Terence Trent D'Arby - Introducing the Hardline According To (1987)

Vorige week gekocht op een rommelmarkt voor een luttele euro. Jaren niet meer gehoord maar tijdens het beluisteren heb ik bij veel tracks een "aha-Erlebnis". Deric Raven schreef "Het hele album klinkt eind jaren 60, begin jaren 70, terwijl hij echt uit 1987 komt". Ik vind dit album echter typisch jaren 80. De hele productie ademt die sfeer. Prima album maar de tijd heeft wel voor meer erosie gezorgd dan ik had verwacht.

Ik had dit album een paar jaar terug gehaald toen ik hem zag liggen in MusicStore. Ik kocht hem in een impuls en omdat ik graag wat anders wilde horen. Ik ging luisteren naar de CD en ik kwam er achter dat Terence Trent D'Arby een veelzijdige artiest is. Hij zingt goede ballads, zijn teksten en beats zijn heel goed. Dit is een heel lekker album om bij weg te dromen. Echter komt het net niet in de buurt bij de 80's iconen qua gevoel voor mij. Vandaar het halve punt aftrek.

Blaaskaak, die het aanvankelijk wel waar maakte. Hij, die ooit een professioneel bokser wilde worden, ging knock out toen er een vervolg moest komen en er nagedacht moest worden hoe hij dat ook al weer deed. Het is nooit meer wat geworden, maar dit blijft een mooie plaat.

Introducing The Hardline According To ofwel het echte verhaal achter The Rise And fall Of Ziggy Stardust.

Terence Trent D’Arby; de Amerikaanse militair die in Duitsland als bokser probeert zijn geld te verdienen. En dan zo maar uit het niets komt, en iedereen verraste met dit album.
Hoe groot kun je in een korte tijd worden, en hoe snel kun je weer vergeten worden.

Terence Trent D’Arby; de arrogante artiest die beweerde het beste album sinds Sgt. Pepper van The Beatles gemaakt te hebben.
Schande, hoe durft hij dit te beweren.
The Beatles hebben nooit een album gemaakt wat van het begin tot het eind kon boeien.
Foei toch!!

If You Let Me Stay was een aangename eerste kennismaking. Leuk nummer. En het bleef in je hoofd hangen; in de gaten houden die jongen.

Blijkt dat hij met zijn volgende single Wishing Well gelijk over de hele wereld bekend wordt. Mooi dansbaar nummer. Iets wat hij dus ook zeer goed kan, en dat laat hij in zijn clip dan ook gelijk zien. Na Michael Jackson de enige mannelijke artiest die kan zingen en dansen. Alsof hij zo uit de televisie serie Fame is weg gelopen.
En Justin Timberlake dan?
Die kan niet zingen.

Met Dance Little Sister komt voor mij de overtreffende trap.
Blijf niet stil zitten, maar begin te dansen. Hier heb ik op dansles de chachacha op geleerd (samen met Chic – Le Freak). Ik weet niet dat dit slim is om te vermelden. Ja, ook ik heb dansles gehad.

Maar het beste nummer kwam vervolgens op single uit. Sign Your Name was een van de mooiste nummers die ik toen had gehoord. Nog steeds wordt ik ontroerd als ik dit hoor.
Regelmatig werd dit nummer ook live op televisie vertoond, en dan werd ik weer eens overtuigd door zijn talent.

Van dat concert zijn trouwens ook geweldige opnames van de covers Under My Thumb (Rolling Stones) en Wonderful World (Sam Cooke), die ook op de Greatest Hits staan als extra tracks.

Rain is heerlijk funky. Leuk met die belletjes er doorheen. Ook wel een beetje als de rock versie van de Lambada.

Tijd om dit album aan te schaffen.
Even een korte beschrijving van de rest van de tracks.
En dan leg je de naald op de lp en dan hoor je If You All Get To Heaven; even denk je dat je een misdruk hebt vanwege het gekraak en het holle geluid. Vervolgens hoor je het talent dat 10 jaar te laat met dit meesterwerk aan komt zetten. Echt Back To The 70’s.
I'll Never Turn My Back On You doet mij aan Stevie Wonder denken. En dan bedoel ik uit zijn meest vruchtbare periode.
Van Seven More Days weet ik dat hij live vaak een spetterende snellere versie bracht. Al klinkt deze al overtuigend genoeg.
Let's Go Forward is zwoel. Beetje Imagionation en Prince. Maar weer van groot nivo, hoor zijn hoge uithalen.
As Yet Untitled is knap a capella gezongen, maar persoonlijk vind ik dit te langdradig en het minst boeiende nummer.
De afsluiter Who's Lovin' You is een waardige afsluiter, dit swingt de pan uit. Alleen een decennia te laat gemaakt.

Zijn vervolgalbum Neither Fish Nor Flesh kwam tot stand door een droom over God, die hem de teksten gaf; of zoiets.
Kan ook door de coke gekomen zijn.
Feit is dat het een behoorlijk flop was.
En daar eindigde ook zijn succesverhaal.

zeer leuk popalbum van dit jammerlijke one album wonder(want hij heeft meer hits gehad natuurlijk, maar ze kwamen allemaal van dit album) Talent had hij zeker, maar hij was tegelijkertijd ook een beetje gek

Eén van de beste debuten ooit. En in tegenstelling tot wat iedereen zegt heeft TTD ZEKER nog goede muziek gemaakt na deze CD.

De ontbrekende link tussen Stevie Wonder en Michael Jackson.
Oftewel een geweldige zanger met neus, maar zonder donkere zonnebril.

Deze man had alles en toen werd hij iets teveel vol van zichzelf. Dit album is zeker een popklassieker. Hij heeft hierna nog een aantal pogingen gewaagd die zeker artistiek geslaagd zijn, maar commercieel niet. Nog steeds (anno 2009) maakt deze man muziek vanuit het zonnige Italië. Ik ben redelijk liefhebber van zowel deze man als van Prince. Beiden kunnen een half orkest met hun eigen persoon samenstellen. Qua stemgeluid is Prince veelzijdiger, maar de echte soulstem behoort toch tot TTD.

leuk voor geïnteresseerden; gratis liedjes van nieuwer werk

Sananda Maitreya - Free Tracks - sanandamaitreya.com

Briljant debuut van TTD. De singles zijn terecht hits geworden, maar ook de overige albumtracks mogen er zijn. Het gat tussen Prince en Michael Jackson werd volledig opgevuld. Helaas kreeg de man hierna last van hoogmoedswaanzin. Er kwamen nog best wel wat goede nummers uit zijn pen (zie Terence Trent D'Arby - Greatest Hits (2002) ), maar een totaal goed album heeft de man helaas niet meer gemaakt.

Dan zou ik Wildcard nog een keer goed luisteren. Dat vind ik echt een heel goed album van deze man.

Deze man was fantatisch in die periode, jammergenoeg wist hij het van zichzefl... Daarna kwamen er kwakkelalbums en nooit meer zou deze man dit niveau nog halen. Hij was de missing link tussen Jackson en Prince en Stevie Wonder..

Meestal schrikken bands die de stijl van een ander zo makkelijk kopieren me wat af, maar in dit geval pakte het goed uit. Deze man kopieert ook niet enkel hij heeft er zijn eigen touch aan. De man had de soul in hem en was een muzikaal genie.

Toch blijft de zelfde vraag steeds hangen, hoe kon hij het daarna allemaal zo makkelijk wegsmijten... Wat is er met hem toen gebeurt... Ok zijn ego die groeide is een gedeelte, maar toch ben ik ervan overtuigd dat er meer aan de hand moet zijn geweest...

Nuja hiervoor zullen we moeten wachten op zijn memoires als ze al niet bestaan... Voorlopig geef ik deze man maar een 4.5 voor een swingende soulvolle pop/rockplaat (om toch maar met een mengeling te eindigen)..

Ik vind Vibrator en Symphony or Damn anders ook zo slecht nog niet. Het is een beetje een verhaaltje dat iedereen elkaar heeft zitten aanpraten lijkt het wel. Na dit debuut zou er geen enkel noemenswaardig album meer gemaakt zijn
De man raakte snel uit de gratie (misschien ook door zijn eigen opstelling); dat is een heel ander verhaal.

@ Barrett: TTD had vooral in zijn beginperiode last van arrogantie. Later is dat weggeëbt. De meeste mensen zien heb nog steeds als een man met een te groot ego. Het is nu eerder een zweverig type, maar de arrogantie is al tijden verdwenen.

Symphony Or Damn is toch echt minstens zo goed, zo niet beter.

Hoe is het mogelijk dat die ook niet als een bom is ingeslagen? Wellicht door het mindere album wat er tussen zit en zoals eerder genoemd de arrogantie van meneer.

Dat "het is nooit meer wat geworden" slaat op zijn populariteit. Ik sluit aan bij de gedachte dat ook Symphony or Damn een minstens zo goede plaat is. Het was duidelijker geweest als ik hier iets helderder geformuleerd zou hebben. Dus bij deze

Zeer goed en sterk debuut album van de man die dacht dat ie het daarna wel zou maken.,... zat hij even fout..

Heeft nog wel aardige albums gemaakt erna, maar zijn 2e album was net effe iets te arrogant (niet slecht overigens)

Dit album is gewoon een must in een ieders platen collectie denk ik....

@ raven: nou ja, de enige artiest die kan zingen en dansen? Je vergeet hier toch de heer Prince. Ik weet nog dat TTD zei dat hij de nagel op de doodskist van Prince was...nou ja, die nagel is er nooit in gegaan. Maar goede plaat blijft dit wel (symphony....is zelfs nog beter).

Prince inderdaad vergeten.
Michael Jackson noemde ik wel al.
En voorheen natuurlijk James Brown.

...Schreef ik een tijd geleden. Maar ik moet daar nu toch op terug gaan komen. Symphony or Damn is ook een fantastisch album. Wat steviger en funkier dan deze plaat.

Naar aanleiding van mijn enthousiasme voor 'Symphony or Damn' vandaag deze maar weer eens gedraaid. En ... in mijn beleving was 'ie beter.
Ik ben het met Jan Wessels eens dat dit album iets teveel leunt op een typisch jaren 80 geluid. Vooral te horen (in de drums) op If You All Get to Heaven, If You Let Me Stay en Let's Go Forward. Het materiaal is in basis natuurlijk briljant, maar de productie is helaas niet 'tijdloos'.

Zojuist voor een halve euro gekocht. Het singletje Sign Your Name heb ik nog ergens liggen. Ooit gekregen.

Kant 1 pas beluisterd en best begrijpelijk dat het hem naar het hoofd steeg als hij zo'n debuut bij elkaar schreef. Het zou voor minder.

Dit is echt een goede plaat. Ik wist dat Sign Your Name van hem was maar daar ben ik wat op uitgeluisterd. Verder ken ik echter nog heel wat nummers waarvan ik dus niet wist van wie ze waren en het verbaast me hoeveel klassiekers dit album bevat. Straffe kost.

Hij domineerde enige tijd de hitlijsten, wist ook de media redelijk te bespelen. Hij werd weggezet als blaaskaak vanwege zijn grootspraak maar hij had ook wel enig recht van spreken, want dit is een uitstekende plaat. Niemand die dat bestreed. Top 250 kandidaat.

Zelfde geldt voor Symphony Or Damn.

Dan heb jij het over de kwaliteit van de plaat en niet de hype rondom deze persoon die er wel was ten tijde van Introducing en die geheel is gaan liggen bij Symphony or Damn.

Ja.

Dan zijn wij het eens.

Oké.

Dan moeten wij de plaat op gezette tijden een beetje promoten zodat deze in de updates vaker voorbij komt en daarmee onder de aandacht komt van anderen.