Buzzcocks - Singles Going Steady (1979)

De A-kantjes van de acht singles die de Buzzcocks tussen 1977 en 1979 uitbrachten in chronologische volgorde, gevolgd door de acht B-kantjes in idem. Die eerste helft is misschien net iets sterker, maar het geheel staat als een monumentale verzameling perfecte singles op het snijvlak van powerpop en punk, met meer melancholie en minder agressie dan de hardcore-punkbands uit die tijd, maar ook met zóveel gevoel voor melodie en spelplezier dat deze muziek de afgelopen 45 jaar moeiteloos overleefd heeft. Ever fallen in love blijft eeuwig favoriet, maar drie overige nummers aanvinken is bijna onmogelijk. Leuk om te horen wat Shelley met de riff van Lipstick heeft gedaan (hoewel dat nummer natuurlijk niet de statuur van Shot by both sides heeft).
        De versie met acht bonustracks uit 2001 voegt de A- en B-kantjes van vier latere singles toe, zodat daarop nu alle Buzzcocks-singles verzameld zijn, met uitzondering van Moving away from the pulsebeat (promo zonder B-kant, te vinden als albumtrack op Another music in a different kitchen) en I believe (te vinden als albumtrack op A different kind of tension). Wie z'n oude exemplaar van Singles going steady niet wil inruilen voor de uitgebreide versie: de A- en B-kantjes van drie van die vier latere singles zijn ook verzameld op de postume EP Parts 1-3 uit 1981.

Ben op reis door new wave en punk en inmiddels aanbeland bij november 1977. Na de in eigen beheer uitgebrachte EP Spiral Scratch uit januari volgde het vertrek van frontman Howard Devoto die weer ging studeren en na een jaar de groep Magazine begon. Pete Shelley nam de microfoon over.
De groep tekent bij United Artists en single Orgasm Addict verschijnt. Geschreven door Devoto, geproduceerd door Martin Rushent die binnen dit genre The Stranglers had gedaan plus vele namen in andere genres.
Ik hoorde de single op Hilversum 3 en was verkocht; helaas te laat om op te nemen maar gelukkig beklijfde de melodie in mijn hoofd.

De BBC boycotte de single, iets met de titel en de tekst... Vandaar dat ie niet is te vinden in de hitlijst van British Charts. In februari '78 haalt tweede single What Do I Get #37. Meer hits volgden, hier het overzicht van de resultaten van alle singles van de groep in het Verenigd Koninkrijk.

En verder: lees de bijdrage hierboven van BoyOnHeavenHill en je weet wat je moet weten. Ook ik vind de groep meesters van prachtige, met lichte stem gezongen melodieën en kleine poëzie in punkjasje gestoken. Grootste verrassing voor mij was Are Everything, waar de groep iets kalmer klinkt, afwijkend van de snelle nummers.
Over compilaties kun je altijd twisten omdat je nummers mist of overbodig vindt, maar met dit consequente singleoverzicht krijg je een realistisch beeld van de Buzzcocks in de eerste jaren.

Ik reisde vanaf de debuutelpee van de Tom Robinson Band en vervolg bij de Ramones die, ook in november '77, alweer toe waren aan hun derde langspeler.