Public Enemy - It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back (1988)

Er worden tegenwoordig geen betere beats gemaakt als toen hoor. Ze zijn nu wel ontegenzeggelijk anders

Erg vet inderdaad. Toen ik dit album voor het eerst luisterde liep ik 's avonds laat naar het station. Het zorgde ervoor dat ik een redelijk apocalyptisch gevoel kreeg.

Can I tell em that I really never had a gun?
But its the wax that the Terminator X spun

Regels uit Bring the Noise die het album toch wel symboliseren.

Energie en Boosheid - de eerste twee woorden die me bij dit album binnenschieten. Het tweede album van deze rap-groep, na het eerste album Yo! Bum Rush the Show, dat toch even wat losmaakte. Boycot? - wie het weet mag het zeggen.

Daarna kwam dus It Takes A Nation Of Millions to Hold Us Back. Snoeiharde raps, heerlijk gescratch, de tegen het systeem ingaande attitude - het vormt de basis van dit album. Een klassieker, dat mogen we wel zeggen. Innovatief is het zeker, volgens mij waren zij de eerste die direct het systeem aanvielen. Het veoorzaakte een shock, zo heb ik gehoord.
Misschien moet ik ook wel geshockeerd zijn, zoveel boosheid, agressie, lyrics en energie bij rap-groep zie je zelden.

De plaat begint met Countdown to the Armaggedon, een heerlijk intro die de aftrap vormt voor een van de beste hip-hop albums ooit. Daarna komen gelijk mijn twee favorieten, Bring The Noise en Don't Believe the Hype.
Maar neen - het zakt niet in, het geweld gaat door.
Onze Chuck D, hij blijft scherp. Het volgende hoogtepunt is Louder than a Bomb, hoewel er eigenlijk alleen maar hoogtepunten volgen. Caught! Can we Get A Witness?, Night of the Living Baseheads, Black Steel in the Hour of Chaos. En vooral het:
Brothers and Sisters, Brothers and Sisters,
I don't know where the world is going to.
aan het begin van Don't Believe the Hype.

Helaas, niet alleen hoogtepunten heeft deze CD te bieden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik Prophets Rage iets minder vind - het is er altijd een die het voor de rest verpest, zeg maar
Wat deert het - zou mijn oma zeggen - Flavor Flav wordt precies op het goede moment ingezet, de CD duurt hoogstens iets te lang. Verder: geen echte minpunten.

Innovatieve en harde plaat van Chuck D en de zijnen. 4,5*
En: deze plaat was de eerste hip-hop plaat die ik goed vind, speciale betekenis dus

Levenvergeten; Er is dan ook als afro-american genoeg om boos over te zijn; toen en nog steeds. Denk alleen maar aan de overstroming in New Orleans.

Wat is dit toch duizenden malen inhoudelijker en veelzeggender dan zo veel van de huidige hip hop/ rap scene. Helaas.

too black, too strong..dacht vroeger dat het over koffie ging hahah

anyway, duidelijke zaak dit album..klassieker all the way!

Sterke samenvatting van levenvergeten.

I.d.d. lekker rebels album. Veel schreeuwen, goede klanken en goede nummers. 5 Sterren!

beste hiphop album ooit gemaakt , ik verbaas nog steeds over hoe goed het klinkt zoveel jaar na dato. Bass for your face!

#2, die sample die je hoort in de beat soort trompet blaasje, die hoor je ook steeds bij N.W.A. - Fuck Tha Police als ze gaan praten in die rechtbank daar.

Tot nu toe nog een 4,0, Terminator X word goed gerepresent en de beats worden dus ook heerlijk gesampled.
Chuck. D met zijn fijne stem erboven rapt en Flavor Flav die het gezellig houd en voor de afwisseling zorgt.
Leuke tot serieuze teksten en tracks, toch een top album, alleen is het hoesje van wat mindere kwaliteit als je m origineel heb, maar kijk eens uit welk jaar dit komt

Ik vind deze hoes beter als de meeste hip-hop hoezen van tegenwoordig.

Ik vind dit album vergelijkbaar met de eerste van Rage Against the Machine. De zelfde boosheid en kracht. Het zijn wel 2 verschillende bands, maar op de een of andere manier wel verwant.

Die vergelijking begrijp ik wel, ja

een van de beste gouwe-ouwe crossover hiphop ooit gemaakt,schitterende loops+noises,vooral she watch channel zero, met gitaarrif van slayers,angel of death.vaak gebuikt door de vpro als begin-tune.
heb hem een 4.5 gegeven ondanks dat ik niet echt van hip-hop hou,maar de metal-invloeden die je tegenwoordig weer terugvindt bij band's als linkin park.
zo af en toe draai ik hem weer eens en krijg weer kippenvel van de rap's van chuck d.
alleen jammer dat ze in die tijd zo anti-blank getint waren.
kortom meesterwerk!

Ietwat pijnlijk dat dit album met Linkin Park en Rage Against the Machine wordt vergeleken .

Hoezo??

Omdat dat twee kutbands zijn met bovendien iemand die doet of hij kan rappen maar dat heel erg niet kan. Zo'n beetje het tegenovergestelde van Public Enemy dus.

Chuck D. en Zack de la Rocha van RATM dachten daar zelf schijnbaar anders over; hebben toch geregeld in intervieuws elkaars respect uit gesproken.

Met mijn vergelijking heb ik zelf echter niet het gevoel dat ik een van beide bands respectloos behandel.

Ze kunnen wel respect voor elkaar hebben maar muzikaal is het een wereld van verschil.

PE op z'n best, een dikke klassieker. 4*

Vreemd dat het gemiddelde van deze topper zo laag is

Nog vreemder dat hij niet in de genoteerd is in de top250, en de wu tan clan wel..

Enter the Wu is ook een veel beter album.

Idd een beetje apart voorbeeld om van alle hiphopalbums in de top 250 juist Enter The Wu te kiezen.

Ik hoor net na lange, lange tijd Black Steel... weer. Wat is dat toch een fantastisch nummer! Gruwelijk. Ik hoor de hele plaat sowieso weer voor eerst sinds lange tijd en kom er nu pas achter dat Jay-Z's Show Me What You Got ook hiervandaan komt. Het kwam me altijd al wat bekend voor . Altijd leuk om achter dit soort dingetjes te komen.

Edit: Niet normaal toch hoe goed die lui waren voor hun tijd...

Kan ik me toch niet herinneren

ik denk omdat dat het hoogsgenoteerde hiphopalbum is in de top 250

Bron?

Omdat jij het veel beter vind is het daarom niet direct beter, ieder zijn smaak, ik vind Enter The Wu-Tang ook beter dan dit maar toch.

Ja allicht. Mijn eerste bericht was ook meer een reactie op het inmiddels strontvervelend wordende gebruik van de smiley van orbit, die zeker in dat geval nergens op sloeg.