Status Quo - Live! (1977)

Ok dit klinkt al heel anders dan zeggen dat ze in 15 jaar nog geen fatsoenlijk album uitgebracht hebben.

Je formuleerde het eerder ietwat ongelukkig zeg maar.

Toch blijf ik erbij dat ze beide geen fatsoenlijk album hebben uitgebracht de laatste 15 jaar. Op alle albums staan meer slechte nummers dan goeie vind ik. En als minder dan de helft van de nummers op een album de moeite waard zijn, vind ik het geen fatsoenlijk album. Misschien was ik met 'niet meer dan aardig' iets te mild

Daar heb je wel lang over moeten nadenken dan, 2 dagen maar liefst

Valt ook niet mee om uit al die eenvormige kakofonie de hoogtepunten te filteren. Gelukkig geldt dat niet voor SQ-Live! Da's gelukkig 1 groot hoogtepunt.

Idd zo is het wel, vaak klinken nummers van die bands wel erg hetzelfde. Maar toch heeft met name Motorhead nog best wat variatie gemaakt door de jaren heen in hun albums. Maar moet je die albums wel kennen dan weet je welke albums ik bedoel. Objectief gezien zou je aan een albumpje op 6 ook meer dan genoeg van die band in huis hebben. Hetzelfde geld trouwens ook voor AC/DC.

Status Quo boeit mij niet genoeg om er nog meer van te kopen dan 12 Gold Bars en deze prachtige live plaat. Maar dat dit plaatje 1 hoogtepunt is en andere albums die je na deze nog gaat beluisteren van deze band tegen gaat vallen staat bij mij bijna wel als een paal boven water.

Mooi album ook om op een vfr met mp 3 spelert te beluisteren, en dan volle bak bij digitale snelheidscontoles langsrazen.

Het is natuurlijk ook een kwestie van waar je mee bent opgegroeid en waar je ''roots'' een beetje liggen. Hier begon de Quo pas echt door te breken met Down Down en vanaf dat moment waren dan ook alleen de voorgaande albums voorhanden. Daar zaten er een paar bij die beslist van hetzelfde kaliber waren. Dus hou je die automatisch hoog denk ik.

Kan me wel voorstellen dat het i.v.t. de latere bands wat mager afsteekt maar de Quo werd destijds ook meer tot de glamrock gerekend en niet zozeer tot de echte hardrock. Dat verleden werkte later maar al te zeer door in de slapper wordende popalbums die ze hebben afgeleverd. Daarom ga ik ook niet verder dan de jaren 70 waarin ze toch wel het meest aanstekelijke werk hebben gebakken voor mij,

De VFR maakt trouwens al betonmuziek genoeg, liever geen mp3 dr bij.

Sommige mensen hebben een leven

Daar kan ik inkomen. Tenslotte waardeer ik dit live album lager dan jij. Maar als jij een computer hebt, kun je vast ook wel muziek downloaden en branden. Dus als je je 12 gouden staven wilt uitbreiden - en blijkbaar heb je de tijd ervoor - zoek dan eens
A Year
Slow Train
Broken Man
Over and Done
Ring of a Change
That's a Fact
Let's Ride
Too far gone.
Daar zitten er vast wel een paar tussen die je bevallen. In ieder geval herhaalt Quo zich in geen van deze liedjes; ze hebben stuk voor stuk een sterke eigen identiteit.

Hier zitten dan wel wat behoorlijk poppy nummers tussen, men is gewaarschuwd.

Ben ik erg benieuwd welke dat volgens jou zijn
Too far gone is wat mij betreft een inkoppertje....

Oh ja, ik wil het rijtje van Nieuweboer graag aanvullen met:

Breaking away
Mountain lady
The wild ones
Rolling home '76

Mogen op geen enkele Quo compilatie ontbreken vind ik!

Dinsdag as, gaan we eens kijken of er nog steeds zo geknald wordt!

Als je een gemiddelde Quo fan bent dan valt er tegenwoordig nog genoeg te genieten live. Ik ga puur nog voor de gezelligheid. Bekenden ontmoeten en een biertje drinken. Wat ze er de afgelopen jaren live van bakken raakt me niet echt meer moet ik eerlijk bekennen.

Hun beste periode nog eens samen gepakt. Wederom prima lp. Met die prachtige binnenhoes. Hierna begon de band mij te veraden teminste zo voelde dat. Hoewel ik in de periode 80/84 wel jaarlijks naar hun concerten ging. En quo wist blijkbaar donders goed waar de fans voor kwamen! Nummer van hun destijds uitgebrachte lp's kwamen nauwelijks aan bod!!! Nee alleen de prachtige jaren 70 periode passeerden de revue en terecht. Mooie tijd man. Ik heb ze ook alweer jaren geleden voor het laats live gezien in bospop. Daar haalde quo het in hun hoofd om een ruime medley te gaan spelen. En wil ik daar nou net een hekel aan hebben brrr.

Blijf dan maar weg zou ik zeggen want er zit de laatste 15 jaar sowieso 1 medley in de live set. Als je pech hebt zelfs 2...

Die medleys zijn prima te doen. het laatste concert deed me niet aan dit album denken, maar ik vermaakte me heel goed!

Die medleys prima te doen?? Sorry maar ik hoor al die verknipte (en daarmee verminkte) nummers toch echt liever in hun eigen, oorspronkelijke versie!

Heb deze net nog even beluistert, maar vreemd dat een 'eenvoudige' band als Status Quo live dit kon neerzetten, prachtige uitgesponnen nummers, en een waar feest voor je oor. 1 van de betere live albums uit de jaren 70 voor mij vind ik. En de jaren 70 hebben er wat klassiekers voort gebracht. Vind dat deze zich eigenlijk kan meten met live albums als Golden Earring Live 1977 en ook Made In Japan van Deep Purple.

Zeker weten, met Uriah Heep's Live 1973, Rainbow's Live On Stage en UFO's Strangers In The Night heb je dan een 6-tal lekkere live LP's die je in niemands platenkast zou misstaan.

4500 Times, die zou je zomaar een paar keer achter elkaar kunnen draaien. Die verveelt niet snel

het begin is echt prachtig, maar halverwege slaat bij mij altijd de verveling toe

Fantastisch Live album van Status Quo met als uitschieter:

Forty-Five hundred Times
Met als middenstuk Is it really Me/Gotta go Home.

Ik mis nog een aantla live albums die niet mogen ontbreken bij een ieder:
Alive! Kiss
Unleased in the East Judas Priest
Tokyo Tapes Scorpoins

In de bijlage van het november nummer van het Classic Rock Magazine getiteld "The live albums that changed the world). wordt ook Status Quo Live uit 1977 hierin (terecht) vermeldt met tevens een kort interview met Francis Rossi.

Met een passage
"Everytime I listen to it I think: I wish we'd put fucking overdubs on."

Ik denk dat we misschien wel gelukkig mogen zijn dat dit niet gebeurd is. Dit live album klinkt als één van de meest eerlijke live albums ooit.

Typisch Rossi! Wil altijd alles perfect hebben. Alle foutjes wegpoetsen doet ie het liefst. Gelukkig was ie in de jaren 70 drukker met z'n drugs dan met wat er op een album kwam anders hadden we een hoop moois nooit gehoord ben ik bang

Rossi is niet helemaal lekker met zijn commentaar op dit album. In de tegenwoordige tijd kan hij er juist nog wat van leren; het laatste concert in Raalte was een zeer verplicht nummertje 'greatest hits' spelen. Na een aardig begin was het daar toch weer een dik uur ergeren aan het gebrek aan spelbeheersing bij Rossi. Hij kan het wel, maar hij vertikt het gewoon om een fatsoenlijke solo te spelen.
Dat hij het kan, bewijst dit album. Een hoogtepunt uit het bestaan van Status Quo.
Dit album klinkt spontaan en rockt als een tierelier. Kregen ze het maar eens in de kop om volgend jaar tijdens de reünie dit te willen evenaren.

Tot die tijd is dit voor mij de beste liveplaat ooit gemaakt, al is dat een oordeel van niks omdat ik niet alle liveplaten ooit gemaakt ook geluisterd heb.
Het kan heel goed zijn dat de liveplaat van Elly en Rikkert toch beter blijkt te zijn, maar dan was ik er niet van op de hoogte.

Blijkt idd. een geniale live plaat te zijn....

Rossi bakt er al jaren niks meer van vind ik. Hij weet werkelijk elke solo te verkrachten tot een tenenkrommend gejengel! Hopelijk heeft Lancaster genoeg inbreng om e.e.a. weer op de rails te krijgen voordat ze in maart volgend jaar het podium op gaan.

Gaat Lancaster weer mee doen dan?

Dat is wel de bedoeling ja. De Frantic Four line-up zeg maar, dus Rossi, Parfitt, Lancaster en Coghlan. Lancaster heeft echter een spierziekte waardoor een hele tour er niet in zit. Ze kijken naar de mogelijkheid om een stuk of 10 shows te doen in de UK. En als ik het goed heb komt er ook een nieuw album.

Wow...

Ik vind het al heel wat dat de heren weer door één deur kunnen. Ten opzichte van Coghlan en Lancaster ook een soort van eerherstel, want de magie van Quo was toch de som der vier delen.