Duran Duran - Paper Gods (2015)

Ja, het is even wennen aan deze nieuwe Duran Duran sound. Een mix van een hoop verschillende genres in een nieuw fris kleedje; van 80s synthpop tot electronische muziek en het knappe gitaarwerk van Frusciante, her en der vermengd met een commerciëlere insteek (Pressure Off). Zoiets heeft tijd nodig om te rijpen... Toch vond ik het op heel wat vlakken geslaagd. Niet alle nummers spraken me aan, maar degenen die er bovenuit staken, staken er dan wel torenhoog bovenuit. Dan heb ik het over nummers als Butterfly Girl, What are the Chances? en de wondermooie bonus track Northern Lights. Ook Universe Alone en Change the Skyline vielen me in de smaak. Maar wie echt blijft vastklampen aan de Duran Duran van de 80s zal van een koude kermis thuiskomen.

Duran Duran’s next single release will be ‘What Are The Chances’.

He, wat jammer. Ik volg de mannen al mijn hele luisterende leven en was erg in mijn nopjes met deze plaat. Maar toch... ik heb hem de laatste maanden niet meer gedraaid. Dat was bij All You Need Is Now wel anders. Daar kan ik nog immer geen genoeg van krijgen.

Paper Gods stop ik vooral af en toe in de CD-speler voor het magistrale The Universe Alone. Wat krijg ik het ontzettend koud van dát nummer zeg!

Kortom: een lekker album, maar feit is dat ik het minder draai dan ik had verwacht. En ik weet niet precies waarom dat zo is... want de gelaagdheid die je altijd vindt bij DD is er bij dit album ook zeker weer: bij elke luisterbeurt hoor je weer nieuwe instrumenten of synthesizer-lijntjes. Dat dan weer wel .

Gisteren (een jaar na release van 't album) kwam dan een tweede clip uit van een single.

Last night in the city: Duran Duran - Last Night in the City featuring Kiesza: Official Music Video - YouTube

Ik vind het nummer muzikaal echt helemaal niks (vocaal nog wel mooi) en ook de clip maakt weinig indruk.
De slechtste single van de band die ik me kan herinneren.

Niet het beste nummer van de plaat inderdaad, maar ik begrijp de singlekeuze wel. Toch redelijk catchy en dat moet een single zijn.

De clip is eigenlijk typisch DD. Druk en veel kleur, zoals vaak in het verleden.

Het is toch wel een extreem uitbundige plaat. Dat gaat ook wel ten koste van de diepgang maar wie hip wil zijn moet concessies doen. Slecht is het zeker niet maar dat ze beter kunnen / hebben gemaakt lijkt mij vrij duidelijk.

Iets boven de 3, ik rond het voor deze keer af naar beneden. Wellicht valt het feestelijke dubbeltje nog eens de andere kant op.

Een stuk minder dan voorganger All you need is now,en al die vocale gastbijdragen vind ik niet echt geslaagd en doen afbreuk aan de Duran Duran sound.Vind het nu iets van een elektro/disco plaat met weinig opzienbarende nummers.
Uitzonderingen zijn onder meer You Kill Me with Silence,Face for Today en What Are the Chances? die wel op niveau zijn.
Voor de rest middelmatige plaat.

Gewoon vaak luisteren..wordt al beter en beter en beter...echt! Heerlijk..

2 jaar na de release ben ik m nu weer wat meer aan t luisteren en inderdaad vind ik m nu beter dan toen. Zelfs last night in the city kan ik goed hebben nu.

Wel blijf ik wat moeite houden met het plastic geluid qua drums. Roger Taylor is er niet voor niks denk ik dan. Met iets meer echte instrumenten was dit een killer plaat geweest.. nu is het alsnog de zoveelste goede plaat van de band.. en de titel track is echt weergaloos goed en moet heel hard worden afgespeeld.

De positieve reacties bij dit album doen me wat schrikken. Na de sterke voorganger vind ik dit voorlopig (een vijftal luisterbeurten) een grote ontgoocheling. Alleen 'Paper Gods' en 'What Are the Changes' redden de meubelen enigszins, hoewel ook die beide nummers geen plaatsje krijgen in mijn DD top 40. De nummers 2, 4 en 6 vind ik werkelijk draken van nummers op het belabberde niveau van een Beyoncé of Kylie Minogue. Wanneer de composities zwak uitvallen, gaat de wat irritante stem van Le Bon vlug ergeren. 'You Kill Me With Silence' is daar het beste voorbeeld van.

Voor 1 EUR bij de kringloper meegegrist. Maar, pfff, wat een futloze bedoening is dit. Op een paar aardige momentjes na (vooral in het gitaarwerk) is dit toch echt niet meer dan van die "45+ - gemakzuchtige deuntjes - we willen ook nog even de dansvloer op muziek". Voor mijn generatie dus...? Jammer, had er meer van verwacht.

En hoor ik autotune in het begin van track 11??

Bij de eerste indruk van dit album was ik teleurgesteld en zou ik maar 2,5 sterren geven, maar na een paar luisterbeurten heb ik toch verhoogd met 3,5 sterren, want de nummers die ik goed vindt, zijn wel heel sterk en dat zijn Northern lights, You kill me with silence, What are the chances, Paper gods en The universe alone zijn echte toppers. Sunset garage en Valentine stones vindt ik wel een van hun mindere nummers ooit gemaakt.

Nummers 1,3,7 en 12 zijn zeer de moeite waard op deze verder uit plastic bestaande plaat. 3 sterren daarom en hopen dat ze in de toekomst nog 1 keer een album a la All you need is now uit de mouw kunnen schudden.

In het begin vond ik deze plaat wat te poppie, niet duran duran.
Maar na veel luisterbeurten moet ik concluderen dat hij niet veel onderdoet voor all you need is now.
Het is alleen een ander soort geluid. Nr 2 kan ik alleen nog steeds niet aan.
Mijn favs: face for today, dancephobia en butterfly girl

Nieuwe single: Invisible en album "Future Past".

Kan niet wachten op de nieuwe cd.
De eerste single vind ik lichtjes wat weg hebben van Notorious.
Zoals meestal bij DD ben ik meestal niet zo'n fan van de openingssingles, maar deze is best ok.
De deluxe versie wordt gelijk gekocht, hoop op weer wat verborgen pareltjes zoals ik meestal bij DD heb.

De nieuwe single valt me een klein beetje tegen, al is het wel beter dan de bubblegum van Paper Gods.
Wel een peuke albumhoes weer eens

Duran Duran BBMA 2021

Nick Rhodes en Roger Taylor worden wel heel oud nu... benieuwd hoe hun reflexes over 10 jaar zijn

Na de flinke remonte met All You Need Is Now, was dit toch weer een flinke tegenvaller...

Zo gerustgesteld, - wat zeg ik: BLIJ ZELFS! - ik was met All You Need Is Now, zo ontgoocheld ben ik met deze worp van Duran Duran... Aie aie...

De spuuglelijke hoes nodigde al helemaal niet uit, maar goed het draait ten slotte om de muziek. Laat die nou ook iets te vaak flink tegenvallen op dit album en iets te vaak aanschurken bij bubbelgum danceable muzak.

Last Night in the City zou ik best kunnen hebben, mocht het in een ander jasje zitten denk ik en minder geforceerd pogen aan te knopen bij de tijdsgeest. An sich best een leuke melodie, dat wel....

Gelukkig wordt het absoluut nooit zo erg als Red Carpet Massacre....
Maar toch, ik luister dit album zelden volledig en enkel nog die nummers die ik wel écht goéd vind, en dat zijn er toch een paar...Enfin drie... in een hippe bui misschien vier of vijf?

Tussen de overdaad aan goedkope beats en keys en geforceerde 'kijk we zijn helemaal mee met onze tijd'-momentjes staan er toch nog enkele lichtpuntjes, échte Duran Duran-esque parels zelfs op Paper Gods, En die redden hier de meubelen. oef!!

En dan heb ik het vooral over You Kill Me With Silence, What Are The Chances en The Universe Alone ... Oh, ook Sunset Garage vind ik best wel leuk eigenlijk, jawel...

Wat de andere liedjes betreft: geef mijn portie toch maar aan Fikkie! Graag gedaan, Fikkie!
(Red Massacre Carpet bespaar ik Fikkie, ik ben géén onmens ten slotte!)