Simple Minds - Empires and Dance (1980)

Jouw mening Sergeant, niets te excuseren.. Ik vond dit ook flink wennen, eigenlijk is het nog steeds een plaat die me niet heel erg ligt. Al hoor ik in sommige dingen inderdaad die beginnende clubsound wel terug. Het is fris en enerverend. Toch vind ik sommige nummers ook erg houterig en stram. De flow van een New Gold Dream heeft hier duidelijk nog niet postgevat. Sommige nummers zijn echter wel erg goed, eigenlijk 1 t/m 4!

Zoals ik al zei, ik hoor best mooie dingen zo af en toe. Ik kan me wel in je woorden vinden, orbit. De termen "houterig" en "stram" (t.o.v. later werk) zijn wel van toepassing op "Empires And Dance", zij het, niet op alle nummers. Bedoel je met "enerverend", dat het album dansbaar is, want dat vind ik eigenlijk ook wel.

Ik luisterde het album eigenlijk voor "I Travel", omdat dat nummer zo ver kwam in de Simple Minds-KO. Dat nummer doet me (tot nu toe) nog niet zoveel. "Today I Died Again", "Celebrate" en "This Fear Of Gods" vind ik behoorlijk goede nummers (de nummers 2 tot en met 4).

Over een tijdje ga ik het album volledig beluisteren, waarna ik mijn echte beoordeling voor het album ga geven.

I Travel is met Anne Clark's Our Darkness een van de 2 lekkerste dansnummers die ik ken.

I Travel vind ik wel dansbaar, nu moet ik zeggen dat ik daarnaast ook een remix versie van het nummer heb dat de dansbaarheid nog extra benadrukt, maar het origineel is ook prachtig! Maar buiten de nummers 1 t/m 4 doet de rest van de plaat me een stuk minder..

Dit is echte New Wave met dansinvloeden. Je moet ervan houden. Ik vind 't fabelachtig goed, een uniek album uit 1980 (!).
"Thirty Frames A Second" is m'n favoriet van het album, die óók bijzonder dansbaar is.
Geef het een kans zou ik zeggen...

Ik wil toch nog even vermelden dat Today I died again niet meer of minder dan een wereldnummer is.

Ik zet deze ook maar op 5*. Zoals eerder gezegd kan je dit haast een danceplaat noemen, maar wat voor één!
Opzwepend, verrassend, dreigend,...
Heb je deze zomer onvoldoende geld om op vakantie te gaan, koop dan gewoon dit album. Simple Minds trekken met jou op wereldreis en het lijkt of je er echt bij bent.
Avontuur verzekerd.

'I Travel' was toch wel vaste prik op de dansvloer van de jaren 80, en inderdaad : 'Our Darkness' komt daar meteen achteraan !

In mijn ontdekkingsreis naar de vroegere Simple Minds heb ik laatst een paar oude albums, waaronder deze, op vinyl gekocht. Wat mij zo aantrekt in de oude Simple Minds, naast de muziek, zijn de intrigerende songtitels en de plaathoezen. Ook deze plaat is daar weer een goed voorbeeld van. Ik heb de Simple Minds ten tijde van deze plaat niet bewust meegemaakt (ik stam uit 1975), vandaar dat ik (nog) niet helemaal in het enthousiasme over de bejubelde nummers als 'I Travel' en 'Today I Died Again' meedeel. Niet dat ik het geen gode nummers vind, maar andere nummers als 'This Fear of Gods' en 'Capital City' vind ik veel intrigerender.

Fabelachtige live uitvoering van Celebrate, zie link;

Simple Minds - Celebrate li...

die ken ik! inderdaad een fabelachtige uitvoering. Eigenlijk nog beter als op de cd vergeet dan ook niet de uitvoering van premonition!

Vergeten! Nee, ook Premonition is een geweldige live uitvoering. Toch vind ik Celebrate beter, vooral het einde met de gitaaruitbarsting door Charlie is fantastisch.
Deze opnames tijdens een break van de Sons and Fascinationtour in Parijs zijn semi-live. Er wordt live gespeeld, maar in een studio zonder publiek. Deze opnames moeten absoluut op DVD verschijnen. Ze laten SM zien op hun meest creatieve top vlak voor de opnames voor New Gold Dream.

De opnames moeten ergens begin maart 1982 zijn geweest. Het waren zo'n beetje de laatste dagen van drummer Kenny Hyslop, die daarna uit de band werd gezet. Promised You a Miracle, die ze enkele dagen daarvoor hadden opgenomen, speelden ze ook.

helemaal mee eens en deze plaat was ook ZO vernieuwend voor die tijd dat de muziekpers niet goed wist hoe deze muziek te duiden, omdat Jim Kerr op de plaat nogal 'koud en desolaat klinkt bedacht men de term cold wave, prachtige benaming voor deze absolute topper van de Simple Minds

I Travel is samen met 'Lena' van 'De 2 Belgen' een soort ankerpunt in mijn herinnering. Weet iemand hoe ik aan dat andere legendarische nummer kan komen?

Lena van 2 Belgen: best zo'n Belpop-cd ergens opvissen (ik dacht dat lena op 1983 stond) of een verzamelaar van 2 Belgen. Als je in Vlaanderen woont: elke Bilbo cd-winkel heeft die cd's liggen aan heel schappellijke prijs.

Empires And Dance & Sons And Fascination zijn zeer zeker de meest intrigerende platen van Simple Minds voor mij, New Gold Dream de mooiste....ik volgde band al vanaf het prille begin, echter waar de twee eerste albums voor mij nog een kakofonie aan geluiden waren, ( met beslist ook sterke nummers als "Premonition", "Changeling" en "Real to Real" ) is dit album en alles wat er op volgde een mooie reis geworden. Toch is er altijd wel een kanttekening bij iedere band te plaatsen. Zo is er op ieder album van Simple Minds wel een bar slecht nummer te vinden, maar ook flonkerende pareltjes zoals met name "I Travel" op dit album. De stem van Jim kan mij ook soms zo echt raken, net als die van Adrian (Borland). Hulde!

De door Alicia 3 genoemde vind ik ook de beste met inderdaad als 'magnum opus' de 'nieuwe gouwe droom' dat een prachtige bloemlezing ('beeld'verslag) geeft van al het moois dat New Wave in die tijd de muziekwereld heeft gebracht....
Sparkle in the Rain volgt nog op gepaste afstand maar daarna zijn Jim en zijn mannen wmb een andere richting ingeslagen dan de muzikale ontwikkeling en belangstelling die ik voorstond........binnen het 'genre' werd het pas echt weer interessant met 'The Stone Roses' gelijknamige plaat.......en inderdaad Premonition, Changeling en Real To Real mogen er inderdaad ook zijn!

de beste plaat van Simple Minds

Absoluut, eindelijk een medestander

Ik kan niet kiezen tussen deze en New Gold Dream, dus doe ik dat ook niet. Allebei 5* !

Yes, ik heb 'Viola' via Bol.com (8 euries) weten te bemachtigen..... ....tegelijk ook maar het meest essentiele van Arno en zijn Hintjes (voor de niet kenners: TC Matic ) besteld.........Oh la la la, la la!
N.b. New Gold Dream staat al sinds mens en dag bij mijn favo top 3: daar komt echt geen 'staat' & 'dans' tussen.......maar 'Empire & Dance' en 'Sons & Fasination' staan dan wel weer in mijn favo top 50!

thirty frames a second blijft een mijlpaal in de new wave historie!!! een heerlijke plaat!

De eerste vier nummers zijn goed te noemen,daarna verzand het geheel een beetje in niet helemaal te begrijpen melodielijnen.Het daarziijn van bv.Kant-kino ontgaat mij totaal,maar smaken verschillen.De latere cd's va SM kan ik beter waarderen mn.New Gold Dream en Sparkle in the rain.als geheel een 3

Dit is eigenlijk de eerste echte 'cult'-Simple Minds-plaat die ik pas heb beluisterd en het gaat er nogal eigenwijs aan toe. Ik hoor hier absoluut een jonge-honden-mentaliteit in die (denk ik) vanaf New Gold Dream niet echt meer aanwezig is (die plaat klinkt veel rechtlijniger). 3,5 voor deze met de kans op meer.

Dit is wel een heel koude plaat zeg...Even wennen alsje New Gold Dream gewoon bent, maar zeker heel goed! Voorlopig komt hij echter niet boven Real to Real Cacophony uit

Goeie plaat hoor. Heb hem niet op cd maar af en toe gaat de draaitafel er voor aan.

Tja I Travel..... toch echt een pré pré pré techno plaat. De 12 inch die ik ook heb is zelf nog heftiger afgemixd voor de dansvloer.

En This Fear Of Gods is ook één van me favoriete tracks. Eigenlijk waren de Simples Minds gewoon visionairs

Dit is inderdaad hun meest vergeten en onderschat album. Een behoorlijk vernieuwende en visionaire plaat. This Fear Of Gods blijft prachtig vooral de vocals van Jim Kerr komen op dit nummer helemaal tot zijn recht. Datzelfde geldt voor nummer 2.

Absoluut mee eens, al vind ik dit niet Simple Minds hun beste plaat.
Maar zeker wel een heel bijzondere.
Maar dit moet haast wel Simple Minds op z´n spiritueels zijn, en dan metname de hier net vermelde nummers.
Vooral het intro van ´This fear of Gods´. Het begint heel breekbaar, alsof iemand een tik tegen een glas geeft,..en wat je dan opeens overkomt, een waterval van toekomstige House, de dan heersende New Wave, en een soort Goddelijke neerdwaling,..een soort Arabische klanken.
In ieder geval zeer apart.
Zoiets vreemds ben ik ook nooit eerder meer tegen gekomen.
Helaas staat dit hele album niet vol met dit soort topprodukten anders was het wat mij betreft zonder twijfel 5 sterren geweest.
Maar dat ze hier een soort visionairs voor de latere Hous/Dance-scene waren, dat moet ongetwijfeld waar zijn.

Ijzingwekkend mooi album. Behoort tot het beste van de Minds. Mooie zware en strakke baslijnen van Derek Forbes (man wat kon die lekker bassen zeg). Snoeiharde, strakke drums van Brian McGee en innovatief toetsenwerk en electronische bliebjes van Michael MacNeil. Jim Kerr klinkt bij vlagen zeer onheilspellend en Charlie Burchill fabriceert prachtige atmosferische gitaarklanken. De Minds laten hier een mooi staaltje eigenzinnige post-punk zien. Absoluut een topper in het genre. Destijds wel geduid als de 'Cold Wave of the New Europeans' en dat geeft de sfeer van het album heel behoorlijk weer. Het roept bij mij het beeld van strak blauwe winterluchten op.

Mijn toppers hier:
- 'Today I Died Again' (dat nummer blaast je volledig weg na het vrij lichte (maar mooie) 'I Travel'; het dendert werkelijk over je heen)
- 'Celebrate' (hypnotiserend cultnummer met een mooi tegenritme dat aan het einde wordt ingezet)
- 'This Fear of Gods' (donker dansnummer met een heerlijke flow van bas en drums)
- 'Constantinople Line' (strak en abstract; mooie atmosferische gitaarklanken)
- 'Thirty Frames a Second' (extase)

5*