The Prodigy - The Day Is My Enemy (2015)

Helemaal mee eens.
FOTL teert voornamelijk op twee sterke singles en een heavy videoclip.
MFTJG is in zijn totaliteit een sterk album.

Mja, klopt gedeeltelijk wat je zegt. Ondanks dat Roni Size ook live Drum 'n Bass maakte was het wel een hele andere tak van sport in het genre. Asian Dub Foundation deed dat ook al in die tijd als ik me niet vergis. Maar ik doel hierbij natuurlijk op de meer 'rock' georienteerde live presentatie van The Prodigy die erg populair werd na het wereldwijde succes van FOTL.
Big Beat komt trouwens ook voort uit het breakbeat, hiphop en rave genre. Iets waar The Prodigy en Chemical Brothers toch zeker wel de pioniers in waren.



En daar doelde ik dus op in mijn eerste pleidooi. Pendulum wordt hierdoor dus beinvloed door The Prodigy en zij op hun beurt daarna weer door Pendulum.

Ik ben het trouwens ook mee eens dat MFTJG en Experience betere albums waren.

Nasty is wel aardig kut.

Vind het ook niet echt sterk, maar het klinkt in ieder geval wel weer als de Prodigy, dat kun je niet ontkennen. TDIME klinkt al stukken beter.

The Day Is My Enemy is wel aardig epic.
Ontzettend brute track, die het vooral live erg goed zal doen. Benieuwd naar hun nieuwe album op Werchter dit jaar. The Prodigy had aangegeven dat het een industrieel en rauw album wordt. Ben benieuwd! Nasty doet me niet veel, maar TDIME vind ik een van de vetste tracks die ik in lange tijd heb gehoord.

Het is alsof of je in een verrassend nieuw concept restaurant eet. Het voorgerecht hakt er in, woow dit is nieuw verrrassend, het hoofdgerecht is nog beter en verzet de bakens verder en het desert FOTL ronde het af.

Benieuwd of een nieuwe gang in dit Prodigy restaurant Mij alsnog verrassen kan. De 2 vorige rondes niet

Wild Frontier is inmiddels ook verschenen met een clip die gemaakt is door twee Nederlanders: regisseur Mascha Halberstad en animator Elmer Kaan.

Wild Frontier klinkt praktisch hetzelfde als Nasty, geen slechte track (iets beter dan Nasty wel) maar jammer dat die Keith er constant doorheen zit te schreeuwen. Daar begin ik me nu wel een klein beetje aan te irriteren. Toffe clip wel trouwens.

Hmm, ik vind Wild Frontier net zo waardeloos als Nasty. Ik laat deze aan me voorbij gaan...

Vind het wel de beste track tot zover, in ieder geval beter dan TDIME en Nasty.

Ik vind de nummers opeenvolgend elke keer weer een stukje beter worden. Maar los daarvan is Wild Frontier ook nog steeds geen hoogvlieger. Het is voornamelijk de clip die het nummer naar een hoger niveau tilt.

Klopt, en het geschreeuw van Keith begint me op de zenuwen te werken en dat verpest het een klein beetje. Jammer dat Maxim zo weinig inbreng heeft. De reden dat dit ook geen hoogvlieger is, is ook vanwege de standaard opbouw (wat opzicht niet erg is), maar waar is de mooie opbouw gebleven, zoals bijvoorbeeld een track als Narayan of Smack My Bitch Up. Het lijkt allemaal een beetje overhaast in elkaar gezet. Maar om toch positief te blijven; het klinkt al beter dan AONO en IMD.

Wederom een track waar ik niet warm van word. Bewonderingswaardig dat Howlett een genre dat op sterven na dood is levend probeert te houden, maar kom dan met wat beters dan deze ongeinspireerde en futloze nummers. Waar is de vernieuwing gebleven die Experience en Jilted zo'n feest maakten?

Alleen The Day Is My Enemy vind ik tot nu toe een noemenswaardige track van het album. De andere verschenen nummers (Nasty en Wild Frontier) doen me vrij weinig en borduren alleen maar voort op de stijl van eerder verschenen materiaal. Weinig verrassend en van prachtig uitgewerkte en opbouwende songs is nog geen sprake.

Toen ik Everybody in the place voor het eerst hoorde begin 1992 was ik overrompeld. Wat een sound. Daarna het hele album Experience dat een feest bleek. Music for the jilted generation overrompelde me opnieuw. Wat een sound, wat een ideen, wat een inspiratie. Alles klopte op de plaat waarbij je na een uur knallende tracks ook nog eens getracteerd werd op een narcotic suite. Tel daar nog de fantastische b-kantjes Rhythm of life en Scienide bij op. Het kon niet op. Toen kwam na enkele jaren stilte ineens Firestarter. Na even te moeten wennen aan vocalen bleek ook dit een baanbrekende track te zijn. Echter het album Fat of the land in haar geheel vond ik beduidend minder. De beste vocale track na firestarter bleek Diesel Power en dat toont voor mij ook direct het probleem met "de nieuwe prodigy". Ik hou niet van het stemgeluid/zangstijl van Keith. Outnumbered en Invaders bevatten beide een aantal aardige tracks, maar dan zijn dit vooral wel de instrumentale nummers. Ik heb de indruk dat The day is my enemy slechts bestaat uit Keith zang en hou mijn hart vast voor mijn oordeel. Als ik naar de drie vrijgegeven nummers luister vind ik ze niet slecht of zo, maar ik heb gewoon het gevoel dat de geforceerde zang van Keith de muzikale vrijheid van Liam in de weg zit want zonder zang zouden er veel meer op de voorgrond liggende synths aanwezig zijn. En juist die waanzinnige synths mis ik al jaren. Maar ik hoop dat ze me positief weten te verrassen want iets zegt me dat er nog een klassieker in Liam's pen zit.

Flut flut flut. The Prodigy. Is. Dood!

Ik vind dat dat alle drie de singles op Fat Of The Land sterk zijn.

Is dat niet wat snel? Er zijn pas 3 tracks uit van het album, misschien eerst de rest even afwachten? Door Wild Frontier krijg ik er in ieder geval wel erg veel zin in, over een maand zie ik ze (weer) in de Heineken Music Hall. De Prodigy was al dood na 2000 maar beginnen nu juist weer op de weg terug te komen vind ik. Destijds toen AONO uitkwam heb ik ze ook dood verklaard maar toen kwam Invaders Must Die en die had toch wel weer wat leuke tracks. Ik zou willen zeggen, geef ze nog een kans, dat hebben ze wel verdiend. Het oude niveau gaan ze toch niet meer halen.

The Prodigy is vooral energie energie en nog eens energie! En Wild Frontier komt daar volop aan tegemoet. Dus het gezeik vooraf is weer ns onzin tot de zoveelste macht, mensen die deze band niet snappen, ze brengen gewoon waar ze goed in zijn, opgefokte tracks die energie brengen. Dat zit wel goed bij The Prodigy. Of ze dat anno nu nog steeds zo goed doen als 18 jaar geleden is echter de vraag, m.i. niet nee, toen was de sound frisser.

The Prodigy moet eens wat anders doen dan teren op oude roem. We zijn ondertussen verzadigd met artiesten en bands die een soortgelijke sound de wereld in slingeren.

Wat moeten ze wel doen dan? Folk? Techhouse?

Zoals? Armin Van Buuren? Tiesto? Martin Garrix of al die andere populaire DJ's? Hoor nooit ergens iets wat op Prodigy lijkt hoor. Ze blijven trouw aan hun eigen sound en dat vind ik juist goed.

Tot en met FOTL maakte The Prodigy echt een ontwikkeling door. Daarna werden ze meer en meer een parodie op zichzelf. Ik denk dat Ponty Mython dat bedoelt met teren op oude roem.

Ik denk dat bedoeld wordt dat de beats teveel lijken op oud materiaal en dat de synth klanken dezelfde kleur hebben als met name experience tijd. Ik kraak het album nog niet af want ik vermoed dat dit album klinkt zoals liam het op AONO en IDM had willen laten klinken qua niveau

Ze hoeven idd niet altijd het oude werk te evenaren maar de Amerikaanse dubstep die ze na AONO erin stopte paste totaal niet en was en bleek gelukkig een flop. Dubstep is nu weg en dus wel een verbetering. Oude werk komt niet terug en hoeft ook niet maar als ze de lijn van AONO doorgetrokken hadden dan had het wellicht nog wat geworden. Sterkere songs, keith die ze zanglijnen weer beter oppakt. Dat had wat geweest!!!

Hmm sorry maar nu kan ik er even helemaal geen touw meer aan vastknopen. "Amerikaanse dubstep"? Kun je me even helpen want ik heb geen idee wat je hiermee bedoelt. En AONO is het slechtste wat Prodigy ooit gemaakt heeft, waarom die lijn doortrekken?

Bij Amerikaanse dubstep moet ik aan Skrillex enzo denken, maar dat geluid heb ik bij The Prodigy nooit gehoord.

Juist precies. Omen is bijv typisch zo'n nummer.

Wall Of Death is ondertussen ook uit:

The Prodigy - Wall Of Death (Official Audio) - YouTube

Ik kan me er niet aan onttrekken dat zo'n beetje alle nummers die The Prodigy tot nu toe hebben uitgebracht van het nieuwe album allemaal ongeveer hetzelfde klinken. Deja vu x 4.

Ik hoop dat de rest van de nummers wat experimenteler zijn, want 15x dezelfde bak herrie als Nasty, Wild Frontier en Wall Of Death trek ik niet (meer).

Ik moest trouwens wel erg lachen toen ik deze comment van Keith Flint in een inverview met The Guardian las:

Co-frontman Keith Flint also offered some suitably controversial comments in the interview, hitting out at the current state of dance music. "If you're on an independent record label now, not once do any of those pricks come up with an exciting idea. When we were on XL, they wanted to be dangerous and they wanted to be exciting because we were dangerous and exciting! But now no one's there who wants to be dangerous. And that's why people are getting force-fed commercial, generic records that are just safe."

Kijk eens in de spiegel vent.

Dat is geen dubstep, maar breakbeat.

Overigens nodigen ze sinds Invaders Must Die wel allerlei artiesten uit die gare dubstep remixes mogen maken van hun nummers. De remixes op The Added Fat EP en van Wild Frontier zijn echt 'nasty'.