Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)

Dit is in het genre hiphop één van mijn absolute favorieten. Mijns inziens heeft de Wu-tang clan deze combinatie van rauw talent, keiharde hongerige raps en simpele opnamekwaliteit nooit meer weten te evenaren. De sfeer hierop valt onmogelijk zelf te creëren, dat ontstaat gewoon. Prachtig ook om de verhalen achter het maken van deze plaat te lezen in het schitterende boekje Check the Technique van Brian Coleman.

Heb hem weer eens uit de kast gehaald, bevalt me wederom meer als eerst. Inspecktah Deck is nog altijd mijn favoriet op dit album, maar ik kan geen enkel zwakke verse opnoemen op dit album.

Da Mystery of Chessboxin', 7th Chamber, C.R.E.A.M., Protect Ya Neck

En natuurlijk ODB, want zonder hem zou er een groot deel van de variatie missen denk ik

Toch maar in mijn top 10 gezet, dag Reasonable Doubt!

Hoewel niet geheel mijn genre, kon ik deze, gezien de reputatie van dit album, afgelopen zaterdag in het lokale tweedehandswinkeltje toch niet laten liggen voor 1 Euro , .
Ben benieuwd!

Kostte mij wat tijd om dit echt top te vinden, Dibbel. Dus geef het nog eens een kans wanneer je het de eerste keer niet leuk vind

Goede tip van Holla. Kostte mij ook flink wat tijd.

Ik denk dat ik dit nooit meer zo tof zou vinden als dat ik het vond in 93 / 94.

Toen leefde ik nog niet, heb de release van vele classics al niet meegemaakt en heb dus totaal niet die ervaring meegemaakt van de anticipatie naar een album, het elke paar maanden uit komen van een CD van gigantisch niveau .

Overigens jammer dat er zo weinig U-God op staat, hij zat in de bak toen geloof ik, maar tegelijk vraag ik me af wie hij in godsnaam zou moeten vervangen . Zoveel harde verses dat ik niet veel mogelijkheden zou zien om hem erop te zetten.

Leuk om toch een Masta Killa verse te zien, las ergens dat hij en Killah Priest streden om die laatste plek op ''Da Mystery of Chessboxin'', en dat hij de hele nacht door is gegaan om zijn verse te perfectioneren. Overtuiging van een jongen die destijds pas begon met rappen

Ik dacht ergens gelezen te hebben dat Killah Priest in slaap gesukkeld was en toen hij wakker werd Masta Killa een vette verse had gedropt

Interessant. Zojuist even gelezen, staat op wiki.

Ja inderdaad , mooi verhaal vind ik zelf!

Ik ben met een Wu-Tang Clan Verses K.O. begonnen.
Iedere fan van hun debuutalbum Enter The Wu-Tang kan meedoen. In deze K.O. bepalen we wat de beste verse van dit album is.

Ja hoor, ik heb hem gevonden, het eerste hiphopalbum dat ik niet alleen 'wel leuk' vind, maar echt wel heel erg goed. Ik weet niet meteen waarom, misschien de grote verscheidenheid aan rappers gecombineerd met de droge en ruwe productie, maar dit is wellicht het eerste hiphopalbum dat ik heel veelvuldig ga draaien.

Leuk, maar beter dan dit wordt het helaas niet! Benaderende albums uiteraard in mijn top 10 en stemmenlijst...

I beg to differ FlyLo! Maar het is wel heel erg vet inderdaad

wellicht het beste album dat ze gemaakt hebben, maar wees gerust ArthurDZ er is zeker nog wel beter te vinden of op zijn minst gelijkwaardig

Keihard aan de southern, zou ik zeggen!

Maar dat zeg ik altijd.

Als volgende hiphopalbum dacht ik aan When Life Gives You Lemons... of Ready To Die overigens. Maar eerst nog wat naar deze luisteren

Die laatste raad ik zeker aan! The Infamous van Mobb Deep of Illmatic van Nas zijn ook mooie albums om eens te checken.

Heeft iemand overigens Summer Jam gezien? Mooi om die reunie te zien van de Clan . Heerlijk hoe ze ODB's stukjes gewoon keihard met z'n allen doen

Tof dat je dit kan waarderen! Probeer inderdaad The Infamous van Mobb Deep eens. Al is het heel iets anders, Madvillain zou ik ook aanraden. Doet het altijd goed bij niet hiphopliefhebbers en MF DOOM is geniaal.

Of anders een A Tribe Called Quest tour, doet t ook vaak snel goed

Zeker! Ik beveel van hart een Native Tongue tour aan (De La Soul, Jungle Brothers, ATCQ, Black Sheep etc.)

Gang starr & Jeru the Damaja zeker niet vergeten Arthur

Eens met Holla, de helft van Ward en RebellNS...native tongue is de shit gewoon.
En als je meer van de jazzy/easy flows bent; Kero One, Diggable Planets, Pete Rock & CL Smooth.

Waarom helft van Ward? MF Doom/Madvillain is vrij alternatief in de hiphop.
Definitive jux dingetjes/MF Doom raad ik nooit mensen aan die net hiphop luisteren omdat ze het vaak niet tof vinden. Ik vind het zelf wel aardig, maar luister meer vette harde beats en eigenlijk alles wat net genoemd werd hehe.

Van de Wu tang solo werk met hoog niveau; MEthod Man - Tical, Ghostafce - Fishscale plus Ironman, GZA - Liquid Swords, Raekwon - Only Built For Cuban Linx

ik vind trouwens wel dat in Wu-Tang: 7th Chamber, Pt. 2 het lijkt alsof de samples er zo random in zijn gegooid door RZA

Meer dan een jaar geleden luisterde ik dit dag in dag uit, na vele luisterbeurten begon ik het eindelijk echt te waarderen. Daarna heel veel solo-albums van de leden geluisterd, die ik na een tijdje ook zeer goed kon waarderen. Nu, na ruim een jaar nauwelijks platen van the Wu door de speakers te hebben gepompt, staat Enter the Wu-Tang weer constant op repeat! En guess what, voor mij is het alleen nog maar genialer geworden. Dit is gewoon de definitie van hiphop. De invloed die deze mannen destijds met dit album hebben uitgeoefend op de hiphopscene, is immens. Van de complexe, geniale rhymes van Rebel INS en GZA, tot de gekheid van A son Unique, de heerlijk rauwe flow van Method Man, de legendarische producties van RZA en ga zo maar door; alles bij elkaar komt zeer dicht in de buurt van absolute perfectie op muzikaal gebied. Geen enkele seconde van deze plaat weet mij te vervelen, ook de stukjes waarbij ze allemaal wat praten storen mij totaal niet. Deze plaat krijgt van mij nu een dikke 10.

P.S.: Ik vernam laatst dat de hele Clan op 20 augustus aanstaande naar de 013 in Tilburg komt, wat voor mij dichtbij is, lijkt me erg leuk om ze live te zien optreden. Iemand hier die ze al eens live heeft gezien, zo ja is het de moeite waard?

Nooit live gezien, maar ik ben er ook bij 20 augustus , ben op het moment veel solo albums van de leden aan het luisteren die ik nog nooit gehoord heb.

Heb ze wel live gezien; één van de beste optredens ooit!

Wat ik met die zogenaamd legendarische debuutalbums heb is dat het voor mij toch maar gewoon een debuutalbum is. Wat dus meestal een ietwat ongepolijste artiest laat horen die nog aan wat ontwikkeling toe is.

Vind dit dan ook minder sterk dan sommige latere Wu Tang nummers of solo projecten.

Tja, zo zie je hoe smaken verschillen. Ik vind dat ze hun debuut nooit meer hebben overtroffen. Het rauwe ongepolijste is een van de redenen waarom ik dit album boven hun latere werk zou prefereren. Ook hun solo debuutplaten vind ik beter dan hun latere soloplaten.
En vergeet even niet, dat we het hier over 1993 hebben!