Interpol - El Pintor (2014)

Nou die Pandora-doos valt wel mee. Ik had gehoopt op een meer inhoudelijke substantiële onderbouwing, want nu weet ik nog niet waar ik op moet letten. Mijn eerste gedachte is dat het deels ook inherent is aan het type muziek: veel rock heeft een sterke imponeerneiging en verder - voor wat het waard is - vind ik dit album klankmatig niet écht zo veel afwijken van de eerste drie. De vierde S/T ken ik gewoon te slecht om daar iets zinnigs over te roepen - al staat me daar wel van bij dat ik die erg breiachtig vond.

Deze vind ik zo in eerste instantie beter dan verwacht en meer aanhaken bij de eerste twee die hier aardig wat speeltijd hebben gehad. De eerste impressie is vaak de meest intense en in mijn geval was dat Antics - Turn On ... had ik wel aangeschaft bij release, maar die landde niet zo direct.

Je noemt Collapse into Now - die heb ik niet aangeschaft, gewoon omdat Accelerate al heel weinig speeltijd kreeg. Die Sigur Ros zal ik nog een beluisteren, maar daar wil ik wel een bepaalde potentieel tot luistermoeheid aan toekennen(m.n. door het hoog).

Masteren is het proces waarbij je met behulp van de opgenomen sporen, 24 veelal (tracks in het Engels, verwarrend genoeg) bepaalt hoe het eindproduct gaat klinken. Per spoor kun je het geluid afregelen - met indiv. kantelpunten voor hoog en/of laag. Kijk je bij een live-optreden op een PA-regelpaneel kan je zien dat er per kanaal ('spoor') verschillende kantelpunten zijn. Sosm heb je de indruk dat die bediend worden door professioneel gehoorgestoorden doordat soms met name heel hoog en heel laag volkomen overstuurd de zaal ingejaagd worden. Dat ze bij bijv een sax-solo dat instrument er even uit willen lichten, is evident, maar het constante gedraai en getweak is nergens goed voor.

Bij (jazz)concerten in kleine zalen hebben we wel eens een opmerking over gemaakt over een volkomen overstuurd gitaargeluid.

Ik zal 'em wel eens op mijn huiskamerset draaien

Wel jammer om met het meest toegankelijke nummer te openen op 'El Pintor'. "All the Rage Back Home' had beter ergens in het midden kunnen staan, om de boel een beetje op te frissen.
Na 2 luisterbeurten mis ik een beetje de power in Bank's z'n vocalen. Wel kudos voor Fogarino, weet toch wel weer mooie nuances in z'n drumpartijen te leggen. Ook pakt Kessler flink uit op z'n gitaar, prachtige stukken weer. Subtiel, netjes maar ook flink gruizig soms.
Ik ga eerst maar eens de LP in huis halen alvorens te oordelen over de productie.

My Desire vind ik erg goed, beste nummer van El Pintor. De rest is ook prima luistermateriaal maar komt nergens ook maar in de buurt van het onvolprezen debuutalbum.

Dat komt dan ook, omdat de eerste drie ook niet bepaald het toonbeeld waren van een dynamische, rijke productie.

Album list - Dynamic Range Database - dr.loudness-war.info

De urgentie van het debuut is terug, alleen is het songmateriaal niet zo indrukwekkend als weleer. Vooral de opener vind ik nogal ongeïnspireerd en die fade-out is al zeker een afknapper. Desire, Tidal Wave horen echter tot de beste songs van de band tot nog toe.

Ik ben bekend met die site. Overigens is het wel zo dat - in sommige opzichten is dat jammer -veel wave/postpunk/nu wave een matige productie hebben; dan wel een productie die is uitgevoerd met het op een bepaald effect - impact op de luisteraar, deze bijv White Lies - To Lose My Life... (2009)

Ik heb het geluid/de kwaliteit van de productie van de eerste drie nooit als storend ervaren. Wellicht tekenend voor het verwachtingspatroon hierbij. De door mij genoemde Mary Onettes hebben in minimaal 2 albums veel te veel hoog (en middentonen) zitten en te weinig bas; erg vermoeiend voor het oor.

Hier hetzelfde, bij het debuut werkt het misschien zelfs als voordeel.

Overigens zie ik van albums waar ik me wel stoor aan de geluidskwaliteit (inderdaad de wavers) dat die blijkbaar heel dynamisch schijnen te zijn.

Heaven up Here bijv en Ocean Rain zijn fijn geproduceerd

Boy, October en War zijn uiterst effectief geproduceerd
Closer is mirakels geproduceerd, net als The Unforgettable Fire
Remain in Light heeft een prachtige punch
From the Lions Mouth, Author Author! maar ook (imo) To Each (Martin Hannett n.b.) hadden beter gekund; al zullen velen dat wat die laatste betreft niet met me eens zijn.

Ik hou wel van de productie van Hannett, ook Movement heeft, zeker voor die tijd, een dynamische productie, zonder dat het ergens in lage en hoge tonen stoort (zoals wel bij producties van Lillywhite).
Deze Schilder vind ik wel fijn geproduceerd, om even on topic te blijven.

Om op hetzelfde topic te blijven: dit album is beter dan ik had verwacht.

Niet alle producties van Martin Hannett vind ik geslaagd - hij heeft de blazers op To Each gewoon 'te koud' neergezet en dan klinken ze als plastic neptoeters.

Lillywhite heeft zowel hits als aperte missers in zijn oeuvre, maar bij iemand met een SM-id zie ik geen noodzaak om dat nog eens in te wrijven

Niet mijn favoriete album, dat scheelt en ga er een groot deel in mee.

Niet eens. Die - idd- "koude" blazers geven het album nu juist die kille desolate sfeer die het ook moet hebben. Echt een winters album.

Om on topic te blijven: ik begrijp dat we van dit album niet veel nieuws hoeven te verwachten? Ik ga luisteren.

Mooi album, mooi artwork, prima songs. Kortom kwaliteit.

My Desire!

Vijfde mooie plaat van Interpol!

mmmmh; net gedownload; kritieken hier beloven genoeg, Voorlopig staat my desire bovenaan.
wat heeft dit bandje toch een mooie debuut gemaakt !

Dit is het vijfde album, niet hun debuut! FOEI

Interessante rand discussie. Het debuut van Mary Onettes vind ik dan weer fantastisch geproducet, klinkt als een jaren '80 album met een Phil Spector productie. Wellicht doel je meer op het tweede album, daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Het was destijds toch ook wel een trend dat, in navolging van 80's geïnspireerde songwriting, ook de productie met een 80's saus werd overgoten. Het door jou genoemde To Lose My Life van White Lies is daarvan misschien nog het beste voorbeeld. Zonder galm en met een drogere productie zou de luisterervaring daar een pak minder zijn.

Ik denk dat Bas dit wel weet...
Je kunt de zin ook anders lezen!

Moet zeggen dat ik ook niet zo kapot ben van de kwaliteit van de rip en derhalve misschien van de productie van dit album. Het klinkt een beetje flets zonder al te veel vernuftige details.

Een belangrijke noot die ik nog moet plaatsen is dat ik vooralsnog niet overtuigd ben van de kwaliteit van de albums na het debuut. Ook bij het debuut duurde het lang, dus wie weet..

Het openingsnummer blijft toch wel erg matig. Doet een beetje denken aan A Ton of Love van Editors.

Las op The Guardian een interessante quote van Paul Banks die me doet denken dat mijn indruk van de opname-kwaliteit misschien eerder met de mix te maken heeft dan de mastering: They have worked with producer Alan Moulder again, “but this time I said do not be conservative – go to town,” says Banks. “Delay bounces that change, reverbs that swell in the background until the vocal bubbles up. Other mixers I’ve worked with want my voice to ride on top of the mix, but I always wanted more fur on it. But Moulder worked with My Bloody Valentine so I knew he could handle an aesthetic that’s within Interpol that I like. Sonic landscapes that allow dreaminess to be both immediate and distant.”.

Interpol wou dus als My Bloody Valentine klinken, het is eens wat anders.

Dessalniettemin moet ik toegeven dat ik de nummers die ik in eerste instantie het rommeligst vond klinken (vooral Breaker 1) na een paar draaibeurten niet zelden het meest weet te appreciëren op dit album. Misschien wisten ze dan toch beter waar ze mee bezig waren dan ik in eerste instantie vermoedde. Bij Olta had ik bv helemaal niet dat gevoel, de irritant luid gemasterde nummers als Mammoth werden na verloop van tijd alleen maar irritanter.

Breaker 1 is van pure klasse! Sommige nummers weten zich te ontpoppen tot schoonheden! Zoals deze

Haha ja inderdaad dat is waar

Mini docu over het maken van El Pintor: Interpol - El Pintor (Full Version) - YouTube.

Ik heb het album bewust even een tijdje niet geluisterd. Als hij echt uit is ga ik er weer aan beginnen. Maar als ik die nummers nu weer in die docu hoor, krijg ik toch een prettig gevoel.

hoor idd antics terug; ben blij met deze revival

Gisteren is ook de bonus track "The Depths" online gezwierd, klinkt net als de rest van album ook wel goed

Interpol Share El Pintor Bonus Track "The Depths" | News | Pitchfork

Ik hoor ook vooral Antics terug. Catchy en makkelijk behapbare songs, die wel wat snel gaan vervelen... Het geluid ben ik niet kapot van - ook al ben ik een grote MBV fan. Ik had liever gezien dat ze terug gingen naar een TOTBL productie, met een veel prominentere rol voor de bass-gitaar, en een dynamischere gitaar sound. Zal wel nooit meer gebeuren helaas...

Album staat inmiddels op Spotify

en ook op de luisterpaal.

Na enkele luisterbeurten vind ik vooral het tempo wat (te) hoog liggen, het voelt wat gejaagd aan ofzo.

Interpolesque lekkere verrassing na de afgelopen twee platen. Fijn om het vuur weer volop terug te horen.

Overigens, wat een bijzonder snobistisch gelul zeg over de productiekwaliteit van deze plaat. Ga lekker in een jazz-cafe interessant doen achter de PA. Bij mij dendert deze plaat gewoon heerlijk de speakers uit, weerkaatst die prima tegen de muren en suist die bijzonder aangenaam mijn oren in. Goeie muziek noemen ze dat.