Genesis - Abacab (1981)

Nou niet in de winkel in ieder geval, deze versie is al een hele tijd geleden vervangen door de duurdere sacd versie...

In de winkels inderdaad... Maar dit soort oude releases kun je ook beter via internet bestellen. Winkels zijn veel duurder...

Abacab is de aanloop naar een Genesistijdperk waar de spanning en de mystiek voorgoed uit de muziek verdwenen lijkt te zijn .

Het is vooral wat treurig als je goed bekend bent met hun artistieke hoogtepunten uit de jaren 70 . Met Gabriel en er eventjes na .
Abacab moet vooral uit de koker van Phil Collins gekomen zijn .
Het is her der huppelig , er wordt flink getoetert en het is vooral heel veilig allemaal . De titelsong is sterk . Bouwt op een sterke terugkomende riff en is krachtig . Dodo / Lurker is ook nog waardig , maar als geheel kan ik dit onmogelijk een sterke plaat noemen .
Het is duidelijk dat het trio genoegen lijkt te nemen met een minder diepgravende visie . Ik vind dat op zich niet zo'n probleem , want elke proggroep zag wel in dat er iets aan het veranderen was . Het moest vooral korter en bondiger .Maar hier is er iets mis . Te weinig echt goede liedjes . Het is dan jammer te moeten horen dat Phil Collins wellicht iets te veel de dingen naar zijn hand zette. Voorlopig bleef dat ook zo en kwam er in ''91'' een lichte verbetering met We Can't Dance .

Helemaal mee eens bikkel en eigenlijk kwam na dit album maar 2x een stukje mystiek terug: Home by the sea en Driving the last spike. Voor de rest was het meer een Collins-feestje.
Ik vind/vond dat niet erg, maar in de lijn van Genesis was dat jammer. Dit album draai ik evenals zijn opvolger bijna niet. Ik hoor nummers als Abacab, Dodo en Man on the corner liever live...

bij allmusic krijgt dit album 5 sterren en een aanbeveling.
ik vraag me hoeveel mensen hierdoor deze cd kochten
en daarna pas uitvonden hoe slecht hij eigenlijk is.

whodunnit

De bottomline van die recensie was toch dat dit album Genesisfans uit elke periode wel iets te bieden heeft? Tja, daar valt op zich weinig tegenin te brengen.

En ik waardeer dan uiteindelijk toch op naar 3,5. Whodunnit is absoluut een verschrikking, maar kom op, de rest is echt zo slecht nog niet. Al klinken Man On The Corner en No Reply At All als Collins solo, dan zouden ze in die context ook geen modderfiguur slaan, en ik trek Collins solo écht niet. Daar valt ook wel wat voor te zeggen.

Face Value en But Seriously zijn in mijn optiek waardige Collinsalbums . Met de rest kan ik ook weinig .

Ach, Hello I must be going en No jacket required gaan ook nog wel.

De introductie van blazers heeft de 'Genesis-beleving' op Abacab geen goed gedaan.

Toch is het compositorisch niet allemaal even slecht: Me and Sarah Jane, Dodo/Lurker, Like it or not mogen er best zijn.

Maar je mag van Genesis een hele cd scherpte verwachten, dat waren ze tot Abacab aan toe meestal ook wel. Dat beeld werd met Abacab geheel verstoord.

Ik vind dat het met de ''scherpte'' wel meevalt op Abacab. Die is er zeker niet op achteruitgegaan maar eerder bondiger en zelfs wat agressiever geworden. Wat wel opvalt is dat de muziek een schop onder de kont heeft gekregen en meer aan de veranderende (commerciële) mode is aangepast. Als zodanig is het dan nog best een redelijk tot goed album met de paar gebruikelijke slappe solonummers van Collins en Rutherford.

De beste songs vind ik hier 'Abacab', 'No Reply at All' 'Me and Sarah Jane' en 'Keep It Dark'.
Menno Buch is ook een groot Genesis-fan en zijn broer Boudewijn had iets met 'Dodo/Lurker'.

Na het ijzersterke album Duke kwamen de heren hiermee op de proppen en dat was het moment dat ik afhaakte bij deze band.
Nu bijna 30 jaar na dato ben ik een stuk milder gestemd en heb ik de plaat onlangs voor 5 Euro zelfs op CD aangeschaft!
Ik vond dat ten tijde van het verschijnen van dit album Phil Collins een te grote vinger in de pap kreeg en het drumwerk op bijvoorbeeld zijn solo plaat Face Value door werd getrokken naar Abacab.
Ik stoorde me tevens aan de blazers in de Genesis muziek die hier hun intrede deden.
Ik kan me nog herinneren dat Genesis in de Groenoordhallen te Leiden optraden ( 1981 geloof ik ) en Phil Collins op een gegeven moment geirriteerd raakte omdat de fans bleven roepen om het "" oude werk ".
Na dit album ook geen studio plaat meer gekocht van de heren behoudens het live album Live Over Europe die ik dan wel weer bijzonder sterk vond.

Ik kan hier niet meer naar luisteren. Na Duke was dit inderdaad wel even slikken.

de echt goede laatste plaat van genesis vind ik nog altijd ' trick of the tail ' daarna ging het van kwaad naar erger !

Bah, geproefd en uitgespuugd. Wat een misbaksel is dit zeg! Ongelooflijk: wat een wereld van verschil tussen Duke en Abacab.
Deze gaat de kast in en komt er niet meer uit!

Ahhh. Een kenner. Wijze woorden.

Och, ik heb hier toch nog wel leuke herinneringen aan. Ik pleegde de titeltrack en de nummers Dodo/Lurker en Keep It Dark met de knallende drums namelijk af te draaien met de knop op 10 tot groot genoegen van mijn buren. Op zich waren dat toch wel vette nummers in een tijd waarin dit voor Genesisbegrippen best vernieuwend was. Maar toegegeven, eeuwigheidswaarde kun je deze plaat niet bepaald toekennen. Toen de ster van Collins met zoetsappige coverballads verder omhoog steeg vond ik er al snel geen bal meer aan. De 3 nog volgende Genesisprodukten waren hier en daar best aardig maar de commercie droop er af. Abacab blijft een beetje jeugdsentiment maar ik kan me voorstellen dat je er anno nu weinig meer uit zou halen.

Een kenner van Genesis wil ik mijzelf (nog) niet noemen. Maar het verbaast mij echt wat een groot verschil er is tussen Duke en Abacab. Persoonlijk vind ik Duke beter dan Wind and Wuthering en ...And then there were three, althans Duke doet mij meer. Maar misschien moet ik wel concluderen dat Genesis hier al een decenium voor was op wat hard rock bands in de jaren 90 deden: meevaren op de stroom der commercie...

De ommekeer van deze band, de snak naar hitsuccessen liggen er erg dik bovenop. Plots is Genesis verandert van een toonaangevende band uit de jaren 70 in een band op zoek naar commerciele erkenning, die er kwam. De oude Genesis fans keerde de band voorgoed de rug toe en haakte aan bij de solo platen van Peter Gabriel. Die meer het oude Genesis gevoel aan zich had kleven als Genesis zelf. Vreemd is wel dat ook de eerste solo plaat van Phil Collins, Face Value, die in hetzelfde jaar verscheen, een klasse beter was dan deze zwakke Genesis plaat..

Wat ben je nog mild in je oordeel.
Zal maar niets meer schrijven over Collins.
De laatste cd die is wel goed hoor en veruit het beste wat na trick of the tail is gemaakt.

'No Reply At All' vindt ik een super nummer,ook deze site heb ik niet
helemaal beluistert,maar als ik het goed begrijp is het een CD waar je maar net van moet houden.
Ik ga hem beluisteren.

Begin van de 'simpele' Genesissound, waar weinig prog meer in te horen viel. Buiten het titelnummer, Me and Sarah Jane en Man on the Corner zijn de nummers niet zo opzienbarend, maar echt slecht is een nummer als Dodo/Lurker ook niet te noemen. Dat vind ik dan weer wel van Keep It Dark en Who Dunnit?.

No Reply at All is ook wel een prima nummer, maar had gewoon op een soloplaat van Collins moeten staan.

En onbegrijpelijk dat You Might Recall het album niet heeft gehaald.

Nou, dat mag ook vooral gelden voor Man On The Corner. Idd 2 nummers die zo op Face Value hadden kunnen staan.

Klopt, is duidelijk een Collins compositie, maar op de een of andere manier heb ik bij dat nummer wel meer een Genesis gevoel dan bij No Reply at All, waarschijnlijk door de blazers.

You Might Recall hoor ik idd stukken liever dan No Reply At All......... er zit nog iets meeslepends in wat je van dat andere EW&F nummer niet echt kunt zeggen...

Het is inderdaad vreselijk dat No reply at all een Genesis album heeft weten te bereiken.

Maar ik vind Whodunnit en Keep it dark nóg erger. Man on the corner kan ik dan nog wel hebben. Maar eigenlijk hadden er meer nummers op moeten staan als Dodo/ Me and Sarah Jane en Like it or not.

Zou het, chronologisch gezien, nog kunnen dat You might recall later is opgenomen dan de Abacab nummers (net als Paperlate) en om die reden terecht is gekomen op Three sides live i.p.v. Abacab?

En daarmee miste TEQUILA SUNRISE een bere sterk album van Genesis.
In 1981 heb ik "Abacab (1981)" gekocht en veelvuldig gedraaid. "Abacab (1981)" een slecht album Welnee!

Hans, uit nieuwsgierigheid ben ik dan wel benieuwd naar jouw waardering van dit album. Natuurlijk is het voor mij ook niet het slechtste album, maar beresterk?

Wat vind je bijvoorbeeld van Who Dunnit? en Like It Or Not?

Ik weet eigenlijk niet beter dan dat het leftovers van de Abacab sessies zijn net zoals Evidence en Open Door (opgenomen in de Polar studio) dat van de Duke sessies zijn. Mocht het toch later opgenomen zijn is het bij gebrek aan beter natuurlijk een leuke albumvuller en als zodanig ook bedoeld denk ik. Ik weet iig wel dat ''Recall'' en'' Virgil'' Abacab heel wat meer hadden opgewaardeerd dan de bagger die op kant 2 te vinden is, Dodo buiten beschouwing gelaten.

Vanwaar eigenlijk de aversie tegen Keep It Dark?