Thom Yorke - The Eraser (2006)

Ik ben hier stomgenoeg nog nooit aan beginnen, hoewel ik Radiohead zeker wel goede muziek vind. Maar is Tom Yorke wel vergelijkbaar met de muziek van Radiohead? Moet ik als Radiohead liefhebber Tom Yorkes muziek ook mooi vinden?

Het is uiteraard wel vergelijkbaar, het is tenslotte de stem van Radiohead, maar aan deze cd komt geen echt insrument te pas en die zou je wel eens kunnen missen, met name gitaar en echte drums. Het is voornamelijk dat ik als liefhebber van Radiohead graag weet wat een meesterlijke songwriter als Yorke in zijn eentje ervan bakt. Er staan zeker nummers op die (als je even de tijd neemt ze te leren kennen) de moeite waard zijn, ook voor een Radiohead-fan denk ik. Sowieso als je van Yorke's zanglijnen houdt vind ik dat je hem eigenlijk niet mag missen.

Klopt, dat mis ik heel erg in The Eraser, het ontbreken van de echte instrumenten als inderdaad de gitaar of de drums. Van wat ik al gehoord heb van het plaatje - ongeveer iets meer dan de helft van de nummers - richt het zich veel meer op het electronische genre, iets wat je bij Radiohead naar mijn mening veel minder hoort. Ook heb je gelijk dat zekere nummers echt de moeite waard zijn. Zo kan ik erg genieten van The Eraser, The Clock en Black Swan. Allen erg mooie nummers. Toch pakt het mij over de gehele lijn gezien, toch minder dan Radiohead. Maar desalniettemin lijkt het me een leuk plaatje, niets meer en niets minder. Ik kijk meer uit naar het nieuwe Radiohead-album geloof ik

Neem ook even de tijd om Atoms for Peace en Harrowdown Hill goed te beluisteren. Dat zijn voor mij toch wel favorieten van deze cd. Met name Atoms for Peace vind ik echt hele mooie stukjes zanglijn inzitten!

De nieuwe Radiohead... ja dat is altijd weer een mooie verrassing.

Gisteren weer opgezet en terug naar de 5,
het zit toch verdomd goed in elkaar zeg!

ja, zucht ........... bij sommige muziek vraag je je wel eens af "kan het nog beter dan dit" en dit komt in de buurt daarvan

Wat is dit toch een overheerlijk stukje vakmanschap. Ongelofelijk wat voor een klasse Thom Yorke heeft. Laat het wel duidelijk zijn, het heeft een tijdje geduurd vooraleer ik de ware pracht van dit album zag. Alhoewel dit niet kan tippen aan de platen van Radiohead is dit een héél goede cd. Het grootste minpunt aan deze cd is wellicht het feit dat de plaat begint met de beste song (dit is in mijn ogen nooit een goede strategie). Pluspunt aan de plaat is dat er geen enkel minder nummer op de cd te besporen valt.

4*

F, ik dacht; maar 4 ?!
Maar zag op tijd dat je een 4.5 hebt gegeven

ik ben het met je eens, feeder, bij mij heeft het ook een tijdje geduurd voor ik em door had.maar ook bij mij staat ie inmiddels op een dikke voldoende, 4.0

Als ik deze plaat nu voor de tweede keer aan het luisteren ben, en bovendien zeker niet ontevreden ben, vraag ik me af of Yorke ooit heeft gehoord van onze eigen The Gathering? Ik bedoel Yorke beïnvloedt The Gathering, niet andersom, maar ik heb zo het gevoel dat beide wel in hetzelfde straatje passen... "Triprock", zoals The Gathering hun muziek noemen, is ook wel van toepassing op The Eraser, dacht ik zo.

No means zo goed als radhiohead, maar Yorke maakt hier toch weer een soepele stijl op zijn eigen manier. Zeer enjoyable.

Vandaag dit album weer een keer geluisterd en het is echt beter dan ik dacht. Lekkerrrrr....

vandaag ook weer eens geluisterd ongeloofelijk wat een kunstwerk ,hoop dat hij er nog een uitbrengt

ik was deze cd even beu (in augustus gekocht en iets te veel beluisterd), maar een half jaar later beluister ik hem opnieuw en hij blijft toch overeind hoor. Misschien iets te kil en te veel van het goede, maar het zijn allen fantastische songs. Thom yorke blijft het toch wel flikken wat mij betreft. Geef die vent een standbeeld ofzo !

Een standbeeld, Goed idee !
Kom hem maar in m'n achtertuintje plaatsen

The eraser is inderdaad een heerlijke cd maar ik vind de Radiohead albums toch wel stukken beter. Eigenlijk is het een beetje te mak voor mij, te eentonig zeg maar. Desalniettemin : heerlijke avondplaat.

Het enige wat ik niet snap aan dit album is waarom het als solo-album is uitgebracht... 't is gewoon Radiohead, alleen iets ingetogener dan, misschien, maar als ik niet beter zou weten, zou ik zweren een Radiohead B-side-collectie in handen te hebben.

nee, hier ben ik het toch niet mee eens.dat is voor mij ook de reden waarom deze cd voor mij niet helemaal 'af' is.op een gegeven moment mis ik stiekempjes wat geniale baslijntjes of riffjes.

Misschien omdat het alleen door Thom Yorke gemaakt is

Ik ben aangenaam verrast. Vind het zeker kunnen tippen aan het latere Radiohead werk en beter dan het vroegere werk Radiohead werk, waar ik nooit een groot fan van ben geweest.

4*

eentonig, saai, vervelend, plaatje wordt zelfs na een tijdje irritant om te beluisteren, en da's met heel veel pijn in het hart dat ik dit zeg.

ik moffel hem netjes weg ergens achteraan de Radiohead-collectie...

Ik heb de cd nog niet geluisterd, maar het hoesje is verdomd mooi

Hmm... Vreemd... Kid A en ook Amnesiac bleef ik beluisteren, maar deze heb ik al een paar maanden niet meer geluisterd. Toch een beetje die houdbaarheidsdatum...

oh maar dat heb ik ook..met elke cd, is niks om je zorgen over te maken.er zal weer een periode aankomen dat je hem weer vaak zal gaan draaien.ik heb gezegd.

Vandaag maar weer eens opgezet, wegens mijn eigen neigingen tot minimalistisch electronica gekut op de pc.

Vorig jaar heb ik ontgroening gedaan bij een grote studentenvereniging. Elke nacht dat ik hierna thuiskwam, zette ik deze cd op en geraakte in no time in een andere wereld. Het is zeer machtig.

Toch blij dat ik deze plaat eindelijk aangeschaft heb. Lekker sferisch, erg mooi, en bij vlagen ontroerend. Niet zo goed als wat-ie met Radiohead doet, maar het komt een heel eind in de richting!

4*

mooi, geen enkel album heeft zo'n invloed op m'n gemoed als deze.

Al had alleen Cymbal Rush op de cd gestaan, ik had 'm nog aangeschaft. Wat in 't begin over komt als blieb-liedje met wat gepraat er tussen door, veranderd na enkele luistersessies in een, en dat overdrijf ik niet, briljant nummer, waarvan je compleet in 'n trance raakt. Hypnose muziek, net zoals de rest van de nummers. Genious. Normaal gesproken waardeer ik electronica muziek niet, maar bij Thom Yorke mag 't.

Het is idd een plaat die je een paar keer gehoord moet hebben, de eerste keer wordt je compleet overdonderd door wat je hoort. Maar na een tweede en een derde luisterbeurt raakt je al snel in trance en kun je maar niet van deze plaat genoeg krijgen.

Hopelijk is dit niet de laatste soloplaat van Thom Yorke, want gij slaagt er in een toffe manier om iets nieuws te produceren, wat ik vrees voor radiohead, want die zijn verwachtingen liggen heel wat hoger

Begrijp me niet verkeerd ik, kijk ook al uit naar de nieuwe radiohead, maar wnn zal deze uitkomen?

Ik vind het ook anders dan radiohead en ook wel beter dan de post-OK Computer platen.

En het volgende Radiohead album komt dit jaar nog uit