menu

Angus & Julia Stone - Angus & Julia Stone (2014)

mijn stem
3,84 (400)
400 stemmen

Australië
Folk / Rock
Label: EMI

  1. A Heartbreak (4:15)
  2. My Word for It (4:08)
  3. Grizzly Bear (4:08)
  4. Heart Beats Slow (4:35)
  5. Wherever You Are (3:41)
  6. Get Home (4:31)
  7. Death Defying Acts (5:13)
  8. Little Whiskey (3:35)
  9. From the Stalls (5:09)
  10. Other Things (2:58)
  11. Please You (5:40)
  12. Main Street (5:34)
  13. Crash and Burn (6:36)
  14. Do Without * (4:14)
  15. All This Love * (4:05)
  16. Roses * (3:29)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 1:00:03 (1:11:51)
zoeken in:
avatar van west
4,0
Achtergrondmuziek?!
Daar is dit toch vaak veel te mooi voor?

avatar van Emile93
3,5
west schreef:
Achtergrondmuziek?!
Daar is dit toch vaak veel te mooi voor?


Achtergrondmuziek moet ook mooi zijn

avatar van west
4,0
Ok, dat is waar. Maar gooi 'm ook even op de koptelefoon zou ik zeggen.

avatar van IntoMusic
4,0
Eerste luistersessie in volle gang (in de trein). Luistert weer erg lekker weg en inderdaad wat meer rockachtige sound met natuurlijk de schitterende stemmen. Zie dit ook niet echt als achtergrondmuziek want dan mis je toch wel wat...

avatar van T.A.
4,0
Ik hoor het eerste nummer en weet dat ook dit album weer 4 sterren gaat worden.

avatar van SiSsY bOY
3,5
Eerste luisterbeurt niet overtuigend. Ik krijg nog nergens het gevoel dat ik bij "down the way" had. Ik vind dat vooral Julia, maar Angus heeft er ook een handje van, te hard probeert om een fragiel/laid-back stemgeluid neer te zetten. Het komt mij daardoor een beetje gemaakt over, het wordt een trucje. Ik ga er nog geen oordeel over vellen. Ik hoop dat hij nog groeit.

avatar van Renoir
3,5
SiSsY bOY schreef:
Ik vind dat vooral Julia, maar Angus heeft er ook een handje van, te hard probeert om een fragiel/laid-back stemgeluid neer te zetten. Het komt mij daardoor een beetje gemaakt over, het wordt een trucje.

Helemaal mee eens! Maar klinken ze niet altijd zo? Na één luisterbeurt ga ik me altijd ergeren aan met name het geforceerd klinkende kinderstemmetje van Julia.

Tip: luister eens naar Maritime van Dave McGraw en Mandy Fer. Zo kan het ook.

avatar van jassn
4,0
De stem van Julia is juist een pluspunt en jullie mening dat haar stem te gemaakt is, is toch echt wel flauwekul. Zeg dan toch gewoon dat je haar niet graag hoort zingen. Ze zingt toch gewoon zo?

avatar van west
4,0
Logischerwijs kiezen Angus & Julia Stone voor een net andere insteek als bij hun succesvolle album Down the Way van vier jaar geleden. Maar slim genoeg nou ook weer niet heel anders. De nadruk ligt dankzij producer Rick Rubin wat meer op de rock.
Er staan daarom werkelijk een aantal (hele) fraaie gitaarsolo's op deze plaat. Daartegenover staat dan weer dat er ook genoeg mooie folky 'luisterliedjes' op staan. Deze kruising van rock en folk is helder geproduceerd en wordt weer mooi ingezongen door zowel Angus als Julia. Soms gebruikt met name Julia wat te veel haar 'the XX voice', maar het blijven mooie stemmen van die twee. Ook zitten er nu soms wat tierelantijnen aan de muziek gekoppeld, zoals bijvoorbeeld een prettig orgeltje.
De eerste vier nummers zijn van een hoog niveau. Death Defying Acts vind ik een geweldig sterke song. Ook de twee slotnummers zijn erg goed. De rest van de nummers is minstens heel aardig. Alles bij elkaar een album wat absoluut de moeite waard is, gewoon: als je van mooie muziek houdt.

avatar van Fingertippie
west schreef:
Ook de twee slotnummers zijn erg goed. De rest van de nummers is minstens heel aardig. Alles bij elkaar een album wat absoluut de moeite waard is, gewoon: als je van mooie muziek houdt.


Bedoel je met de slot nummers, Main Street en Crash and Burn of de bonus nr's op de uitgebreidere versie?

Linus Van Pelt
Fijn dat ze van hun saaie hippie folk geluid af zijn, trek dit middle in the road folk-rock sfeertje prima met Julia's extreem rokerige Hope Sandoval stem en Agnus overslaande stem. Het begrip achtergrond muziek snap ik wel, het is niet dat de muziek ergens bijzonder speciaal word maar als soundtrack van een zomerse bbq, een boek lezen of werken aan iets voldoet het prima.

avatar van Zwaagje
4,0
Down the way was voor mij de kennismaking met dit duo; magische plaat. Mijn verwachtingen waren dus hooggespannen. Op het eerste gehoor is het nog even wennen en weet ik nog niet wat ik er van moet vinden. De lichte koerswijziging is te begrijpen, maar dat zorgt voor wat minder magie en wat meer realisme. Voorlopig oordeel: goede plaat, wat minder dan de voorganger maar ik hoop op een groeibriljantje

avatar van west
4,0
Fingertippie schreef:
(quote)


Bedoel je met de slot nummers, Main Street en Crash and Burn of de bonus nr's op de uitgebreidere versie?


Ik doel op Main Street en Crash and Burn.

avatar van west
4,0
Overigens doet het begin van het geweldige Death Defying Acts wel erg denken aan het begin van een ander fraai nummer: Fields of Joy van Lenny Kravitz, met Slash op gitaar, van Mamma Said:
Lenny Kravitz - Mama Said (1991)

avatar van RoyDeSmet
2,5
Voor haar nieuwe album heeft Julia Stone weer de hulp ingeroepen van een verscheidenheid aan gastmuzikanten, onder wie dit keer haar broertje, Angus.

Wat ik daarmee probeer te zeggen: het is duidelijk Julia die de kar trekt in het Angus & Julia project. En wat mij betreft is dat maar beter: Angus is namelijk helemaal niet zo'n getalenteerde songwriter.
Wherever You Are is het beste dat Angus heeft afgeleverd voor deze plaat en een nummer dat het niveau van de plaat een stukje omhoog haalt.

Na het aan Brett Dennen gelijkende, gezapige, Get Home komt het ware hoogtepunt van de plaat: Death Defying Acts. Julia laat horen een fantastisch songwriter te zijn in deze dynamische song waarin ze heel vrij omgaat met de grenzen van de frasering van haar diepe teksten.

Voor de rest heeft dit album niet echt veel te bieden. Het sleept maar voort zonder nog ergens de aandacht veel langer dan een minuut vast te houden. Dit komt voornamelijk omdat het album zo dichtgeproduceerd is. Het is Julia die hier beter mee overweg kan omdat zij de meer dynamische songwriter is. Bij tijd en wijle probeert zij de plaat nog te redden met haar afwisselende en pakkende melodieën - zoals op From The Stalls - maar het is duidelijk dat ze voor haar volgende plaat het broertje gewoon beter thuis laat.

avatar van Zwaagje
4,0
RoyDeSmet schreef:
maar het is duidelijk dat voor haar volgende plaat het broertje gewoon beter thuis laat.


Naar mijn idee is dit echt een gezamenlijk album. Waar baseer je op dat Julia alles heeft geschreven? Dat is mij dan ontgaan, Daarnaast vind ik persoonlijk de combinatie van die twee zo uniek. Als ik dan voor een van de twee als solo artiest zou moeten kiezen dan kies ik toch echt voor Angus. Ik vind "Broken brights" een erg mooi solo album van Angus en vind de solo projecten van Julia minder te pruimen.

avatar van RoyDeSmet
2,5
Natuurlijk is het een gezamenlijk album en je hoort duidelijk dat Angus ook veel geschreven heeft. Dat zijn namelijk, op Wherever You Are na, de slechtste nummers op de plaat als je het mij vraagt.

Qua stemmen vullen ze elkaar leuk aan, maar laat Julia asjeblieft in charge zijn over het duo en haar mond opendoen als Angus met een slecht nummer aankomt. Natuurlijk is ook niet alles wat Julia schrijft nou zo geweldig. Other Things klinkt me namelijk als iets dat Julia schreef en dat nummer kan ik absoluut niet afluisteren.

Broken Brights heb ik destijds een paar keer gedraaid en daarna heb ik nooit meer de neiging gehad het nog eens op te zetten. Ik vind Angus een ontzettend vlakke en saaie songwriter.
Als ze een paar van zijn nummers van deze plaat hadden weggelaten, had ik het een goede voldoende kunnen geven.

avatar van Zwaagje
4,0
Het is en blijft de eeuwige discussie; Angus of Julia. Samen zijn ze op hun best vind ik.
Ik las net een aantal van je stukjes bij de angus en julia solo albums en ik begrijp daar wat je bedoelt en respecteer je mening maar ik heb het wat meer met Angus. Toch ga ik die laatste solo plaat van Julia nog eens een kans geven; eerlijk gezegd heb ik daar maar een paar keer naar geluisterd......

avatar van Yann
west schreef:
Overigens doet het begin van het geweldige Death Defying Acts wel erg denken aan het begin van een ander fraai nummer: Fields of Joy van Lenny Kravitz, met Slash op gitaar, van Mamma Said.


Grappig. Ik kan alleen maar heel erg Lucy in the Sky denken steeds, maar deze hoor ik ook wel ja.

avatar van Nostak
Crash and Burn

avatar van coldwarkids
Drie prachtige nummers na elkaar. Nummer 4, 5 en 6! vooral Get Home.. Kan niet prachtiger!

avatar van Jildert
4,5
Heerlijk weer, maar Angus and Julia stellen me nimmer teleur. Misschien een rare vergelijking, maar ben wel benieuwd of meer mensen dit hebben: het album doet me enigszins denken aan het oudere (wat meer garagerockachtige) werk van Kings of Leon. Het nummer Little Whiskey bijvoorbeeld.

avatar van SébastienY
4,0
Ik probeer al zes dagen vat te krijgen op dit album, tevergeefs. Niets bleef hangen, oorzaak kan zijn dat ik nog te veel met Down the Way in mijn hoofd zat en op zoek was naar overeenkomstige elementen. Maar deze ochtend viel het kwartje. Dit is geen Down the Way. Het soms minimale en fragiele spel van deze voorganger wordt voor een groot deel overboord gegooid. Angus en Julia gaan er nu heel direct en vooral groovy'er mee om. De albumcover, en vooral de kleuren die daarin worden gebruikt, geven eigenlijk perfect het beeld dat ik me vorm weer: een discotheek uit de jaren '70 met een caleidoscoop aan kleuren. Alles gaat wat tipsy, op het gemak. Niets moet, alles mag.

Dit is niet te vergelijken met Down the Way. Deze nummers zijn voller in productie en hebben mijn inziens ook wat meer lagen. En na een luisterbeurt of vijf blijven ze dus wel hangen, en dan ontvouwt zich een hele reeks aan prachtige songs.

Een 4* om te beginnen, maar er zit nog marge op.

avatar van Minneapolis
3,5
west schreef:
Overigens doet het begin van het geweldige Death Defying Acts wel erg denken aan het begin van een ander fraai nummer: Fields of Joy van Lenny Kravitz, met Slash op gitaar, van Mamma Said:
Lenny Kravitz - Mama Said (1991)


Ik had precies hetzelfde. Ik wilde als "let's wander slowly through the fields.." meezingen.
Over het album ben ik gematigd enthousiast.
De eerste 7 nummers vind ik met uitzondering van Wherever You Are erg goed.
Daarna vind ik alleen "Other Things" en "Do without it" nog mooi, maar de rest kan ik weinig mee na een stuk of 6 keer luisteren.

Jildert schreef:
Heerlijk weer, maar Angus and Julia stellen me nimmer teleur. Misschien een rare vergelijking, maar ben wel benieuwd of meer mensen dit hebben: het album doet me enigszins denken aan het oudere (wat meer garagerockachtige) werk van Kings of Leon. Het nummer Little Whiskey bijvoorbeeld.

Inderdaad, en van mij hoeft dat niet zo.

Ik waardeer het album tussen Down The Way (vind ik geweldig) en A Book Like This (vind ik een zeer matige plaat op 3 nummers na) in, en ik verbaas me over het grote verschil in mijn eigen oordeel.

avatar van fabrice
5,0
Groeibriljant!
De tickets voor de 24e november Circle Royal Brussel liggen al klaar

avatar van west
4,0
Het is inderdaad een groeibriljant. Steeds meer blijven de fraaie melodieën hangen en veer ik enthousiast op als een volgend mooi liedje begint. Wat ook helpt, is dat ik het album inmiddels luister vanaf dubbel LP 180 gram: mooie sound en productie zeg.

avatar van Maartenn
4,0
Maartenn (crew)
west schreef:
Wat ook helpt, is dat ik het album inmiddels luister vanaf dubbel LP 180 gram: mooie sound en productie zeg.


Komt bij mij als het goed is vanmiddag binnen

avatar van Leeds
4,5
west schreef:
Het is inderdaad een groeibriljant. Steeds meer blijven de fraaie melodieën hangen en veer ik enthousiast op als een volgend mooi liedje begint. Wat ook helpt, is dat ik het album inmiddels luister vanaf dubbel LP 180 gram: mooie sound en productie zeg.


Dat is vreemd. Op hun website staat er voor de vinylversie het volgende:

Please note that due to production delays, this product will ship from our warehouse on the 29th August 2014. All orders will receive a free MP3 download via email on day of release.

Ik heb eveneens de LP versie besteld. Ik heb ook al bevestiging gekregen dat de LP betaald is. Een free mp3 download via mail heb ik nog niet ontvangen. Daarvoor zal ik nog es moeten mailen. Voorlopig beluister ik de volledige plaat via youtube in afwachting van.

4,0
west schreef:
Het is inderdaad een groeibriljant. Steeds meer blijven de fraaie melodieën hangen en veer ik enthousiast op als een volgend mooi liedje begint. Wat ook helpt, is dat ik het album inmiddels luister vanaf dubbel LP 180 gram: mooie sound en productie zeg.


Ik ga hem morgen halen, ben benieuwd.
Down The Way, By The Horns en Broken Brights heb ik ook op vinyl en die horen toch bij mijn best klinkende platen... Halen echt het beste in je hifi naar boven! Daar kan je ze toch ook wel een pluim voor geven hoor, want lang niet alle nieuwe vinyl klinkt lekker.

avatar van Norrage
4,0
Mijn verhaal dan maar:

---

Wie kent ze ondertussen nog niet? In de afgelopen jaren hebben Angus & Julia Stone, broer en zus, een behoorlijke fanschare opgebouwd. Danwel solo, dan wel samen met elkaar. Vooral die duo-albums, A Book Like This en bovenal Down The Way waren succesvol. Zwoele zomerse folk-pop, die sfeervoller is dan die van hun meeste genre-genoten door de inventieve en zorgvuldige instrumentatie, maar vooral door de chemie van de samensmelting van Angus en Julia hun stemmen. En hier is album 3. Kennelijk voelden ze zich nu pas echt thuis in hun muziek, want deze is dan ineens hun 'self-titled'.

Wat meteen opvalt is dat het zwoele, lang uitgesponnen karakter van voorganger Down The Way heeft plaatsgemaakt voor wat meer up-tempo rock en meer korte pop-nummers. Zo vangt het album aan met het opzwepende A Heartbreak, waarin vooral Julia een hoofdrol in heeft. We horen verder op de plaat veel gitaar-solo's, veel bluesy grooves en zelfs funky orgeltjes. Dit geeft het album een heerlijke laid-back en vrolijke sfeer, waar Down The Way vooral melancholisch was. Ook valt op dat Julia de meeste stemmen op zich neemt. Het epische bijna prog-rockerige Death Defying Acts kent een glansrol van Julia, maar ook het ritmische en melodische Heart Beats Slow wordt door Julia gedragen. Maar vergis je niet; Angus heeft ook duidelijk een leidende rol op de plaat. De pakkende gitaar-solo's zijn vast en zeker van hem, en het is klaarblijkelijk Angus die de plaat het meer rockende karakter geeft. Dit is het sterkst in het fantastische Grizzly Bear, maar ook in het door meanderende gitaren gedragen Little Whiskey. Maar de kracht maar tegelijkertijd ook de zwakte van deze Angus & Julia Stone zit hem, zoals altijd, vooral in de productie (die overigens is verzorgd door Rick Rubin, die o.a. met Johnny Cash werkte). Alles lijkt te kloppen. Piano, gitaar, orgel, hard, zacht, alles is haarfijn uitgestippeld en keer op keer straalt de plaat doordachte subtiliteit uit. Niks teveel of te weinig, geen enkele overdaad. En dat is af en toe toch een beetje jammer; het blijft allemaal wel erg binnen de lijntjes.

Deze 3e studio-plaat van broer en zus Stone is een sterk geheel. Veel afwisseling, geweldig oog voor detail en haarfijn in elkaar gezet. Maar daardoor wel een tikkeltje klinisch. Toch horen we een kwalitatief waanzinnige plaat, en zijn Angus & Julia wat mij betreft met overtuiging gepositioneerd aan de top van de folky singer-songerwriter piramide.

Pat-sounds: Album Angus & Julia Stone - Angus & Julia Stone (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Gast
geplaatst: vandaag om 21:30 uur

geplaatst: vandaag om 21:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.