menu

Mumford & Sons - Wilder Mind (2015)

mijn stem
3,04 (210)
210 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Island

  1. Tompkins Square Park (5:11)
  2. Believe (3:41)
  3. The Wolf (3:41)
  4. Wilder Mind (4:38)
  5. Just Smoke (3:10)
  6. Monster (3:56)
  7. Snake Eyes (4:08)
  8. Broad-Shouldered Beasts (4:20)
  9. Cold Arms (2:49)
  10. Ditmas (3:38)
  11. Only Love (4:36)
  12. Hot Gates (4:47)
  13. Tompkins Square Park [Live] * (5:13)
  14. Believe [Live] * (3:49)
  15. The Wolf [Live] * (3:52)
  16. Snake Eyes [Live] * (4:13)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 48:35 (1:05:42)
zoeken in:
avatar van Mark17
2,5
jvandemerwe schreef:
Dit is een echte groeiplaat. Veel kritiek vind ik wel een beetje in de trant van "Ik wel best over auto's praten, als het maar een Opel is". Als je als band in een hoek wordt geacht dan moet je er ook blijven. Het lot wat ook de Editors over zich uitgehoond kregen na hun laatste album, en dat was ook onterecht. Gek dat zovaak als kritiek wordt gegeven dat iets niet vernieuwend is, maar ondertussen willen we wel dat er niet teveel veranderd. Dit album van M&S is inderdaad niet vernieuwend als plaat maar wel ten opzichte van hun eerdere werk. En die banjo, nou als je banjo wil moet je maar een plaat opzetten van Earl Scruggs. Deze plaat van M&S verdiend een kans.


En wat is er dan zo goed aan?

avatar van jvandemerwe
4,0
Mark17 schreef:
(quote)


En wat is er dan zo goed aan?


Over smaak valt te twisten maar ik vind het een pakkende plaat die ook nog eens goed is opgenomen met een lekker vette sound. De arrangement vind ik ook prima. En ik vind het een verademing dat ze een ander pad zijn ingeslagen. Ik denk dat een 3e plaat zoals hun voorgangers ook zou leiden tot de kritiek dat M&S in herhaling vallen.
De vraag terug serverend: Wat is er mis met deze plaat?

avatar van Mark17
2,5
jvandemerwe schreef:
(quote)


Over smaak valt te twisten maar ik vind het een pakkende plaat die ook nog eens goed is opgenomen met een lekker vette sound. De arrangement vind ik ook prima. En ik vind het een verademing dat ze een ander pad zijn ingeslagen. Ik denk dat een 3e plaat zoals hun voorgangers ook zou leiden tot de kritiek dat M&S in herhaling vallen.
De vraag terug serverend: Wat is er mis met deze plaat?


Heel veel. Ik zou het verschil niet weten tussen pakweg Coldplay, The Fray en Mumford & Sons. Met Wilder Mind zeggen ze vaarwel tegen de banjo, geven een update aan de stijl en vormgeving maar vergeten dat te verwerken in de muziek. Geen enkel nummer steekt er bovenuit, zowel qua geluid als lyrisch. Het doet mij helemaal niets meer. Het is dat ik de stem van de zanger herken als 3FM de single weer eens draait.

avatar van Bartjeking
2,0
Flinke tegenvaller, zouteloze plaat die ik na vandaag waarschijnlijk nooit meer in zijn geheel ga luisteren.
Las een fijne observatie op allmusic.com in de trend van:
Het is niet raar dat een band een andere directie kiest, maar het vreemde is dat op het moment dat iedere band klinkt als Mumford & Sons, Mumford & Sons de beslissing heeft genomen om te klinken als iedere andere band.

3,0
king_pin schreef:


Met menig andere band zou ik het met je eens zijn geweest, Mumford & Sons daarentegen is een product die hun hele imago rondom "folk" hebben gebouwd en succesvol. Door dat imago nu volledig te veranderen verraad dat hun intentie niet 'eerlijke muziek' maken was maar om relevant te blijven in de schijnwerpers. Was hun eerdere imago dan ook wel oprecht? Ik denk het niet, Folky pop was een tijdje weer hip en daar maakte de buisnessman Marcus Mumford gebruik van. Prima natuurlijk, zo werkt de pop muziek nou eenmaal, het album Sigh no more was ook nog is een leuk album. Maar eenmaal een imago te hebben gemaakt plakt dat als een stigma aan je product.
Ik vind het niet meer dan logisch dat mensen hier niet in meegaan, muziek als product heeft nou eenmaal een persoonlijke lading en als je bekend bent om een stijl dan kan je niet zomaar een ander product je oude publiek voorschotelen en verwachten dat ze het slikken. Dan had je niet zo dik het folk imago op je naam moeten smeren, dan had je er minder last van gehad en meer bewegingsruimte om te experimenteren. Nu is Mumford & Sons een product van een overgewaaide trend en niemand is meer geïnteresseerd.


Ik begrijp je standpunt en ga ergens wel akkoord met wat je zegt. Toch vind ik, los van of het commerciële aspect waar vele bands helaas voor vallen, dat deze plaat dan al bij al nog goed meevalt. Als we dan, zoals velen, vergelijken met Coldplay vond ik X&Y slecht, Viva la vida verrassend goed en Mylo Xyloto horror. Ghost stories gaf dan weer een lichtpunt in de duisternis.
Persoonlijk heb ik nooit echt achter Mumford and Sons gestaan. Zoals je zegt vond ik ze moeilijk te geloven. Ze hadden direct goud in hun handen en daar kwamen de live dvd's, documentaires,... Terechte opmerking dus.
En toch zit er toch redelijk wat kracht in de nummers van de nieuwe worp. Ze klinken nu misschien inderdaad als de grote 'meute', maar er staan toch een paar serieus goede nummers op.

Maar ja, ik vind dan de banjo ook wel een heel vervelend instrument .

1,0
Slechte plaat. Ik noem het zelfs zelfmoord. Banjo is weg, de eigenheid is verdwenen. Dat is misschien wat kort door de bocht, maar dit album stelt voor mij niks voor. Eén keer beluisterd, maar heb niet het gevoel dat het ooit wat zal worden.
Jammer, er zat zoveel meer in die groep (en banjo)

avatar van Erikpol
Dus de hype is gaan liggen?

avatar van VladTheImpaler
3,0
M&S is toch al lang geen hype meer?

avatar van LucM
2,0
Het is tegenwoordig blijkbaar moeilijk voor nieuwe bands meer dan 2 goede albums uit te brengen. Neem nu Mumford & Sons, hun debuut vind ik uitstekend, hun tweede minder maar ook nog behoorlijk en hun derde is een teleurstelling.
Mumford & Sons heeft wel het lef een andere richting in te slaan maar dat levert daarom geen goede muziek op. De songs hier zijn te zoutloos, wat ik mis is passie en bezieling. Echt slecht is het niet maar het album laat een kleurloze indruk achter en er blijft nauwelijks wat hangen temeer omdat de teksten ook niet denderend zijn. Het is een album die het vooral van de vorm en (over)productie moet hebben en dat blijft niet overeind. En nieuw is de sound tenslotte niet, het doet mij denken aan Coldplay in Mylo Xyloto (ook al een tegenvaller).

avatar van Mjuman
LucM schreef:
En nieuw is de sound tenslotte niet, het doet mij denken aan Coldplay in Mylo Xyloto (ook al een tegenvaller).


Afgezien van het feit dat dat de 5e was van Coldplay (dus niet de derde), is die constatering wel killing ...

Dan kun je beter hebben dat ze zeggen dat Madonna klinkt als Robyn - die vorig jaar zo'n aardige plaat maakte met die leuke Noorse jongens van Rooksoep - die weer wil klinken zoals Madonna, maar dan 10 jaar terug.

avatar van coldwarkids
Mark17 schreef:
(quote)


En wat is er dan zo goed aan?


Wat vind jij er zo slecht aan?

avatar van Cor
2,5
Cor
Poeh, wat een tegenvaller. Beter gezegd, een afknapper. Ze moesten wel wat anders nadat het frisse, sprankelende en ruwe geluid van 'Sigh No More' al niet fijn werd doorgezet op 'Babel'. Dan is een koerswijziging dapper, maar dat wil niet zeggen dat het een geslaagde koerswijziging is. Hadden de banjo's tenminste nog iets oorspronkelijks, hier blijft niets 'eigens' over. Een matig vleugje Editors, een flauw hapje Coldplay, etc. Bijna alles in één toonsoort en ritme, geen variatie. Het is óf uptempo mainstreamrock óf één soort balladachtige muziek. Echt een teleurstelling.

avatar van Julian McArthur
4,0
Coldplay wordt vandaag de dag precies als scheldwoord gebruikt. Ik vind die band moddervet. Ok ik vond de sound van hun eerste drie albums toffer en ik heb mijn twijfels over samenwerkingen met jay z en Rhianna maar dan nog staan er op al hun albums echte toppers vind ik. Hun albums klinken ook zo vol en rijk. Zelfs op het relatief minimalistische Ghost Stories is er een mooi klanktapijt te horen. Ze zouden wel is buiten de lijntjes mogen kleuren en wat ruimte mogen laten voor die klanktapijten.

Oh ja, ivm Wilder Mind, ik vind de songs en de melodieën vrij zwak. Komt mijn inziens nog niet in de buurt van het prachtige Coldplay.

Ze hadden misschien niet zo radicaal van sound moeten veranderen maar gewoon hier en daar een vleugje elektrische gitaar moeten toevoegen.

Ach ja, To each his own

avatar van WoNa
3,5
Ik denk dat dit album voor de echte fans waarachtig schrikken was en misschien nog steeds is. De vorige incarnatie van de band had ik helemaal niets mee, dus was Wilder Mind eigenlijk wel een prettige verrassing. Nu betreedt de band wel erg platgetreden paden en is originaliteit op Wilder Mind heel ver te zoeken, de band getuigt wel van het feit dat ze op een AOR in the 10s manier uiterst prettig kan rocken. Alle nummers gaan er op zijn tijd wel in en zijn beter dan de obligate stadionvullers die Coldplay in de afgelopen 10 jaar heeft geproduceerd. Geen topper Wilder Mind, maar zeker een album om zo af en toe eens op te zetten.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

avatar van Screenager
3,5
Was te verwachten dat deze plaat hier een slecht gemiddelde ging scoren. Voor mij haalt hij echter op dit moment nog zeker een ruime voldoende. Het stemgeluid van Marcus doet me automatisch iets. Sigh No More uit 2009 was een van de eerste albums dat ik meteen na aankoop werkelijk tientallen keren beluisterd heb. Het was voor mij een relatief nieuw geluid. Ook nu nog grijp ik zeer graag terug naar dat album.

Genoeg over Sigh No More, ze zijn ondertussen een pak geëvolueerd en verschijnen met een pop-rock album gedreven door de elektrische gitaar. Klinken ze nog steeds als Mumford & Sons anno 2009? Neen, niet echt. Hoewel, de karakteristieke stem en de opbouw van de nummers blijft behouden (inderdaad, het stereotiepe zacht-hard(-zacht)). Een voor mij gegarandeerde succesformule op Sigh No More, een af en toe werkende formule op Babel en dit Wilder Mind.

De vooruitgeschoven singles werkten voor mij allen meer dan behoorlijk. Zowel Believe, The Wolf als Snake Eyes vond ik (commerciële) pop-rock van een (zeer) goed niveau met leuke uitbarstingen (al blijft het meestal wel binnen de lijntjes). De verwijzingen naar Coldplay en consoorten is imo volkomen terecht, maar dat betekent niet automatisch iets negatief. Aanstekelijke rock die in mijn geval toch meeslepend werkt.

Dit hoge niveau aanhouden lukt hen jammer genoeg niet het hele album lang. Bij Ditmas begint het me allemaal wat té stereotiep te klinken en te ergeren. Heb ik dit al eens niet eerder gehoord? Dan blijkt het overduidelijk dat ze de hele cd lang uit hetzelfde vaatje tappen. De ene song is jammer genoeg al wat beter getapt dan het andere. De uitbarstingen blijken toch allemaal wat te veel op mekaar te lijken. Dit kan je hen bij de banjo-uitbarstingen misschien ook verwijten, maar daar stoort het (mij alleszins) een pak minder.

Mumford and Sons levert dus niet bepaald een hoogvlieger af, dat zeker niet. Ze leveren echter wel een album af dat enkele zeer goede nummers bevat die naar ik vermoed ook live zeer goed zullen werken. Een heel album in deze stijl blijkt echter toch wat veel van het goede. De houdbaarheidsdatum lijkt me héél wat korter te zijn dan hun geprezen debuut. Voorlopig kan ik echter nog meer dan voldoende genieten van de meer dan een handvol sterke songs op dit album om de 6,5/10 die ik in gedachten heb op te waarderen tot een 3,5*.

avatar van bommel
4,0
Ja, dit was wel te verwachten.
Een storm van kritiek op dit album.
En waarom ? Omdat zij hun koers gewijzigd hebben ?
Ja inderdaad ik hoor de banjos niet meer.
Maar ja na Sign no More en Babel was dat toch wel even genoeg.
Ik vind het heel moedig van Mumford dat hij het roer heeft omgegooid.
En het resultaat is helemaal niet slecht.
Afwisseling, mooi geproduceerd en de stem van Marcus - wat wil je nog meer ?
Een goede band durft van koers te veranderen.
Mumford gaat een hele grote worden

avatar van Ducoz
2,0
Ik weet dat dit inmiddels 4 jaar geleden is, maar hoe passievol dit is en hoe goed ze live dan ook klinken.

Mumford & Sons Bonnaroo 2011 FULL Concert HD Live - YouTube
Kijk vooral ook het stukje vanaf 1 uur 15 tot het einde. Dan vraag ik mij af waarom ze nu naar zo'n steriel geluid willen, al moet ik zeggen dat het live wel een stuk beter uit de verf kwam(Rock Werchter 2015).

3,0
Mumford and Sons staat in mijn top 10 van favoriete live-bands.... live heb ik ze nog nooit kunnen betrappen op zielloze of steriele muziek..... op het podium voelen ze zich blijkbaar geheel in hun element en weten ze hun liedjes een extra dimensie mee te geven.... vanavond eens kijken of dit anno 2015 nog steeds het geval is.... heb hele goede hoop

avatar van Mctijn
2,0
Afgezien van de hele discussie of de banjo moest blijven, gaat het toch om de nummers. Snake Eyes zal zich redelijk staande houden tussen de "klassiekers" van het eerste album, voor de rest hoor ik echt geen nummers waar festivalgangers over 5 of 10 jaar op los gaan.

avatar van verlorendag
4,0
Toch wel een zeer lage score voor een plaat die ik al bij al nog wel kan appreciëren. Nummers klinken zeker niet slecht en de singels vind ik zelfs zeer goed. Hoor natuurlijk wel nu een aantal invloeden zoals idd Coldpay, The Magic Numbers bij momenten, maar ook REM in hun jonge jaren.
Ze vinden hier zeker niet het warme water uit, maar moet dat dan ? Het gaat in eerste instantie toch nog altijd over de kwaliteit van de nummers. Dat ze nu de mosterd bij anderen gaan halen klopt, maar daar lig ik persoonlijk niet zo wakker van.

avatar van Madjack71
Lekker klinkend schijfje. De energie is nog steeds aanwezig, alleen de vijver waaruit gevist wordt is wel een pak groter geworden.

avatar van BoyOnHeavenHill
2,5
Dapper dat ze het roer zo hebben omgegooid, jammer dat ze door die Editors-achtige gitaarerupties en die drumpatroontjes à la de vroege Cure nu zo dertien-in-een-dozijn zijn geworden. De zanger blijft gezegend met een geweldige karaktervolle stem, en sommige nummers (met name de eerste twee en Just smoke met dat leuke intro) zijn zeker niet slecht, maar het is nu zo'n gewoon bandje geworden, en daar wáren er al zo veel van...

avatar van coldwarkids
Mark17 schreef:
(quote)


Heel veel. Ik zou het verschil niet weten tussen pakweg Coldplay, The Fray en Mumford & Sons. Met Wilder Mind zeggen ze vaarwel tegen de banjo, geven een update aan de stijl en vormgeving maar vergeten dat te verwerken in de muziek. Geen enkel nummer steekt er bovenuit, zowel qua geluid als lyrisch. Het doet mij helemaal niets meer. Het is dat ik de stem van de zanger herken als 3FM de single weer eens draait.


Moet er persee voor jou een nummer op staan die er boven uit springt? Jij bent een radiomannetje zeker. Komop. Luister gewoon ook een keer naar een plaat zonder te springen.

avatar van Mark17
2,5
coldwarkids schreef:
(quote)


Moet er persee voor jou een nummer op staan die er boven uit springt? Jij bent een radiomannetje zeker. Komop. Luister gewoon ook een keer naar een plaat zonder te springen.


Volgens mij snap je het niet zo goed. Met die opmerking bedoel ik dat het een eenheidsworst is, zodanig dat er geen enkel nummer het niveau haalt van het debuut. Je kan ook springen zonder de radio, daar heb ik die ADHD-dj's niet voor nodig.

avatar van coldwarkids
Dat klopt wel en het is ook niet zo van WoW, maar elk nummer heeft wel iets en het is juist apart qua sound omdat we zijn stem en melodieën niet op deze manier gewend zijn. Ik vind het wel op hun manier passen.

avatar van Noere
Ik heb de muziek van dit gezelschap nooit echt heel spannend gevonden, maar omdat ik hoorde dat ze een soort van nieuwe kant zijn opgegaan heb ik het toch maar weer geprobeerd. Doorzettingsvermogen inderdaad, en soms beloont dat. In het geval van deze Wilder Mind krijg ik helaas niet meer dan een vergeelde brok treurigheid uit een nutrilonpak binnen gelepeld. En die banjo's mis ik niet.

avatar van buckingham
4,0
Op basis van de recensies, niet aangeschaft. Maar een paar dagen geleden meegenomen uit de mediamarkt in Dld, voor 5,99. Maar ik vind em erg leuk! Inderdaad geen typisch M&S geluid zoals op de eerste 2 albums, maar toch duidelijk herkenbaar door de stem van de zanger. Het doet mij in de verte wel een beetje denken aan het laatste album van: The war on drugs.
Maar blij dus dat ik deze toch nog heb aangeschaft...en commentaar op MM, redelijk vaak terecht, maar in dit geval voor mij niet.

avatar van Lennonlover
2,5
Ik vind Ditmas wel dat niveau halen. Als enig nummer weliswaar maar echt één van hun allerbeste. Werkt zo goed live!

Mark17 schreef:
(quote)


Volgens mij snap je het niet zo goed. Met die opmerking bedoel ik dat het een eenheidsworst is, zodanig dat er geen enkel nummer het niveau haalt van het debuut. Je kan ook springen zonder de radio, daar heb ik die ADHD-dj's niet voor nodig.

avatar van The_CrY
3,0
Ik heb Mumford & Sons eigenlijk nooit een hele boeiende band gevonden, ook niet in hun folk dagen. Een aantal nummers die er bovenuit steken, dat werden de singles. Van dit album heb ik vernomen dat ze het over een andere boeg hadden gegooid. Dat wekt toch stiekem wel een beetje interesse. Over de gehele linie is het best degelijke pop rock en prima te genieten van tijd tot tijd, maar dit keer geen uitspattingen naar boven of naar onder, hoewel 'Ditmas' aardig in de buurt komt. Ik denk dat ik de band nu even links laat liggen. Ik kom wel weer terug als ik een spetterende single hoor. Voor nu waait er een mildere wind door de band.

avatar van gherdt
2,0
Tompkins Square Park! Wat een track zeg! Als Coldplay een beetje van z'n eigen grandeur had behouden anno nu klonken ze als deze. Vreemd genoeg hangt Mumford & Sons nu de Coldplay coverband uit. Helaas blijft het bij dit nummer, als geheel is het potsierlijk.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:20 uur

geplaatst: vandaag om 19:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.