Slayer - Seasons in the Abyss (1990)
mijn stem
360 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Def Jam
-
War Ensemble (4:52)
-
Blood Red (2:50)
-
Spirit in Black (4:07)
-
Expendable Youth (4:10)
-
Dead Skin Mask (5:17)
-
Hallowed Point (3:24)
-
Skeletons of Society (4:41)
-
Temptation (3:26)
-
Born of Fire (3:08)
-
Seasons in the Abyss (6:32)
0
geplaatst: 26 november 2010, 21:01 uur
Vind hem toch wat te lang klinken, een half uurtje zou beter gestaan hebben.
0
geplaatst: 6 januari 2011, 22:29 uur
1 van de beste metal bands aller tijden . en die teksten brrrrrrrrrrrrr...........
blijft gewoon oerdegelijk al die jaren. en ja deze plaat is zeer goed.
metal interesseert mij al jaren niet meer , hoor nooit meer iets leuks omdat het tegenwoordig aleen nog maar om image gaat . het is alemaal zo gespeeld. nee...slayer blijft . en araya blijft eng
blijft gewoon oerdegelijk al die jaren. en ja deze plaat is zeer goed.
metal interesseert mij al jaren niet meer , hoor nooit meer iets leuks omdat het tegenwoordig aleen nog maar om image gaat . het is alemaal zo gespeeld. nee...slayer blijft . en araya blijft eng
0
geplaatst: 3 februari 2011, 16:19 uur
Vanmorgen weer eens gedraaid. Best een leuke plaat, maar de 4* die ik hem gegeven had is wel iets te veel van het goeden. Er staan heel goede nummers op zoals War Ensemble en Dead Skin Mask , echter nagenoeg de complete tweede helft van de plaat wordt nergens het niveau van voorgaande platen gehaald, alleen het afsluitende titel nummer is wel weer een leuk nummer. Slayer is op deze plaat duidelijk zoekende naar nieuwe wegen.
0
geplaatst: 12 maart 2011, 11:21 uur
winterstorm schreef:
Helemaal mee eens. Ik heb een godsgruwelijke hekel aan bands die steeds maar harder, agressiever, onverstaanbaarder, kettingzaagachtiger willen worden. Dat doet Slayer op deze dus niet.
De albums erna moeten jammer genoeg wel weer eraan geloven, en daarom is dit het Sayer-album dat het makkelijkst opnieuw de weg naar mijn cd-speler vindt.
(quote)
Helemaal mee eens. Ik heb een godsgruwelijke hekel aan bands die steeds maar harder, agressiever, onverstaanbaarder, kettingzaagachtiger willen worden. Dat doet Slayer op deze dus niet.
De albums erna moeten jammer genoeg wel weer eraan geloven, en daarom is dit het Sayer-album dat het makkelijkst opnieuw de weg naar mijn cd-speler vindt.
Helemaal mee eens, maar vergeet niet South of Heaven, het album hiervoor. Dat is vergelijkbaar met dit Seasons in the Abyss in intensiteit. Het blijft (kei-)hard, maar er zit ook melodie in.
0
geplaatst: 12 maart 2011, 11:23 uur
toch is slayer de loop der jaren op subtiele wijze harder geworden, leg south of heaven maar eens naast god hates us all, en beide zijn imo prima platen
anyway, het drumwerk op de titeltrack int begin, das werkelijk fantastisch!
wat een meppert
anyway, het drumwerk op de titeltrack int begin, das werkelijk fantastisch!
wat een meppert
0
geplaatst: 12 maart 2011, 11:35 uur
Toch zie je het ook aan de gemiddelde waardering van de platen terug. Na dit album haalden ze nooit meer het waarderingsniveau van de jaren '80.
Maar ja, het is ook smaak natuurlijk. En het drumwerk van Dave Lombardo is en blijft geweldig.
Maar ja, het is ook smaak natuurlijk. En het drumwerk van Dave Lombardo is en blijft geweldig.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 12 maart 2011, 11:45 uur
Malle schreef:
toch is slayer de loop der jaren op subtiele wijze harder geworden.
toch is slayer de loop der jaren op subtiele wijze harder geworden.
Met World Painted Blood lijken ze daar toch weer afstand van te doen.
0
geplaatst: 12 maart 2011, 22:09 uur
Die heb ik beluistert maar vond het geluid wel erg iel, en derhalve terzijde geschoven
nog eens proberen want een slechte slayer bestaat nie
nog eens proberen want een slechte slayer bestaat nie
0
geplaatst: 2 april 2011, 09:41 uur
Seasons In The Abyss zou maar zo Slayers meest afwisselende plaat kunnen zijn.
Het opent met een ouderwetse polkastamper in de vorm van Desert Stormknaller War Ensemble.
Blood Red en het over de Expendable Youth zijn ritmisch wat anders en kennen een voorzichtige groove. Dat laatste zou vanwege het swingende ritme en thematiek best geïnspireerd kunnen zijn door de gangsta rapcultus.
Het onheilspellende Dead Skin Mask neigt weer naar doom en het machtige titelnummer met zijn waanzinnige intro lijkt wat meer op heavy metal te zijn toegesneden.
Eigenlijk vat Slayer met Seasons In The Abyss haar eigen geschiedenis op eigen sinistere wijze samen.
Het opent met een ouderwetse polkastamper in de vorm van Desert Stormknaller War Ensemble.
Blood Red en het over de Expendable Youth zijn ritmisch wat anders en kennen een voorzichtige groove. Dat laatste zou vanwege het swingende ritme en thematiek best geïnspireerd kunnen zijn door de gangsta rapcultus.
Het onheilspellende Dead Skin Mask neigt weer naar doom en het machtige titelnummer met zijn waanzinnige intro lijkt wat meer op heavy metal te zijn toegesneden.
Eigenlijk vat Slayer met Seasons In The Abyss haar eigen geschiedenis op eigen sinistere wijze samen.
0
geplaatst: 2 april 2011, 09:43 uur
Mooi gezegd. Juist door die afwisseling en de vele goede songs is dit voor mij het beste album van Slayer.
0
geplaatst: 12 april 2011, 23:18 uur
PriestMaiden schreef:
Ik vind deze één van hun sterkste platen.
Ik vind deze één van hun sterkste platen.
Ik vind het zelfs hun sterkste plaat. Een plaat vol afwisseling: van keihard tot mooi, van supersnel tot rustig, van beuken tot groovy. En ondanks dat is het toch 1 fraai coherent geheel geworden, met een fraaie sinistere sfeer. Werkelijk fantastisch drumwerk van Dave Lombardo en de ene na de andere geweldige solo knallen over je heen. Dat is allemaal neergezet in een geweldig sterke productie, al helemaal voor een metal album uit 1990. Wat klinkt het goed allemaal zeg!
Ook niet onbelangrijk: er staan alleen maar goede tot steengoede nummers op, die ook nog eens mooi in elkaar overlopen. Heel sterk zijn de vier openingstracks, Skeletons of Society en Seasons in the Abyss. Wat een prachtige afsluiter van 1 van de beste metal albums ooit.
0
geplaatst: 12 april 2011, 23:22 uur
De solo in het titelnummer moet wel een van de meest cleane zijn uit de historie van Hannemann en King.
0
geplaatst: 13 april 2011, 08:55 uur
Zuiver, helder en melodieus. Normaal klinken de solo's behoorlijk agressief en verwrongen vanwege het gretige misbruik (liefkozend bedoeld) van de tremolopook. In die zin klinkt Slayer op Seasons In The Abyss melodieuzer dan ooit. Het is uitstekend gelukt overigens. Maar het doet me een beetje denken aan Extreme Aggression en Coma Of Souls.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 20 april 2011, 17:40 uur
Die tweede stem op het titelnummer vind ik trouwens echt verschrikkelijk slecht. Veel monotoner is haast niet mogelijk. Waarom heeft Tom dit gedaan?
0
geplaatst: 21 april 2011, 02:23 uur
Fenomenaal drumwerk op deze plaat. Dan weer ingehouden, dan weer zo ADHD als de pest.
En dan die drumfill in de break van War Ensemble...
Hoeveel armen heeft die man wel niet?
Dan weer ingehouden, dan weer zo ADHD als de pest.En dan die drumfill in de break van War Ensemble...
Hoeveel armen heeft die man wel niet?
0
geplaatst: 8 juli 2011, 02:01 uur
Ach, de meeste nummers op deze Slayer zijn echt niet slecht, mooie liedjes zelfs. Precies, ik gebruik al het woord liedje....en dat bij een band als Slayer. Zet een lp als Hell Awaits er maar naast en je begrijpt wat ik bedoel....wat een karakterverschil tussen die twee platen. Hier op Seasons wordt de lijn min of meer voortgezet van het overigens wel machtige South of Heaven en daarbij een vleugje Reign in Blood. Nèè...Seasons..heeft aardige nummers met een superdrummer achter de kit, maar voor mij is dit niet mijn Slayer echt. Slayer moet OP een kerkhof staan..de lijken zowat beffen, of IN een gruwelijk kamp zowat staan om je mee te slingeren met razendsnelle riffs die precies laten voelen hoe systematisch slachtingen plaatsvonden...geen verhaaltjes zingen die je zeurderig voorleest voordat we gaan slapen. Ze zijn het hier op deze plaat niet echt meer die duivelse rotjongens van weleer; op de oude platen wel! Dat bezetene...dat gevaarlijke...dat maakte Slayer zo Slayer. Je wist, zeker in eerste instantie, niet goed of ze het echt meenden; flinterdun het vliesje tussen hun fictie, hun vertolking en de realiteit. Volgens mij wisten ze hetzelf soms ook niet op de eerste 3 lp's. Ze gingen erg op in hun thematiek, en nogmaals: dat maakte ze "Black Magic!" Dat maakte ze erg Slatanic!
0
geplaatst: 8 juli 2011, 09:42 uur
exodus schreef:
Ach, de meeste nummers op deze Slayer zijn echt niet slecht, mooie liedjes zelfs. Precies, ik gebruik al het woord liedje....en dat bij een band als Slayer. Zet een lp als Hell Awaits er maar naast en je begrijpt wat ik bedoel....wat een karakterverschil tussen die twee platen. Hier op Seasons wordt de lijn min of meer voortgezet van het overigens wel machtige South of Heaven en daarbij een vleugje Reign in Blood. Nèè...Seasons..heeft aardige nummers met een superdrummer achter de kit, maar voor mij is dit niet mijn Slayer echt. Slayer moet OP een kerkhof staan..de lijken zowat beffen, of IN een gruwelijk kamp zowat staan om je mee te slingeren met razendsnelle riffs die precies laten voelen hoe systematisch slachtingen plaatsvonden...geen verhaaltjes zingen die je zeurderig voorleest voordat we gaan slapen. Ze zijn het hier op deze plaat niet echt meer die duivelse rotjongens van weleer; op de oude platen wel! Dat bezetene...dat gevaarlijke...dat maakte Slayer zo Slayer. Je wist, zeker in eerste instantie, niet goed of ze het echt meenden; flinterdun het vliesje tussen hun fictie, hun vertolking en de realiteit. Volgens mij wisten ze hetzelf soms ook niet op de eerste 3 lp's. Ze gingen erg op in hun thematiek, en nogmaals: dat maakte ze "Black Magic!" Dat maakte ze erg Slatanic!
Ach, de meeste nummers op deze Slayer zijn echt niet slecht, mooie liedjes zelfs. Precies, ik gebruik al het woord liedje....en dat bij een band als Slayer. Zet een lp als Hell Awaits er maar naast en je begrijpt wat ik bedoel....wat een karakterverschil tussen die twee platen. Hier op Seasons wordt de lijn min of meer voortgezet van het overigens wel machtige South of Heaven en daarbij een vleugje Reign in Blood. Nèè...Seasons..heeft aardige nummers met een superdrummer achter de kit, maar voor mij is dit niet mijn Slayer echt. Slayer moet OP een kerkhof staan..de lijken zowat beffen, of IN een gruwelijk kamp zowat staan om je mee te slingeren met razendsnelle riffs die precies laten voelen hoe systematisch slachtingen plaatsvonden...geen verhaaltjes zingen die je zeurderig voorleest voordat we gaan slapen. Ze zijn het hier op deze plaat niet echt meer die duivelse rotjongens van weleer; op de oude platen wel! Dat bezetene...dat gevaarlijke...dat maakte Slayer zo Slayer. Je wist, zeker in eerste instantie, niet goed of ze het echt meenden; flinterdun het vliesje tussen hun fictie, hun vertolking en de realiteit. Volgens mij wisten ze hetzelf soms ook niet op de eerste 3 lp's. Ze gingen erg op in hun thematiek, en nogmaals: dat maakte ze "Black Magic!" Dat maakte ze erg Slatanic!
Je omschrijft hier exact het gevoel wat ik met deze plaat heb.Leuke liedjes, maar meestal niet meer dan dat.
0
geplaatst: 2 januari 2012, 13:46 uur
Het album krijgt op het kantje af een 4,0 van mij, ik vind de voorgaande albums beter.
War Ensemble en het titelnummer blijven geweldig, Blood red, Spirit in Black en Hallowed Point zijn ook goede nummers maar Expendable Youth en Skeletons of Society zijn niet meer dan leuk.
Born of Fire klinkt of het nog uit de oertijd van Slayer komt en de rest gaat allemaal wel.
War Ensemble en het titelnummer blijven geweldig, Blood red, Spirit in Black en Hallowed Point zijn ook goede nummers maar Expendable Youth en Skeletons of Society zijn niet meer dan leuk.
Born of Fire klinkt of het nog uit de oertijd van Slayer komt en de rest gaat allemaal wel.
0
geplaatst: 9 januari 2012, 14:05 uur
Een leuke plaat, maar haalt het niet bij de eerste 2. Dat betekend echter niet dat het slecht is. Slayer laat zien wel degelijk goede songs te kunnen schrijven die niet alleen maar gebaseerd zijn op snelheid.
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 12 februari 2012, 16:10 uur
Lau1986 schreef:
Een leuke plaat, maar haalt het niet bij de eerste 2. Dat betekend echter niet dat het slecht is. Slayer laat zien wel degelijk goede songs te kunnen schrijven die niet alleen maar gebaseerd zijn op snelheid.
Een leuke plaat, maar haalt het niet bij de eerste 2. Dat betekend echter niet dat het slecht is. Slayer laat zien wel degelijk goede songs te kunnen schrijven die niet alleen maar gebaseerd zijn op snelheid.
De eerste twee? Of bedoel je de vorige twee?
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 12 februari 2012, 20:49 uur
Oh okay... Ik vind juist South of Heaven en Reign in Blood de beste twee.
Ik dacht dat je die bedoelde...
Ik dacht dat je die bedoelde...
0
geplaatst: 9 december 2012, 15:19 uur
Nog een geweldig album van Slayer, eigenlijk zijn alle nummers erg gaaf. Als ik toch echt wat moet aangeven dan zijn dat de volgende nummers: Spirit in Black, Dead Skin Mask en Seasons in the Abyss. Ik geef deze plaat 4,5 ster.
* denotes required fields.