menu

King Crimson - Red (1974)

mijn stem
4,13 (461)
461 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Island

  1. Red (6:17)
  2. Fallen Angel (6:04)
  3. One More Red Nightmare (7:08)
  4. Providence (8:11)
  5. Starless (12:18)
  6. Red [Trio Version] * (6:27)
  7. Fallen Angel [Trio Version Instrumental] * (6:26)
  8. Providence [Full Version] * (10:09)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 39:58 (1:03:00)
zoeken in:
avatar van herman
4,0
Ik heb dit album nog niet zo gek lang. Na het geniale debuut was het mijn tweede aanschaf van King Crimson. Ik moet er nog een beetje inkomen...

avatar van Wolter
4,5
Ik speel zelf gitaar en die ongelooflijk brute partijen van ´Red´ zijn zo waanzinnig krachtig! Verder blijft Starless één van mijn grote KC-favorieten zo ingetogen en fraai en dan dat jankende gitaargeluid van Fripp... Kan zo de hemel in.

avatar van ChrisX
Ai.. niet de meest voor de hand liggende keuze om van het eerste album naar Red over te stappen hoewel ik het nog extremer heb gedaan want mijn 2de KC album was Discipline

Op een of andere manier heeft Red me nooit helemaal kunnen pakken met uitzondering van Starless. De live-versies van de meeste nummers vind ik sterker. Deze bezetting was live echt een monster. Check maar eens de box The Great Deceiver of cd The Night Watch (live-concert opgenomen in Amsterdam).

avatar van herman
4,0
Wat was dan een voor de hand liggender keus geweest vanaf het debuut?

Ik heb hem nu weer 's opstaan en het bevalt me toch wel beter. Nadat ik hem heb gekocht en redelijk wat heb gedraaid, was ie eigenlijk nog maar een paar keer uit de kast gehaald.

Het intro van Red doet me nog steeds een beetje terugdeinzen, maar dan zit je ook wel meteen in de plaat. Leuk grapje van Fripp en zijn mannen. One More Red Nightmare is ook best wel catchy eigenlijk, zeker de stukken waarin gezongen wordt.

Misschien dat ik er zo nog een halfje bovenop doe. Even de laatste twee nummers afwachten.

avatar van herman
4,0
Starless is inderdaad waanzinnig mooi zeg! Had ik de vorige keren dat ik dit beluisterde bananen in mijn oren ofzo?

Wat Wolter zegt: Kan zo de hemel in.

avatar van ChrisX
Eigenlijk vind ik het altijd het beste om een band in chronologische volgorde te ontdekken. Ik probeer dan voor aan te beginnen maar soms werk ik ook achterwaarts als ik bijv. hun laatste album als eerste heb leren kennen.

Maar zoals ik al eerder zie in het geval van KC sprong ik dus van de eerste naar Discipline en dat is dus een verschil van dag en nacht met alleen de naam en hun muzikale instelling als overeenkomst.

avatar van herman
4,0
Zo doe ik het ook wel vaak bij bands of artiesten met een groot oeuvre, maar aangezien ik had gehoord dat dit een van de betere KC's was, heb ik mindere voorgangers maar overgeslagen...

Maar goed, hier na dan maar hun tweede plaat...

avatar van jurado
4,5
Je bedoelt dat je alle voorgangers overgeslagen hebt en dus niet kent???

Maar..maar....maar..dat kan toch helemaal niet.

avatar van herman
4,0
Niet alle, maar "mindere". Iemand zei me eens dat Red de beste KC-plaat was na het debuut. En aangezien ik het debuut al kende...

Maar goed, 'In The Wake Of Poseidon' wordt het volgende hoofdstuk in de King Crimson discografie waar ik me aan ga wagen.

avatar van ChrisX
Met uitzondering van het abominabeel opgenomen Earthbound is feitelijk elk album t/m Discipline van King Crimson meer dan de moeite waard. Er zit in mijn ogen eigenlijk geen enkel minder album tussen. Alleen van album tot album maakt de band een bepaalde sprong in zijn ontwikkeling. De twee vreemdsten (en ik vind ze misschien daarom wel erg mooi) zijn Lizard en Islands.

avatar van IMPULS
4,0
ook maar eens een mening er tegen aan gooien: Red hád bij de topalbums van de band (dat zijn er nl meerdere) kunnen horen als 'Providence'wat meer interessants te bieden had/max. 2 minuten tracktime had.
Zo'n misser vind ik ook op "In the Court of..." staan (Moonchild = langdurig gefreak). Dat haalt de power, de drive en de samensmelting tot hoog kwalitatief totaalprodukt er weer uit.
Ik snap Fripp cs. wel: Het experiment, atmosfeer, KC ging (en gaat) voor de diepgang. Op dit album blijft het een dissonant.
De andere nummers: geweldig ! Gitaarvirtuositeit en een rotsvast ritme. Echte powerboost !
Kom ik toch alweer op een 4. Of toch een 0,5 er bij ?
Roept u maar !

avatar van thyson
4,5
Het muzikale intermezzo in Starless en ik was meteen verkocht... Het nummer is een perfecte kruising tussen de stijl van Court of Crimson King en deze Red, enerzijds mellow met strijkers en ingetogen gezang, anderzijds bruut en dreigend met geniale partijen van de heren Fripp en Bruford.
Ook ik twijfel nog tussen een 4 of een 4,5.
Roept u maar !

avatar van Wolter
4,5
Geen enkele twijfel: 4,5...

avatar van IMPULS
4,0
Zo kom je er nog niet mee weg, Wolter ! Geef me een argument erbij.

4,5
Ik beschouw 'Red' altijd als Crimson's "Dark Side Of The Moon" of "Wish You Were Here"
Songs die een geniaal geheel vormen, mooie teksten, heel overtuigend en krachtig gespeeld, technisch gezien niets op aan te merken. Na hun debuut, de beste Crimson-plaat.

avatar van Gajarigon
4,0
Ik verhoog tot 5*, 'k heb hem net als CDRW gebrand zonder Providence en dan is het ongeveer 32 minuten zonder 1 zwak moment... .
Starless had best wat langer mogen duren eigenlijk.

avatar van Status Seeker
4,5
Via een omweg ben ik bij dit album beland. Doordat mijn ouders in de jaren '70 alleen naar de Bee Gees, Abba e.d. geluisterd lijken te hebben, had ik weinig meegekregen van de symfonische/progressieve stroming van toen. Uiteindelijk ben ik van Dream Theater naar Rush gegaan en van Rush naar de scheppers van het genre. Zo kwam ik uiteindelijk bij o.a. King Crimson en Van der Graaf Generator terecht.

Dit was het derde album dat ik van King Crimson beluisterde, na het meest voor de hand liggende startpunt "In the Court of the Crimson King" en opvolger "In the Wake of Poseidon". Waar ik ondersteboven was van het eerste album en het tweede album (afgezien van wat aardige momenten) erg tegen vond vallen, kon ik na de eerste luisterbeurt al behoorlijk van deze cd genieten.

Op deze cd lijkt Red terug te grijpen naar de cd-opbouw van In the Court of the Crimson King (hoewel dit voor mij gissen blijft, aangezien ik behalve de vele wisselingen binnen de band nog te weinig van de achtergrond van de band afweet):

* Een openingsnummer dat direct je aandacht probeert te trekken
* Een mooi rustig nummer
* Een nummer dat qua intensiteit tussen nummer 1 en 2 in zit
* Het "betere" gepriegel, waarbij de structuur volledig losgelaten lijkt te worden
* Het klapstuk, dat het meest moet blijven hangen wanneer je aan de cd terugdenkt

Het titel- en openingsnummer zorgt ervoor dat ik meteen op het puntje van mijn stoel zit. In vergelijking met 21st Century Schizoid Man (mooi nummer om aan te geven dat je visite nu echt naar huis moet) lijkt dit nummer me toegankelijker voor iemand die nog niet met King Crimson bekend is. Mijn voorkeur gaat uit naar het veel bombastischere 21st Century Schizoid Man, maar dit nummer is ook zeker niet slecht.

Waar bij ITCOTKC heel veel gas teruggenomen wordt bij het tweede nummer (I Talk to the Wind), wordt bij Fallen Angel halverwege de versnelling ingezet, wat m.i. het nummer en het album als geheel ten goede komt.

One More Red Nightmare bouwt (uiteraard) voort op de sound van het eerste nummer en klinkt lekker krachtig, zonder helemaal uit de band te springen. Dat gebeurt pas een track later.

Bij Providence is het voor sommigen misschien even slikken, aangezien het grote priegelwerk hier begint. Bepaalde delen uit Providence kunnen zo in een horrorfilm geplaatst worden, maar acht minuten lang mysterieuze geluidjes is misschien iets teveel van het goede. Dan vond ik The Devil's Triangle van het tweede album toch iets pakkender, aangezien ik daar wat meer lijn in terug kan vinden. Mensen die Moonchild geen geweldig nummer vinden, vinden dit nummer waarschijnlijk ook overbodig. Op de één of andere manier vind ik dit nummer wel op het album passen, aangezien dit soort "chaos" niet ongewoon is in nummers van King Crimson.

Afsluiter Starless vind ik persoonlijk misschien nog iets mooier dan het nummer In the Court of the Crimson King. Waar in the Court of the Crimson King steeds terugschakelt tussen bombastisch en ingetogen, werkt Starless heel rustig naar de climax toe. Het nummer begint ingetogen, bouwt vervolgens langzaam de spanning op en sluit heftig af.

Misschien blijft het appels met peren vergelijken, maar ik vind dit album veel evenwichtiger dan ITCOTCK. Waar ITCOTCK een erg lang rustig middenstuk kent, houdt dit album de spanning langer vast. Als losstaande nummers vind ik de nummers op ITCOTCK wel weer sterker, afgezien van het "pareltje" Starless. Ik zou gewoon beide albums beluisteren, aangezien King Crimson na het eerste album (het vertrek van Lake) nog lang niet ophield met het maken van goede muziek.

avatar van bonothecat
3,5
Het betere "gepriegel" zoals mijn voorganger het betiteld, zorgt ervoor dat King Crimson mij nooit helemaal goed bevalt. En aangezien het op deze cd maar tot 1 nummer wordt beperkt, is deze cd voor mij heel behapbaar. 3,5*

5,0
Beste album van de beste band ooit. Iets genuanceerder: het beste album uit de 70's-Crimson.
Een album wat voor mij alles bevat waar Crimson voor staat. Snoeiharde riffs (hoeveel bands waren er in '73/'74 die zo hard knalden als in Red?), improvisatie, een episch meesterwerk en knap uitgewerkte songs. En ik denk het enige album dat het "live"-gevoel van Crimson goed weet te benaderen.
Vijf sterren wat mij betreft.

avatar van schizodeclown
5,0
Zeg eens,is de laatste nummer 'Starless' niet hezelfde nummer als 'Starless and bible black' van de vorige album?


avatar van Arno
4,5
Na The Court wilde ik nog eens een album van King Crimson beluisteren, en ik kwam natuurlijk al gauw bij deze Red terecht. Erg knap album. Het doet mij in veel opzichten denken aan The Court (Ook 5 nummers, met een sterke opener aan afsluiter, en daartussen net iets minder). 4,5*, voor het prachtige Red en Starless, en ook wel One More Red Nightmare.

avatar van schizodeclown
5,0
Red komt zeker wel in me top 40 beste liedjes allertijden
Heb Red (album)maar weer eens opgedaan,en wat mij betreft is het eerste nummer ook gelijk de beste,is Red(liedje)met maar 3 instrumenten ingespeeld?
Als dat zo is hebben ze daar wel veel uitgehaald wat een power zeg!!

avatar van Jochempie
5,0
Dit album staat altijd erg hoog op lijstjes van beste albums ooit en ik heb het dus ook maar eens gedownload om te kijken wat ik er van vind. En na zo'n 5 dagen intensief luisteren vind ik het een werkelijk geniaal album en misschien wel beter dan In the Court... Ik geef em voorlopig een 4,5 maar het zou misschien ooit wel een 5 kunnen worden. Briljant.

4,5
Voor de doorgewinterde KC luisteraar misschien overbodig, maar het prachtige "Starless" staat in onnavolgbaar mooie live uitvoering op remaster van USA.
Weliswaar met een slecht verstaanbare en daarmee wat onsamenhangende tekst (was Wetton de tekst vergeten ?), maar dat doet totaal geen afbreuk aan deze hartverscheurend mooie interpretatie waar de mellotron initieel is weggelaten en deze partijen door David Cross op viool worden gespeeld.

Oh ja, voor dit album kom ik tot een 4,5* aangezien alles een beetje te perfect gespeeld is: live is het vaak toch iets rauwer en daardoor komt de muziek wat dichter bij me.

avatar van Gajarigon
4,0
Dankjewel voor de tip!

4,5
Het blijft toch een geweldige, experimentele band King Crimson. Met Red zetten ze een snoeiharde gitaarriff neer waar iedere gitarist zijn vingers bij af likt, met providence wordt er heerlijk gefreakt (hoewel moonchild nog veel vager is) en in het klapstuk Starless is dan weer ingetogen om vervolgens naar een climax te werken.
Met andere woorden: ook deze cd is weer zeer de moeite waard en er wordt weer van alles uitgeprobeerd op muzikaal gebied, maar toch die typische KC sound.
Zeer knap album, 4 dikke sterren van mij.

4,5
Wat!!!...........heb ik hier 4 sterren voor durven geven???
Inmiddels zijn dat er 5 en een plaat in mijn top-10. 5 Keer gedraaid inmiddels, komen er minstens 10 bij deze maand.
King Crimson is zeer geniaal zeker de beste progrock band wat ik ken.

avatar van schizodeclown
5,0
Helemaal mee eens,sterker nog het is me lievelingsband

5,0
Voor mij het beste album van KC.
Dit album heeft Tool erg geinspireerd.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:48 uur

geplaatst: vandaag om 08:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.