The Prodigy - The Day Is My Enemy (2015)

The Day Is My Enemy is best wel een tof nummer eigenlijk, lekkere drive zit er in dat nummer.
Wall of Death gaat wel, Nasty en Wild Frontier vind ik niks aan
De nummers klinken wel allemaal een beetje hetzelfde, weinig creatief in ieder geval, dat was vroeger wel anders.

Dit is óók The Prodigy:

The Prodigy - 3 Kilos
The Prodigy - Diesel Power
The Prodigy - Phoenix
The Prodigy - Stand Up

Hier laten ze toch wel een andere kant zien van zichzelf horen. Zoiets zou ik graag vaker willen horen. Dat agressieve gedoe de hele tijd heb ik nu wel gehoord. Deze nummers klinken een stuk creatiever dan wat ik tot nu toe van TDIME heb gehoord.

Hahaha die tekst van Wall of Death is echt hilarisch!

En toch is AONO een onderschat album waar the prodigy zich van een totaal andere kant liet zien met vele freaky sounds (bv Wake up call, Memphis bells). Alleen de beats van dat album lopen niet lekker door waardoor het minder springerig is. Dat zit op het nieuwe album wel goed, de beats knallen aardig door, maar ik heb tot nu toe nog niet 1 synth gehoord die me wegblaast. Hopelijk zijn de overige niet single track wat experimenteler, dan kan het nog eens een heel aardig album worden.

The Prodigy is nog steeds van dik hout zaagt men planken. The Prodigy is nog steeds de beuk er in. The Prodigy staat nog steeds garant voor een flinke stoot energie.

Ik had geen enkele verwachting daar de de vorige albums nu eenmaal geen hoogstandjes zijn. Het is me allemaal té schreeuwerig, te veel gebeuk zonder de fraaie randjes die de eerste albums wel hadden.

En dan valt The Day Is My Enemy eigenlijk best wel mee t.o.v. de vorige albums. Ik ontwaar tussen alle bombast en geschreeuw weer eens wat meer 'melodie' en minder gefreak.
Het lijkt erop dat ze wat terug willen gaan naar de dagen van Music for the Jilted Generation maar als dat zo is (denk het trouwens niet) slagen ze daar nog niet helemaal in (ze blijven daarvoor weer t eveel hangen in de sound van hun laatste albums). De aanzet lijkt er te zijn en dat is a heel wat.
En daardoor is dit album eigenlijk een enorme meevaller wat mij betreft. Maar heel goed? Mwoah. Soms is het lekker om je verstand op nul te zetten en dat kan hier vrij gemakkelijk.

Na een eerste luisterbeurt kan ik zeggen dat dit album weinig subtiliteit geniet. Het lijkt erop dat The Prodigy hier de lijn van "Invaders Must Die" heeft willen voortzetten. Misschien moeten we ook wel geen 'pop' songs à la Breathe of Fire Starter meer verwachten van deze heren (al komen nummers als Medicine en Invisible Sun aardig in de buurt). Maar gewoon lekkere bangers die live het beste tot hun recht komen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het album slechter had verwacht. Ik zet voorzichtig in op 3,5*, eens kijken of het beklijft.

Is ie gelekt dan?

Wat denk u zelf?

Nee, Ik kick voornamelijk op het schrijven van spookrecensies Zie het als een soort van cold reading, op elk album toepasbaar!

Hear, hear!

Album is nu te streamen op iTunes, voor demense die dat wel hebben.

Connecting to the iTunes Store. - prdgy.co

Rebel Radio, Destroy en Roadblox klinken goed, de rest valt tot zover tegen, heel erg tegen. Beyond The Deathray is bijna een kopie van Omen Reprise maar dan wat melodieuzer. Roadblox vind ik er met kop en schouders bovenuit steken, misschien wel één van de beste Prodigy tracks van de laatste 11 jaar. Jammer maar ik had ook niet echt meer verwacht. De Live versie van Get Your Fight On vind ik trouwens ook veel beter klinken dan de album versie, hetzelfde met Rok-Weiler. Voor nu niet meer dan 2,5*.

Een track-by-track recensie:

01. The Day Is My Enemy
Goeie opener, de beste van de vier nummers die voor de album release zijn uitgebracht. Had wel iets ingekort mogen worden. 7/10

02. Nasty
Saai, vervelende zang, weinig variatie. Word er niet warm van. Alleen de break met de blazers was nog wel te pruimen. 3/10

03. Rebel Radio
Leuk! Geinige zang, robot vocalen, old school bliepjes. Beste nummer tot nu toe. 8/10

04. Ibiza
Slap aftreksel van het voorgaande nummer (computerbliepjes, robot vocalen), met een soort van schreeuwrige rap erdoorheen. Duurt gelukkig niet lang. 5/10

05. Destroy
Klinkt heel erg jaren '90 dit. Dikke breakbeat, bliepjes, schurende synths... En hoor ik daar ook niet het melodietje uit Omen in de break? Goed gerecycled. 7/10

06. Wild Frontier
De albumversie klinkt iets anders dan de versie op YT, maar er is nog steeds die vervelende zeikstem van Keith. 4/10

07. Rok-Weiler
Weer zo'n fijn nummer met een zingende Keith. De harde breaks en computergeluidjes beginnen me nu wel een beetje te vervelen. 5/10

08. Beyond The Deathray
Fijne afwisseling. Geen breakbeat te bekennen, alleen duistere synths en zelfs een vervormde piano. Doet wel een beetje filler-achtig aan, zoals de Omen Reprise op IMD. 6/10

09. Rhythm Bomb
The Prodigy goes House. Oh nee, toch niet. Ja, toch wel. Best geinig dit. 'Make my body move', klinkt het. Doet me niet direct aan The Prodigy denken. Zal het leuk doen in de disco. 7/10

10. Roadblox
De BPM kan nog wel wat hoger. Bijna d&b dit, zo snel is de beat. Wel duidelijk The Prodigy, maar niet bijster interessant verder. Duurt ook een minuut te lang. 5/10

11. Get Your Fight On
Klinkt als iets van Invaders Must Die. Keith is deze keer eens niet vervelend. Leuke melodie, vervormde rockgitaren, veel variatie: top. 7/10

12. Medicine
Basis is zo'n Midden-Oosters blaasinstrument. Klinkt als een kruising tussen Spitfire en Medusa's Path van het verguisde AONO en beide tracks zijn beter dan deze placebo. 4/10

13. Invisible Sun
Prodigy goes Rock. Lekkere gitaarmelodie. Zelfs de zang is okee. Vrij rustig en een welkome afwisseling na al dat breakbeatgeweld. 7/10

14. Wall of Death
Jeuh, lekker het gas er weer op! Beukmuziek, maar net zo vervelend als Nasty. Ik kan er niks mee. 3/10

15. Rise of the Eagles
Prodigy goes Punk. Best een aardig (bonus)nummer hoor, maar niks bijzonders. Klinkt als een opgepoetst afdankertje van AONO. 5/10

Ik kan me niet voorstellen dat ik dit album veel zal draaien. Ik denk dat ik 'm niet eens ga aanschaffen eigenlijk. Een paar goeie tracks, maar de middelmatigheid overheerst. Ik zou meer nummers als Invisible Sun, Rhythm Bomb en Beyond The Deathray willen horen. Die ruige breakbeats hebben we nu wel vaak genoeg gehoord en The Prodigy heeft gewoon te weinig nieuws en creativiteit te brengen in dit genre.

The Prodigy is een genre op zichzelf. Maar voor de rest ben ik het wel met je eens.

Niet echt, want ook The Prodigy maakt gewoon breakbeat. Getuige deze plaat lijdt The Prodigy wederom aan een vorm van creatieve armoede, dat ze moeten teruggrijpen naar het geluid van FOTL en AONO. Ze blijven stug vasthouden aan het image van een ruige (punk)band. Waar andere artiesten, die vroeger onder hetzelfde genre vielen, zich hebben doorontwikkeld (met wisselend succes btw) blijft The Prodigy toch vooral stilstaan. Waarom is Howlett zo bang voor vernieuwing?

Geinig album!

Had zomaar 15 - 20 jaar geleden door hen gereleased kunnen zijn, maar juist dat maakt het stiekem wel genietbaar.
Openingstrack is wel erg lekker.

Rebel Radio is echt een klein groeibriljantje. Heerlijke vibe zit er in dat nummer. En ik vind Roadblox er nog steeds ver bovenuit steken vergeleken met de rest. Ook Invisible Sun is apart, weer eens iets anders.

Op mij komt het over alsof Liam in zijn Experience en Music for the Jilted Generation periode echt bezig was met vette muziek maken, met bezieling.

Liefde voor analoge apparaten, waar ook de naam vandaan komt: de Moog Prodigy.
Liefde voor muziek, geluid en productie.
Daarmee heeft hij 2 vette albums geproduceerd.

Vervolgens kwam liam met The fat of the land, waarmee zijn Rave geluid wat verschoof naar meer big beat, ook een vette creatieve album.

Ik vind dat Liam daarna echt de weg is kwijt geraakt. Je hoort letterlijk in ieder nummer van The Day Is My Enemy dat het geforceerd is. Lomp, niet creatief, puur om festivalpubliek volgens recept aan het bewegen te krijgen. Dit album zou net zo goed gemaakt kunnen zijn door een zolderkamer artiest die als The Prodigy wil klinken.

Keith verpest menig nummer met zijn geschreeuw. En als ik dan in ieder interview de arrogante opmerkingen van Keith lees, denk ik dat hij ook tijdens interviews beter zijn klep dicht kan houden. Beetje dedain lopen blaten over alle andere EDM artiesten.

Ik ben muziek gaan maken omdat ik ooit geïnspireerd was door The prodigy…

Ik hoop echt dat Liam’s volgende album weer meer creativiteit, puurheid en minder Keith bevat

Nasty was een teleurstelling - maar de titeltrack maakte veel goed. En ik word hier bijkans wéggeblazen door Ibiza en Wall of Death. Laat dat album maar komen!

The Prodigy is gewoon The Prodigy, dat is niet alleen breakbeat. En over vernieuwing gesproken, zijn zij degene die de trend hebben gezet in de 90's. Ik vind juist dat op dit album ook weer wat "nieuwe" invloeden te vinden zijn. Dubstep, Rock, Punk, je noemt het zelf al. En dit album vind ik juist meer de sound van IMD hebben dan van FOTL. Prodigy heeft altijd al verschillende genres gecombineerd en daar hun eigen style aan toegevoegd. Maar noem mij een band uit de 90's vergelijkbaar met Prodigy die nu nog succes hebben en al zo lang meedraaien. Ik hoor het graag.

Daft Punk

Daft Punk maakt toch totaal andere muziek?

Band uit de jaren 90 die qua dance veel vernieuwing bracht, en nog steeds succesvol is.

Precies. Bovendien hou ik persoonlijk totaal niet van Daft Punk, maar dat terzijde. En Prodigy begon in 1990, Daft Punk in 94/95. Dat is wel wat later. Niemand draait al zo lang mee binnen het "Breakbeat/Rave/Dance" genre.

Noem dan eens een succesvolle act uit de jaren 90 vergelijkbaar met The Prodigy.
Hoeft nu niet eens succesvol te zijn.
De enige die ik kan bedenken is Chemical Brothers, maar die klinkt ook eigenlijk totaal anders.

Maar vind jij The Prodigy na 2000 nog succesvol te noemen?

Natuurlijk zijn ze niet meer zo als vroeger, maar nog steeds Live erg goed te pruimen. En blijven hun eigen ding doen, herkenbaar. Maar ik vind niet dat je Prodigy nu kwalijk kan nemen niet 'vernieuwend' te zijn. Niet dat jij dit zegt maar daar reageerde ik op.

Onze eigen Tom Holkenborg aka Junkie XL kwam in de periode van FOTL met het album Saturday Teenage Kick. Dat was bijna een regelrechte kopie van de Prodigy. Daarna is hij wel (en nog steeds) andere muziek gaan maken. Ook Eboman en Fatboy Slim kwamen lichtelijk in de buurt van de sound van The Prodigy. Al maakt Eboman tegenwoordig geen muziek meer.

Apollo 440
Chems
The Crystal Method

En Leftfield komt dit jaar ook met een nieuw album.

Junkie XL met Rudeboy is inderdaad een goed voorbeeld, had ik niet meer aan gedacht.

Prodigy - Baby´s Got A Temper - YouTube

Baby´s Got A Temper flopte gruwelijk, en die sound hoor je ook bij de nieuwe nummers terug.
Maar eigenlijk vond ik dat niet eens zo'n slecht nummer.
Vervolgens lukte het niet meer om te scoren, hierbij ging het mis.