Golden Earring - Moontan (1973)

ricardo, live 1977 is gewoon topperdetop, van begin tot einde. Ik hou vooral van hun versie van The Byrds' Eight Miles High en natuurlijk het formidabele Mad Love(s Coming!
Niet twijfelen, meenemen, is in Midprice heruitgegeven!

Prachtig album met hoogwaardige nummers, zeer jammer van de (tè) lange pauze in het nummer Are you Recieving me.

Het is ook imo het beste studio album wat deze heren hebben voortgebracht, met de klassieker Radar Love; de plaat heeft echter veel meer te bieden.

Geweldig album: alleen al het aanschaffen waard vanwege Vanilla Queen. Radar love is wat mij betreft prettiger om te luisteren in de albumuitvoering van dit Moontan.

Klassieker in de Nederlandse popgeschiedenis. Slechts 6 songs staan erop maar die zijn alle 6 wel prachtig.
De langere versie "Radar Love" zoals die op dit album staat vind ik trouwens nog beter dan de single-versie.

Toch een zeer goed album.
Eigenlijk zijn alle nummers goed raak.

Heb 'm op vinyl.

Heerlijk seventies album met natuurlijk één van de klassiekers aller klassiekers: Radar Love. Maar Just Like Vince Taylor niet vergeten, hé? Ook eens groep die ik dringend eens onder handen moet nemen, want ik ken - tot mijn scha en schande - enkel Radar Love, Twilight Zone en When The Lady Smiles. Laat pek en veren maar aanrukken!

Ja, want hoewel Eight miles high éen van mijn favoriete albums ooit is lijken veel stukken zo uit het ouevre van The Cream te komen. Zelfs de gitaarsolo's zijn des Claptons.

prachtige cd met misschien wel het allerbeste nummer vannederlandd ' radar love ' , een wereldnummer en in de lange uitvoering , schitterend

Mooie lange nummers. Ik vind de US versie trouwens wel beter. Die staat als een huis, nummers passen in die versie ook beter bij elkaar.

Voor mij de enige echte cd van de Earring die boeit uit de jaren 70

De eerste twee nummers zijn echt 5-sterren, met dank aan Robert-Jan Stips. De rest is wat minder, maar nog steeds ver boven het gebruikelijk Earring-niveau en zeker behorend tot de NL top 5.

Heb je de versie van Candy's Going Bad op het live album weleens gehoord? Daarop klinkt het nummer nog veel beter en voller, dan in de studio. Dit is zeker hun beste studio album. Maar live heeft The Earring toch echt mijn voorkeur. Live 1977, is daarom m.i hun beste album, met hun beste nummers.

gisteren een nieuw vinyl exemplaar gekocht op 180 grams vinyl.
Had de cd en de lp al wel, maar die lp begon zo stilletjes aan toch wat slijtage te vertonen, en kwam de nieuwe bij toeval tegen.
Beste studio album van deze haagse jongens

Of het de beste studioplaat van de Earring is durf ik niet te stellen maar ik neig er wel naar. In ieder geval is de klassiekerdichtheid hier enorm. Are You Recieving Me, doet ergens wel denken aan She Flies on Strange Wings, past wat mij betreft prima tussen de status van Radar Love en The Vanilla Queen.

Laat ik het dan anders zeggen, ik vind het hun beste studio album, ik kan natuurlijk niet voor iedereen praten, iedereen heeft een eigen mening.

Onnodige qoute verwijderd. Het heeft niet veel zin een bericht waarop je reageert in zijn geheel te qouten, met name als het bericht direct boven je eigen reactie staat. Komt de opmaak en dus leesbaarheid niet ten goede

Beste nummer van het album vind ik Are You Receiving Me. Vanilla Queen is ook erg mooi maar die vind ik op Live (1977) nog veel beter uit de verf komen.

Yés! Gerechtigheid!

Ik geef toch de volle 5 sterren, bij gebrek aan slechte nummers of mindere momenten.

Moontan is van begin tot het einde een geweldige cd om naar te luisteren. Misschien wel de beste van de Golden earring. Ik ben buitengewoon gecharmeerd van alles wat deze voortreffelijke Nederlandse band heeft gemaakt in de periode 1969-1973.

Maar hoewel buitengewoon hoogwaardig, heeft elke voorganger van Moontan nog wel een paar dingetjes die een volledige score in de weg staan.

Niet voor niets brak met Moontan ook internationaal een geweldige periode voor de Golden earring aan.

De stevige rock, gelardeerd met broeierige momenten komt overal goed tot zijn recht, is indringend en aantrekkelijk. Radar love is natuurlijk wereldberoemd en helaas erg grijsgedraaid.

Daar kan de cd zelf natuurlijk niets aan doen, het nummer hoort er op thuis. Maar andere tracks als Are you receiving me en The Vanilla Queen voldoen moeiteloos aan alle hoge eisen die worden gesteld.

Behalve de Live cd uit 1977 heb ik een dergelijke kwaliteit van de Golden earring nooit meer vernomen. Vandaar 5 sterren.

Voor mij is het artistieke hoogtepunt van the Earring "To the Hilt" maar deze mag er inderdaad ook zijn.
Weet je wat zo knap is aan "Are You Receiving Me" ?
Dat Rinus minutenlang EAE of AEA supersimpel minutenlang aan kan houden in dat lange instrumentale stuk.
Als voormalig bassist weet ik hoe moeilijk dat is

Weet nog niet hoe ik deze beoordeel, ik heb de USA CD versie waar
"Suzy Lunacy (Mental Rock)" niet op staat en dat is toch wel duidelijk een mindere song net zoals "Just Like Vince Taylor".

Op mijn USA versie staat wel weer een lange versie van "Big Tree, Blue Sea" welke in een korte versie staat op het "Golden Earring" album uit 1970.
En wat een fantastische psychedelische uitvoering is dat, compleet met dwarsfluit etc..... zo heerlijk early jaren 70.

Ja, had toch graag nog een opvolger van dit album gezien in deze stijl.
Ik vind die platen met Robbert-Jan Stips erg goed maar de verandering was te snel en nog wat.....
Wat is het toch jammer dat er geen mooie Earring box ooit is uitgekomen met originele live opnames vanaf het begin.
Ze bestaan al zo lang, er moet toch nog van alles op de plank liggen.

De live versie van bv "Eight Miles High" die scheen wel een uur te kunnen duren, zou ik graag willen horen.
En live versies van "Are You Receiving me" en die lange Stips nummers, breng maar uit !

Alleen al om "The Vanilla Queen" zou je dit album moeten kopen, dit is een van de weinige Nederpopklassiekers.

Ik had Rinus Gerritsen inderdaad ook willen complimenteren. Eigenlijk ook al voor zijn baswerk voor het eerdere album Seven tears, die ik gisteren nog draaide. Geweldig, en hij wordt niet snel genoemd, tussen Barry Hay en George Kooijmans.

Ik kan mij overigens levendig voorstellen, dat Amerikanen liever kiezen voor Big Tree, Blue Sea i.p.v. Suzy Lunacy. Het is dat dat laatste nummer voor je gevoel er wel bijhoort.

Overigens vind ik het weer onbegrijpelijk dat er nooit een mooie cd is gemaakt met leftovers uit die periode, b-kantjes en singles, die nooit op een cd zijn verschenen. Wat te denken van Holy holy life, Stand by me en Instant poetry.

Switch en To the hilt, de opvolgers van Moontan vind ik ook wel goed, maar toch wel één ster minder, qua songs.

In die tijd werd er te snel gedacht: succes, vlug een opvolger! In plaats van kritisch te luisteren en desnoods te wachten op nieuwe inspiratie.....

Voor mij toch eerder are you receiving me, maar verder helemaal met je eens. Ook over die mindere nummers. Ik heb zelf maar een cd gemaakt met alle varianten van dit album en leftovers (o.a. die Hans hierboven noemt) erop, dan hoef je niets te missen van deze mooie (maar korte, helaas) Earring-periode.
Zou je trouwens eens kunnen uitleggen wat zo moeilijk is aan wat Rinus Gerritsen doet op are you receiving me? Je zou (als niet-voormalig bassist) denken dat het niet veel simpeler kan...

Ja, dat basstukje is op zich heel simpel maar omdat je minutenlang heel simpel (als bijna een drumcomputer) hetzelfde moet doen en ook nog eens heel strak, dat is juist de moeilijkheid.

De gitaar doet dan van alles met een hoog improvistaiegehalte, de drummer kan ook redelijk losjes drummen maar de bas moet heel strak minutenlang hetzelfde doen.
Het gevaar is dat je dan uit dat strakke ritme raakt, eigenlijk wil je ook gevarieerder spelen maar dat doet hij niet in dit nummer.

Heb toendertijd een paar keer meegeoefend met een Earring coverband en we deden ook "the Vanilla Queen", een heerlijk nummer om op te bassen veel gevarieerder was dat.

Een jaar of 10 geleden was er toch een verzamelbox uitgekomen met ook rarities van the Earring ?
"Golden Earring - The Devil Made Us Do It" was dat.
Was geloof ik een 4 of 5 CD box, daar stonden naast veel hits ook veel bijzondere nummers op maarja nogal prijzig was dat.

Dat werk is niet moeilijk te vinden, het staat op de meeste collected albums. En ook op de naked en andere live albums.

Van hun jaren 60 werk vind ik het album Eight Miles High het hoogtepunt.
In de 70 s prima albums zoals Seven Tears (met She Flies On Strange Wings), Together vond ik ietsje minder en het eerste album als Golden Earring is ook een mijlpaal.
Moontan is voor mij het perfecte Golden Earring album.
Radar Love heb ik helaas wat teveel gehoord. Op Radio Veronica draaien ze steeds die ingekorte single versie, terwijl die LP-versie meer muzikale ingredienten bevat.
Er blijven zoveel sterke nummers over zoals Candy's Going Bad, Are You Receiving Me, Just Like Vince Taylor en The Vanilla Queen. Door de Vince Taylor song van de Earring ben ik mij gaan verdiepen in het werk van deze Fransman.
Golden Earring Live komt bij mij op de tweede plaats en hoort in het rijtje beste live albums thuis. Ik bedoel dus albums zoals Made in Japan van Deep Purple, Get Yer Ya-Ya's Out! van The Stones en Live at Leeds van The Who.

Ik ga een halfje omhoog . Toch gewoon een plaat die eigenlijk geen zwakke momenten kent .
Ok. Radar Love is misschien doodgedraaid , maar blijft uiteindelijk een voortreffelijk portie rock .
Met voornamelijk The Vanilla Queen en Are You Receiving Me zoeken ze het experimentelere avontuurlijke op , en dat pakt uitstekend uit . Voorlopig een *4.5 .

Reuze knap, maar behoorlijk vervelend om naar te luisteren. Het is voor mij reden om niet de volle 5 sterren te geven.

Een wat minder nummer als Suzy Lunacy haalt de plaat en het uitstekende The song is over wordt weggemoffeld als b-kantje van Radar love. Vreemd, maar het is niet anders.

Ik meen mij te herinneren dat ( Just Like ) Vince Taylor de B-side was van Radar Love . Of gold dat niet voor alle persingen ?

Er was toendertijd nogal twijfel tussen die 2 nummers wat uiteindelijk de A-kant zou worden .