Kate Bush - The Dreaming (1982)

Voor mij één van de mindere albums van Kate Bush. Uiteraard nog steeds erg goed, maar de experimenteerdrift neemt soms iets te veel de overhand naar mijn smaak.

was inderdaad wennen toen deze uitkwam.
maar na een paar keer draaien.
toch wel goed.
there goes a tenner en suspended in gaffa.
het beste van deze cd.

Plaat is met name beroemd omdat dit een van de eerste albums is waar op de, toendertijd state-of-the art synthesizer / computer, Fairlight werd gebruikt. Ik zie het album ook echt als een soort van muzikaal laboratorium met Kate Bush als 'mad professor'. De vruchten van de experimenteerdrift worden vervolgens geplukt op de opvolger van dit album: Hounds Of Love

Samen met Hounds Of Love het beste dat ze ooit deed.

Het meest onderschatte album van La Bush. Zelf vind ik het een van haar meest geslaagde, naast 'Hounds of love', 'The sensual world' en haar laatste 'Aerial'.

Heel goeie album van Bush inderdaad, alleen merkt niemand anders hier nogal wat satanische verwijzingen op het album?
Bij mij zijn het vooral de laatste 3 tracks in ieder geval

Verklaar je nader !!

Voor mij is het een album van een sociaal bewogen iemand.

mwuhahaahaah socialiseren kon ze wel, met satan


neej maar ff serieus,bij all the love heb ik zo'n idee dat het een soort van zwanenzang van satan is en afscheid neemt van zijn volgelingen maar daar ben ik nog nie helemaal zeker van.

Houdini lijkt me duidelijk geesten oproepen aan een tafel
en Get out of my house spreekt nogal voor zichzelf.

Overigens hoeft ze heus niet meteen evil te zijn ofzo hoor ,maar ik denk niet dat ik dezelfde hobby's als haar deel.

Je vergeet de belangrijkste aanwijzing nog: de eerste 2 woorden van het allereerste nummer!!

Maar even serieus, volgens mij zoek je er teveel achter.

Volgens mij niet

Heb nog even op het internet rond gegekeken en heb niets gevonden wat jouw theorie onderbouwd.

Of moet ik een bepaalde track achterstevoren draaien

Ik had al een vermoeden dat iemand me gelijk in die hokje gaat stempelen van 'oh hij wilt het graag geloven',
en jah hoor tadaa I SEE

Maar goed de allereerste keer dat ik dit hoorde met de teksten erbij gaf het me wel zo'n gevoel en ik denk dat het ook niet zo wereldvreemd is om dat te denken nietwaar

Maar goed niemand anders tot nu toe dus die het er niet mee eens is of ziet of wilt zien of whatever,dat kan

En DAAROM zoek ik er dus niet teveel achter, ik ga niet helemaal het internet afstruinen in de hoop dat iemand het met me eens is, ik zie die teksten ik hoor de muziek en ik krijg er dus zo'n gevoel bij

Wil je helemaal niet in een hokje plaatsen, maar 'conspiracy theories' zijn nogal populair.

Dat de muziek je soms een onaards gevoel geeft, kan ik me wel iets bij voorstellen.

Precies wat ik dus bedoelde eigenlijk,mensen met 'conspiracy theory's',
en dat is ook niet zo gek eigenlijk want jah die zijn er in overvloed,maar ik zoek er dus niks achter,ik weet het eigenlijk gewoon.

Als jij denkt dat het niet zo is is dat prima ieder ze eigen ding of mening,en jah een hoop muziek geeft mee een onaards gevoel maar dit is weer op een andere manier dan he.

Zij heeft wel meer liedjes waarmee je gewoon in space gaat en hoeft ook niet gelijk allemaal satanisch te zijn natuurlijk

Duidelijk is dat in het merendeel van de nummers een in zichzelf gekeerde 'hoofdpersoon' contact zoekt en heeft met de geestenwereld. Daarnaast kijkt hij/zij terug op gedane zaken (All The Love en Houdini) en smakt de deur op krachtige wijze achter zich dicht d.m.v. een stevig robbertje exorcisme (Get Out Of My House). Ik denk overigens dat dit persoon m.n. een gevecht met zichzelf levert - het bestrijden van je eigen spoken cq angsten dus...
Ik vind het wel jammer dat zodra het gaat over het besef dat er 'meer' is tussen hemel en aarde er de satan bijgehaald wordt...Of zie ik dat verkeerd?

Ik kom met de volgende onderwerpen:

Suspended in Gaffa: In letterlijke zin betekend dit het vastgebonden zitten in tape. Gaffa is een tape welke wordt gebruikt om kabels tijdelijk vast te zetten. In figuurlijke zin kan dit van alles beteken.
Sat in your lap: Intelligente mensen die eigenlijk dom zijn omdat ze niets met hun intelligentie doen.
The Dreaming: Onderdrukking van de aboriginals in Australie.
There goes a tenner: Over een kruimeltjesdief die te maken krijgt met echte criminaliteit.

Ik bedoel dus niet dat Kate Bush er de satan bijhaalt, maar dat anderen dat doen wanneer het over deze plaat gaat.

Misschien willen een aantal mensen er 'de cultplaat' van Kate Bush van maken. Volgens mij is het gewoon de eerste eigen geproduceerde plaat van Kate, die ook nog één van haar beste is.

En bij de ene zal het bij een nummer over alles behalve satan gaan, al heeft Kate Bush het over geesten oproepen en dergelijke.
Al zou de duivel hemzelf op het podium optreden zullen mensen het toch niet geloven, al zou er in een tekst staan :'ik ben satan' moet dat zeker wel weer een metafoor voor onze sociaal koeiepoep pindanootjes etende maatschappij ofzo zijn

Sat in Your Lap en Suspended in Gaffa zijn mijn favorieren!

'get out of my house' vind ik echt een meesterwerkje en behoort zeker in mijn top drie van beste songs die ze ooit gemaakt heeft.

Zowat het enige album dat ik nog moet ontdekken van deze formidabele zangeres.
Moet dit dringend eens voor geen zotte prijs kunnen kopen.

Want downloaden, pffft... daar begin ik nooit aan.

Ik wil het origineel artwork van een album ook, en trouwens de superieure klank van de meeste cd's haal je nooit met dat gedownloade spul!

Heb ik veel gemist door deze van haar nog niet te hebben ?

Ja dus

Voor velen sloeg ze door, maar dit album was essentieel voor de rest van haar carriëre. Zonder dit album had ze 'Hounds of love' nooit kunnen maken.

Mijn favoriet album van haar, juist ook door het veelvuldig gebruik van de 'Fairlight CMI' synthesizer.

deze begrijp ik niet goed. beide albums hebben vrij weinig met elkaar te maken.

Beide albums liggen m.i. direct in elkaars verlengde.
Niet alleen kwa productie maar ook kwa zangstijl en compositie is dit een opmaat naar Hounds Of Love.

Ik heb nog niet gestemd voor dit album?
Denk het niet. Zal het maar eens doen dan.
Ik vind het in ieder geval een opmerkelijk meesterwerkje van een begenadigd artieste.

4,5.

Hier kan Kate uitpakken en bereikt een dichtheid die ook op Hounds of Love niet meer bereikt wordt. Je zou the Dreaming expressionistisch kunnen noemen en vervolgens Hounds of Love en Sensual World neo-klassiek. De laatstgenoemden zijn namelijk veel overzichtelijker maar missen de onvermijdbare kracht die in The Dreaming zit.

The Dreaming is Voor mensen die muzikaal wat meer aankunnen, en dan bedoel ik niet herrie en tempo maar expressie-dichtheid, wat eigelijk zwaarder is. Een zeer hoog herluisterbaarheidsgehalte. Ben je zelf muzkant, verbaas je dan eens over de vondsten op dit album.. Een absolute must-hear-many.


Na dit album volgt nog het losse werk Experiment IV dat niet op een album staat (behalve op de compilaties The Whole Story en This Womans Work). Daarop de eerste effecten van een drummachine die wat statischer is, zoals we dat ook horen op Hounds of love.

(nav van reactie hieronder : wel later dan HOL uitgebracht)

Altijd gedacht dat Experiment 4 pas na Hounds Of Love gemaakt werd; blijkbaar niet. Had inderdaad zo op dit album gepast.

Dat dacht ik aanvankelijk ook, en het is ook later dan HOL uitgebracht.

Maar uit andere bronnen begreep ik (ben de bron helaas kwijt) dat het tussen de Dreaming en Hounds Of Love in zit qua ontwikkeling/opname ed. Dat klopt ook wel qua klank en stemming die veel donkerder is. Ik denk dat het is blijven liggen en niet goed paste bij wat later Hounds of Love is geworden. Het zou dan pas vrijgegeven (released) zijn in 1986 en in the Whole Story zijn opgenomen.

Mocht het niet zo zijn dan moet Kate een soort terugval naar The Dreaming hebben gehad, want HOL klinkt veel verhalender en opener, met strijkers en percussie en de klank van het album is veel sprankelender. Dat is met E IV niet zo, die klinkt veel meer als de Dreaming; ingedikter arrangement en wolliger als een oude analoge multitracker. Zeer aannemelijk dus. Maar wie het weet mag het zeggen.

Dit is mijn lievelingsalbum van Kate. Heerlijk experimenteel en natuurlijk fantastische teksten.