Terence Trent D'Arby - Introducing the Hardline According To (1987)

Zoals ik dus al schreef 3 stukjes hier boven: dat was met enige zelfspot (zou hij later keer op keer zou herhalen), maar iedereen moet nu eenmaal in een hokje...

Zeg ze maar de waarheid Pipo...Ik ben het volkomen met je eens, altijd dat gezeur over de vergelijking met Prince en dat hij het hoog in z'n bol had...Echt Hollands om na al die jaren daar nog steeds zo ingewikkeld over te doen

Ik zou het ook hoog in mijn bol krijgen als ik zo'n debuutalbum af zou leveren. In de rest van de wereld wordt dit album ondertussen al als klassieker gezien. Daar genieten ze er gewoon van i p v erover te zeuren dus...

Trouwens,vergeleken bij de gemiddelde rapper of een James Brown of Prince was deze Terence nog een bescheiden joggie wat uitspraken betreft...

Heeeel veeeel geluisterd deze knaller van een LP....Grijsgedraaid!!!!! Alle nummers zijn goed gewoon. "Let's Go Forward" dan hoor je zo'n vliegtuiggeluid, heel symbolisch......top!

-4.5-

En zo is dat, Madonna!

Dit is natuurlijk een prachtplaat. Het bovenstaande lezende wil ik er nog wel even aan toevoegen dat TT d'Arby volgens mij ook een van de eerste ge-hype-te artisten was. Ik was in de tijd van Introducing .. in Engeland en elke platen zaak hing echt zijn hele etalage vol met TT d'Arby. Dat je dan gaat denken dat je heel wat bent is niet zo gek.

Deze plaat blijft mij het meeste bij als een plaat die hoort bij mijn examentijd. Welke 18 jarige had deze plaat nou niet in 1989? En heeft daarom op de een of andere manier bij mij een snaar geraakt. Bij het luisteren komen al die herhinneringen weer boven.

En hij heeft gelijk; over eerste hype gesproken, dat was The Beatles.
Dit album doet mij veel meer dan het album van The Beatles.

Die deric, jij durft............... maar kijkend naar mijn eigen beoordelingen van beide albums sluit ik me lekker bij je aan: dit doet me meer (of het beter is laat ik in het midden, want Beatles moet je ook in bepaald tijdsbeeld plaatsen)

Hier nog één!
Als ik in de Beatles-tijd was opgegroeid, zou ik toch veel meer een Stones-man geweest zijn, denk ik. Persoonlijk vind ik de Beatles maar matig...

Bij TTD was ik in the bloom van mijn leven en heb ook al zijn albums... Goede artiest!

Ook hier sluit me volledig bij aan.

Er zitten gewoon geen zwakke nummers op dit album; als ik het nu (bijna 20 jaar na dato) beluister, klinkt het nog steeds zeer goed.
Album is tijdloos.

Smaken verschillen denk ik maar. 2 sterren heb ik dit album gegeven. Vond het toen al niet veel en nog steeds niet. Vind de composities gewoon niet erg sterk in elkaar gezet. Nummers als Rain en If You Let Me Stay zijn echt niet zo bijzonder...

Beter dan The Beatles? (Ieder zijn ding natuurlijk..)

Dit was een wereldwijd succes, en terecht; De ene na de andere hit werd uit dit album gepuurd... een nieuwe "Prince" was opgestaan en meer van die lauwerkransen kreeg deze artiest omgehangen... Helaas heeft hij het na dit prima album nooit meer waar kunnen maken.

Maar voor dit album geef ik graag 4 sterren.

Het is wat zoals die eerste van Tanita Tikaram, die daarna ook voorgoed in de anonimiteit verdween... raar hoe het voor sommige artiesten loopt...

Daar ben ik het niet helemaal mee eens. De opvolger van dit album, Neither Fish Nor Flesh, deed zijn titel eer aan, maar wat daarna kwam was wel degelijk de moeite waard. Alleen heeft TTD zijn hand een beetje overspeeld door zijn gedrag en liet iedereen hem vallen als een baksteen (en dat 2e album maakte het niet veel beter).
Hierdoor zijn waarschijnlijk de latere albums helaas maar door weinigen opgepikt.

Jarenlang een favoriet geweest.

Toen ik deze voor het eerst hoorde in een woord geweldig, draai hem nu en bedacht dat ik hem nog geen eens gestemd had bij deze een dikke 4 sterren waard

Het begin van If you let me stay is nog steeds kippevel

de singles zijn erg goed, de rest vind ik waardeloos.

Prachtige plaat alleen de bas had wel wat bassiger gemogen van mij. Ik heb ook de Live / Ohne Filter DVD uit dezelfde periode en daar is het al wat beter ....... De nummers zijn wel bijna allemaal van een eng hoog nivo ........

Zijn tot dato beste plaat. Helaas kon Terence Trent D'Arby de hoge verwachting na dit goede debuut nooit meer vervullen.

Ik vind Vibrator toch ook een erg sterke plaat hoor, doet me meer dan dit album. Voor deze 3,5*, omdat ik het erg goed vind, maar ook omdat het me nooit is gelukt hem in één ruk te luisteren.

Symphony Or Damn vind ik dan weer zijn op één na (deze) beste album.
Lekker gevarieerd.

Maar dit album...tsja 4* zeker.
Ook nog maar weer eens beluisteren voor een juiste waardering.

Het enige album van Terence Trent dat de moeite waard is. Het staat vol met louter sterke popliedjes. Mooie stem en luistert gewoon makkelijk weg allemaal.

Sterk, warm en hitgevoelig, deze soul en funk uit de jaren '80. Ook constant van begin tot eind. Ben blij dat ik hem in mijn collectie heb!
4*

Ijzersterk debuut van Terence Trent d'Arby dat ook vele hits opleverde waarvan "Wishing Well" en "Sign Your Name", overigens allebei uitstekende nummers, de grootste zijn.
Een evenwichtig album dat een mengeling van soul en funk brengt, je hoort de invloeden van Sam Cooke en James Brown door.
Jammer genoeg heeft Terence Trent d'Arby zowel het succes als de kwaliteit van het debuut niet meer kunnen bereiken hoewel ik "Symphony or Damn" ook nog sterk vind.

Sorry, maar invloeden van James Brown en Sam Cooke Mocht hij willen.. Vind dit nog steeds een buitengewoon vervelend album van een omhoog gevallen mannetje die maar een matige stem heeft. Vind het zelfs een van de meest vervelende stemmen van de jaren 80. Zwaar overschat als je het mij vraagt.

Terence Trent d'Arby had wel een groot ego (daar werd hij later ook voor afgerekend) maar dit album vind ik nog steeds uitstekend en hij heeft een prima, rauwe en gloedvolle soulstem.

Nou ja, zo zie je maar hoe verschillend men daarover kan denken. Het is maar wat je soulvol noemt.. En dat rauwe is juist zo irritant.

Hij klinkt als een volwassen baby die zijn zin niet kan krijgen.

Ik denk dat hij met dit album wel zijn zin kreeg.
Maar als persoon was hij vaak erg vervelend. Jammer, want dit blijft voor mij echt een top plaat, terwijl ik bar weinig met soul en funk heb. Het hele album klinkt eind jaren 60, begin jaren 70, terwijl hij echt uit 1987 komt.

de man die keihard riep de nieuwe prince te zijn

viel ietwat tegen

Dat had hij niet moeten doen....
Had helaas wel meer van die rare uitspraken, maar het is wel een feit dat hij zeker talent had.

Wat een verpletterend debuut. Hierdoor werd een goede opvolger alleen maar onmogelijk gemaakt. Het klinkt nog steeds goed en heeft niet ingeboet na al die jaren. Heerlijke eightees soul & funk.

En dat is hem dus ook niet gelukt dit is HET album van Terence Trent D' Arby.....
De albums die hier na kwamen zijn allemaal een stuk minder dan deze......

Nummers als Dance Little Sister, Whissing Well, If You Let Me Stay en Sign Your Name staan nog steeds als een huis..... Dit was en is nog steeds een van de betere albums uit 1987.

De volle 5* meer dan waard......