Golden Earring - Moontan (1973)

Wordt er op die tour ook nog muziek gemaakt?

fatima , hij speelt 1 nummer op de basgitaar mee. Maar het zijn voornamelijk gesprekken , tourverhalen( verhalen over Keith Moon bijv ) feitjes en via zijn laptop alle instrumenten die gebruikt zijn op Moontan bespreken met ook de nodige humor. Barry en Cesar komen ook aan het woord dmv een groot doek. Ik vond het de moeite waard om erheen te gaan.

thnx. Ga er denk ik ook nog heen, klinkt goed.

Rinus is een geweldige spreker. Onlangs in Tilburg geweest waar in eenzelfde soort setting hij en Dick Maas de clips en het Live from the Twilight Zone concert terugkeken.
Daarna hem nog ff gesproken, en netjes bedankt voor de piep in mijn oren tijdens die bassolo’s van hem.

Hollandsch Trots

R.I.P. George . Bedankt voor de mooie muziek , LEGENDE .

Dit meesterwerk gaat dadelijk de speler in .

Zucht....2 vreselijke dagen. Gisteren ozzy overleden nu ook george overleden. 2 rock iconen. 2 legends in korte tijd overleden.
R.I.P george en ozzy.

Thanks voor de mooie muziek.

Wij nu in Arnhem ( Gelderdom) vanavond naar iron maiden.
Raar gevoel, maar life goes on.

Wellicht dat Maiden aandacht schenkt aan het overlijden van George en Ozzy , ze hebben toch Ce Soir gecoverd .

George Kooymans heeft het aardse tranendal verwisseld met De Hemelse Heerlijkheid. Wat kan ik anders dan vandaag "Moontan" en "Golden Earring Live" draaien?
Rust in vrede George, God hebbe je ziel.

Maiden is maiden. Hebben een show/setlist en wijken daar eigenlijk nooit vanaf. Dus ook geen opmerking, referentie of voetnoot voor zowel George als Ozzy. Of ik moet het gemist hebben

Wel online een post gezien. Foto samen met George.

Hele lekkere plaat zeg, The Vanilla Queen is een leuke ontdekking! Radar Love blijft trouwens ook gewoon altijd genieten, nog steeds.

Golden earring was voor mij een band die het toch vooral van de hits moest hebben. Alleen Contraband was als album gelijk echt een hit voor me. Maar verder heb ik bij veel albums het gevoel alsof ze iedere keer weer opnieuw hun stijl moesten uitvinden. Sterke momenten afgewisseld door zwakkere. Maar toch onmiskenbaar Golden Earring. Dat dan weer wel ook al klinkt dat tegenstrijdig. Ook deze plaat hinkt van de hak op de tak. Maar toch zeker ook wel genietbaar, zeker als je hem beter leert kennen. En dan maken ze ook ineens een nummer als Radar Love daartussen. Terecht een superhit. Tsja, eigenaardige band.

@rrrobb: sorry maar dat the Earring alleen een band met hits is dan doe deze maestro's zwaar tekort.....

De meeste rockbands legden vanaf 1970 meer toe op het uitbrengen van (goede) albums en brachten een single (in de praktijk het meest aansprekende of hitgevoelige nummer) uit ter promotie ervan (soms in verkorte versie als de albumversie te lang is). Zo ook Golden Earring die wel grote hits scoorde omdat deze band al erg populair was in de jaren '60.
Een grote hit stuwt de verkoop van een album in de hoogte waarvan dit album een goed voorbeeld van is (Radar Love). Hoewel Golden Earring meer bekend is van hun hits hebben ze - met name van 1973 tot 1977 - toch wel een aantal sterke en evenwichtige albums uitgebracht waaronder zeker deze Moontan waarvan ik enkel Suzy Lunacy (Mental Rock) minder geslaagd vind en mij de volle 5* belet. Vanaf 1978 werden de albums wisselvallig.

Ik heb eigenlijk wel hezelfde gevoel erbij, een hits band, maar vooral ook een live band, want dat is waar ze vooral goed uit de verf kwamen, ook met die Naked albums! Ik vind dit nog een prima album, maar als volledig album heb ik dan toch vooral meer met albums als Bloody Bucaneers en Titt's N Ass, maar een verzamelaar met hun hits komt bij mij vaker in de speler! De jaren 70 was eigenlijk nog net van voor mijn tienertijd, en heb dat niet bewust meegemaakt, misschien dat ik daarom ook met dit volledige album wat minder heb

Qua carrière verloop en artistieke hoogtijdagen is de Earring vergelijkbaar met The Stones vind ik.
Op een kleinere schaal succes natuurlijk, maar er zijn wel raakvlakken.
Ook onze Hagenezen voelden de tijdsgeest heel goed aan en daarom hadden ze aansprekende hits. De singles zijn ook meestal sterk, ook toen hun albums wisselvalliger werden.
Moontan is waarschijnlijk hun artistieke kunststukje, maar het helpt natuurlijk enorm dat Radar Love er op staat.
Het is ook nu nog zo fris en uniek, en de internationale allure spat er van af. Zonder meer ook de beste track van het album naar mijn idee, al is The Vanilla Queen ook fantastisch.
Een erg onderschatte single als Instant Poetry van een jaar later had erg veel last van Radar Love, want probeer daar maar eens overheen te gaan. Op dat moment was Radar Love een hit in Amerika.

@bikkel 2: To the Hilt is een beetje prog door toedoen van Robert Jan Stips

To the Hilt, maar ook Switch met Robert Jan Stips zijn een soort voortzetting van Moontan. Met de moog van Stips is er zeker wel wat prog te bespeuren. Niet gek natuurlijk met zijn achtergrond.
Ik vind het beiden prima albums, maar het grote succes bleef achterwege. Dit zijn voorbeelden van wat onbegrepen platen. Achteraf ook niet gek dat op Contraband weer gekozen wordt voor een gitaristische koers.

Moontan werd één van de best verkochte albums van Golden Earring vanwege Radar Love maar ook hun album uit 1970 verkocht erg goed vanwege Back Home. De twee opvolgers verkochten minder omdat de daaruit getrokken singles To the Hilt en Ce Soir niet zo'n grote hit werden als Radar Love. Er is dus een rechtstreeks verband tussen de verkoop van een album en de daaruit uitgebrachte single.
De raakvlakken met Rolling Stones zijn niet gek want die concentreerden zich na de breuk met Decca ook op albums met gepaste singlekeuze die dan een grote hit werd. Ook Queen en David Bowie wisten steeds het juiste nummer als single uit te brengen die dan uitgroeide tot een grote hit waarna de verkoop van het desbetreffende album als een trein liep.

De eind jaren 70 waren lastig. Uiteindelijk toch weer met zijn vieren door. Er leek een hoop twijfel te zijn en tevens ook een artistieke dip, iets waar elke grote band uiteindelijk tegen aan loopt.
Het hielp de band ook niet mee dat Herman Brood & His Wild Romance ineens als een speer gingen. Jarenlang ben je zo'n beetje het boegbeeld van Nederland + wat internationale faam en ineens is daar Brood, die overigens ook al een poosje bezig was toendertijd.
Maar hier ook sterke singles als Weekend Love en Long Blond Animal zorgden er voor dat ze toch enigzins relevant bleven.
En de livereputatie was ook een pluspunt natuurlijk.

Het succes van Herman Brood heeft maar kort geduurd, in 1980 was die al voorbij.
Eind jaren ´70 regeerden disco en in mindere mate new wave en Golden Earring kon daar geen antwoord op geven. Wat Rolling Stones wel lukte met o.a. Miss You.

Herman Brood heeft nooit zulke hits gescoord als de earring, eind jaren 70 haalde de Earring zelf wel een top 3 positie met Weekeind love.
Brood kwam niet verder dan de de 9e plaats met Never be clever. En enkele nummers die tussen de 10 en 20 belanden.
Kijken we naar de albums dan zou je wel kunnen zeggen dat Brood populairder was dan de Earring. Die scoorden aanzienlijk beter in die tijd.

Shpritsz en Cha Cha verkochten erg goed, Go Nutz in mindere mate vanwege de hits. De daarop volgende albums van Herman Brood flopten.
De albums van Golden Earring hebben altijd al behoorlijk verkocht, deze Moontan was artistiek en commercieel een topper. Commercieel heeft Golden Earring (toch in Nederland) nooit een echte dip gehad, artistiek wel (eind jaren '80). Golden Earring heeft steeds trouwe fans gehad wat je van Herman Brood niet kan zeggen. Ook hier zijn de vergelijking met Rolling Stones terecht, ook hun albums bleven goed verkopen, zelfs de mindere.

De mindere als in: wat LucM minder vindt of is daar een objectievere maatstaf voor?

Undercover en Dirty Work worden toch niet erg gewaardeerd. Maar dat hoort hier niet thuis.

Als ik Suzy Lunacy (Mental Rock) inwissel voor Big Tree, Blue Sea van de US-version heb ik een topalbum. Dus van LP naar CD switchen op twee installaties en vervolgens kant twee van Moontan draaien. Een veelvoud aan instrumentale passages, verrassende wendingen of juist bij het improviserende af op dit album. 1978-79 vind ik magere jaren en toen was Herman Brood beter alvorens beide er in 1980 niet bijster goed voorstonden. George Kooymans was nog betrokken bij Herman Brood zijn album Wait a Minute en produceerde later Yada Yada. Rinus Gerritsen produceerde Modern Times Revive van Brood.

Met alle respect voor Golden Earring en fantastische album "Moontan": Hèt boegbeeld van Nederland is m.i. Focus, U weet wel de band met Thijs van Leer, Jan Akkerman, Pierre van der Linden en Bert Ruiter.
Over Herman zullen we het maar niet hebben...

Focus had ook internationaal succes maar voor korte tijd. Focus was enkel belangwekkend en succesvol in de periode 1970-1974, Golden Earring was veel langer actief en heeft veel meer popklassiekers en dito albums achter zijn naam.

Laat ik het dan anders verwoorden: Focus is mijn Nederlandse boegbeeld.