Van Morrison - Astral Weeks (1968)

Hier kom je nog wel op terug na wat diepere beluistering, dat denk ik toch van een echte muziekliefhebber...

mja, misschien wel. Ik weet dat mijn bericht veel zou losmaken (en kijk... ) omdat ik wel degelijk wéét dat dit album staat als een huis in de muziekgeschiedenis.

Maar laat mij de vraag van fredpit eens omdraaien zodat jullie mij kunnen helpen dit album beter te appreciëren:

wat maakt dit album zo geweldig? Welk nummer is hier fantastisch? Welke lyrics moet ik zeker gehoord hebben? Wat gevoel krijg je hierbij? ...

btw: ik vind hem ook een irritante stem hebben op dit album. Ik vond dit bij Them minder opvallend.

mag ik inderdaad hopen

Ja , daar gaan wij wel van uit , Lennonlover !

Heb geen tijd om alle pagina's door te lezen dus misschien heeft het hier al ergens opgestaan:
Wie kan luister es naar de 10 minuten lange versie van 'The way young lovers do' van Jeff Buckley Live at Sin-é!
Fantastische improvisaties, great vocal shape!
Voor het overige vind ik dit niet Van's beste album maar toch een goed. Beside you! A killer song!

Klopt voor dit album, hij is nog vrij jong, klinkt nog heel scherp maar zijn stemtechniek zit goed. Of je zijn geluid graag hoort is dus eigen appreciatie. Ik verkies hem dan toch boven zeemzoete, inhoudelijk weinig brengende stemmetjes.

Haha... je opmerking over niet bijzonder en gewoon was misplaatst en ben ik ook niet van je gewend. Ik hoopte je met mijn opmerking ook uit de kast te lokken en zie..

je hoeft dit niet te apprecieren hoor... Dit album valt enigzins buiten alle pop/rock kaders. de structuur (of het "gebrek" aan een conventionele structuur) is voor veel mensen niet makkelijk te verteren...(jazzliefhebbers/muzieksnobs/klassiek onderlegde hoog begaafde zeer intelligente creatievelingen met een uitmuntende muzieksmaak zullen wat minder moeite hebben )

Het is wel bekend dat meerdere luisterbeurten of een jaartje wegleggen plotseling een "klik" weet te veroorzaken.



Zie het album als geheel, als een ervaring. Vergeet even het zoeken naar pakkende hooks en refreintjes (ofzoiets dergelijks) let ook op de begeleiding (de drummer is naar mijn idee iets beter als Ringo Star ) Voor de lyrics moet je wat poetisch ingesteld zijn en ik kan natuurlijk moeilijk voorspellen wat voor gevoel jjij zult te krijgen..bij mij gaan de neusvluegeltjes altijd trillen, maar zo ken ik ook mensen die een jeukend gevoel aan hun...nou ja, je moet het zelf ervaren (of niet...lullig voor je )

P.s. Zijn stem is op dit album idd een beetje irritant bij tijd en wijle..

Dit is misschien wel hét probleem. Het vergt veel concentratie, zo'n album beluisteren. Er zijn geen catchy tunetjes, geen climax in de muziek. Als ik in de mood ben is concentratie geen probleem. Met john lennon of the velvet underground kan ik dat zéér goed, maar hier heb ik heb moeilijk. Vooral omdat ik een zwakbegaafde ben op muzikaal vlak

misschien moet ik wat meer luisteren naar de lyrics. Die vind ik bij muziek altijd superbelangrijk. Het maakt muziek compleet. Ik weet niet of Van Morrison een groot schrijver was (zoals die ene doodgeschoten beatle of de andere Morrison), daarom me misschien daar eens mee bezig houden.

besluit: Ik zal hem inderdaad een jaartje moeten wegleggen. Want ik heb inderdaad vaak een "klik" na een album niet goed gevonden te hebben en hem vervolgens weggestoken te hebben om het daarna weer te beluisteren en hem goed te vinden. (wat een zin! )

btw: wel funny, Fredpit. Je staat Astral Weeks op te hemelen terwijl je "Moondance" op 1 hebt staan Die heb ik nog niet beluisterd. Goed? even goed dan deze?

hm begin er maar niet aan..

Ophemelen het is gewoon de werkelijkheid en ik zie niet in waarom het een het ander uit zou sluiten

nee, zeker niet! maar ophemelen kan ook een realiteit zijn he;)

John Lennon is dan ook de beste artiest die ooit bestaan heeft!

ok, dat zijn nogal weinig nuances

ik raad je zijn best of aan.

zal ik zeker proberen dan. Zo'n "best of" is voor mij eigenlijk de beste manier om iemand te leren kennen. Je ziet direct of de muziekstijl iets voor jou is. zoja, dan kun je beginnen aan de albums afzonderlijk.

Sweet thing is ook wel aardig trouwens.

Mijn versie staat hier.

Wat velen nu net een nadeel schijnen te vinden aan deze plaat, vind ik eigenlijk een pluspunt. Die stem! Wat een emotie en passie!

Potjandorie Teun....ik had je lofuiting op dit album nog niet gelezen.

Zit geen woord frans bij, en je lijkt het beter te verwoorden als mijn gestamel bij Moondance.

Ik kan zeggen dat mijn vertrouwen in, en band met, de muziek van Van Morrison en Moondance in het bijzonder dusdanig zijn, dat ik me eigenlijk ook niet druk kan maken op kritiek.

Als je het niet weet te waarderen....rot voor je

kijk hier, twee Morrison aanbidders elkaar opslijmen! Gewoonweg schandalig!

Ja walgelijk Maar ik vind Lennon ook wel een beetje goed hoor...

ah, ok. Goed dan, ik begon al te denken dat je slechte smaak had

wat een beauty!
zo een album waarvan je na een luisterbeurt al een 5 kan uitdelen want het is perfect.

als ik een keer wat inspiratie heb zal ik eens proberen uit te leggen wat ik er zo mooi aan vind en waarom ik het mooi vind.

voor nu, van morrison .

het enige wat ik weet te zeggen bij dit album is:




Mijn eerste album van van morrission (z'on 2 jaar terug).

Hij zingt hier prachtig, hij schreeuwt soms zelfs. De nummers zijn lekker afwisselend en brengen een heerlijke sfeer die doet denken aan een lange zomer nacht, met een biertje op het strand bij een kamp vuurtje.

Mijn favoriet is madame george.

5 sterren voor dit diamantje

mja, maar ik vind dit echt wel dé groeiplaat bij uitstek.

Toen ik iedereen hier dit album hier zo zag verafgoden, dacht ik bij mezelf: "I should check this out!".

Maar de eerste keer dat ik 'em hoorde was een drama. Ik vond er niets aan en vroeg me af wat iedereen hier zo "wow" aan vond.

Nu, na een paar keer mijn moed bijeengeraapt te hebben en hem een paar luisterbeurten te gunnen, moet ik zeggen dat het al een pak beter in de oren klinkt. Ik vind vooral Astral Weeks geweldig.

Hopelijk blijft het hier niet bij, en zal deze muziek nog verder groeien in mijn spijtig genoeg steeds kleiner wordend brein

Dit is een tijdloos album, over 5000 jaar draaien ze dit nog, zeker weten!

Kan me vinden in de opmerking van lennonlover dat de zang van Van The Man solo, en dus ook op deze plaat, tegen het zeurderige aan is (wat ik ook vind van vele engelse bands (Oasis) van de laatste jaren...maar dat terzijde). Bij Them viel (mij) dat minder op. Desalniettemin een grrot artiest die geweldige nummers heeft gemaakt.

Deze vandaag weer in de auto geluisterd. en ik dacht dit moet echt de maximale score hebben. Maar dat had hij al.


Dus vandaar een extra lof berichtje. En de vraag of ik echt geen 6 sterren mag geven

....als je deze al een 6 wilt geven, hoe zit dat dan met je top 10 platen?

N.b. Mooie Lijst (weinig meer aan doen zou ik zeggen)!

ach, ik heb zelfs sommige in mijn top 10 niet eens de volle mep gegeven. en er staan ook niet mijn allemooiste in, want dan moet ik denk ik een top 100 maken. Het ligt er vaak aan wat voor een dag het is, welke stemming heb ik.
Maar er zijn er 4 die vast staan. nummer 1, 5 en 8. daar bij zijn er verschillende artiesten die ik er wil hebben, maar dat het album weleens kan wisselen zoals de stones.

The best of van Van M. is best goed, dus na alle hallelujah verhalen hier Astral Weeks maar eens gekocht. Bedankt jongens, miskoop van het jaar. Wat een drama. De zang is echt om hoofpijn van te krijgen en dat dwarsfluit geriedel daar wordt ik helemaal onpasselijk van. Freejazz in hippievorm? Een 0,5 om mee te beginnen, wellicht later meer, want dit is natuurlijk een groeiplaat.