Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)

Wu-Tang Clan Ain't Nuthing Ta FUCK Wit

5 sterretjes en een nummer 3 in mijn top10

Indd. Bij Ol' Dirty Bastard gaat het sowieso bijna nooit ergens over maar hij en Method, Ghost kunnen zo ongelooflijk goed iets brengen
Diepzinnig is het niet, maar dan hoef je ook niet bij de Wu te zijn, misschien voor Inspectah Deck of the GZA maar meer niet.
Raekwon vind ik bijvoorbeeld de minste teksten hebben, maar OB4CL heb ik als nummer 2 in mn top 10 staan, na Enter the Wu-Tang natuurlijk, die staat eerste

Wat is Inspectah deck toch gruwelijk goed op dit album, imo steekt hij met kop en schouders boven de rest uit. Zo jammer dat hij niet rond deze tijd een solo-album had uitgebracht.

Op Wu-tang clan ain't nothing to fuck with komt hij wel zo gruwelijk hard!

Haha, ik ben nu voor het eerst dit album aan checken (ja, ik moet met schamen!) en ik moet elke keer op Wikipedia kijken welke rappers welke verse doen.

Method Man, Raekwon en Ghostface kan ik wel herkennen in stemgeluid, maar de rest nog niet echt. Dat komt nog wel, ik luister dit nu non-stop. Mooie 'uitdaging' om deze groep goed te leren kennen.

Had ik in het begin ook. Maar vrij snel herken je ze allemaal, Inspectah deck is voor mij iig direct te herkennen aan zijn manier van rappen (zijn geniale flow), datzelfde geld in mindere mate voor GZA die ook wel een appart stemgeluid heeft. Raekwon en RZA hebben ook beide toch wel een vrij apparte stem dus vrij snel herken je die ook.

Veel plezier met luisteren iig, GENIAAL album .

Het is vrij normaal dat je niet meteen alle rappers kan onderscheiden, hoor.

GZA, RZA en Inspectah Deck vind ik erg op elkaar lijken qua stem.
Maar inmiddels kan ik ze al wel onderscheiden.

GZA en RZA? Die zijn imo juist makkelijk te onderscheiden. Ik hoor nog héél af en toe (maar dat is maar bij een paar nummers over de gehele Wu en Wu-solo-discography) weinig verschil tussen GZA en Masta Killa.

Ja, RZA heeft toch wel een uitgesproken stem, eigenlijk meer Inspecah en GZA.

Ik haal soms RZA en Inspectah Deck door elkaar. Vrij verwarrend want Deck is toch wel een graadje hoger dan RZA

Haha. nee.

Method Man zelf haat nummer 9

Shame on a nigga blijft te tof!

Inderdaad, mijn favo track op dit album.

Elk nummer van deze Cd is favoriet Topper!!

Zeer tof albumpje, een favorieten: Bring Da Ruckus, Wu-Tang Clan Ain't Nuthin Ta Fuck Wit en Shame on a nigga

Ik vind CREAM eigenlijk maar een overrated track. Voor mij is dat in ieder geval het minste nummer van dit album.

Geef mij maar tracks als protect ya neck en da mistery of chessboxin.

wie heeft die tweede verse op da mistery of chessboxin?

Inspectah Deck

bedankt

wel een aardig album. maar meer door de nostalgische waarde , dan door de muziekale waarde. De muziek en de lyrics zijn nog vrij simpel. wu tang forever is mijns inziens vele malen beter, op alle fronten. Maar goed er staan wel enkele klassiekers op zoals: nr 2 en nr 7. altijd lekker.

Enter the Wu-Tang wat een manier om je te introduceren binnen de hiphop, van zo’n debuut kun je als groep alleen maar dromen; voor de 9 leden van de Wu is deze droom de werkelijkheid geworden. 1993 is het jaar dat ze met hardcore rap een groot deel van de hiphopliefhebbers weten te veroveren, 15 jaar en een beetje later (de plaat kwam op de wereld op 9 november) is deze plaat nog steeds razend populair, maar wat vind ik nu zo goed aan dit album?

Ten eerste wil ik de sfeer benoemen, RZA weet door middel van soul- en filmsamples een prachtige basis te leggen; angstaanjagende en donkere momenten wisselen zich in raptempo af en daarnaast is er ook zeker humor te vinden op Enter the Wu-Tang. De formatie uit New York (waaronder de drie neven: RZA, GZA en Ol’ Dirty Bastard) wisselen elkaar goed af en de verses zijn op een originele manier verdeeld. Origineel ja, omdat RZA de 8 leden liet strijden voor elke verse, onderlinge battles maakte uit wie er welke verse mocht rappen op een van de goddelijke producties.

En dat levert een prachtplaat op een nummer als Wu-Tang: 7th Chamber met een sample van Spinning Wheel (origineel van Dr. Lonnie Smith). Met wat agressieve verses weten de mannen het voor elkaar te krijgen de luisteraar een flinke adrenaline stoot te geven:

“I be that insane nigga from the psycho ward
I'm on the trigger, plus I got the Wu-Tang sword
So how you figure that you can even fuck with mine?
Hey, yo, RZA! Hit me with that shit one time!”

Mijn favoriete rappers op dit album zijn GZA en Method Man omdat ik helemaal gek ben op de flows van de heren, daarnaast hebben ze een sterk lyricaal vermogen. Daarnaast vind ik de verses van Ol’ Dirty Bastard ook van onschatbare waarde; serieus kan ik hem echter niet nemen, wel tovert hij vaak een glimlach op mijn gezicht.

Enter the Wu-Tang kan ik verder prijzen vanwege het constante hoge niveau wat gehaald wordt, RZA blijft sterk samplen en de zware bass doet het bij mij erg goed. De rappers helpen elkaar naar grote hoogtes dit levert parels van tracks op als: Da Mystery of Chessboxin', Wu-Tang Clan Ain't Nuthing ta F' Wit, C.R.E.A.M. en uiteindelijk mijn favoriet: Tearz. Van dat laatse nummer spreekt mij de herhaling in de beat heel erg aan en ik kan er gewoon niet stil bij blijven zitten. Daarnaast is de verse van RZA zelf om de vingers bij af te likken:

“Aw man! How do I say goodbye?
It's alway the good ones who have to die
Memories in the corner of my mind
Flashbacks, I was laughin all the time
I taught him, all about the bees and birds
But I wish I had a chance to sing these three words”

En zo is het een album geworden waar hoogtepunten zich in rap tempo opstapelen, dat ze met een klein budget zo ver zijn gekomen maakt het nog wat knapper. Het niveau is na dit album helaas niet verder gestegen; toch leverde het nog wat prachtige soloalbums op (van onder meer GZA, Raekwon en Method Man). Wellicht zal ik dit album ooit met een 5* bekronen, voor nu 4,5* en een dikke, dikke pluim.

Ben het helemaal eens met deze review, alleen raar dat je geen 5* geeft. Ik bespeur immers nergens kritiek.

Ik weet nog dat ik dit album kocht, zo'n 2 jaar geleden, ik luisterde naar Rick Ross, Lil Wayne, 50 cent en alles wat fout was. Mijn broer luisterde wel is naar deze muziek, Toen heb ik op de gok op een willekeurige dag dit album gekocht. Thuis direct opgezet en ik hoorde Brink Da Ruckus en ik dacht WTF IS DIT MUZIEK?. vervolgens uitgezet en een half jaar niet meer naar geluisterd.
De 2e keer dat ik het luisterde heb ik bijna alles doorgespoelt, behalve Tearz, prachtig nummer. De andere nummers worden vanzelf ook mooi als je er maar tijd en ruimte voor geeft. Een tijdloos album, respect

oja en mijn favoriete rappers zijn de GZA en Inspectah Deck, niet de Method man alhoewel zou ik die graag een keer live willen zien

pff keer weer eens opzetten, ik heb dit album eigenlijk nooit de kans gegeven om echt verdiept te luisteren.

inspectah deck/gza zijn toch wel een van mijn favoriete rappers naast biggie en redman

RZA zet hier de grootste productieprestatie ooit neer. Qua muziek het absolute plafond van de hiphopscene. Op Wu-Tang Forever zit er opeens weer concept in. Structuur. Eeuwig zonde.

Ik vind dat concept, en die structuur niet eeuwig zonde, maar gewoon vette hiphop. Ik vind dit overigens ook een goed album, maar wu tang forever vind ik hun hoogtepunt.

Dan vrees ik dat je zal moeten aanvaarden dat de meesten die mening niet delen.

Niet dat Wu-Tang Forever slecht is hoor - verre van zelfs - maar deze plaat is gewoon een mijlpaal in de hip-hop geschiedenis en m.i. het beste hip-hop album ooit.

Je bent niet alleen 83Utreg!, ik vind Wu-Tang Forever ook stukken beter dan deze (en The W en 8 Diagrams eigenlijk ook wel, met de aantekening dat ik Iron Flag nog niet ken).

Ik vind The W toch zo'n hobbelkonten album, 4 goede tracks, een paar matige en een paar regelrechte kuttracks