, Fleetwood en zelf de Stones heb.