Van Morrison - Astral Weeks (1968)

Da's nou jammer, Hanzie.

Echt jammer, Hanzie. Mischien moet je het album nog vaaker en bewuster luisteren...het is een top-album. Alleen "Madam George" is het geld voor het heele album waard.

Nee hoor... de andere nummers ook

Natuurlijk! Er is geen zwakke nummer op deze plaat.

Het bekende Duivelse Dilemma dat zo mooi is vertaald in boek en de film High Fidelity(met John Cusack)....... Toch ontkom je er niet aan om, indien je enigszins objectief over 'muziek die er toe doet' (al weer een subjectieve beschrijving) wilt communiceren (zoals op deze site) je van bepaalde, gezamenlijk afgesproken en rationeel bepaalde kaders moet zien uit te gaan. Persoonlijke emoties zijn nu 1-maal lastig ter zijde te schuiven maar, zoals ik eerder ook al door Aero zag beschreven, je kunt best voor bepaalde muziek / muzikanten waardering hebben, of het nou voor de teksten/muziek/wijze van uitvoering/ owdo is, zonder dat het nou jouw ding is....
Muziek heeft al zo'n 35 jaar mijn belangstelling. De ene periode in mijn leven wat meer dan de andere wat ook weer verschillende oorzaken kan hebben. Maar als ik vanuit het hierboven beschrevene een kader moet aangeven en van het algemeen metrisch stelsel van 10/100/1000 enz. uitga, neem ik mijzelf de volgende maat:
Om een eigen top 10 vast te stellen, aansluiten bij de 10 meest gangbare categorien die ik herken als 'algemeen erkend'. Dan kom ik tot de volgende 10 (kort beschreven):
1. Klassiek: composities van oorsprong van voor 1920, niet electrisch versterk,.....
2.Singer/Song: schrijver en tevens uitvoerende van de muziek, zang met acoustisch gitaar / piano,.....
3.Blues/folk: roots, black-american, engels jaren ‘6o, blues-rock, nederblues, ska, reggae, skiffle,.....
4.Jazz: vanaf eind 1930, vernieuwend, niet perse melodisch, vaak met blazers van free-jazz tot nu-jazz,....
5.Rock: garage, punk, hardrock, electrische gitaar, grunge,... geevolueerde rock ‘n roll, rockabilly, boogie woogie en glam-rock
6.Soul: motown, black, funk, hiphop, rap, nu-soul, r&b,..
7.Populair: ‘top 40’ muziek, music for millions, muziek bedoeld m.n. voor de verkoop maar ook soundtracks van films e.d., ....
8.Roots: wereldmuziek niet Engelstalig; afrikaans, zuid-amerikaans (mambo, latin, forro). Nederpop (Nederlandstalig), .........
9.New Wave: vernieuwende muziek, sfeerisch, melodisch, Neanthertalerrock, alternatieve rock,...
10.Dance: disco, house, techno, (dansmuziek), lounge,..

Het zij gezegd, tis arbitrair en uit de 'losse pols', maar kan wel als een algemene leidraad handig zijn als je over muziek in de breedste zin wilt communiceren / waardeoordelen wilt uitwisselen....
Voor de MM-site valt klassiek natuurlijk af. Voor mij persoonlijk ook niet het meest spannende genre al vind je bijv. Grieg (Peer Gynt) en Tchaikovsky (Nutcracher) wel terug in mijn favo top 50, maar voor anderen weer wel. Als we daar nu de categorie 'Recent' (Def: laatste 10 jaar) aan toevoegen, dan zitten weer op 10 categorieen. Zo kun je dus max. 2 platen uit 1 categorie bij je top 10 hebben en dus max. 20 uit 1 categorie in je eigen top 100. In ieder geval krijg je dan een wat algemeen, evenwichtiger beeld van muziek(genres) 'in den breedte' in de MM Top 250 maar kan eenieder ook nog best een bepaalde voorkeur voor een bepaald genre naar voren laten komen (je voorkomt dan in ieder geval 5 x een plaat van een zelfde artiest bij een persoonlijk top 10, wat m.i. kolder is). Afijn, dit geschreven hebbende (praise The Lord )toch maar eens naar mijn eigen top 10 kijken en met het geschetste mijn eigen top 100 samenstellen.....................

Wanneer komt er nu eindelijk eens een remaster van dit album?! Allerlei middelmatige latere albums van Van zijn al geremasterd en klinken geweldig. Maar deze wordt, net als Moondance trouwens, maar geen reissue gegund, terwijl als er één plaat het verdient, het toch haast deze wel moet zijn.

ps. Een 2008 40th anniversary edition zou leuk zijn.

Groot gelijk, Paalhaas; By the way, zeerover geworden ?? Piraat ?
Paalpiraat haha!

Maar ik steun je gedachte om een super-re-issue uit te geven van dit meesterwerk, jawel!

Alles is al gezegd. Dat moet wel na zoveel reacties (157 nu). Ergens wel jammer, want dat ontneemt mij de reden op de loftrompet te steken. Dat weerhoudt mij ervan te beginnen aan een lap tekst van drie-en-een-halve meter over de immense kracht van dit werk van Van Morrison. Laat ik het dus kort houden; Astral Weeks is voor mij het voorbeeld van een 'soul-plaat' - geschreven, gespeeld en gezongen met het hart. Brok in de keel-muziek, dus, zonder ook maar 1 keer sentimenteel te zijn. Ik zou niet kunnen en willen treffen wat dit met de luisteraar, met mij, doet. Dat zou veel van die schoonheid wegnemen. Some things are better left unsaid.
Ik wil overigens niet weten wat een remaster voor schade aan kan richten aan dit Astral Weeks-beleven. Die bak ruis hoort erbij. Ik wil een krakende contrabas aan het einde van het titelstuk, om maar eens zo'n rillingsmoment te noemen. Ook die slechte opname geeft mij het gevoel dat dit werk ons is overgeleverd uit een andere, verre wereld. Het gevoel dat past bij Astral Weeks.

Ik heb hem vast! Dit album klinkt nu in mijn hersenpan als een paar engelen die een schattige puppy voederen. Ik ben niet te stoppen als ik er aan begin. Al is het geen dansalbum, toch kan ik niet onbewogen zitten te luisteren.

Ik ben begonnen hem een 2* te geven, een paar maanden geleden. maar bij elke luisterbeurt drong zijn genialiteit stukje voor stukje bij me door.

ik geef hem nu een 4.5* (omdat dit album toch nét niet àlles heeft)

O, dat laatste halfje komt dan ook nog wel, daar maak ik me niet druk over.

Vreemd, zo ging dat bij mij ook hoewel het bij mij nog geen 4,5 is..

Nog meer beluisteren misschien???

Hmm...zou je zeggen he..

edit: hoewel ik nog nooit een album heb gehad die bij mij zo'n reuzensprong heeft gemaakt als deze bij jou heeft gedaan

Sommige platen hebben tijd nodig om in het hersen aan te komen maar aangekomen gaan ze nooit meer uit jou hoofd. Het is een prachtige plaat.

Inderdaad. Deze plaat is in mijn smaakpallet van slecht naar zeer goed gegaan. Da's een grote stap. Da's mij nog niet vaak gebeurd

Wat een heerlijke plaat! Alleen jammer dat ik daar pas sinds kort achter ben gekomen.
Mijn favorieten op deze plaat zijn vooral 'Beside You', 'Sweet thing' en 'Slim slow slider'

Dat verhaal van Lester Bangs dekt inderdaad de lading.
Knap als je zo mooi kan schrijven over een klassiek popalbum.

Muziek van een gedoemde schoonheid.

Deze plaat kwam uit toen ik 15 was en dus nog helemaal niet toe aan zulke muziek. Ik was toen nog helemaal in de beatles en had bob dylan ook net ontdekt. Voorwaar ook niet de minsten natuurlijk. Maar wat leuk om Astral Weeks na bijna 40 jaar terug te horen en de unieke breekbare pracht van dit album nu WEL te begrijpen.....nee, te voelen, te ervaren. Astral Weeks neemt je mee in een zoektocht naar tonen, naar harmonieën, samenspel, het is één groot ontdekken van wat er voorbij de grenzen van het standaard popliedje ligt. Tussen de twee werelden van pop en jazz heeft Van Morrisson en zijn band destijds een aparte plaats gevonden. en dat leverde dit album op. Daarna keerde Van toch maar weer terug naar de veiliger en commercieel interessante gebieden van pop en soul. Mag best, maar dit wapenfeit blijft staan

Geweldige plaat met voor mij als hoogtepunt 'The Way Young Lovers Do'. Maar de rest mag er ook zijn. Staat in m'n top 10.

Bertus, ik vind VTM's albums van wisselend niveau, maar om nou te zeggen dat hij na dit album al terugviel op de auto pilot gaat me te ver. Zelf denk ik dat het na Hymn's to the silence pas mis ging (of ten tijde). Persoonlijk vind ik Into the music (althans kant 2) minstens zo mooi als dit album en iets mindere mate: Inarticulate, Moondance, No Guru, Veedon fleece en Tupelo.

Tsja, ik moet eens met andere oren (gescheurde trommelvlies) naar dit album luisteren! Heb hem vorige week gekocht, ondertussen 2x geluisterd en het kan me nog niet echt boeien.....

blijven luisteren sldghmmr. Die klik komt wel! ik heb hem zeker tien maal moeten beluisteren

Hoewel deze plaat in de lente van vorig jaar zelfs mijn lijsten aanvoerde, begreep ik deze plaat pas echt goed rond augustus. Beste jaargetijden om dit album bij te draaien overigens. Inmiddels de twee beste platen van the Man weer eens voorbij laten gaan. Ondanks dat ze beide de 5* behouden, is er toch een immens niveauverschil tussen de twee. 'Astral Weeks' is veel mooier, emotioneler, sfeervoller en vooral beter in elkaar stekend dan 'Moondance'. Deze staat dus weer in m'n top10. De nummer 1 positie zal er waarschijnlijk niet meer inzitten, maar het kan soms gek lopen..

Ken dit via mijn vader die aardig wat platen van Van Morrison in de kast heeft staan. Nou heb ik niet zoveel met zijn rockgeoriënteerde collectie, maar Van kan ik altijd wel waarderen.
Vind veel liedjes erg mooi en vooral de gehele sfeer spreekt me zeer aan.

Ik heb precies het zelfde, ik heb het ook leren kennen via de platen die ik van vader heb overgenomen, en ik moet zeggen dat de plaat Astral Weeks echt magistraal is zo harmonieus, zo perfect en ook wel zoet. prachtig!

Van de nummers zoals Astral Weeks en Sweet Thing krijg ik echt kippevel!

4,5*

Wat mag jouw vader zijn rockoriëntatie dan wel zijn, Reijersen?

De muziek zweeft. Ergens. Is het slechts in je hoofd of is het echt een aanwezigheid, iets dat een deken om je heen slaat en je verwarmt? Het trekt alles om zich heen naar zich toe. Of je het nou op de achtergrond aan laat staan of er aandachtig naar luistert, het vormt het moment waarop het gedraaid wordt. De muziek is een prachtig geheel, dat een geheel eigen weg gaat en met emotie doordrenkt is. Een prachtig bewijs daarvan is het einde, waarbij je even wakker wordt geschud en bedenkt dat je alweer drie kwartier 'weg' bent geweest. Zulke momenten zijn niet bedoeld om eeuwig te duren, je moet ze koesteren.

Ik ga overstag. Een perfecte score voor die prachtige, zwevende aanwezigheid dat mijn leven de aangename tijd een stuk aangenamer maakte. De muziek is zo vrij als het werk van mijn favoriete artiesten en tegelijkertijd ook even strak. Tel daarbij de emotie op en je krijgt een album waar ik meteen van hou.

Een heel mooie beeldende beschrijving van de poëtische kracht en de lyriek van dit album Beitel.. Inderdaad, dat einde van slim slow slider,tevens het einde van de plaat, schudt je wakker uit een droom

Jaja, iemand die de LP verstaat. Ik kan niet wachten op je top 10'tje, Beitel!