The Beatles - Rubber Soul (1965)

Drive My Car Ontzettend leuk liedje juist!

Drive My Car is een beest van een opener, maar alle 14 tracks zijn top hoor !!!
What Goes On & Run For Your Life vind ik echt grandioos
Om er maar eens 2 uit te pikken.
Overigens een heerlijk album om de dag mee af te sluiten en daar bedoel ik de kwaliteit & de lengte mee.

Het vierde album van The Beatles wat ik luister en deze is ook geweldig! Het album opent geweldig met Drive my Car en Norwegian Wood. Nowhere Man kende ik al van de film Yellow Submarine, wat een heerlijk nummer is dat. Alle 14 nummers zijn raak, geen vullertjes, gewoon 36 minuten muziek op zijn best! 5 sterren en een plek in mijn top 10, alle 4 de albums die ik heb geluisterd van de Beatles staan in mijn top 10, nu ga ik Sgt. Pepper eens proberen, ik ben heel benieuwd! En door mijn stem gaat het gemiddelde omhoog van 4,23* naar 4,24*! Ik weet nu in ieder geval welk album deze zomervakantie vooraan op mijn verlanglijstje staat om te kopen en nu ga ik het Montage-shirt zeker bestellen! Het album is al 45 jaar oud, maar klinkt compleet niet gedateerd!

De geremasterde versie uit 2009 klinkt verrassend goed en fris.

Elke generatie komen er weer beatlefans bij. Top!!!

Het bewijs van de tijdloosheid van hun muziek.

Idd een heerlijk album. Pareltjes zijn in mijn ogen: Drive My Car, Norwegian Wood, Michelle, Girl, In My Life. Ik verhoog naar 4,5 ster.

Een Beatles album waarvan zelfs de relatief zwakkere broeders, zouden uitblinken op het gros van die Britpop platen.

@D-ark: Dat nummer vind ik ook goed. Maar kan je dat niet beter bij de witte plaatsen ipv bij de rubberen?

. bedoelde michellle

hehe, d-ark, ik haal die twee nummers ook soms, met blozende kaken, door elkaar.

Ik vind de twee nummers de essentie bevatten van de songwriters Paul en Lennon. Julia rauwer en Michelle iets meer poppy van aard. Deze twee nummers tonen net wat het verschil is tussen paul en John in hun songwriting.

Wat doen al die sterretjes hier? Nu is het net alsof de originele Rubber Soul maar 25 minuten duurt.

Beetje lastig met de Beatles, Herman. Zoals je weet zijn de Engelse uitgaves heel anders dan de Amerikaanse (Capitol in Amerika voegde vaak lukraak tracks toe en liet andere eraf, om zo meer lp's samen te kunnen stellen en dus meer te verkopen). De sterretjes staan dus inderdaad bij de nummers die 'niet op elke versie van het album aanwezig zijn.' Beide versies kwamen ongeveer tegelijkertijd uit, of een paar maanden na elkaar.

De enige oplossing hiervoor is aparte albums aanmaken voor de Amerikaanse versies, maar ik vraag me af of dat meerwaarde heeft voor de site.

Dit 'grapje' haalden de Amerikanen ook uit met de albums van Rolling Stones. Soms kregen de albums een andere titel bij de Amerikaanse uitgave, soms werd de oorspronkelijke titel behouden. Dat maakt het extra verwarrend.
Het zijn wel de (oorspronkelijke) Engelse uitgaven die standaard zijn geworden en geremasterd werden heruitgebracht. Bij de Stones zijn het (helaas) de Amerikaanse uitgaven.

Hele goede album van the Beatles.
Hoogtepunten van deze plaat :
- Run For Your Life
- In My Life
- I'm Looking Through You

Waarom moet er bij The Beatles anders gedaan worden
dan bij andere groepen? Gewoon de UK release plaatsen.
Doen we elders toch ook: het land van oorsprong.

Daaronder als bonustracks de nummers
die enkel op de US releases stonden ... lijkt me fair.
Net zoals bij andere bands dus.

We spreken nu de bonustracks uitklapbaar zijn
eerst over het reguliere album (uit het land van oorsprong)
en daarna voegen we bonustracks toe (de US tracks).

Dus als iemand van de crew de Beatles catalogus wil rechttrekken.
Lijkt me verder allemaal heel logisch en simpel.

Dazzler met je zinsopbouw en je afbreking
van zinnen is het net of je een gedicht
aan het schrijven bent!

Overigens ben ik het helemaal eens met je
kritiek over de 'bonustracks'; dit album heeft nooit bonustracks gehad; de Amerikaanse (Capitol-) versie had ándere tracks, maar in Europa hebben we het gewoon over de standaard-Engelse persing!

Ja, ik irriteer me ook mateloos aan die rare Beatle-track indeling hier. Ik ga absoluut met dazzler en bawimeko mee: UK-versie is de officiele versie (en nu dus ook de geremasterde).

Na 8243 berichten uiteindelijk toch betrapt ... .

Helemaal eens! Deze is alvast gefixt, ik heb de sterretjes weggehaald bij alle tracks, behalve de twee laatste (US only). Hopelijk wordt er nu niet meer aan geprutst, want Rubber Soul waar Drive my Car en zo zogezegd niet opstaan, da's écht geen zicht!

En prachtig gitaarspel.

The Beatles - Rubber Soul (1965)

ëén van de meest gewaardeerde Beatles albums, maar niet voor mij. Er staan echt geweldige nummers op als Drive My Car, Norwegian Wood, You Won't See Me, Nowhere Man, Michelle, Girl en In My Life. De nummers die ik niet genoemd heb doen mij weinig tot niets. Vooral Think for Yourself en The Word. De teksten zijn geweldig maar de nummers als geheel, nee niet voor mij. Maar goed dat kan bij mij nog wel er eens veranderen, dus wie weet dat ik het over een jaar wel waardeer.

Waar gaat Drive My Car nu eigenlijk precies over? Want mijn perverse geest laat me denken dat het gaat over een starfucker/golddigger. Vooral door de zinnen Baby you can Drive My Car [Bedoelen ze nu hun lid?), Yes i'm Gonna be a Star. Baby you can Drive My Car and Maybe I Love You. Maar goed, ik zal het wel fout hebben.

The Beatles waren wel vaker dubbelzinnig in hun teksten, het zal mij niet verbazen als het nummer Drive my car geschreven is met in het achterhoofd Drive my cock Lennon heeft in ieder geval toegegeven dat een op het eerste gehoor onschuldig nummer als Please please me over orale seks ging. Net zoals norwegian wood over de vele vreemdgangerij van Lennon ging. Het waren natuurlijk wel de preutse jaren 60 toen één tiet op TV al voor zoveel commotie zorgde dat er Kamervragen over werden gesteld.

Hoe meer ik het Beatles oevre doorga (inmiddels een zillion keer), hoe meer ik wordt bevestigd in mijn mening dat dit toch echt het mooiste album is wat ze hebben gemaakt. Echt briljant. En dan te bedenken dat ze "We can work it out" niet op dit album hebben gezet (wat mij betreft i.p.v. "Wait"). Ik ga mijzelf voor Sinterklaas de geremasterde versie cadeau doen. Daar lees ik veel positieve dingen over.

Kom er maar eens op..laat staan dat heden ten dage nog zo een album uitgebracht wordt met zoveel tijdloze klassiekers; Drive My Car, Norwegian Wood, Nowhere Man, Michelle, Girl. Daarnaast ook de heel mooi door Johnny Cash gecoverde In My Life, of wat te denken van If i Needed Someone, die kende ik nog niet....wat m.i. ook een poppareltje is.
Wie van klassiek houd, kan niet om Beethoven heen en wie van popmuziek houd niet om The Beatles en waarom zou je ook, niet erom heen, maar er recht midden in en genieten maar.

Soms kun je om beide niet heen.

Lennon groeide niet bij zijn moeder op , maar bij 'Aunt Mimi ' . Mimi hield van klassieke muziek.
Vooral van Tsjaikovsky.
Zou het derde deel van diens 'Manfred' Lennon hebben geinspireerd(ja, slechts zes noten) tot het maken van Norwegian Wood ?

YouTube - 'Manfred' Symphony - 3rd Mvt - by Pyotr Tchaikovsky, Op. 58

Dit is echt een verzameling prachtige popsongs op 1 schijfje. Wat was hun talent tot wasdom gekomen! Dat kwam op deze plaat voor het eerst in zijn geheel tot uiting. Elk liedje is raak. Zelfs het vaak bekritiseerde 'Michelle' is gewoon erg mooi. McCartney heeft het vermogen om onder die schijnbare tekstuele niemandalletjes zulke prachtige melodielijnen te stoppen. Simpel? Verzin het maar eens! En Lennon stort zijn hart uit in verschillende, accoustisch aangezette liedjes, zoals 'Norwegian Wood' en 'Girl'. En 'In My Life' is niet voor niets vaak afgeschilderd als dé perfecte popsong. Het is het bijna perfecte popalbum. Wat 'Revolver' naar mijn mening net nog iets sterker maakt, is de grotere stijlafwisseling. Hier is het nog iets gelijkvormiger. Maar in al zijn gelijkvormigheid wel briljant.

Ik ben het met Cor eens. Dit is het meest mooie, prachtigste album van de Beatles.
Ik heb de LP al jaaaaaaren in bezit en nog draai ik hem regelmatig.
De geremasterde Cd hoef ik niet te hebben, de LP klinkt nog even goed én zonder krasjes!

Onmiskaanbaar. Ik draai nog wel eens wat symfonieën van Tsjaikovski: meestal 1 en 4 t/m 6. De Manfred symfonie heb ik vroeger wel eens gehoord, maar de link naar Norwegian Wood is me nooit opgevallen, terwijl deze toch overduidelijk is. Mooi geschiedenislesje. Bedankt!

Opvallend dat dit helemaal niet op Wikipedia staat. Het lijkt me inderdaad overduidelijk (al heeft Lennon de melodie natuurlijk wel ietwat aangepast).

Het kan natuurlijk ook dat hij onbewust die eerste noten in z'n hoofd had, die hij ooit eens thuis gehoord had.