menu

Fischer-Z - Red Skies over Paradise (1981)

mijn stem
3,84 (237)
237 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Liberty

  1. Berlin (4:35)
  2. Marliese (3:52)
  3. Red Skies over Paradise (4:32)
  4. In England (2:43)
  5. You'll Never Find Brian Here (2:08)
  6. Battalions of Strangers (5:05)
  7. Song and Dance Brigade (3:03)
  8. The Writer (3:22)
  9. Bathroom Scenario (3:50)
  10. Wristcutter's Lullaby (2:47)
  11. Cruise Missiles (4:17)
  12. Luton to Lisbon (1:56)
  13. Multinationals Bite (3:38)
totale tijdsduur: 45:48
zoeken in:
avatar van Frenz
4,0
De Tijdcapsule mail van Spotify heeft me danig op de vingers getikt: Fischer-Z en met name dit album (uiteraard damals op elpee grijsgedraaid) heeft de conversie naar digitale media niet gered. Ouch, pijnlijke omissie, zeker als ik bijna weer kippenvel krijg van Battalions Of Strangers, net als de hevig Weldschmertzende 17-jarige Frenz.

Zou hier de bron van mijn voorliefde voor kopstemmen liggen?

avatar van dazzler
4,0
Een grote schande dat de eerste drie van Fischer-Z en de eerste twee van John Watts nog steeds niet opnieuw op CD zijn gezet. Je betaalt je ondertussen blauw aan de overgebleven exemplaren. Je zou zeggen: het is toch EMI! Je zou zeggen: Watts brengt zijn nummers nog steeds live! Maar de realiteit is vast dat Fischer-Z nooit populair genoeg geweest is in het thuisland UK. Maar wel in de Benelux, Duitsland en Spanje om een paar landen te noemen. Wie start een online petitie?

avatar van E-Clect-Eddy
4,5
dazzler misschien moet je een berichtje sturen naar het label Rhino of zo, die doen heruitgave van albums van andere labels, of andere labels (Repertoire ? en Harry Stone Music)

avatar van LucM
4,5
Van hun eerste 3 albums vind ik dat de beste. Tekstueel nog scherper en de meest evenwichtige en gevarieerde. Hier vind ik alle songs wel geslaagd (met name Marliese en de titelsong vind ik tot hun beste behoren). Nadien was ik deze band uit het oog verloren (gesplit) maar de laatste 2 albums vind ik eveneens de moeite waard.

E-Clect-Eddy schreef:
dazzler misschien moet je een berichtje sturen naar het label Rhino of zo, die doen heruitgave van albums van andere labels, of andere labels (Repertoire ? en Harry Stone Music)


Dat lijkt me een kansloze actie: Rhino is van WB. Universal is thans eigenaar van de rechten op EMI-releases en als zodanig zou het bijv een Ba-Da-Bing of een anders special markets release moeten zijn. Weinig kans daarop lijkt mij; tenzij Cherry Red bijv de rechten zou overnemen; die brengen veel wave/postpunk opnieuw uit, en ook nog op zeer prettige wijze bijv Girls at Our Best - Pleasure (1981) - oorspronkelijk albums, + 12"s en Peel Sessie; de release hier is dus niet compleet.

De eerste twee solo-albums van John Watts zijn zeker van het niveau van dit album; het vertrek van Steve Skolnik (keyboards) heeft de band wel aangetast.

avatar van Barney Rubble
4,0
Blijft een overtuigend album. Gedreven, punky New-wave met aansprekende refreinen. Battalions of Strangers en Cruise Missiles zijn zelfs ronduit geweldig.

3,5
geplaatst:
Fischer Z en John Watts heb ik altijd sympathiek gevonden. Net in de periode tussen de grote prog bands uit de jaren 70 en de doem muziek in. Tenminste voor mij. Net na de Police vond ik Fischer Z een leuke band met korte nummers , weer back to basic. Ik moet ze denk ik ook nog wel live gezien hebben, maar daar geen echte herinnering meer van.
Fischer Z kende ik vooral van de singles. 'The Worker, So Long en hier Marliese'. Ik ging in die tijd vaak uit naar een soort dorpsdisco 'de schuur' met wat geluk draaiden ze hier aan het eind van de avond nog wel zulke muziek. Ook gingen we naar een hippere tent 'the bizz nizz' daar wisten we zeker dat het gedraaid werd. Op dit album dus 'Marliese' als hit en hierbij klopt ook alles. Net als bij Police een vermenging van goede pop/rock met of reggae of ska, dat zorgde voor prettige , dansbare muziek. Energiek vooral. Daarbij ook nog maatschappij kritische teksten en het plaatje klopte geheel. Geld om de langspeelplaten te kopen had ik vaak niet, dat kwam pas later. Maar toen was mijn interesse verschoven naar Joy Division, de Sound en al die andere experimentele groepen die er toen kwamen. En Fischer Z verdween naar de achtergrond. Bij de opkomst van de cd heb ik voor een habbekrats nog wel de vinyl platen van Fischer Z kunnen aanschaffen , maar qua cd-s heb ik er maar twee en één van John Watts.
Nu klinkt dit op vinyl vanzelfsprekend net zo goed , misschien zelfs beter dan op cd, want voor verfijning hoef je niet bij Fischer Z te zijn. Het rockt gewoon lekker, een aantal akkoorden, veel energie, net wat melodischer dan de punk. Ik moet zeggen , ik luister er bijna niet meer naar, maar nu heb ik deze cd weer eens op. En je wordt daar niet chagrijnig van.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:38 uur

geplaatst: vandaag om 02:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.