menu

Kate Bush - The Dreaming (1982)

mijn stem
3,92 (307)
307 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: EMI

  1. Sat in Your Lap (3:29)
  2. There Goes a Tenner (3:25)
  3. Pull Out the Pin (5:26)
  4. Suspended in Gaffa (3:55)
  5. Leave It Open (3:20)
  6. The Dreaming (4:41)
  7. Night of the Swallow (5:23)
  8. All the Love (4:29)
  9. Houdini (3:49)
  10. Get Out of My House (5:25)
totale tijdsduur: 43:22
zoeken in:
avatar van zaaf
5,0
Wat een trip moet het geweest zijn dit album te fabriceren. De songs, de invloeden - tekstueel ook, de arrangementen en dan te bezien vanuit het ietwat strakke keurslijf waar Kate zich als een Houdini van losmaakt.

Soms komt HoL of Aerial naar voren als geweldige worp van Kate, maar deze.... is in retrospectief de mooiste en belangrijkste stap

Bombus
De remaster die er aan zit te komen is iets waar ik al jaren naar uitkijk..

avatar van aERodynamIC
4,5
Bombus schreef:
De remaster die er aan zit te komen is iets waar ik al jaren naar uitkijk..

Ik lees dit vaker en dan ook alleen bij dit album. Waar ligt dit aan dat het juist hier zo gewenst is?

Bombus
The Dreaming en The Sensual World kunnen wel een opfrisser gebruiken, de overige albums klinken prima wat mij betreft. Hounds of Love is een mooi voorbeeld, de originele cd verbleekt qua geluidskwaliteit met de remaster uit 1997.

Bombus
Gisteravond voor het eerst The Dreaming remaster beluisterd met m'n Sennheiser koptelefoon. Ben niet zo thuis in alle audio termen maar ik moet zeggen dat het geluid werkelijk fantastisch is. Ik kreeg meerdere malen kippenvel doordat veel geluiden en murmelende stemmen nu beter naar voren komen, plus de instrumentatie qua bas, drums, piano en strijkers veel warmer en duidelijker is. Ook geen gekraak meer bij de vocale acrobatiek. Ik ben dolblij!

avatar van aERodynamIC
4,5
Ja, zeker een mooie opfrissing. Ik had dat gevoel bij The Hounds of Love en The Sensual World zelfs nog meer.

avatar van Mssr Renard
5,0
De hoes is minder psychotisch dan de voorganger. Maar wat rustige hoes vertaalt zich niet in de muziek. Kate gaat echt helemaal los hier.

Het is een flinke experimentele plaat, die zowel compositorisch als sonisch behoorlijk raar is. Sommige songs zijn wel makkelijker te behappen, maar het merendeel is echt erg progressief. Het doet me daarom ook wat denken aan die andere diva: Lisa DalBello.

Kate laat wel zien dat ze meer kan dan op de eerste twee platen. Hoe goed die ook zijn, het zijn meer pop luisterliedjes, terwijl Bush zich hier echt neer zet als iemand die het experiment en het muzikale ongemak niet schuwt.

Favorieten zijn There Goes a Tenner en Pull Out the Pin, maar eigenlijk is elke song raak.

avatar van bikkel2
Ik heb deze van Kate nog niet met een cijfer beoordeeld.
Meest experimentele album van haar en dus wat moeilijker.
Ongetwijfeld met een vrijbrief op zak om de artistieke vrijheid volledig te benutten. Zo ver was het inmiddels.
Het nadeel wat ik wel eens ervaar is haar stem. Die trek ik niet zo best op deze plaat. Is het zelfde probleem wat ik heb met Blue van Joni Mitchell.
Songmatig vind ik The Dreaming een gedurft en geslaagd geheel. Lastig. Ik ga 'm nog wel eens proberen.

avatar van Mssr Renard
5,0
Ik ben benieuwd hoe het uiteindelijk bevalt.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:57 uur

geplaatst: vandaag om 03:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.