Dr. Dre - Compton (2015)

Vanwaar de smilie?

Dat jij het niet begrijpen kan is mogelijk maar blijft mijn mening. Als je de berichten had gelezen had je kunnen lezen waarom maar vooruit voor jou nog een keer. De tonaliteit is matig. Waarom je vocals dood gooien met distortion en autotune terwijl je dat als rapper niet nodig hebt. Ik gaf al aan dat het niet draait om modern zijn maar hoe gelikt een album is.

Maar verder lekker boeien.

Dre stelt niet teleur. Productie is fantastisch, de meeste nummers hebben aardige lyrics (geen diepgaande) en de gastartiesten komen geregeld vrij hard. Ook mooie refreintjes van een aantal onbekende talenten die goed passen bij de moderne beats. Ik ben blij dat Dre niet te veel op zijn oude sound heeft geleund, maar gewoon een heerlijke contemporaire straight hiphopplaat heeft gemaakt.

Dat vind ik ook. Het heeft niets met modern te maken, maar met een gelikte en naar mijn mening 'drukke' productie. Alleen vind ik jouw waardering wat extreem laag. Zo slecht is het bij vlagen ook weer niet.

Dat komt omdat Dre nooit echt heel bijzonder is geweest voor mij. Een hype die maar nooit over lijkt te gaan en dat met maar 3 volwaardige albums waarvan deze het minste is van alle 3.

Datzelfde gold natuurlijk voor Wu-Tang Clan dat ook geniaal begon maar uiteindelijk als een kaartenhuis in elkaar zakte.

Ook dat laatste lijkt mij wat zwart-wit gesteld. Zeker als je kijkt naar sommige individuele albums van de Wu-Tang Clan.

En daarvoor hoef je niet verder te kijken dan "Liquid Swords" om het tegendeel te bewijzen.

Alleen was dat nog redelijk in de begintijd van Wu, en heeft FRIPI het over later werk.

Dan heb ik het verkeerd geïnterpreteerd. Excuses.

Het zou ook vreemd zijn, mocht Dre's stemgeluid niet wat scherper en minder zwoel klinken op zijn 50ste dan het geval was op zijn 34ste... Maar goed, het ligt je totaal niet en je vindt het crap, dat is gewoon jouw goed recht hoor. Over die autotune en distortion heb je gelijk, dat wordt op den duur irritant. Maar op dit album vind ik dat al bij al nogal meevallen (ik luister het veelal voor de beats, zoals elk dre album) zoals je dat ook hebt bij Kendrick's albums en de betere platen van Kanye. Op pakweg 808's van Kanye stoorde ik me er vele malen harder aan dan hier.

Heeft niets met oude knarren te maken. Ik hou ook van Shabazz Palaces en vind dat kwa muziek een stuk vernieuwender dan wat Dre hier doet. De beats zijn voor mij niet eens de grootste stoor factor maar gewoon zijn rapstijl/autotune/distortion op vocalen.

Ik ben zo'n oude knar maar de link die jij legt tussen modern en gelikt is de grootste fout die jonge lui maken. Het gaat niet om modern zijn maar hoe gelikt/cheezy het klinkt wat hier dus duidelijk het geval is. Dat was overigens op 2001 ook al zo maar daar rapte Dre nog met zijn zwoele stem geluid. Op deze plaat lijkt het net of hij mee wil gaan met de jeugd maar het niet bij kan benen en dan maar alle technische trucjes te voorschijn halen om er wat van te maken. [/quote]

Het zou ook vreemd zijn, mocht Dre's stemgeluid niet wat scherper en minder zwoel klinken op zijn 50ste dan het geval was op zijn 34ste... Maar goed, het ligt je totaal niet en je vindt het crap, dat is gewoon jouw goed recht hoor. Over die autotune en distortion heb je gelijk, dat wordt op den duur irritant. Maar op dit album vind ik dat al bij al nogal meevallen (ik luister het veelal voor de beats, zoals elk dre album) zoals je dat ook hebt bij Kendrick's albums en de betere platen van Kanye. Op pakweg 808's van Kanye stoorde ik me er vele malen harder aan dan hier. [/quote]

Ik ben altijd een zwak voor beats maar wel Lo-Fo klinkende beats in plaats van gelikt en steriel.

Kijk een stem veranderd wel na jaren maar je mist niet ineens je je lage gedeelte van je stem. In dit geval hebben ze het weg gefilterd.

Gelukkig vermaak ik mij met genoeg andere muziek.

Oh, maar er zijn er ook uit deze eeuw. Op dit moment staat er zelfs één in de rotatielijst op 40. Beter dan deze plaat.

FRIPI schreef


Ja dan moet je vooral Dre gaan checken, de koning van de uitgewerkte, strak en helder geproduceerde beats..

Ik hou in essentie ook meer van lo-fi, maar voor mij is de productie van dre, ook nu weer, onmiskenbaar kwaliteit.

Maar goed zoals je zelf zegt kan je je nog met genoeg andere muziek vermaken en hoef je gelukkig niet verplicht te blijven luisteren naar dit album dat voor jou zo'n beetje de grootste bagger moet zijn ooit gemaakt getuige je 0,5 ster..

Het nummer 'Compton' van good kid m.A.A.d city had eigenlijk beter op dit album gepast, niet?

Zeker.

Goed album wat mij betreft, al ben ik niet weg van Enimem's bijdrage (ook mooit mijn rapper geweest trouwens). Deze Dr. heeft met gastoptredens van diverse anderen een fijn (afscheids ?) werkje afgeleverd.

Jij snapt het.

Ik ben echt gigantisch verrast door dit album. Ik heb de neiging dit met een halfje te verhogen naar 4*, maar dat zou betekenen dat ik dit het beste album van Dr. Dre vind.... Dat hier niet zo'n vervelende pornoskit op staat helpt al.

Heerlijke trip waarin zoveel gebeurt dat de paar mindere momentjes zo weer voorbij zijn en ook zo weer vergeten zijn.

Het is dan ook qua niveau ietsje constanter dan The Chronic en 2001 IMO. Het heeft dan wel geen absolute hoogtepunten zoals Fuck With Dre Day/Nuthin' But A G Thang en The Next Episode/Still D.R.E want niks op dit album overtreft die monstertracks. Maar over z'n gehele lengte gezien? Straffe prestatie hoor.


Niet zoveel toch? Enkel Issues en Loose Cannons doen mij niet zoveel.

Nee, klopt, erg weinig inderdaad. Overigens vind ik 2001 zelfs behoorlijk wisselvallig. Verder met je eens wat betreft hoogtepunten e.d. Ik ben erg aangenaam verrast in elk geval, zelfs na de relatief positieve berichten die ik al had gelezen.

Een album met twee goede tracks, opgevuld met nummers die mijn aandacht niet kunnen vasthouden. Saai. Vaak is de mix van de nummers ook veel te clean. In vergelijking met andere projecten die de afgelopen jaren gedropt zijn (zelfs door een mainstream artiest als Kendrick Lamar), is dit zelfs veel te braaf, zeker niet vernieuwend. Ik vind Dre al jaren overschat, maar door de hype rond dit project werd mijn nieuwsgierigheid toch gewekt.

Imo erg dope album. Eerste luisterbeurt(en) maakte(n) niet veel indruk, maar na een paar keer beluisteren bevalt het me erg goed. De verwachtingen liggen bij Dre altijd hoog en je moet dit absoluut niet vergelijken met Chronic '92 of '99, want die zijn qua productie anders. De productie van de jaren 90 Dre krijgen we (helaas) nooit meer, zo goed zal Dre naar mijn verwachting nooit meer zijn. Ik kan ergens wel begrijpen dat Dre niet voor iedereen even dope is, maar voor mij is Dre altijd de beste, zo niet 1 van de beste (muziek)producers geweest. Dat is persoonlijk .

Het is overigens een klein beetje jammer dat best veel tracks niet door Dre zijn geproduceerd, dat was voorheen anders (of misschien geeft hij nu meer credits dan vroeger, weet ik niet).

Dre gaat met dit album zijn tijd mee, dit is qua productie een ijzersterk album. Features zijn over het algemeen erg goed. Met name Anderson .Paak maakt een zeer goede indruk op me. Op 3 nummers na (Deep Water, Issues en Losse Cannon) vind ik elk nummer (ijzer)sterk. Af en toe gewoon heerlijke stukjes, bijv. einde van For the Love of Money maar er zijn meer voorbeelden.

Volwassen album en een waardig Dre afscheid. Dikke 4 uit 5! Misschien naar 4,5 op een gegeven moment.

Twelve Reasons To Die I & II, Czarface, 36 Seasons, Wu Block - stuk voor stuk recente Wu's die de vloer aanvegen met Compton. En dan heb ik het alleen nog maar over de laatste jaren.

Compton valt me dan ook erg tegen. Rommelig, weinig vernieuwend, beklijft niet, veel matige gastoptredens; dit is echt niets vergeleken met 2001.

Tweede CZARFACE en Wu-Block vind ik dan wel matige albums.

Dat sowieso.

Ik heb Compton inmiddels wat vaker gehoord, en ik moet zeggen: ik ben echt onder de indruk. Ieder nummer heeft wel iets wat het de moeite waard maakt, en het album luistert door de afwisseling tot het einde goed weg. Genocide en Satisfiction vond ik aanvankelijk wat aan de saaie kant, maar ook van die nummers kan ik inmiddels goed genieten.

Eigenlijk kan ik maar twee minpunten bedenken: dat Dr. Dre zelf eigenlijk maar weinig te horen is, en dat de gevestigde namen (Snoop Dogg, Ice Cube en Xzibit) maar kort te horen zijn en in die tijd eigenlijk alleen maar rappen over dat ze nog relevant zijn, zich niets aantrekken van critici en hoe rijk ze zijn. Vooral voor Ice Cube en Xzibit leek me dit een uitgelezen kans om die relevantie die ze zeggen te hebben eens te demonstreren over een periode die langer duurt dan een minuut...

Verder een goede kandidaat voor de jaarlijst; na zeker zes maal luisteren ben ik nog geen nummer uitgeluisterd. En ligt het aan mij, of zijn de beats van bijvoorbeeld Talking to My Diary, Just Another Day en Animals niet eens zo verschillend van de old school hip hop die sommigen op Compton zo missen?

Afwisseling is er inderdaad genoeg maar dit album van Dre is wennen omdat je dan aan zijn vroeger werk denkt en vergelijkt, en dan komen we op het feit dat deze minder goed is.

Een feit nog wel

Oké, maar dat is een ander punt. Persoonlijk vindt ik de kwaliteit niet minder. Ik vind deze in ieder geval beter dan 2001. The Chronic ken ik niet goed genoeg voor een vergelijking, maar voorlopig ben ik met deze prima voorzien.

Natuurlijk is dit een goed album, The Chronic moet je maar eens horen