Simple Minds - Sons and Fascination (1981)

De beste van de Simple minds als je het mij vraagt. 4,5*

Kun je uitleggen waarom? Ik ken alleen 'Love Song', en dat vind ik maar een simpel liedje. Als de rest in dezelfde stijl is als het New Gold Dream album dan kun je gelijk hebben ... Maar dat zal vast niet zo zijn, ben benieuwd wat je argumenten zijn...

Deze plaat is ook voor mij 1 van de beste van de simple minds. Het geluid is anders dan het latere werk maar wel een eigen sound. Strakke muziek met veel hypnotiserende bas en drum partijen.

Ik vind dit hun beste album, voornamelijk omdat hun beste nummers hierop staan. De experimenten van hun eerdere albums hebben hier een definitieve vorm gevonden. Bevlogen en afwisselende nummers, rimisch erg sterk en prachtig geproduceerd. Het groepsgeluid heeft op dit albums ook iets mythisch en puurs. New gold dream is ook een prima plaat, maar op dat album klinkt hun sound al iets gladder en gepolijster.

Een simpel liedje waarnaar het lekker luisteren is, waarop het lekker dansen is, dat lekker mee te zingen is en al bijna een kwart eeuw tijdtandjes heeft doorstaan. Waren alle liedjes maar zo simpel. Een topnummer van een band op zijn creatieve hoogtepunt!

Vind ik na New gold dream de beste cd van Simple Minds. Neem nou een nummer als "This earth that you walk op on" , .....werelds gewoon.

Bij Simple Minds - Sister Feelings Call:

't Zusje van Sons and fascination, en ook net zo goed (tegenwoordig samen gevoegd). Jammer dat Sound of 70 Cities en League of Nations zijn weggelaten. Nummers die wel op de LP versie stonden.

Draai je toch lekker de LP !

inderdaad, SoundWave!

LEAGUE OF NATIONS.. dat mis ik er ook op..

Maar goed, dat heb ik dan weer op de Theme he...

Als je gewoon de remaster uit 2002 koopt dan krijg je gewoon alle nummers van beide albums op 1 cd

Ter info: je moet catalogusnr. SIMCD4 hebben.

Leuk detail: albums is geproduceerd door oer-hippie Steve Hillage (ooit gespeeld bij Gong en tegenwoordig actief samen met zijn vrouw onder de vlag van System 7) die toendertijd in dienst was bij Virgin als producer.

Chris: I know

Heb alle remasters... maar vermits hier de originele release besproken werd...

Steve Hillage is inderdaad door weinigen gekend als de man van Gong, en ik denk dat nog minder mensen Gong zullen kennen ;-o

Maar het leuke is nu juist dat we dit soort kennis met anderen kunnen delen. Meldde het dus niet specifiek voor jou

Overigens, Hillage was niet echt DE man van Gong maar meer 1 van de mannen. De enige echte man van Gong is natuurlijk David Aellen.

Chris... ja natuurlijk, don't get me wrong he!!!

En nu raden van wie "don't get me wrong" een liedje was (een makkie LOL)

'This Earth That You Walk Upon' is ook mijn favoriet van dit
album (Alleen al die gitaarpartij!)

Andere hoogtepunten: 'Boys From Brazil','Love Song',en het titelnummer.

Iets minder toegankelijk dan 'Sons And Fascination' en ook net wat minder kwaliteit.

Maar toch;'Theme For Great Cities'.WAUW!!!

cYNIC, vergeet onze Derek niet jongen!

En Mick Mac Neil niet vergeten. Hij had een unieke muzikale klik met Charlie Burchill. Dat was voor 75% de kracht van Simple Minds in die tijd.
Dat fretloze bassen van Derek Forbes was natuurlijk ook een herkenningspunt van Sons en Sister. Op Empires and Dance was zijn bas nog meer op de voorgond. Thirty Frames a Second is een wereldnummer!

Gong was toch een soort Hawkwind, spacerock?

SFC vind ik beter dan Sons. Kent geen zwakke nummers en is net wat ruwer dan Sons. Meer gitaar en bas in de mix (Wonderful in young life). En die magistrale dubeffecten in Careful in career!

Het schijnt dat de mannen de nummers van SFC door tijdgebrek (dure studio, overspannen Brian Mc Gee en Steve Hillage) nog niet helemaal af hadden en daarom het als kadootje bij Sons hebben gedaan. Als dat waar is hoop ik dat de volgende CD van de Minds hetzelfde overkomt.

Inderdaad, mijn allereerste bericht ging een paar uurtjes geleden dan ook over Room. Als je die live hoort ben je voorgoed genezen van alles wat er na Leckie/Hillage uit is gekomen hoewel de heren Walsh en Lillywhite natuurlijk ook hun verdiensten hebben gehad. Maar toen zakte het allemaal een beetje in elkaar als je het mij vraagt maar dat kan ook komen dat ik iemand ben die vroeger altijd alles beter vond ( en dat op 38 jarige leeftijd)

Geinig medium trouwens, ik dacht dat de fans uit die tijd uitgestorven waren of op de bank bij moeder de vrouw de nieuwe van Fransje Bauer zaten te luisteren.

Kort door de bocht genomen ja, maar Hawkwind is wat rauwer over het algemeen.
Gong was in de beginjaren wat meliger en spacier. Vervolgens kwam er een kortte periode met o.a. drummer Pierre Moerlen waar in het langzamerhand wat jazzrockeriger werd (albums als You and Shaman) waarna Moerlen maar verder ging als Pierre Moerlen's Gong en David Aellen weer terug viel op z'n melige zelf.

De opvolger van mijn all-time favoriet 'Empires & Dance'. Op sons & fascination worden de Simple Minds duidelijk al wat melodieuzer (komt in New Gold Dream helemaal tot uiting) maar toch hebben ze steeds dat alternatieve in hun dat nog afstamt van Empires and Dance. Naar mijn mening geen enkel slecht nummer op dit album. Hoogtepunten vind ik 'boys from brazil' met die tribal-achtige drums en '70 cities as love brings the fall" met dat geweldige refrein. Kerr's vocalen zijn op dit album buitengewoon goed, vooral op "Seeing out the angel", klinkt zelfs bijna gothic.
Krijgt van mij een 4*

Als je nagaat dat er hele Yes- of pink floyd discussiefora zijn, zijn de liefhebbers van deze muziek relatief nog pieper de piepjong

Een van de beste SM platen en nog niet zo smooth als de volgende twee. Voor liefhebbers van de meer avantgarde popmuziek en underground is dit ws. meer te pruimen dan new gold dream of sparkle. Alhoewel ik die platen in hun perfectie nog een stukje beter vind is dit ook verdomde goed! Vooral het titelnummer en seeing out the angel zijn prachtig! Een 4.5 van mij.

Verddomd goeie plaat met twee van de beste SM ooit en beste 80s nummers uberhaupt: theme for great cities (verslaaaaaavend!!) en the american. De rest is duidelijk wat minder, maar evengoed toch een 4*

En we gaan helemaal de goeie richting op want het schijnt dat er een Simple Minds coverband rond loopt in Nederland met de veelbelovende naam 1984. Dus veel werk van tot en met Sparkle en om nog wat meer volk te trekken natuurlijk de grote hits en hitjes.

Op de site van theclashofthecoverbands.com kun je twee nummers van 1984 horen. Het onvermijdelijke Alive & Kicking en het voor ons oudjes veel interessantere Love Song.

Muzikaal staat het als een redelijke villa maar die zanger heeft alleen iets TE goed naar Kerr geluisterd. Kerr's zang vond ik naarmate ze steeds bekender werden tijdens live optredens veel te aanstellerig klinken met als gevolg dat het mijn inziens teveel afbreuk deed aan het origineel.

Maar goed, mierenneukerij natuurlijk want we moeten allang blij zijn dat iemand het initiatief neemt en ik zou jullie dan ook allemaal willen verzoeken om de agenda een beetje in de gaten te houden om er samen een leuk feestje van te maken.

Kan ik meteen zien tegen wie ik hier allemaal zit te lullen.

Als je 28 maart naar de heineken music hall komt kun je dat al meteen zien en meteen de échte simple minds! Ik ga namelijk

Ik ben schromelijk te laat met het ontdekken van deze band dus het is ook de eerste keer dat ik ze zie

Maar het was briljant!!

Van deze plaat werd het meer dan meesterlijke Seeing Out The Angel gespeeld, wat een ongekend mooi nummer blijft dat toch
Sowieso was Kerr bijzonder goed bij stem en werden de nummers uitmuntend strak gespeeld allemaal. Ik zet Theme For Great Cities nog ns op

Helemaal mee eens! Ik was ze de laatste jaren een beetje vergeten, totdat iemand me op Black&White attendeerde. Toch ook wel 1 van hun beste. Meteen maar een ticket voor het concert van gisteren gekocht en het was overweldigend. Het voelde hetzelfde als toen ik ze 22 jaar geleden voor de eerste keer heb gezien. Ze hebben er dan ook goed aan gedaan om de periode tussen Once upon a time en B&W min of meer te vergeten in de selectie van gisteren

Tsjah, ik kwam er laatst opeens achter dat ze in de tussentijd toch nog iets van 5 platen hebben gemaakt! Daarvan is niets tot mij doorgedrongen

Maakt ook niet uit, zolang er platen zoals deze bestaan is het altijd de moeite.. De stones maken immers ook al 30 jaar ongeïnspireerde muziek

Ik ben blij dat steeds meer MuMe gebruikers deze fantastische cd weten te waarderen.
Ik kende deze cd al voor de grote commerciële doorbraak "Once upon a time" waar op zich helemaal niks mis mee is, en later "Sons and fascination" zelf aangeschaft. Na meer dan 20 jaar verveelt deze cd mij nog steeds geen minuut.
Ook hun nieuwste cd "B&W" vind ik nog steeds een topper.
Ik heb op een aantal sites van Simple Minds de playlist gezien van hun B&W tour en eigenlijk diep in mijn hart baal ik er wel van dat ik niet bij één van de concerten ben geweest, metname ook door de positieve berichten hier boven. Een set-list dat de créme de la créme van de Minds is.
Hopelijk verschijnt er nog een concert van deze tour op dvd, dan kan ik er alsnog van genieten.
Volgende keer toch maar weer eens Simple Minds zelf live zien, wat ik vroeger toch al meerdere malen heb gedaan, dus ik weet wel wat ik ongeveer heb gemist,...een waanzinnige live-band met wereld muziek.

Jammer inderdaad Soundwave, maar zoals je al zegt.. je hebt ze al diverse keren gezien

Deze plaat begint ook steeds meer wortel te schieten hoe vaker je hem draait.. het is veel meer een groeibriljant dan die latere SM platen.