Slayer - Repentless (2015)

Ik denk dat er een flinke hoop metalheads is die hetzelfde doen

Ik zal ook eerlijk zijn dat Slayer nooit mijn band is geweest, maar ik wilde ze echt wel een kans geven. Ik had Reign In Blood gehoord en kende nummers van Seasons In The Abyss, maar als ik Reign In Blood naast Kreator's Pleasure To Kill of Dark Angel's Darkness Descends zet, dan hoor ik strakke en harde metal, maar niets dat echt dat tandje verder gaat of echt overstuurd is. Ik mis vooral echt goeie nummers die me grijpen. Raining Blood deed dat, maar daar heb je het. Slechte solo's en constant hetzelfde soort tempo en riffs vind ik gewoon saai.

Als het op thrash aankomt ben ik dol op bands als Kreator, Dark Angel, Sacred Reich, Megadeth, Heathen, Forbidden, Annihilator, Mekong Delta, Flotsam And Jetsam, Toxik en Vektor. In ieder geval een hoop verschillende stijlen van snoeihard en ongecompliceerd naar technisch en melodieus. En Slayer doet het bij mij na alles geluisterd te hebben nog steeds helemaal niet. Het debuut hoor ik sfeer (en goeie solo's, niet onbelangrijk) en een wil om iets fantastisch te doen en op Seasons In The Abyss hoor ik afwisseling, maar zodra de band alleen voor hard, harder, hardst gaat is het bij voor mij gewoon saai. Snoeihard, maar gewoon niet interessant. Dezelfde chugga chugga chugga riffs afgewisseld met een tiedeliedeliedie loopje op de gitaar, afgewisseld met constant zelfde zanglijnen, slechte teksten en baggersolo's.

Als jij Pleasure To Kill of Darkness Descends naast Reign In Blood zet, hoe vind jij die albums dan klinken btw? Overigens no offense hoor als je van Slayer houdt, ik besef dat ik als metalhead en niet Slayer-liefhebber echt in de minderheid ben. Geen zorgen, Motorhead heeft het voor mij ook nooit gedaan

Ik waardeer ook wel wat ze doen die twee. Ik vind het wel te gehaast, maar ach dat is hun manier. Het is inderdaad zeer opvallend dat ze Queen bijna adoreren, heeft wel wat. Het lijkt wel dat Queen een jeugdliefde is. Toch een beetje de tijdgeest denk ik....

Kun je me die (tenzij ik het verkeerd begrijp) passief-agressieve 'tijdgeest'-opmerking even uitleggen? De hoogste scores in mijn lijst heb ik tot nu toe uitgekeerd aan bands die ik nog maar relatief kort ken (enkele jaren), dus het hele 'jeugdsentiment dus automatisch beter'-argument zou niet opgaan.

Zijn we het over Motorhead in ieder geval wel eens Ik heb Pleassure to Kill en Darkness Descends lang niet geluisterd, ik zal me er vanavond weer eens in verdiepen.

Komt nogal routinematig over, waardoor weinig ruimte voor objectiviteit. Prima hoor, maar het devalueert je reviews tot maar ‘een’ mening. Een mening waar ik me overigens regelmatig in kan vinden, daar niet van.

Echter kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat je ook regelmatig alleen maar uit bent op een reactie ipv het geven van een oprechte mening. Bij deze gelukt ?.

Objectiviteit in een waarde oordeel is een illusie. Reviews zijn altijd subjectief. Mijn stukjes zijn altijd oprecht. wat ik schrijf, is niet bedoeld om mensen te treiteren, maar soms gooi ik er wel een zin in om mensen uit de tent te lokken om op de kast te jagen. Een beetje trollen misschien wel, maar het is bedoeld om mensen op een andere manier naar een plaat of band te laten kijken, of aan het denken te zetten. Misschien op een betere manier, maar wellicht ook niet. Allemaal prima.

Ik ben na SitA gestopt met luisteren naar nieuwe Slayer albums, geen bewuste keuze maar het is gewoon zo gelopen. Als ik de recensies van lennert en RuudC mag geloven is dat een geluk bij een ongeluk.

Ik kan me overigens niet vinden in de kritiek op RiB en HA en vindt de band op SNM nog zoekende. Ik kan me ook niet van de indruk onttrekken dat de heren een paar albums echt niet vaak genoeg hebben geluisterd, maar dat is natuurlijk een aanname en een kwestie van smaak (gezien het feit dat een paar power metal bands wel heel hoog scoren bij de heren).

Ik vind de luistermarathons wel heel vermakelijk dus ga er vooral mee door!

Back on topic, goed dat ze stoppen want het heilige vuur is uit, ook bij Repentless. Blijft de herinnering aan die fantastische concerten waar ik bij was in de jaren tachtig!

Ik begrijp je punt, maar de lijst thrashmetalbands die ik eerder noemde (Kreator, Dark Angel, Sacred Reich, Megadeth, Heathen, Forbidden, Annihilator, Mekong Delta, Flotsam And Jetsam, Toxik en Vektor) geeft aan dat ik toch wel van het genre houdt. Ik houd inderdaad heel erg van power metal als genre, maar Sabaton en Powerwolf vind ik bijvoorbeeld werkelijk de meest verschrikkelijke zooi ooit, terwijl zij op het moment horen bij de meest populaire acts uit het genre.

Dat ik niet veel extra heb geluisterd naar de Slayer-albums zal ik absoluut toegeven, maar als ik er op het eerste gehoor al geen plezier uit haal, dan trekt het me ook echt niet om het nogmaals te proberen. Ik denk persoonlijk ook dat Slayer niet het type band is waar ik verborgen constructies in ga vinden. Als dit wel gebeurt, dan zal ik mijn scores overigens wel degelijk gewoon aanpassen hoor!

Daar twijfel ik geen moment aan, maar thrash is natuurlijk ook een containerbegrip. Mekong Delta, Toxik en Vektor hebben niets met Slayer te maken want veel te veel progressive invloeden (om over het stemgeluid maar niet te beginnen). Kreator vind wel een interessante want de kritiek die jij (of Ruud) bij Reign in Blood geeft is precies wat er wat mij betreft mis is met Pleasure to Kill (heel veel hetzelfde) en dat is een album dat ik op mijn beurt weer niet heel goed ken, vandaar mijn eerdere punt.

Ik ga ook niet beweren dat Pleasure To Kill mijn favoriete thrashalbum is hoor, want het heeft inderdaad ook een hoop eentonigheid. Ik vind het echter wel een vele malen harder en spetterender album dan Reign In Blood, wat op mij gewoon veel te klinisch over komt. Mille gaat veel meer uit de bocht dan Araya, wat de waanzin veel groter maakt. Huidige Slayer en Kreator lijken overigens in geen enkel opzicht meer op elkaar natuurlijk, al vind ik Kreator's melodieuzere kant van de laatste albums dan weer veel prettiger. Repentless is in dat opzicht gortdroog en eentonig.

Ik ga Pleasure to Kill nog maar eens opzetten

Beide horen niet tot mijn favoriete bands. Maar sommige van hun albums vind ik wel uitstekend.

Zonet Repentless nog eens beluisterd. Het klinkt vaak als Slayer doet een Exodusje. Dan hoor ik toch liever gewoon Exodus. Slecht vind ik het allemaal niet maar ook niet boeiend.

Hoewel ik nog niet zo lang metalhead ben (geruime 5 jaar nu) kan ik mij wel bekoren tot veel muziek in deze genre. Ik kan me dus nog niet veel voorstellen van andere albums, andere bands soms zelfs nog en ik durf ook geen vergelijkingen te maken binnen het muziekgenre welk album nou het beste is van welke band (ik kan dus niet beweren of 'Pleasure to Kill' van Kreator leuker of beter is, aangezien ik deze nog nooit gehoord heb), dus in die discussie meng ik mij liever niet. Toch houd ik mijn mening nu bij 'Slayer' een band die ook in mijn ogen niet de beste band gaat worden waar ik ooit naar geluisterd heb, sterker nog dat ik waarschijnlijk sommige platen van deze band liever niet meer aanraak.

Toch weet 'Repentless' mij op sommige stukken wat te boeien, en hebben ze na hun slechte albums (in mijn ogen) zichzelf toch weer lichtelijk omhoog gewerkt waardoor ik dit laatste album van deze groep toch nog wel leuk vond om af te luisteren, en is mijn gevoel om de albums vroegtijdig stil te leggen totaal niet meer van toepassing. Toch is dit niet de Slayer waarvoor ik ooit ben gaan luisteren en ook met dit album kunnen ze me wederom niet meer om toveren tot een 'fan', al vond ik hun eerdere werken toch wel een stuk beter (en dan spreek ik over Show No Mercy tot Seasons in the Abyss). Het zang klinkt bij sommige nummers weer wat beter, al weet Araya mij op veel nummers ook niet te boeien.

En dan zet ik toch een einde achter deze marathon door alle albums van Slayer geluisterd te hebben, en kan ik toch jammer genoeg mede delen dat deze band mij niet heeft weten te boeien en dat vind ik spijtig. Ook ik ben niet iemand die valt voor de kunsten van Slayer, al zou ik de eerste vijf albums altijd nog wel eens aanzetten, omdat die gewoon goed zijn maar alles na Seasons in the Abyss laat ik liever links liggen. Een redelijke marathon maar ik ga snel door na de nieuwe. Ik ben fan van dit systeem om alles van zo'n band achter elkaar te luisteren, en dit zou ik ook blijven doen.

Eindstand:

01. Show No Mercy
02. Reign in Blood
03. Hell Awaits
04. Seasons of the Abyss
05. South of Heaven
06. Divine Intervention
07. Repentless
08. World Painted Blood
09. Christ Illusion
10. God Hates Us All
11. Diabolus in Musica
12. Undisputed Attitude

Met de release van dit album schreef ik hier het volgende:



En daar kan ik me nog steeds wel in vinden. Ik geef hem toch een halfje omhoog, want slechter dan Christ Illusion is hij ook weer niet, en als carriére-afsluiter kun je makkelijk een slechtere plaat maken.

Slayer heeft al met al toch een erg mooie carrière achter de rug. Het waren in deze luistertocht juist de albums waar ik het niet van verwachtte (het debuut, Undisputed Attitude) die me alleszins meevielen. Natuurlijk blijft Reign in Blood altijd dé Slayer-plaat, maar men heeft toch ook laten zien andere genres binnen de metal te beheersen, en op de laatste drie platen liet de band vervolgens weer zien dat men de thrash niet verleerd was. Het spelletje is me dus ook bevallen, hoewel ik het de volgende keer liever zou doen met een band met een iets kortere discografie...

De eindstand:

1. Reign in Blood
2. God Hates Us All
3. Seasons in the Abyss
4. World Painted Blood
5. Diabolus in Musica
6. Show No Mercy
7. Christ Illusion
8. Undisputed Attitude
9. Repentless
10. South of Heaven
11. Divine Intervention
12. Hell Awaits

Al dat gezeik... Dit is gewoon weer een lekkere trash plaat. Nummers als You Against You , Take Control en vooral Repentless beuken als een gek. Al dat gezeur over een nieuwe Reign in Blood of Seasons in The Abyss, die tijden komen niet meer terug. Zelfde opmerkingen bij bv. Sepultura met al hun nieuwe platen. Gewoon even objectief blijven: ja, de allerlaatste Slayer plaat is best ok! Ik vermaak me er zeker mee (vergelijkingen met platen van 30 jaar geleden gaan uiteraard niet op)

Repentless, de laatste plaat van Slayer (Slayer 1.0 danwel). En ook dit is er weer eentje in typische Slayer stijl. Knallend, beukend, schurend en vol energie. Ze beheersen de Thrash nog steeds goed. De plaat knalt er dan ook heerlijk stevig in met de opener en opvolger en leveren direct een sterk hoogtepunt. Dat niveau houden ze niet de hele speelduur vast, maar ze leveren wel weer erg lekkere muziek af. Sterker nog dit is wat mij betreft de lekkerste plaat die ze afleveren in hun 2000 periode.

Slayer heeft met Repentless een sterke afsluiting van een toch vrij sterke carrière. En eentje waar ik me uiterst goed mee vermaak. Het doet me enigzins afvragen wat ze nog hadden kunnen afleveren als ze niet gestopt waren. Maar tegelijkertijd ben ik vooral blij dat ze nog zo sterk weten af te sluiten. Of tenminste, de meeste want er is er eentje uit de band die het maar niet los kan laten...


Tussenstand:
1. Reign in Blood
2. Hell Awaits
3. Seasons in the Abyss
4. South of Heaven
5. Diabolus in Musica
6. Divine Intervention
7. Repentless
8. Show No Mercy
9. World Painted Blood
10. Christ Illusion
11. God Hates Us All
12. Undisputed Attitude