menu

Joanna Newsom - Divers (2015)

mijn stem
4,06 (160)
160 stemmen

Verenigde Staten
Folk
Label: Drag City

  1. Anecdotes (6:27)
  2. Sapokanikan (5:10)
  3. Leaving the City (3:48)
  4. Goose Eggs (5:01)
  5. Waltz of the 101st Lightborne (5:21)
  6. The Things I Say (2:35)
  7. Divers (7:06)
  8. Same Old Man (2:26)
  9. You Will Not Take My Heart Alive (4:01)
  10. A Pin-Light Bent (4:26)
  11. Time, as a Symptom (5:28)
totale tijdsduur: 51:49
zoeken in:
avatar van swoon
5,0
robertopellizini schreef:


Ik lees hier discussies over of de 1e helft of de 2e helft van de cd beter is. Ik vind met name 4-9 het beste (dus 1-3 en 10-11 iets minder). En als ik dan echt moet kiezen dan neig ik eerder naar een betere eerste helft.



Grappig, ik vind juist 1-3 en 10-11 de beste nummers. Zo zie je maar: voor ieder wat wils.

avatar van Chungking
4,0
Voor mij zijn dit de beste nummers:
-Goose Eggs (ik had graag nog een nummer gehoord met electrische gitaar erbij, zeer geslaagd wat mij betreft)
-The Things I Say (deze 'less is more' kon zomaar op The Milk Eyed Mender staan)
-Divers (hét prijsnummer van de plaat, instant Newsom-klassieker)
-Time, as a Symptom (geweldige bombastische finale)

Maar ik vind eigenlijk alle nummers goed, Leaving The City is het enige zwakke broertje.

Opnieuw een ijzersterke plaat dus, zelfs naar haar eigen onnoemelijk hoge standaard. Muzikaal, compositorisch en tekstueel zit er gewoon opnieuw zo ongelofelijk veel rijkom in dat je ervan duizelt.

Ik noem haar zonder blikken of blozen de beste en belangrijkste singer-songwriter die pakweg de laatste 30 jaar is opgestaan.

kistenkuif
Chungking schreef:

Opnieuw een ijzersterke plaat dus, zelfs naar haar eigen onnoemelijk hoge standaard. Muzikaal, compositorisch en tekstueel zit er gewoon opnieuw zo ongelofelijk veel rijkdom in dat je ervan duizelt.

Ik noem haar zonder blikken of blozen de beste en belangrijkste singer-songwriter die pakweg de laatste 30 jaar is opgestaan.


Toe maar, jij durft . Fijn dat je zo begeesterd bent maar die laatste conclusie gaat wel erg ver....

Duizelen doe ik ook omdat er naar mijn smaak muzikaal te veel gebeurt op het album. Rijkdom toont zich voor mij vaker in beperking dan in overdaad. De composities en arrangementen zijn weelderig en bij vlagen bombastisch. De veeleisende stem van Newsom strooit daar nog eens een flinke schep noten boven op. Dat trek ik niet een album lang. Ook niet na meerdere luisterbeurten in de hoop op gewenning. De teksten zijn om die reden nog nauwelijks bij mij aangekomen. Ongetwijfeld ook even onnavolgbaar als de muziek.

avatar van Chungking
4,0
De jaren 80 en 90 waren niet bepaald de hoogdagen van het singer-songwriterschap, dus dat relativeert al eea

Je bemerkingen kan ik perfect begrijpen, het vergt allemaal behoorlijk wat aandacht en luisterbeurten. Een voor- en nadeel tegelijk, misschien. Er zijn nog wel meer mensen die hopen dat ze eens terugkeert naar de iets meer gebalde songs van The Milk Eyed Mender. Iets voor een volgende plaat misschien

avatar van Masimo
4,0
Chungking schreef:
De jaren 80 en 90 waren niet bepaald de hoogdagen van het singer-songwriterschap, dus dat relativeert al eea
Uhhh, wat dacht je van de scene waar Joanna Newsom zelf uit komt? Will Oldham? Jason Molina? Mountain Goats? Mark Kozelek? Bill Callahan?, Cat Power, Elliott Smith, Richard Youngs, Vic Chesnutt, Sparklehorse, Belle & Sebastian, Neutral Milk Hotel, Simon Joyner, Arab Strap, Tindersticks, en ga zo maar door...

Prima natuurlijk dat je Joanna Newsom zo goed vindt (dat vind ik ook), maar als je stelt dat de jaren '90 geen 'hoogdagen' van het singer-songwriterschap waren, dan heb je gewoon niet goed genoeg opgelet: juist in de jaren '90 kreeg folk weer een enorme boost.

(of ben ik nu slachtoffer van een grapje? )

avatar van niels94
4,5
Chungking schreef:
Er zijn nog wel meer mensen die hopen dat ze eens terugkeert naar de iets meer gebalde songs van The Milk Eyed Mender. Iets voor een volgende plaat misschien

O, ik heb juist het gevoel dat deze plaat precies dat is: overzichtelijkere, kortere, minder uitgesponnen en daardoor toegankelijkere muziek. Uiteraard stonden dat soort nummers ook op de voorganger, maar dan afgewisseld met beduidend langere nummers.

avatar van aERodynamIC
4,5
Chungking schreef:
Er zijn nog wel meer mensen die hopen dat ze eens terugkeert naar de iets meer gebalde songs van The Milk Eyed Mender. Iets voor een volgende plaat misschien

Alstublieft niet zeg!

Ben mij door dit album aan het worstelen. Zal nog wel even duren voordat het kwartje valt. Die stem gaat mij wel een beetje irriteren. Ik probeer dit album een kans te geven. Vooralsnog is dit niet mijn smaak .Bert en Ernie

avatar van Chungking
4,0
Masimo schreef:
Uhhh, wat dacht je van de scene waar Joanna Newsom zelf uit komt? Will Oldham? Jason Molina? Mountain Goats? Mark Kozelek? Bill Callahan?, Cat Power, Elliott Smith, Richard Youngs, Vic Chesnutt, Sparklehorse, Belle & Sebastian, Neutral Milk Hotel, Simon Joyner, Arab Strap, Tindersticks, en ga zo maar door...

Prima natuurlijk dat je Joanna Newsom zo goed vindt (dat vind ik ook), maar als je stelt dat de jaren '90 geen 'hoogdagen' van het singer-songwriterschap waren, dan heb je gewoon niet goed genoeg opgelet: juist in de jaren '90 kreeg folk weer een enorme boost.


Hmmm ja je hebt gelijk, in mijn hoofd situeren de hoogdagen van een Bonnie Prince Billy, Jason Molina, Bill Callahan, Cat Power,... zich in de jaren 2000, maar ze waren idd al veel langer bezig.

avatar van LucM
5,0
Dit was het album waar ik in 2015 het meest naar uitkeek en het heeft mij niet teleurgesteld, integendeel.
Een ambitieuze maar goed uitgebalanceerde CD met een mengeling van folk, barok, symfonische muziek - soms ingetogen, soms meer bombastisch - en dat in een eigen stijl gegoten al zijn de in vloeden van Kate Bush en in minder mate Joni Mitchell niet ver weg. In ieder geval heeft ze één van de beste albums van 2015 afgeleverd.

avatar van Kronos
4,5
Chungking schreef:
Hmmm ja je hebt gelijk, in mijn hoofd situeren de hoogdagen van een Bonnie Prince Billy, Jason Molina, Bill Callahan, Cat Power,... zich in de jaren 2000, maar ze waren idd al veel langer bezig.

Maakt niet uit als je Joanna Newsom de beste en belangrijkste singer-songwriter van de laatste 30 jaar noemt.

Beste is natuurlijk subjectief. Maar waarom zou ze ineens belangrijker zijn dan Björk, PJ Harvey, Amy Winehouse, om maar enkele belangrijke vrouwelijke collega's te noemen?

avatar van Chungking
4,0
Ja het is een discutabele statement, ik weet het. Maar ik vind gewoon dat ze op muzikaal en compositorisch gebied dingen doet die echt nog nooit zijn voorgedaan, en zo toch een nieuwe dimensie aan het genre geeft. Meer dan het gros van de hierboven genoemde namen, die ik overigens ook heel goed vind.

De voorbeelden die jij noemt zou ik niet echt singer-songwriters noemen (PJ Harvey komt met haar laatste plaat wel dicht in de buurt), maar tis maar hoe je het genre afbakent natuurlijk.

avatar van Kronos
4,5
Chungking schreef:
De voorbeelden die jij noemt zou ik niet echt singer-songwriters noemen, maar tis maar hoe je het genre afbakent natuurlijk.

Niet als genre in ieder geval want daarvoor hebben Neil Young en Elton John muzikaal te weinig met elkaar te maken. Een singer-songwriter is dus gewoon iemand die liedjes schrijft en ze ook zingt.

avatar van Chungking
4,0
En doorgaans ook zelf voor de muzikale begeleiding zorgt zou ik er toch aan toevoegen. Vaak zijn het ook soloperformers maar dat hoeft niet per se.

avatar van Kronos
4,5
Chungking schreef:
En doorgaans ook zelf voor de muzikale begeleiding zorgt zou ik er toch aan toevoegen. Vaak zijn het ook soloperformers maar dat hoeft niet per se.

Voor muzikale begeleiding zorgen hoeft ook niet per se. Maar Amy deed het wel eens, zoals hier. PJ Harvey doet dat al sinds het begin van haar carrière, zoals hier. Geen enkele reden dus om hen geen singer - songwriters te noemen. Tenzij je het heel eng definieert als folkies met een akoestisch gitaartje of een harp.

avatar van stoepkrijt
4,0
Hoe ze tegen het einde van Anecdotes halverwege een couplet ineens terug overgaat op de beginmelodie vind ik echt omzettend knap. In de tekst heb ik me nog niet echt verdiept, maar die laatste zinnen zijn in ieder geval erg mooi, mede door de manier waarop ze die zingt.

Anecdotes, Sapokanikan, Divers en Time steken voor mij voorlopig boven de rest uit, omdat die de meest aantrekkelijkste melodieën en spannendste composities hebben.

avatar van Lura
4,0
Voor wie niet genoeg kan krijgen van dit soort muziek, deze dame komt uit het Canadese sprookjesbos : Emilie & Ogden - 10.000 (2015)

avatar van The_CrY
4,5
Mijn eerste kennismaking met mevrouw Newsom. Ik kan niet goed benoemen waarom, maar dit spreekt me erg aan. Haar stem danst als een ongrijpbare gedachte door een wirwar van zachte folk. Doet me erg denken aan Kate Bush qua experimenteel karakter en stem. Toch krijg ik mijn cijfer niet hoger dan een 4****, aangezien het album niet over de gehele linie even sterk is naar mijn idee. De eerste vijf, zes nummers hoor ik zeer graag en ook de afsluiter is erg sterk.

avatar van Teunnis
4,5
Maar Divers is, zo mogelijk, nog beter dan de afsluiter!

avatar van Kronos
4,5
Ha, ik wou ook al schrijven dat juist nummer 7, het titelnummer, een van de sterkere nummers is.

avatar van The_CrY
4,5
Bij dat nummer verslapt mijn aandacht altijd wat.

avatar van stoepkrijt
4,0
Het titelnummer is erg mooi, maar is in mijn beleving eenvoudiger qua compositie en daardoor wat minder interessant dan nummers als Anecdotes of Time, As a Symptom. Divers is niettemin een van de beste nummers van het album, maar is net niet goed genoeg voor een voorkeursstem.

avatar van Chungking
4,0
Opener en afsluiter horen samen met Divers idd toch echt bij het allerbeste van dit album! Goose Eggs wat mij betreft ook maar die mening wordt hier precies niet zo gedeeld.

Ik raak de plaat maar niet beu in ieder geval.

avatar van Kronos
4,5
In de zes eerste nummers zit heel wat bombast. Na het drukke en abrupte einde van The Things I Say vind ik Divers een mooi uitgesponnen rustpauze die meer beschouwelijk van aard is. De eenvoudige opbouw en prachtige klanken kunnen je doen wegdromen maar dat is niet erg; de boog kan immers niet altijd gespannen staan. Met Same Old Man en You Will Not Take My Heart Alive wordt er vervolgens rustig opgebouwd naar het einde, om tenslotte in de laatste minuten van Time, as a Symptom weer alles uit de kast te halen.

avatar van Cor
4,0
Cor
Mijn probleem met de voorgaande albums van La Newsom was óf de lengte van de plaat ('Have One On Me') óf het te fragmentarische gehalte van de composities ('Ys') óf de kwaliteit van de songs ('The Milk-Eyed Mender'). Maar op dit 'Divers' valt het toch wel op z'n plek. De songs zijn af en het album ademt een eenheid uit. Daarbij neigen de composities van tijd tot tijd naar de structuur van de klassieke popsong en dat doet ze goed. Heel mooi album!

avatar van swoon
5,0
stoepkrijt schreef:
Hoe ze tegen het einde van Anecdotes halverwege een couplet ineens terug overgaat op de beginmelodie vind ik echt omzettend knap.


Dit vind ik ook het mooiste moment van het album. Wanneer ze "you will not mark my leaving" zingt

Ik blijf ook echt zoveel naar dit album teruggrijpen. Anecdotes, Leaving the City, Divers, You will not take my heart alive, a pin-light bent en time, as a symptom vind ik stuk voor stuk tot haar beste werk behoren.

4,5
Bij haar concert in Nijmegen dit album op LP aangeschaft, wat een ongelooflijk mooi album, maar ook de LP met foto's per songtekst...
De teksten zijn echt bijzonder goed geschreven, de muziek helemaal..en dan wetende dat ze speelt en zingt tegelijk... Mijn favoriete album van 2015.

avatar van otherfool
4,5
Een meesterwerkje en ook de beste plaat van JN vind ik. Zag haar dit jaar ook voor het eerst live (mensenkinderenlief, dát was pas indrukwekkend) waarbij ze natuurlijk veel werk hiervan deed, dus dat zal allicht meespelen. Anecdotes, Divers, Time as a Symptom, allemaal instant classics wat mij betreft, waarbij die laatste me stiekem het dierbaarst is.

avatar van arcade monkeys
4,5
Vandaag is er nieuw nummer verschenen, opgenomen tijdens de sessies voor dit album: Make Hay

avatar van Corporal Clegg
4,0
Het heeft voor mij even geduurd (10 jaar ) voordat ik Joanna helemaal kon waarderen.
Moet nu toch wel toegeven dat het prachtig is. Deze plaat heeft me aangezet om weer eens terug te luisteren naar Ys. Schitterend.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:48 uur

geplaatst: vandaag om 00:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.