Deep Purple - Made in Japan (1972)

Berichten verplaatst naar Muziek > Toplijsten en favorieten > Beste live album

Highway Star is het beste live nummer ooit gemaakt, voila!
Net nog eens beluisterd vollen bak, man wat voor een krachtig en energiek nummer is dat. De studioversie wordt volledig weggeblazen.

Highway star klinkt beter dan de studioversie. Op 3:48 begint Ian even met zijn tekst te hakkelen. Child in time hoor ik niet liever dan het origineel want daar klinkt de solo wat harder. Smoke on the water klinkt heel wat beter dan op Machine head. Alleen Blackmore kan het echt zo laten klinken als het hoort. Bij Bolin en zelfs bij Morse klinkt het net wat minder. The mule klinkt wat chaotisch en wordt op cd meestal doorgespoeld door de schrijver van dit stukje. Strange kind of woman is een goede song en klinkt nu nog stukken beter. Lazy begint met een beste portie herrie als je er niet van houdt. Ik vind het gewoon kunst wat Lord hier neerzet en van mij had het nog wel langer gemogen. Zowel live als studio is Lazy een streling voor mijn oren. Space truckin' begint goed en dient als aanloop voor het traditionele instrumentale stuk. Dit wordt net wat sneller gespeeld dan Mandrake root destijds en bevat één van de meest waanzinnige,avontuurlijke Jon Lord solo's die ik ooit gehoord heb. Blackmore zijn stuk is beduidend saaier en grijpt terug op het middenstuk van Fools. Als hij uitgepield is komt er gelukkig weer een keiharde overgang naar de laatste minuten. Roger Glover zijn baswerk is natuurlijk ook weer op en top. Als ik de Paice solo niet wil horen zegt dat alleen maar dat ik al verzadigd raak van de rest. Met nog wat toegiften op disc2 als Black night en Speed king is dit Deep purple feest meer dan compleet. Het wordt dan ook geen verrassende score die de plaat krijgt. Vijf sterren.

Heb deze voor 4 euro gekocht. Beste album van Deep Purple, ook al ben ik niet zo'n fan van deze band, blijft het heerlijk om naar te luisteren.

Dat zeker. Bij mij gaat het tussen Leeds, Japan en Ya-Ya's....alledrie uitmuntend.

Leeds is inderdaad ook uitstekend, al zouden er toch een paar andere nummers ook op gemogen hebben. Dus ik vind Made In Japan toch nog een tikkeltje beter vanwege de setlist. Dit is gewoon een best-off live, terwijl dat van The who niet zo is.

Er zijn in de jaren 70 nog veel meer goede klassiekers op live gebied afgeleverd hoor. Beluister b.v Recorded Live van Ten Years After maar eens, of het live album uit 1977 van The Golden Earring, of Irish Tour van Rory Galagher, of Filmore East van The Allman Brothers band, of het live album van Uriah Heep uit 1973, of die van Status Quo uit 1977, of On Stage van Rainbow, of Tokio Tapes van Scorpions uit 1978, of Slade Alive, of de live albums van Kiss, zijn allemaal net zulke klassiekers als deze en Get Yer Ya Yas Out en Live At Leeds. En natuurlijk hebben King Crimson en Frank Zappa natuurlijk ook subliem live werk afgeleverd. Maar ik heb hierboven gewoon vergelijkende albums uit de jaren 70 neergezet die zich kunnen meten met deze live klassieker, tenminste kwalitatief gezien vind ik dat wel.

Dat kan jij vinden, maar dat maakt die albums nog niet net zo'n klassiekers als Made in Japan van Deep Purple.

Ik zou de status van Irish Tour en Fillmore East niet onderschatten.

Wat minder bekend dan Made in Japan, maar ze worden misschien nog wel hoger aangeslagen. Hier op de site hebben ze ook een hoger gemiddelde. Made in Japan het beste live album noemen is net zo'n cliché als Sgt. Peppers het beste album noemen.

Het beste album bestaat niet, of het nu live is of niet. Het gaat hierbij om persoonlijke smaak.

Voor een klassieker gelden echter objectievere criteria. Een hoger stemgemiddelde met slechts een kwart van de stemmen hoeft dan wat dat betreft ook niet zoveel te zeggen.

Lees mijn eerste zin nog eens.

Google maar eens wat rond, dat zijn echt wel klassiekers hoor. Alleen hebben ze niet net zoveel bekendheid als Made in Japan.

Space Truckin' mist de spanning om 20 minuten te boeien, anders had dit album de volle 5* gekregen. Beste live-album kan ik moeilijk zeggen maar zeker één van de beste van de jaren '70.

Ik denk dat jij beter had kunnen lezen want dat het geen klassiekers zouden zijn beweer ik ook nergens.

Ik zeg daarom ook als slotconclusie in de laatste zin dat die albums zich kwalitatief kunnen meten met deze Made In Japan, en niet dat ze dezelfde grote status zouden hebben.

En via welke redenering kom je tot die slotconclusie?

Je schreef namelijk in hetzelfde bericht dat het net zulke klassiekers zijn als Made in Japan. Dat was blijkbaar het punt dat je wilde maken. Maar als ze niet dezelfde grote status hebben, dan zijn het niet net zulke klassiekers.

Via mijn eigen redenering natuurlijk, want dit is immers een forum over muziek en dan zijn het vooral persoonlijke meningen die er toe doen en waar het om gaat. Ze zouden dezelfde grote status kunnen hebben als Made In Japan, maar dat is puur persoonlijk wanneer je dat wel of niet vind. Ik vind van wel, en algemeen gezien doen die albums kwalitatief niet voor deze onder vind ik. Als je begrijpend kunt lezen had je dat zelf ook wel uit mijn berichtje kunnen opmerken dat ik dat ervan vond.

Je spreekt jezelf wel tegen hè ricardo, als je schrijft dat die albums niet dezelfde grote status hebben als Made in Japan maar dat jij vindt van wel.

Eerst ken je aan de status van iets een objectieve waarde en dan haal je dat onderuit door je eigen subjectiviteit erboven te zetten.

Dat is zoiets als zeggen; ja, de zon is groter dan de aarde, maar ik vind van niet.

Dit album heeft op basis van het aantal verkochte exemplaren de grote status die het nu heeft bereikt. Maar wie zegt dat de live albums die ik noemde een minder grote status hebben. Als je van de populairiteit en het aantal verkochte albums afgaat zou je zeggen van niet, maar kwalitatief gezien wel. Ik meet een status dan af aan de hand van de kwaliteit en niet van de populairiteit.

En dat van de zon en de aarde, slecht voorbeeld, want iedereen kan zien dat de zon groter is dan de aarde. Bij muziek ligt dat toch een stuk anders vind ik, en ga je af van je eigen gevoel, waar dan weer een eigen redenatie bijhoort. Objectiviteit bestaat namelijk niet met muziek.

Jij gaat bij dit album slechts af op de populairiteit en het aantal verkochte exemplaren, en niet als je het naast andere albums legt die dezelfde klasse hebben.

Maar het word een beetje van ik vind en jij vind discussie. Met jou kom ik er toch niet uit. Geeft ook niet, misschien kan jij mij een ander inzicht in dingen geven, en andersom kan ik jou misschien ook andere inzichten geven, daar is immers discussie voor. Ik ben altijd blij met discussie, maar zou het met jou nooit eens worden denk ik. Al zou het maar om het feit zijn dat je dan helemaal naast je schoenen zou gaan lopen op dit forum met jouw officier van justitie achtige berichten t.o.v anderen die er een andere mening op na houden.

Nietes.

Maar ik begrijp genoeg wat je bedoelt. Ik ben het zelfs eens met je dat populariteit en algemene erkenning van critici niet de enige criteria zijn. Maar ze horen er nu eenmaal wel ook bij. En als jij bijvoorbeeld Golden Earring kwalitatief op dezelfde hoogte zet als Deep Purple hier, dan is dat jouw mening. Maar als je zegt dat hun livealbum net zo'n klassieker is als deze, dan ben je onzin aan het uitkramen.

Misschien leg ik het ook niet helemaal goed uit hoor, want dat is het moeilijkste wat er is, precies onder woorden brengen wat iemand nu bedoeld. De 1 is daar nu eenmaal beter in dan de ander.

Als ik bij mijn cd rek langsloop en trots kijk naar alle goede live platen die er tussen staan en die in het rijtje voor mij persoonlijk thuishoren met deze dan vind ik die van The Golden Earring er wel degelijk in thuis horen, of beter gezegd ik ben er net zo blij mee en kan daar net zo van genieten. Ik ben ook erg enthousiast wat live platen betreft en daardoor iets minder kritisch misschien, maar dat de jaren 70 een hoop klassiekers onder de live albums op de markt gebracht hebben staat voor mij als een paal boven water.

Ik ga deze maar weer eens draaien, want dat is wel een half jaar geleden denk ik. Deze verdient het natuurlijk om veel afgespeeld te worden.

Highway Star en Strange Kind Of Woman zijn voor mij de 2 beste nummers op dit legendarische live album, want dat is deze zeker legendarisch.

Nu zijn we het eens.

En met pantoffels aan loop ik seffens helemaal naast mijn schoenen die in de gang staan.

De special edition met de extra cd heb ik in huis. De extra cd draai ik bijna nooit, maar daar staan 3 echt geweldige nummers op. Die extra cd ben ik nu even aan het draaien, maar zowel Black Night, Speed King als Lucille zijn werkelijk geweldig. Degene die nog niet de versie hebben met de extra cd, kopen zou ik zeggen, want je kunt de special editie bijna overal kopen voor onder de tien euro. Hij lag laatst zelfs bij de Mediamarkt voor maar 5.99 euro. Een koopje voor zo'n geweldige live dubbelaar.

Deze hoor je gewoon origineel in huis te hebben.

Op dubbel vinyl dus, in een grote gouden glanzende gatefold.

Moet je wel een platenspeler hebben, en die heb ik helaas niet meer. Misschien een wat retorische vraag maar moet je dan ook een platenspeler met een usb aansluiting hebben, of is dat dan weer minder origineel?

Alleen al voor de superbe versie van higway star 5 sterren waard.

zeker één van de 5 beste live albums aller tijden , deze dubbel lp kwam uit toen ik juist 16 jaar oud was en dat was toen voor mij een openbaring , ik was er kapot van en draaide deze plaat toen maanden na elkaar !

Was toen nog niet geboren, maar heb deze rond mun 16e ook kapot gedraaid. Toevallig Draai hem nu vooral als ik een lange autorit moet maken, de tijd vliegt voorbij

engelijk heb je , heb trouwens mijn oog eens laten jouw top 10 aanschouwen , en verbazingwekkend goed voor en gast van 20 jaar , proficiat , ook the dirty south van de drive-by truckers is een loeier van een plaat ten huize van beaster ,

ja, maar je hebt nog veel te ontdekken , maar je hebt ook tijd genoeg !

cheers

Dankuzeer, tips zijn uiteraard altijd welkom

Een momument onder de live albums natuurlijk, niet meer en niet minder. Alleen qua luistergenot en genietbaarheid, beluister ik liever nog wat andere live albums van andere artiesten dan deze live plaat.