menu

Charles Mingus - Mingus Ah Um (1959)

mijn stem
4,10 (247)
247 stemmen

Verenigde Staten
Jazz
Label: Columbia

  1. Better Git It in Your Soul (7:21)
  2. Goodbye Pork Pie Hat (5:42)
  3. Boogie Stop Shuffle (4:59)
  4. Self-Portrait in Three Colors (3:08)
  5. Open Letter to Duke (5:49)
  6. Bird Calls (6:18)
  7. Fables of Faubus (8:13)
  8. Pussy Cat Dues (9:13)
  9. Jelly Roll (6:15)
  10. Pedal Point Blues * (6:28)
  11. GG Train * (4:37)
  12. Girl of My Dreams * (4:08)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 56:58 (1:12:11)
zoeken in:
avatar van kemm
4,0
Het gebeurt eigenlijk zelden dat aparte jazz-songs me weten te raken, meetsal is daar de totaliteit van een album voor nodig. Op Mingus Ah Um gebeurt het zelfs tweemaal, zij het op geheel andere wijze: 'Better Git It in Your Soul' is van zo'n aanstekelijkheid dat het onmogelijk stilzitten is, terwijl 'Goodbye Pork Pie Hat' tot diep binnenin weet te ontroeren.
Tegenover deze twee klassenummers staat dan wel dat het album op zich me minder boeit. Vooral de op-en-neer-opbouw van de tracks is een minder geslaagde keuze. Het is moeilijk om in het album te stappen met zulke tempowisselingen. De nummers zijn verder zeker goed, maar geen enkel komt ook maar in de buurt van de twee openers, waardoor alles wat uit evenwicht is.
Maar weegt dat dan echt op tegen twee van de allermooiste jazz-songs ooit gemaakt?

avatar van Edwynn
Die eerste twee nummers zijn wel dé hoogtepunten, inderdaad. Boogie Stop Shuffle vind ik wat té frivool en blij (nou heb ik ook een tekenfilm associatie ), terwijl ik Self Portrait In Three Colours weer te sloom vind.
Op Open Letter To Duke wordt de draad echter weer opgepikt. Het bevat vlotte solo's en een onverwacht langzaam middenstuk.

Kortom, er is voldoende te genieten. Maar tot nu toe prefereer ik, zij het met milimeters verschil, het wat meer onvoorspelbare werk op The Clown en Pithecanthropus Erectus

De eerste vier nummers zijn fantastisch, maar daarna zakt dit album helaas ontzettend in. Aangenaam hier en daar, maar over het algemeen vind ik de tweede helft van Ah Um (de Um, zeg maar) behoorlijk saai en inwisselbaar. Wellicht dat vaker luisteren uitsluitsel biedt, maar wellicht ook niet.

avatar van LeRoi
5,0
Karl schreef:
..... maar over het algemeen vind ik de tweede helft van Ah Um (de Um, zeg maar) behoorlijk saai en inwisselbaar.......


Tja, je moet natuurlijk wel het geduld hebben om 'm uit te luisteren. Voor mij is het afsluitende 'Jelly Roll' 1 van de aanraders (naast de overige 8, maar dat zal niet verbazen indien men weet dat dit mijn all-time favorite Jazz-plaat is..)!

Bij jazz duurt het in mijn beleving altijd wat langer voordat het kwartje valt, dus ik schrijf de tweede helft nog niet helemaal af. Maar na een stuk of vijf luisterbeurten merk ik wel dat mijn aandacht ernstig verslapt na de eerste vier nummers.

avatar van DirkM
4,0
Ik ben me de afgelopen weken wat meer in jazz aant verdiepen en vind dit een zeer goed te verteren plaat voor een beginner in het genre. Kan inhoudelijk nog niet veel over de muziek zeggen, daarvoor heb ik nog te weinig ervaring met jazz. Wat ik wel weet is dat hier een paar hele lekkere nummers op staan en dan denk ik vooral aan Better Git It in Your Soul, Boogie Stop Shuffle, Bird Calls en (het begin van) Fables of Faubus.

Iemand nog andere tips voor een 'groentje'?

avatar van korenbloem
4,0
DrikM: http://www.musicmeter.nl/list/topmisc/jazz

De Tom Waits plaat (is geen jazz) en Deelder draait door (een verzamelaar die ik niet ken, dus beveel hem dan ook niet aan) in de top 10 even niet mee rekenen. Maar pak dan de nummers 11 en 12 maar mee, zijn beide prima plaatjes. Dus gewoon deze 10 beluisteren en je krijgt een prima beeld van wat jazz ongeveer kan inhouden

avatar van DirkM
4,0
Ik ken de toplijst ja De bovenste twee kende ik al vrij goed en zijn ook de reden dat ik me meer in jazz wilde verdiepen. Verder zijn naast die twee en deze Mingus Ah Um tot nog toe mijn favoriete platen Time Out van Dave Brubeck en Coltrane's My Favorite Things. De thema's op die platen zijn het meest blijven hangen. Zal de rest ook eens gaan luisteren (met dank aan Spotify).

avatar van korenbloem
4,0
Beluister nummer 3 en 4 als eerst volgend. Een van de 2 mooiste jazz platen uit de jazz geschiedenis.

avatar van Soledad
5,0
Goodbye Pork Pie Hat

avatar van Arrie
Ja, mooi nummer is dat. Ik ben zelf meer van de up-tempo Mingus; Better Git It in Your Soul en Boogie Stop Shuffle vind ik bijvoorbeeld geweldig. Maar de emotie in Goodbye Pork Pie Hat is voelbaar, vooral als je weet dat het een soort ode is aan Lester Young die er vlak voor was overleden.

BobbieMarley
korenbloem schreef:
Beluister nummer 3 en 4 als eerst volgend. Een van de 2 mooiste jazz platen uit de jazz geschiedenis.


Je vindt dit een van de 2 mooiste jazzplaten en toch maar 4 sterren !?

avatar van Ataloona
4,0
Hij bedoelt waarschijnlijk nummers, want hij heeft als ik mij niet vergis toch wat andere favorieten

avatar van Teunnis
4,0
Nee, korenbloem doelt op de twee platen die op dat moment 3e en 4e waren in de Jazz-toplijst: Charles Mingus - The Black Saint and the Sinner Lady
John Coltrane - A Love Supreme
Kan het alleen maar met hem eens zijn.

avatar van Ataloona
4,0
Ah ja, staan immers ook in mijn top 10

avatar van HugovdBos
4,0
Ook al was er alleen kerkmuziek toegestaan in huize Mingus, toch kwam Charles al vroeg in aanraking met de jazz via Duke Ellington. Zijn liefde voor de muziek resulteerde in zijn vroege studies van de trombone, cello en later bas. Al vroeg schreef hij complexe muziekstukken en speelde hij samen met Louis Armstrong en Charlie Parker. Zijn familie bestond uit een mengeling van culturen en zijn voorouders waren afkomstig uit verschillende landen. Misschien speelde dit wel mee in de bedrevenheid en weidsheid van zijn muziek, wat we ook terug horen op Mingus Ah Hum. Het album verscheen in 1959 en geeft aan hoe Mingus verschillende muzikanten, elk met hun eigen karakter, wist te combineren tot een eenheid waarbij het beste uit elk instrument werd behaald. Hij componeerde elk nummer en liet aan muzikanten als John Handy en Shafi Hadi de ruimte om hun kunsten te tonen.

Neem alleen de schitterende albumopener Better Git It In Your Soul, qua volume gaat het nummer van zacht naar hard en terug, de instrumentatie kent tevens net zoveel lagen en worstelt zich tot diep in het gehoor van de luisteraar. Muzikaal gezien is het een ode aan zijn liefde voor Duke Ellington en Charlie Parker, maar ook een nummer als Goodbye Pork Pie Hat refereert aan een muzikant, de net overleden saxofonist Lester Young. Het album is als een tocht door de moeilijke tijden die Mingus kende als beginnend muzikant, het racisme waar hij al vroeg hinder van ondervond, maar zeker ook door de blues, folk en jazz uit eerdere tijden. Zijn diepe basspel maakt net zoveel deel uit van de muziek als elke muzikant die er een bijdrage aan leverde. De composities zijn elegant en subtiel en bij vlagen ook experimenteel en zwaar, maar altijd vormen ze een eenheid binnen de groep van muzikanten.

4*

Afkomstig van Platendraaier.

avatar van kühnekxs
4,5
Goodbye Pork Pie Hat!
Aangezien de emoji van diep respect en enthousiasme niet beschikbaar is, dan maar zo:

Gast
geplaatst: vandaag om 09:47 uur

geplaatst: vandaag om 09:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.