Public Enemy - It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back (1988)

Owzo, ja idd dan versta ik het 100%.
@ BoordAppel:
Ik bedoelde niks negatief.
@ Orbit:
Hou effe op, ik vind het ook jammer dat deze Cd niet meer in de top250 staat, maar "get over it" . Als het gem. over de 4* ligt en terug in de 250 staat drink ik eentje om het te vieren .

Dat lees je dan toch meer in dan hoeft hoor, lichtgeraakt crewmembertje.
Dat betekende meer dat ik het gewoon jammer vind dat de lichting van '90 in de hiphop wel bij iedereen hier aanslaat en het pionierswerk van deze zeer invloedrijke band niet. Dit is een hiphop plaat die ieder zelfrespecterend hiphop liefhebber op zijn beste plank in de kast moet hebben staan!

Ik denk dat het leeftijdsverschil hier wel meespeelt. De 1 was 5 en de ander 18 in 1988.

Dit album was in die tijd een openbaring voor me en ik draai hem nog steeds. Heb hem vorige week op cd gekocht.

Denk ik ook, boordappel zal niet weten welk verwoestende impact PE had op het (toen nog prille) hiphopwereldje.. *geen smiley*

Gaaf dat je hem weer hebt aangeschaft!
Ik denk dat ik ook maar eens van dit soort monsterplaten moet terugkopen! BDP en NWA horen daar ook bij trouwens.

De impact die een artiest heeft gehad boeit me geen fuck; het gaat om de muziek zelf.

Orbit toch. Kleineren doen we niet hè. Laten we het gezellig houden.

Ja, dat begrijp ik, maar als je een plaat hoort die op dat moment een grote impact heeft op je muziekbeleving, dan blijf je zoiets koesteren. Dat bedoel ik met het verschil in leeftijd toen het album uitkwam. Heeft dus niet zozeer te maken met het wel of niet goed zijn van de muziek, maar met de beleving in die tijd.

Deze public Enemy plaat heeft op mij toen gewoon veel indruk gemaakt, daardoor is het altijd een topper gebleven in mijn beleving. Dat geld voor heel veel muziek van de jaren 70 ook. Mensen die dat toen hoorden, luisteren er anders naar dan mensen die die platen nu voor het eerst horen. ( sex pistols is daar ook een goed voorbeeld van.)

Ah, op die manier. Ik begrijp nu helemaal wat je bedoelt.

Daarnaast heb ik over deze plaat toch echt heel veel gerespecteerde hiphop brothers horen spreken met het diepste ontzag voor de revolutionaire mix die Chuck D en zijn mannen hier neerleggen, volgens mij heb ik nog een editie op de BBC gezien over deze plaat een tijd terug.
Misschien zegt het de jeugd van nu niks, maar degenen naar wie zij luisteren hebben echt wel van PE gehoord, daar kun je Yo Bum Rush The Show op zeggen

...en dan kom je hier weer op terug:



Begrijp me niet verkeerd; ik vind het prachtmuziek, maar waar andere artiesten door geïnspireerd zijn, zegt me niks. Het gaat, zoals ik zei, om de muziek zelf.

Natuurlijk, maar het kan dus wel een indruk achterlaten bij mensen, ook bij mensen die jij muzikaal veel hoger aanslaat dan hetgeen veel indruk op hen heeft gemaakt..
En de muziek van deze plaat is meer dan okee, dus daar kunnen we ook kort over zijn.

Wellicht, in deze context vond ik het eerder iets zeggen als: belachelijk dat zo'n album er wél in staat en dit meesterwerk niet.

Neemt niet weg dat jij te pas en te onpas die smiley gebruikt (ook op MM). Viel me gewoon op.


Hetzelfde kan natuurlijk gezegd worden van Enter the Wu-Tang.


Ik denk dat dat wel meevalt. Van de Wu heb ik ook niets meegekregen tot '98.

Op MoMe (dit is namelijk ook MM ) gebruik ik hem vaker, omdat ik daar wel eens simpel word van de hoeveelheid onzin, dat klopt Maar ik vind die smiley ook iets van een gelaten verdrietigheid ("wat doe je eraan") uitstralen in een andere context.. heeft niet altijd dezelfde lading wat mij betreft.



Dat ontken ik niet.

Dit album (en die eerste van Redman) speel ik 's morgens steeds als ik, door de koude, met een slaapkop, met mijn fietske naar't school moet. Tegen ik aangekomen ben, ben ik helemaal wakker

Deze plaat, maar ook deze groep heeft heel wat opschudding teweeg gebracht in de hiphopwereld maar ook in Amerika(discussies en debatten, politieke vragen, verboden). Voor het eerst een rapgroep(de Last Poets niet meegerekend) die een politieke statement verkondigen met als doel om in eerste instantie bewustwording te kweken onder de zwarte jeugd in de Ghetto's. (You know what time it is?) Nummers die doorpspekt zijn met kritiek tegen de Powers that be, de opbouw van de Amerikaanse samenleving, de houding van de eigen gemeeschap. nog steeds actuele onderwerpen. Nar mijn idee kwam de aandacht voor PE met name door VPRO radio die vele aandacht besteedde aan deze toen nog rebelse vorm van muziek. Fons Dellen en Bram van Splunteren waren degenen die met hun middagprogramma afweken van mainstreammuziek en de vrijheid namen om ons kennis te laten maken met PE. Naar nu is gebleken hebben ze mij kennis laten maken met een groep die nooit meer geevenaard zou worden qua revolutionaire impact en teksten. NWA zou je kunnen denken, maar deze groep had geen visie en doel op zich en het ontbrak hen aan enige betrokkenheid met politiek.

Ik heb dit album vandaag voor het aller eerst even aangezet en het viel me meteen op dat Show 'Em Whatcha Got is gesampled in het nummer Show Me What You Got van Jay-Z.

Dat ik dat nu pas opmerk. Al helemaal omdat ik dit album al een hele lange tijd heb. Maarja, het is dan ook niet mijn favoriete album.

Was het eerste dat me opviel bij dat Jay-Z baggernummer .

Die sample zit ook in Rump Shaker van Wreckx n Effect.

Oja ik moet ook even zeggen dat ik niet heel erg onder de indruk was van dit album maar goed het was maar één snelle luisterbeurd.

Ik trek dit wel. Bring the Noise, Don't Believe the Hype en Rebel Without a Pause vind ik de beste van het album. Maar ik vind dit niet echt het album dat ik verwachte. Het is een album jah ehm hoe zeg je dat...erg schokkend is. Voor de overheid enz dan. Te vergelijken met Pac's eerste en N.W.A. een beetje. Maar ik krijg hier niet echt het gevoel dat ik krijg bij 2pacalypse Now en bij Fuck Tha Police. Maar alsnog een goed album dit. Beetje tegenvallend, maar goed.

3,5*

Maar zal dit album vaker, veel vaker gaan opzetten.

Ik kan niet wachten tot ik dit album heb alle nummers die ik van ze ken vind ik geweldig ik ben nog maar een jonge gast maar toch ik voel dit wel

Dit is een zeer goed album vol met politieke teksten tegen de overheid over apartheid.

Zeer goede cd, vooral Chuck D is goed alleen Flavor Flav is soms wel irritant. Favorieten zijn Bring The Noise, Terminator X To the Edge of Panic & Rebel Without A Pause.

Black Steel in the hour of chaos toch een van de betere nummers op dit album. Op een zeer overtuigende manier tekstueel woede overgebracht op het dreigende af zelfs. De bassloop met pianoakkoord van Isaac Hayes neemt het perfect in zich op!

I got a letter from the Goverment the other day..........

Ik vind dit album nu echt vet
Gister nog geluisterd vooral Bring the Noise, beoordeling komt binnenkort.

Goed album. Er zitten echt een paar van mijn favoriete nummers tussen zoals Bring the Noise en Terminator X. Dit is wel een typisch een album waar ik zin in moet hebben, soms vind ik het iets te 'energiek'.

4*

Halfje erbij. Eigenlijk staan er maar een paar zwakke nummers op. Dit is echt een klassieker

Dit is echt een superalbum. Er staan geen slechte nummers op. Tuurlijk zijn er wel een paar nummers die ik weinig luister maar dat komt denk ik vooral omdat er iets van 5 à 6 echte topnummers op staan zoals Black Steel, Bring The Noise, Don't Believe The Hype enz. De korte instrumentals tussendoor zijn ook erg lekker. Het is gewoon bijna een uur lang keiharde teksten en energieke beats. 5 ster voor dit geweldige album!!!

Black Steel in the Hour of Chaos, Bring the Noise, Rebel Without a Pause

Super album, allemaal lekker nummers. Heerlijk om naar te luisteren. Ik geef dit album een 4,5. Het is echt 1 van de beste rap albums ooit gemaakt.