King Crimson - Red (1974)

Berichten verplaatst naar Genres > Rock > Progressive Rock

Je zal maar de luxe hebben om de eerste keer dat je dit album hoort het dan ook maar goed aan te pakken en tegelijk de nieuwe 5.1 versie voorgeschoteld te krijgen.

Ik ben in de eerste luisterbeurt, maar nu al duidelijk dat ik dit een erg goed album vind.

En dankzij mijn favoriet (Steven Wilson) klinkt starless fantastisch. Ogen dicht en je zit midden tussen de muzikanten.

zo zo vanaf 2005 lid zijn en nu al je eerste berichtje schrijven hier op mu.me

Starless heeft idd wel iets weg van de epische nummers die Steven Wilson heeft gemaakt. Ik denk dat veel moderne progrock/metal bands wel iets van King Crimson geleend hebben. Maakt niets uit vind ik, als het de muziek maar ten goede komt.

Nu proef ik dus een aandrang iets van Porcupine Tree aan te gaan schaffen (mijn portemonnee is je dankbaar, ricardo, ahem). Welke CD van hen zou je aanbevelen, voor iemand die Starless één van de beste nummers ooit gemaakt vindt? ... Ik ken niets van ze, weet ook niet goed waar te beginnen.

Mijn gevoel zegt me dat je Signify in dat verband wel eens het meest aangenaam zult vinden. Je zou het met wat fantasie een kruising tussen King Crimson en Pink Floyd kunnen noemen, als je het dan toch ergens aan moet refereren.

Ik vind Porcupine Tree nergens lijken op King Crimson.

Dan denk ik eerder aan Anekdoten of Taipuva Luotsuora.

Porcupine Tree ligt meer in het hoekje van Pink Folyd, inderdaad, maar dan wat steviger.

Klopt, maar King Crimson en Pink Floyd hebben ook wel iets gemeen vind ik. Pink Floyd is dromeriger en King Crimson klinkt gewoon scherper, maar beide bands maken in overvloed gebruik van synths, waardoor ze weer prachtige soundscapes gemaakt hebben. Ik vind dat vooral de albums Stupid Dream en Lighbulb sun van Porcupine Tree wel iets dromerigs maar ook iets alerts en scherps hebben, vooral de synths. Porcupine Tree is eigenlijk wel een soort van moderne mix tussen King Crimson en Pink Floyd vind ik. Hun albums In Absentie, Deadwing en Fear of A Blank Planet zou je eigenlijk wel met sommige stukken echt progmetal kunnen noemen, maar ook daarop ontbreken, en dan vooral op In Absentia de mooie soundscapes niet op. Signify ken ik niet. Ik weet ook wel dat The Sky Moves sideways erg op Wish You were Here van Pink Floyd lijkt. Maar dat kan Kingsnake beter uitleggen, want dat is zijn favo PT album.

Met alle respect, maar als dat het criterium is, heeft driekwart van de jaren '70 progalbums "wel iets gemeen". Behalve een gezond wederzijds respect tussen de heren Fripp en Wilson (wat bijvoorbeeld tot uiting komt doordat eerstgenoemde al meerdere keren het voorprogramma van Porcupine Tree heeft mogen verzorgen en doordat laatstgenoemde nu het (nogmaals) remasteren van de King Crimson-catalogus verzorgt), zit er ook mijns inziens erg weinig specifieke overlap tussen de muziek van King Crimson en Porcupine Tree. Als je dan zo graag Porcupine Tree aan de jaren '70 wilt linken, kom je, naast Pink Floyd, eerder bij bijvoorbeeld Neu! uit.

KIng Crimson maakt niet veelvuldig gebruik van synths hoor

Vooral niet in hun jaren zeventig periode.
Fripp had de frippertronics, waarbij hij zijn eigen gitaarpartijen loopte (of zoiets) en de band maakte gebruik van analoge instrumenten zoals Mellotron en daarbij originele blaas en strijk apparaten zoals viool, cello, sax en fluit.

Pink Floyd gebruikte wel weer veel synths zoals de VSC3 (geloof ik) en ik vind dat het geluid van Richard Barbieri soms wel wat weg heeft van dat van Richard Wright.

Het zware rockgeluid van King Crimson uit de jaren negentig en 2000> heeft wel weer wat weg van Porcupine Tree en vice versa, maar dat komt ook weer omdat Adrian Belew op Deadwing meespeelt en Fripp op Nil Recurring en Fear of a Blank Planet.

Maar om nu de elpee Red te vergelijken met Porcupine Tree materiaal gaat mij net iets te ver

We zijn weer gelijktijdig aan het happen, slangenkoning.

Maar zoals op deze plek ook al eerder gesteld werd: wie moderne prog met dit album als vertrekpunt wil nemen, komt eerder bij bijvoorbeeld Anekdoten uit.

Die had ik ook ge-opperd
En vergeet Taipuva Luotisuora niet, die klinkt als moderne King Crimson met twee drummers/samples/loops en gitaar-soundscapes

ik denk wel dat de 1973-1974 periode van king crimson erg bepalend is geweest voor veel progbands die nu actief zijn inclusief porcupine tree dus. ik denk dat het komt door het wat duistere ondoordringbare geluid.

Schitterende plaat van deze Crimson. Deze leunt het meest naar het, in hedendaagse termen "metal-genre". Toch wat hun oeuvre betreft uiteraard. Dat dit een album vol inspiratie is kan ik maar toejuichen. Starless is fantastsich maar om de een of andere reden vind ik Fallen Angel het allerbeste.

Red is mijn favoriete King Crimson plaat, maar ook hier zit er helaas weer een haar in de boter. Qua structuur sluit Red dicht aan bij hun debuut In the Court of the Crimson King. Ook hier vijf nummers, met als eerste een agressieve opener. Het titelnummer is opgebouwd rond een erg lekkere gitaarriff, en bevat ook uitstekend drumwerk van Bill Bruford (die over de hele lijn goed bezig is op dit album). 'Fallen Angel' is dan de rustige tweede, en ook een erg aardig nummer. 'One More Red Nightmare', het derde nummer, gaat er weer wat steviger tegenaan. Hier steelt Bruford helemaal de show, al sleept het nummer naar het einde toe wel wat aan. Maar dan, de haar in de boter: 'Providence' is de 'Moonchild' van Red. Acht volle minuten nodeloos gepingel dat helemaal nergens heen gaat en dat ik eigenlijk nooit meer hoef te horen.

Gelukkig is er dan de afsluiter 'Starless' veruit het beste wat King Crimson ooit presteerde, en schoolvoorbeeld van zo'n nummer dat je bij beluisteren steevast wilt betitelen als zijnde "beste nummer ooit".

Omdat 1/5 van het album regelrechte rommel is, opteer ik toch maar voor 4*.

???????

Providence is echt , en wordt door King Crimson zelf slechts nog overtroffen door......................., jawel : Starless !

Ik kan de kritiek van gajargon wel snappen. Het duurt even voordat je Providence helemaal door hebt maar dan vind je hem ook helemaal geweldig,

Dan moet Gajarigon het album nog maar eens een paar keer draaien, denk ik zo.

Het duurde bij mij ook erg lang voordat ik Providence goed begon te vinden.

zeker en met een topnummer als starless is dat zeker geen straf.

Langer dan vier jaar wil ik echt niet spenderen om een nummer kansen te geven .

wellicht dan eens niet bij elke luisterbeurt providence skippen.

mensen allemaal even helpen om "starless" in de top 2000 te krijgen he!

Van maandag 22 november 6.00 uur tot en met vrijdag 26 november is het mogelijk te stemmen.

Op de radio draaien ze het vast na vier minuten weg. Ik zet mijn ge-re-remasterde CD wel lekker op als ik het nummer wil horen...

Wie geeft er nou om de top 2000....

Chevy93.

jongens het gaat om het idee he. Lekker goeie muziek opdringen aan onwetende luisteraars die wachten op marco borsato. Het is maar een kleine moeite , toch?

De luisteraars die wachten op Marco Borsato zitten niet te wachten op King Crimson. Nu maal ik ook niet om die top-2000, ik bedoel, ik vind 't leuk allemaal zo op TV want van Leo Blokhuis kun je absoluut leuke dingen verwachten qua docu'tjes, maar ik ga er geen enkele moeite voor doen om iets in de top 2000 te krijgen. Of iets nu op nummer 8 of op nummer 1888 staat of er helemaal niet in voorkomt: big deal, ik volg m'n eigen muziek.
En Starless zal zijn volgelingen hebben maar je kunt ervanuitgaan dat 99% het rare muziek vindt. Toen het net nieuw voor me was heb ik Starless in mijn enthousiasme aan diverse mensen laten horen en niet begrijpende blikken waren mijn deel. Dit is minderheidsmuziek -and proud of it!- en zal niet in de top-2000 terechtkomen.
En zoals Aquila zegt, al was dat wel zo: ze zullen op de radio een Layla doen met Starless. Dus dat als het volledig instrumentale 2e deel begint, is het klaar voor de radio.

Starless heeft ooit 1 keer in de top 2000 gestaan en heeft dit jaar een stem van mij gekregen. Bij mij thuis wordt de top 2000 ieder jaar weer vast beluisterd en ik vind het dan ook wel leuk. Starless verdient ook wel een plaats in de top 2000 aangezien het een van de mooiste nummers ooit is.
Ik denk dat mensen vooral het middenstuk 'raar' vinden, want ik denk dat die geweldige climax best gewaardeerd zal worden (al wordt hij op de radio wel geknipt). Maar nu over het album.
Wat een geweldig album zeg. Begint met een erg goed instrumentaal stuk die het album goed weet in te leiden. Vervolgens komt met Fallen Angel de sfeer erin. In One More Red Nightmare is Bruford erg op dreef en levert een van de mooiste drum prestaties die ik ken en ook de rest is lekker bezig. Providence heeft behoorlijk wat luisterbeurten nodig gehad om echt tot mij door te dringen, maar wat een geweldig dreigend sfeertje heeft dat nummer zeg. Starless is, zoals ik al eerder zei, een van de mooiste liedjes ooit gemaakt. De eerste keer dat ik dat einde van Starless hoorde kreeg ik een gevoel dat ik eerder alleen met ITCOTCK en met Pink Floyd had gehad, zo'n gevoel van geluk. De perfecte afsluiter voor dit geweldige album.

ja dat gelukzalige voel bij starless daar kan ik inkomen, ik heb dat ook bij the nightwatch. het is zo melodieus en lyrisch. Het mooie van KC is dat ze ook gewoon ongeremd rare , interessante dingen doen op albums maar dat afwisselen met geweldige melodieen.

Dit King Crimson album word algemeen beschouwd als het hoogtepunt in prog rock kringen.

Nou vind ik het wel een aardig album, maar niet zo goed om hem als hoogtepunt in de progrock te gaan zien.

Niet eens van King Crimson zelfs.

Het eerste en laatste nummer zijn echter erg mooie nummers, de tussenliggende nummers raken mij gewoon niet en heb ik niet veel mee verder.

Live vind ik deze band echt zoveel beter, dat ik hun studio albums zo goed als nooit draai, maar van de studio albums draai ik hun debuut en Discipline wel een stuk liever dan dit album.

Ik vind dit ook niet het hoogtepunt van de prog rock. Dit album bracht ook geen veranderingen met zich mee zoals ITCOTCK dat wel deed. Ik dacht trouwens ook altijd dat dat album als hoogtepunt binnen prog rock werd beschouwd.