Supertramp - Brother Where You Bound (1985)

dit album kan nog net, maar daarna afgehaakt.

Dit album kan nog prima

Voila, Eindelijk gekocht. Vooral het titelnummer is top. Met één van mijn favoriete gitaristen nl David Gilmour is dit toch wel dé smaakmaker van dit album. Ondanks het gemis van Hodgson klinkt dit album niet slecht en vooral opvallend fris , vind ik. De vraag is : Blijft dit album overeind in de overige klassiekers van Supertramp ? Deze zitten zo gebeiteld in mijn muzikaal brein en hopelijk kan deze ook nog gebeiteld worden ... De tijd zal het uitwijzen ....

Eigenlijk is Brother Were You Bound de start van een nieuwe fase.
Een fris nieuw moderner geluid met een dansbare single Cannonball, die het uithangbord van dit nieuwe album was.
Ik weet eigenlijk niet hoe de plaat toendertijd ontvangen werd, maar Cannonball ging er bij mij in als koek.
Het kreeg ook veel airplay op de Britse muziekzender Music Box die 24 uur in de lucht was toendertijd.
Velen missen Roger Hodgson hierop, maar Davies doet het als alleenheerser beslist goed naar mijn idee.
Het is geen heel vrolijke plaat, en zoals TonyLuna al aangeeft, de titeltrack is top. Een indrukwekkend epic waar de band enorm uitpakt. David Gilmour ook in een glansrol als special guest.
Dit is wat mij betreft het laatste Supertramp dat er nog toe doet.