Steven Wilson - Hand. Cannot. Erase. (2015)

mijn stem
4,23
463 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Kscope

  1. First Regret (2:01)
  2. 3 Years Older (10:18)
  3. Hand Cannot Erase (4:13)
  4. Perfect Life (4:43)
  5. Routine (8:58)
  6. Home Invasion (6:24)
  7. Regret #9 (5:00)
  8. Transience (2:43)
  9. Ancestral (13:30)
  10. Happy Returns (6:00)
  11. Ascendant Here On… (1:54)
  12. First Regret [Demo] * (2:28)
  13. 3 Years Older [Demo] * (11:47)
  14. Hand Cannot Erase [Demo] * (4:52)
  15. Routine [Demo] * (10:06)
  16. Key of Skeleton [Demo] * (4:06)
  17. Ancestral [Demo] * (13:42)
  18. Happy Returns [Demo] * (5:42)
  19. Last Regret [Demo] * (3:08)
  20. First Regret [Alternate Mix] * (2:05)
  21. Hand Cannot Erase [Radio Edit] * (3:25)
  22. Perfect Life [Grand Union Mix] * (7:43)
  23. Routine [Ninet Solo Vocal Version] * (8:58)
  24. Regret #9 [Alternate Take] * (4:17)
  25. Happy Returns [Radio Edit] * (3:53)
toon 14 bonustracks
totale tijdsduur: 1:05:44
440 BERICHTEN 19 MENINGEN
zoeken in:
avatar van BoyOnHeavenHill
3,0
0
geplaatst: 2 december 2016, 11:58 uur [permalink]
Goede wijn behoeft natuurlijk geen krans, en qua composities en arrangementen is op dit album niet veel aan te merken, maar op de een of andere manier heb ik met deze plaat geen emotionele klik. Het warme en uitzonderlijk vol klinkende The raven stond wat mij betreft op dezelfde hoogte als het beste werk van PT (voor mij In absentia, Stupid dream en Fear of a blank planet), maar Hand. klinkt op sommige momenten gewoon kil en afstandelijk, net zoals het jaren-90-werk van King Crimson waar het me soms aan doet denken. Een paar kortere en gestroomlijndere nummers zoals Perfect life, Happy returns en vooral het prachtige titelnummer raken me wèl, maar bij de rest krijg ik teveel het gevoel dat Wilson hier bewust een meesterwerk wilde maken, en dan hoor ik teveel bedachtzaamheid (en ga ik me ook storen aan de de echo's van King Crimson, Pink Floyd en Rush). Ik las ergens dat Wilson The raven als gestroomlijnde klassieke prog-rock beschouwde, terwijl hij met Hand. juist een plaat wilde maken die de luisteraar regelmatig uit z'n comfort zone haalt; als ik me dat goed herinner en als dat inderdaad zijn bedoeling was, is hij daar met vlag en wimpel in geslaagd, en hij blijft een genie wiens werk ik met veel genoegen volg, maar dit is voor mij persoonlijk geen plaat die ik aan mijn hart druk.
        Een speciale vermelding verdient nog Routine, op MusicMeter het met afstand hoogst gewaardeerde nummer maar voor mij een compositie die me tegen de haren instrijkt, met name hoe de meest voorkomende melodielijn steeds halverwege omgebogen wordt naar een aflopende notenreeks die niets met de eerste helft ervan te maken heeft en mij dus gewoon onwelluidend en lelijk aandoet (hoewel de tweede helft van dat nummer dan wel weer een paar prachtige passages heeft, zoals het invallen van zangeres Ninet Tayeb op 6'11). Zoals gezegd ben ik geloof ik de enige die zich aan die lelijke melodieconstructie stoort, maar ik moet het toch even kwijt.

avatar van Alicia
5,0
3
geplaatst: 18 december 2016, 10:26 uur [permalink]
Jake Bugg schreef:
Het nummer Routine vanaf 6:11 is voor mij 1 vd de allermooiste stukjes muziek ever. De rest van de plaat is ook van zo een prachtige makelij.

Zo erg van mezelf dat ik het album pas een week geleden ben beginnen te beluisteren.


Dan ben je niet de enige. Steven Wilson is voor mij wel een bekende naam - van o.a. de remixen van Yes en XTC - en na recentelijk enkele Porcupine Tree albums te hebben beluisterd, kom ik dan eindelijk bij dit album uit. Ik was al járen niet meer zo geïnteresseerd in dit genre, maar het laatste jaar zoek ik toch weer wat albums op voor de verandering en het is goed bevallen.

Hand. Cannot. Erase. is dus een van die mooie ontdekkingen dit jaar en het album zal nog wel gaan groeien, denk ik.

Edit: Het is erger dan ik dacht... het is een snelgroeier! 😱

5,0
0
geplaatst: 22 december 2016, 16:53 uur [permalink]
Alicia schreef:
(quote)


Dan ben je niet de enige. Steven Wilson is voor mij wel een bekende naam - van o.a. de remixen van Yes en XTC - en na recentelijk enkele Porcupine Tree albums te hebben beluisterd, kom ik dan eindelijk bij dit album uit. Ik was al járen niet meer zo geïnteresseerd in dit genre, maar het laatste jaar zoek ik toch weer wat albums op voor de verandering en het is goed bevallen.

Hand. Cannot. Erase. is dus een van die mooie ontdekkingen dit jaar en het album zal nog wel gaan groeien, denk ik.

Edit: Het is erger dan ik dacht... het is een snelgroeier! 😱

Het is een album van ongekende schoonheid!

avatar van Hoedijk
5,0
3
geplaatst: 27 december 2016, 23:01 uur [permalink]
Hoe vaak maak je mee dat je een album na bijna twee jaar en ontelbare draaibeurten verder nog dagelijks met alle plezier opzet? Imo het meesterwerk van Steven Wilson (naast dat vele andere prachtige werk wat hij heeft gemaakt)

avatar van Rick53
5,0
0
geplaatst: 5 januari, 19:35 uur [permalink]
Het eerste fragment van zijn volgende plaat is zojuist online verschenen.
Ninet mag blijven! 👍 👍

Steven Wilson - Pariah (Work in progress studio clip) - YouTube

avatar van Manfield
5,0
0
geplaatst: 5 januari, 20:35 uur [permalink]
Mooi hoor! Ben weer erg benieuwd.

avatar van jellecomicgek72
5,0
0
geplaatst: 5 januari, 20:39 uur [permalink]
Ik ook!!!

avatar van crosskip
3,5
0
geplaatst: 5 januari, 22:04 uur [permalink]
Ik vind er eerlijk gezegd geen klap aan zeg, wat een slappe hap. Wellicht dat het in de context van het nummer/album wel beter bevalt. Uiteraard wel benieuwd waar hij mee aan komt zetten, hopelijk met wat spannenders dan z'n laatste twee platen.

avatar van Mindscapes
5,0
0
geplaatst: 6 januari, 01:04 uur [permalink]
Ik vermoed heel 'preliminary' dat Pariah zowat de Happy Returns van zijn volgende plaat wordt op basis van dat fragmentje, niets mis mee. Vind de melodie en sfeer alvast zeer te pruimen!

avatar van Rogyros
4,5
0
geplaatst: 6 januari, 06:38 uur [permalink]
crosskip schreef:
Ik vind er eerlijk gezegd geen klap aan zeg, wat een slappe hap. Wellicht dat het in de context van het nummer/album wel beter bevalt.

Ik vind het daarom ook heel moeilijk om hier wat van te zeggen. Het is een klein stukje wat me op zichzelf ook niet zo heel veel doet. Maar het wordt vast weer een onderdeel van een groot geheel en dan kan het zomaar geweldig uitpakken.

avatar van devel-hunt
5,0
2
geplaatst: 6 januari, 07:32 uur [permalink]
Tussendoor brengt hij nog een nevenproject uit onder de naam Blackfield en de cd heet V. Slaapt deze enorme productieve man ooit wel eens? 😴

5,0
0
geplaatst: 20 januari, 17:29 uur [permalink]
Wat klinkt deze plaat op vinyl toch ongelooflijk goed. Duur in aankoop maar verdorie genieten geblazen!

Ik vond deze dus al geweldig, maar nu zou ik m 6* willen geven. Puur luistergenot

avatar van popstranger
5,0
1
geplaatst: 29 januari, 21:40 uur [permalink]
Ik verhoog naar het maximum. Wat een plaat. Het is voor mij zelfs onmogelijk om hoogtepunten uit te kiezen.

5,0
1
geplaatst: 31 januari, 19:38 uur [permalink]
Staat sinds vandaag op 1 in mijn top 10.
Werkelijk een perfecte plaat van begin tot einde.

En dan weet je dat Steven Wilson opnieuw gaat samenwerken met Ninet...
Dat fragment op zijn facebook smaakt al naar meer.

Maar eerst binnenkort Blackfield V op lp beluisteren.

avatar van popstranger
5,0
3
geplaatst: 31 januari, 21:01 uur [permalink]
Vooral het thema van dit album is enorm pakkend en tekenend voor deze tijd. Mensen die in alle eenzaamheid sterven, zelfs op jeugdige leeftijd. Het geeft me vooral het gevoel dat we allemaal eilanden zijn in een veel te woelige, kille zee. Alleen al daarom ben ik blij dat er nog zulke muziek gemaakt wordt. Ondanks het zware thema van deze plaat hou ik er ook een warm gevoel aan over, het is dat kleine beetje dat je verder helpt na een zware dag. Sommigen noemen het hoop, ik noem het gewoon muziek die er toe doet. Kortom, een album dat een verhaal vertelt met enorm veel mededogen en empathie afgewerkt met prachtige muziek...

avatar van Manfield
5,0
0
geplaatst: 8 februari, 17:50 uur [permalink]
Kleine promotie voor het nieuwste album van Ninet Tayeb , prima aanrader voor degene die haar vocalen hier goed kan waarderen. Ninet Tayeb - Paper Parachutes (2017)

avatar van SirPsychoSexy
4,5
0
geplaatst: 12 februari, 13:51 uur [permalink]
Bijna twee jaar verder en deze staat nog steeds in de rotatielijst, dat moet stilaan een record aan het worden zijn. Het doet deugd om te zien dat steeds meer mensen dit pareltje blijven ontdekken. 🙂

4,0
1
geplaatst: 16 februari, 18:21 uur [permalink]
Langzamerhand.(Cannot. Erase.) Verslaafd aan het worden aan dit album... 😎
Begin met 4*

avatar van Monsieur'
 
0
geplaatst: afgelopen zondag om 19:07 uur [permalink]
Toen ik dit ergens in 2016 ging luisteren vond ik het al snel krachtpatserij. Ik vond dat er rare wendingen en overtrokken muziekstukken snel achter elkaar volgden. Nu, weer een jaar later heb ik het nogmaals geprobeerd. Er moet iets voor mij in dit album zitten, het staat niet voor niets al zolang in de rotatielijst hier. Perfect Life en Routine zijn schitterend, vooral de clips... Ik kijk nooit clips, maar ik kan beide clips iedereen aanbevelen!
De openingstracks doen me gewoon helaas bar weinig.

avatar van Mindscapes
5,0
2
geplaatst: afgelopen maandag om 19:38 uur [permalink]
Monsieur' schreef:
Toen ik dit ergens in 2016 ging luisteren vond ik het al snel krachtpatserij. Ik vond dat er rare wendingen en overtrokken muziekstukken snel achter elkaar volgden. Nu, weer een jaar later heb ik het nogmaals geprobeerd. Er moet iets voor mij in dit album zitten, het staat niet voor niets al zolang in de rotatielijst hier. Perfect Life en Routine zijn schitterend, vooral de clips... Ik kijk nooit clips, maar ik kan beide clips iedereen aanbevelen!
De openingstracks doen me gewoon helaas bar weinig.

Probeer eens wat na Perfect Life komt 🙂 Routine, de intensiteit van Regret #9 en de akelige, griezelige langere track Ancestral zijn 2 jaar geleden echt in mijn kleren gekropen en houden me tot op vandaag gegijzeld. En met plezier! Afsluiter Happy Returns beweegt me tot tranens toe. Ken je het verhaal van het album een beetje? Dan laat die afsluiter 'met open einde' je niet onberoerd...