Fresku - Nooit Meer Terug (2015)

Angst is geweldig

Eens dat Typhoon wat rauwer is op TLeL, maar je snapt wel wat ik bedoel, toch? Die twee zijn qua rappers een beetje tegenpolen en de samenwerking zou heel mooi uit kunnen pakken.

Op "Slik Mijn Cookie, Bitch" laat Typhoon zich ook van de hardere kant zien, maar ik ga de Binnenvetter Remix zeker checken, die ken ik dan weer niet.

Tegenpolen is een groot woord: ik zou eerder Typhoon en Lil Kleine tegenpolen noemen. Maar ik begrijp wat je bedoeld en een samenwerking zou inderdaad geweldig kunnen uitpakken.

In tegenstelling to heel veel mensen hier ben ik helemaal niet zo onder de indruk van deze plaat. Fresku is overduidelijk een uitstekende rapper en hij heeft ook zeker de beschikking tot goede gastartiesten en producers, maar ik vind dat er op bijna elk nummer van dit album wel iets aan te merken is.

Mijn grootste probleem met Fresku is dat hij elk album precies dezelfde formule hanteert. Hij kiest voor een mix tussen parodieën en emotionele nummers, zonder dat er ook maar ergens een rode draad door het album heenloopt. Hierdoor klinkt het voor mij niet echt als een album maar meer als een verzameling tracks. Fresku's parodieën zijn zeker komisch en af en toe snijdt hij hiermee ook hele goede punten aan, maar een nummer als Kreeft, hoewel ik het een lekkere beat vind, vind ik moeilijk plaatsen als hij gevolgd wordt door een serieuze track. Fresku komt niet met verandering. Ik heb het gevoel alsof ik alle problemen van Fresku al gehoord heb op zijn vorige albums en een nummer als Ik Wil klinkt alsof het letterlijk is gekopieerd.

Vind ik dit dan een slecht album? Zeker niet. Teemong komt op verschillende beats heel hard en in sommige teksten kun je duidelijk horen hoe getalenteerd Fresku is. Maar het feit dat hij bijvoorbeeld racisme aanwijst als de reden dat hij niet op de radio komt vind ik een blijk van zijn kortzichtigheid. Net als Fresku's vorige albums is dit geen coherent en consistent project. Er staan leuke stukjes tussen maar daar eindigt het voor mij.

Dit nummer staat niet op spotify? Het album daar bevat 14 nummers net zoals hierboven staat. Heb jij een special edition of bedoelde je een ander nummer? Was namelijk benieuwd en wilde hem luisteren.

Dat is een bonustrack. Heb het album gekocht op bol.com en daar staan twee extra's tracks op. Toffe tracks btw.

Sjeuzes, wat een album! Hoor wel een paar corny hoekjes, maar dat mag de pret niet drukken. Luister maar naar Bitchboy, Gevangen & Angst. Die tracks zijn van een ander niveau! Fresku de meest diverse en best verhalende rapper.

Klinkt veelbelovend zeg!

Bitchboy vind ik echt heel tof, valt me weer niet tegen deze plaat.

Als dit album van start gaat passeert de ene na de andere toptrack. Helaas zakt de boel daarna nogal in en nemen op gegeven moment die cheesy refreintjes het over. Fresku blijft aldoor echter ontzettend sterk rappen. Het is jammer dat het - wederom - enigszins wisselvallig is. Fresku heeft door de jaren heen een prachtverzameling toptracks gemaakt, maar op elk album staan wel tracks waar ik niks mee heb. Jammer, maar goed, ik ga gewoon genieten van het materiaal dat ik wel erg tof vind, en daar staat hier genoeg van op.

Gooi Jezelf Weg is echt keihard.

Een compleet album. Alles zit er in. Gruwelijk!!! goede producties ( 5*), humor, sfeer, recht uit het hart keiharde raps van Fresku. Lang geleden dat een album me zo in zijn ban heeft gehad.

Tussen licht en lucht heeft er een gelijk gestemde bij..

Ik moet zeggen dat ik Zo Doe Je Dat wel erg grappig vind. Verder kan ik er geen oordeel over vellen, maar dit geluid is welkom, niet omdat er nou te weinig zwart wordt gedraaid, maar wel het verkeerde zwart en ook het verkeerde wit trouwens.

Wederom fantastisch album. Goede dosis zelfhaat afgewisseld met sterke komedie. Daarnaast vind ik de producties nog meer vooruit gegaan. Minder catchy maar wel beter.

Je merkt aan alles dat dit het album is waar Fresku als artiest naartoe heeft gewerkt.

We kennen Fresku's gevoelige, bijzonder openhartige kant. We kennen Fresku's gekke kant, die niet zomaar gek is maar altijd satire als eindproduct oplevert. Hij laat zich op dit album op beide gebieden van zijn beste kant zien, met enerzijds nummers als Kreeft, Zo Doe Je Dat en Meisjes / Jongens en anderzijds nummers als Ik Wil en Altijd Alleen.

Gelukkig blijft het daar niet bij en, samen met de uitstekende productie van Teemong, is dat waarom deze plaat beter is dan zijn voorgangers: Fresku komt op een aantal tracks met krachtige, vaak ook geëngageerde teksten. Bonustrack Angst en Trots zijn daardoor naar mijn mening de hoogtepunten.

De beste Nederlandse hiphopplaat was voor mij Tussen Licht en Lucht. Die titel mag de eerste van Typhoon voortaan met deze plaat delen wat mij betreft.

Eerder stel ik dat ik het album muzikaal minder vond. Bananen zijn uit de oren nu

Album groeit, waarbij het engagement het verschil maakt, dat dan weer wel. De rauwe en toch genuanceerde emotie op "Angst" is het beste voorbeeld.

Geweldige plaat. De cheesy refreintjes hier en daar neem ik op de koop toe, want als Fresku goed is op deze plaat (wat hij is op praktisch elk nummer) is hij ook echt enorm goed. Productie van Teemong vind ik ook erg sterk, eenheid, maar genoeg variatie om het niet saai te laten worden. De eerste elf nummers vliegen voorbij, de laatste drie vind ik ook goed, maar komen toch minder binnen dan die eerste elf.
De gastartiesten steken ook wel erg bleekjes af (hier zit een grap in) bij Fresku, en wat mij betreft hadden de meeste achterwege kunnen blijven. Shirma Rouse op Ik Wil of Glen Faria op Altijd Alleen bijvoorbeeld. Maar zoals gezegd, Fresku is wel zo sterk op deze plaat dat die gastartiesten wegkomen met hun matige bijdragen. Uitzondering is Braz.
Deze plaat is echt een prestatie van vermogen, Fresku levert hier een compleet album af.

Na twee geweldige platen komt hij hier ook erg goed. Fresku komt weer met wat emotionele tracks en af en toe afwisselend met humoristische songs zoals de geweldige Alzheimer. Op Maskerade hoorde je vooral dat Fresku experimenteerde met de beats. Op dit album is ook het geval maar dit pakt iets meer uit. Ik hoor ook meer het concept die hij op zijn eerste album had neergezet. Het album is compleet op enkele nummertjes na zoals (Zo Doe Je Dat, Meisjes / Jongens) die tracks pakken me gewoon niet echt. ook de voicemails op Gooi Jezelf Weg en Trots klinken nergens naar.

Toch is dit album lekker weg te luisteren als een echte classic.

4.0

Wat is jouw definitie van een classic?

Wat ImTheDopeman zegt.

Voor mij is een classic iets dat ik tof vind en meestal ook tof blijf vinden.

Ah oké dan. Anders snapte ik er geen klote van.

Waarom Ik Schrijf is trouwens ook echt keihard.

Sowieso, die 2 bonustracks heb je nodig. Anders is er niets meer nadat je 11, 12, 13 en 14 skipt.

Ik heb ook weinig met Rustig Aan (vooral het refreintje) en Meisjes/Jongens. Deze hadden van mij vervangen mogen worden door de bonustracks Waarom Ik Schrijf en Angst. Betere nummers. Voor de rest niets aan te merken op het album. Erg sterke plaat. Zowel Fresku als Teemong lekker op dreef. Fresku blijft toch een uniek figuur binnen de Nederlandse hiphopscene. En ik vind het ook beter dat hij op dit album alleen met Teemong heeft gewerkt, want ik vind hem beter dan de andere producers op zijn vorige album.

Het openingsnummer raakt me echt keihard... Plaat belooft erg veel goeds!

Gister in Bibelot Fresku voor het eerst live gezien. Geweldig, puur genieten. Puur respect trouwens voor hoe Braz het publiek kan bespelen

Zo Doe Je Dat is inderdaad een sterk nummer. Album had verder nog wel een paar aardige momenten, maar ook vrij veel momenten waarop het engagement me een iets te hoog Kinderen voor Kinderen-maar-dan-een-paar-jaar-ouder-gehalte heeft. Kan me goed voorstellen dat ik met dat oordeel veel overlap vertoon met de doelgroep ben die op de korrel genomen wordt in... Zo Doe Je Dat.

Deze musica kan mij wel bekoren, zo doe je dat, het is wachten tot het mainstreem wordt en het in al die witte dorpen door de speakers schalt als de gehaktballen en de bussen met asielzoekers op het vuur staan.

Ja, dit vind ik een erg goede plaat. Vaak vind ik Nederlandstalige hip hop nogal inhoudsloos, zowel tekstueel als muzikaal (figuren als Lange Frans, Yes-R en dat afschuwelijke drank en drugs) maar niet Fresku. Muzikaal blijft het soms wel wat simpel, maar de teksten zijn sterk en bovendien kan Fresku zijn emoties goed overbrengen in z'n raps.

Tsja, dan blijf je ook wel heel erg hangen in de meest commerciële hiphop...