menu

Pink Floyd - More (1969)

Alternatieve titel: Soundtrack from the Film More

mijn stem
3,48 (261)
261 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Score
Label: Columbia

  1. Cirrus Minor (5:18)
  2. The Nile Song (3:26)
  3. Crying Song (3:33)
  4. Up the Khyber (2:12)
  5. Green Is the Colour (2:58)
  6. Cymbaline (4:50)
  7. Party Sequence (1:07)
  8. Main Theme (5:28)
  9. Ibiza Bar (3:19)
  10. More Blues (2:12)
  11. Quicksilver (7:13)
  12. A Spanish Piece (1:05)
  13. Dramatic Theme (2:15)
totale tijdsduur: 44:56
zoeken in:
avatar van ricardo
Alle albums heb ik van pink Floyd op de verzamelaars na dan.

Maar deze heb ik nog nooit gehoord, zal ook wel weer een vreemde eend zijn.

Omdat deze overal in lijstjes niet hoog staat heb ik mij aan deze nooit gewaagd, en om hem te kopen om een verzameling compleet te hebben/houden vind ik de grootste flauwekul die er bestaat.

Of deze moet op een bepaalde manier toch de moeite zijn, met welk ander werk van pink Floyd is deze enigszins vergelijkbaar?

avatar van musician
3,5
Het enige is, dat er hier natuurlijk nogal wat nummers op staan die niet elders op albums van Pink Floyd zijn terug te vinden, ook niet op verzamelaars.

Alleen de verzamelaar Relics (zéér aan te bevelen overigens) heeft The Nile Song en Cirrus minor nog overgenomen.

Ja, om alles bij elkaar goed te kunnen oordelen, muziek te kunnen plaatsen en vergelijkingen te kunnen maken, wil ik meestal wel alles hebben. Volgens mij is More voor een tientje wel te koop en ik denk niet dat je het, als je een liefhebber bent van de vroege Pink Floyd, een slecht album zult vinden.

Nieuwstad
codex schreef:
Net discovery box binnen, tijdens het (lossless) rippen in itunes hier en daar aan het luisteren naar de verschillen tussen de " oude" en deze remasters. Was het meest nieuwsgierig naar het werk op The Nile Song. Ik kan niet begrijpen dat ze zo'n knallend nummer zo verschrikkelijk lo-fi hebben gemixt. Maar goed, de oude remaster was al een flinke verbetering in luisterbaarheid tov de originele cd-transfers (veel minder ruis). In de nieuwe versie is duidelijk iets met de mix gedaan, klinkt wat voller, wat meer gecentreerd, nog wat beter luisterbaar. Hoop dat er in de toekomst nog eens een immersion box komt van deze periode, met mooi wijd gemixte versie......
Oh en nee ik vind het niet zonde van het geld, nee ik zie het niet als uitmelken (gimme more, more more!), ja ik ben gek dat ik alles opnieuw koop, maar wat is dit toch allemaal smullen zeg!


Misschien toch die Discovery box eens aanschaffen dan.. Nile Song was best ruk gemixt ja, ben benieuwd in hoeverre ze de zaak hebben kunnen oppoetsen.

Nieuwstad
Nu de discovery version van Nile Song aan het luisteren. Tja, het blijft behelpen, volgens mij klinkt het nu een stuk scheller. En of dat nou zo'n vooruitgang is..

avatar van Gerards Dream
4,0
The Nile Song is een ruw nummer. Ook al ga je er aan poetsen, schuren en noem maar op het blijf ruw klinken wat binnen de sfeer van dit album wel past naar mijn idee.

Nieuwstad
Het is een hardrock achtig nummer ja. Maar de productie is echt slecht, klinkt alsof er 'clipping' optreedt. En dat kan nooit de bedoeling zijn lijkt me.

Clipping (audio) - Wikipedia - nl.wikipedia.org

avatar van Casino Boogie
3,5
Prijsknallers van dit album zijn The Nile Song (gitaarwerk en brulzang zijn dik in orde, kon Black Sabbath nog een puntje aan zuigen, haha), Ibiza Bar en Cirrus Mirror. Over het algeheel niet het sterkste werk van Pink Floyd, maar luistert heerlijk weg.

avatar van pmac
3,0
Een overgangsplaat of in ieder geval een plaat waar de band zoekt naar een richting. De psychedelica zit er nog steeds in maar het is allemaal wat kalmer (buiten the Nile song) en de songs krijgen een duidelijker structuur. Cirrus minor, Green is the colour en Cymbaline zijn prima nummers. Verder blijft het ook vooral een tussendoortje.

avatar van MDRAIJER
3,5
Ik vond dit wel prima aan te horen, en het verrassende The Nile Song vond ik ook prima.
Nog steeds een van de mindere van The Floyds hoor maar toch top.

3,5*

2,0
Sorry van dit album kon ik geen chocola maken. Raakte mij totaal NIET

avatar van bikkel2
2,5
Erg vaag album. Past in die tijd. Misschien met een pret sigaret. Ik weet het niet.

avatar van Broem
3,0
Cymbaline blijft wel een lekker nummer. Hoewel de cover op RPWL - Live - Start the Fire (2005) beter klinkt dan welke PF uitvoering oit.

avatar van Casino Boogie
3,5
More Blues mag er ook zijn.

avatar van adri1982
4,5
Mooi experimenteel album met 'Cirrus minor' en 'Main theme' als hoogtepunten. Ook 'Cymbaline' vind ik een prachtig nummer.

avatar van EttaJamesBrown
3,5
Het album met het eerste grungenummer allertijden: the Nile Song.

avatar van Darkzone
Net de remaster op vinyl besteld die volgende maand uitkomt. Hopelijk komt Obscured ook nog uit, wat ik persoonlijk een veel betere soundtrack vind. Maar oude versies van More zijn vaak best prijzig, dus voor 22 euro bij JPC besteld.

Green Is The Colour en Cymbaline zijn de meest bekende songs volgens mij, dankzij de John Peel sessies uit die tijd.

avatar van Stalin
Darkzone schreef:
Net de remaster op vinyl besteld die volgende maand uitkomt. Hopelijk komt Obscured ook nog uit, wat ik persoonlijk een veel betere soundtrack vind. Maar oude versies van More zijn vaak best prijzig, dus voor 22 euro bij JPC besteld


Er staan momenteel een aantal vinyl-exemplaren van More op Marktplaats voor 15-17 euro, valt dus best mee.
Obscured By Clouds is ook wel te krijgen voor soortgelijke prijzen.
Met beetje geluk kun je ze dus beide voor 30 euro in de kast hebben staan.
Ik heb beide exemplaren, allebei USA-persingen, onlangs voor dit bedrag op de kop getikt

avatar van Broem
3,0
Ben wel benieuwd hoe de vinyl remasters klinken. De originele vinyls (tot aan Meddle) zijn niet al te best qua sound. Ook de geremasterde (2011) cd's klinken niet super.

avatar van Darkzone
Er is weer iets niet goed gegaan bij JPC met innen van geld van mijn cc. Dus bestelling is geannuleerd (geen verzendkosten afgelopen week), dus nu langer wachten.

Voor zo'n klein verschil in bedrag met oude originele releases koop ik liever de remaster. Vaak zijn die oude PF hoezen ook aardig versleten. Ze komen wel.

avatar van Ducoz
4,0
Darkzone schreef:
Er is weer iets niet goed gegaan bij JPC met innen van geld van mijn cc. Dus bestelling is geannuleerd (geen verzendkosten afgelopen week), dus nu langer wachten.

Voor zo'n klein verschil in bedrag met oude originele releases koop ik liever de remaster. Vaak zijn die oude PF hoezen ook aardig versleten. Ze komen wel.


Ach zoekt en gij zult vinden. Pink Floyds zijn er zo veel dat de prijs langzaam zakt, maar men kan vragen wat hij wil. Floyd verkoopt toch wel, zullen we maar zeggen. Een nette nederlandse persing met goede hoes heb je al wel voor 15€. Ik nam deze vandaag in NM mee bij de Plaatboef voor 15€.

avatar van Darkzone
Binnenkort naar de Vinylloods. Dus wie weet.

avatar van adri1982
4,5
Vorige zomer kreeg ik dit album als cadeau voor mijn verjaardag.
Ik vind het in zijn geheel zo mooi klinken, dat ik mijn stem ervoor met een halfje verhoog naar 4,5*. Cirrus Minor, Cymbaline en Main Theme blijven mijn favoriete tracks, maar The Nile Song, Green is the Colour en Ibiza Bar mogen er ook zeker zijn.

avatar van Don Cappuccino
3,0
More is een van de weinige Pink Floyd-albums die ik nog niet had gehoord, en in het kader van het lezen van de biografie ''Pigs Might Fly'' heb ik More dan maar eens beluisterd. Dit is een ontzettend fragmentarische plaat met een band die overduidelijk heel erg zoekende is. More komt nergens echt van de grond, op het opvallend heavy en ruwe The Nile Song na, dat is een heerlijk nummer. Nergens wordt het echt slecht, maar meer dan drie sterren kan ik niet uitdelen. Een goede plaat voor op de achtergrond.

avatar van lennert
3,0
Voordat we deze marathon begonnen had ik nog nooit van More gehoord, maar aangezien het hier gaat om de soundtrack van een film die ik nooit heb gezien, verbaast me dit ook niet veel. Voelt wel samenhangend en zonder die verschrikkelijke stem van Barrett voelt het in ieder geval allemaal consistent. Buiten de twee wat stevigere songs The Nile Song en Ibiza Bar is er echter alsnog weinig dat blijft hangen, al moet ik toegeven dat ik Gilmour's stem hier al een flinke verademing vind. Voor op de achtergrond.

Voorlopige tussenstand:
1. More
2. A Saucerful Of Secrets
3. The Piper At The Gates Of Dawn

avatar van RuudC
3,0
Onlangs vrolijk verder gegaan met Ummagumma, waardoor ik deze achter het hoofd zag. Natuurlijk wil ik wel dat deze en Obscured By Clouds ook meedoen met de marathon. Toch doet More uiteindelijk maar weinig. Het galmt maar wat door en laat je twee keer even opschrikken. The Nile Song en Ibiza Bar zijn leuk. Even wat feller dus, maar dit zijn niet de songs waarvoor je naar Pink Floyd luistert. Slecht is het ook niet, maar het heeft geen zin om er intensief naar te luisteren.


Tussenstand:
1. A Saucerful Of Secrets
2. Piper At The Gates Of Dawn
3. Ummagumma
4. More

avatar van heartofsoul
3,5
Het fragmentarische en experimentele karakter van dit album vind ik, in tegenstelling dus tot de meesten, juist een van de aantrekkelijke punten. Als je echter echte liedjes wilt, dan ben je hier aan het verkeerde adres - het is tenslotte muziek voor bij een film. Omgekeerd stimuleert de atmosferische muziek mijn beeldend bewustzijn in sterke mate. Voor mij dus een geslaagd album dat ik inmiddels liever beluister dan bijvoorbeeld Dark Side of the Moon.

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
geplaatst:
Een tussendoortje? Misschien, hoewel ik dat een wat te denigrerende omschrijving vind voor wat toch gewoon de soundtrack voor een speelfilm is. Zeer gevarieerd, met dromerige akoestische gitaarballades, harde rock, jazzy piano-interludes, geluidstapijtjes en lang uitgesponnen thematische sfeerstukken broederlijk naast elkaar, en binnen die diversiteit krijgt iedereen alle gelegenheid om vrijblijvend ideeën te lanceren. Voor die pastorale nummers als voorstudies van Grantchester Meadows, Fat old sun, If en A pillow of winds heb ik altijd een zwak gehouden, en als Gilmours gitaar en stem het niet doen schiet Rick Wright wel met zijn toetsenarsenaal te hulp – van de manier waarop op het openingsnummer eerst vanaf 2:36 een zwaar orgel en daarna vanaf 3:37 een tweede toetsenlaag het nummer binnen komen zetten stokt mijn adem. Veel is lichtgewicht, maar niets is eigenlijk triviaal. Gek genoeg vind ik The Nile song hier meer uit de toon vallen dan op Relics, misschien omdat die compilatie meer een verzameling van allegaartjes is, en dat disparate geldt ook een beetje voor Ibiza bar, hoewel dat dan weer de fraaie dynamiek van het rustige slot van elk couplet heeft. Als geheel een leuk en sympathiek album waarvan ik de eclectiek wel kan waarderen, en dat spookachtige orgeltje van Rick Wright (bijvoorbeeld tijdens de tweede helft van Quicksilver) gaat mij steeds meer raken.

avatar van Droombolus
3,5
geplaatst:
Een broddellapje zou m'n tante dit genoemd hebben.

Als album werkt het voor het centimeter, maar als bewijsstuk dat er maar weinig bands in staat waren om de sfeer van 1968/69 in geluid neer te zetten zoals Pink Floyd dat kon is het bijna onbetaalbaar.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:37 uur

geplaatst: vandaag om 16:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.