David Bowie - ★ (2016)

Jammer voor ze, maar de grappen zijn niet van mij, ik pluk ze van het internet

Volgens de drummer zijn er 15 nummers opgenomen, dus het zou wel heel erg Bowie zijn als die idd binnenkort het licht zien. Dan gaat iedereen helemaal over elkaar heen vallen hoe geweldig het allemaal is.

Natuurlijk is het logisch dat er een hype ontstaat nu, hopelijk Bowie-waardig, maar ik begin al een beetje jeuk te krijgen.....

Oh ja en rien, zijn producer Visconti suggereerde wel iets in die richting en Ivo (die zo geraakt is dat hij 24/7 t ehoren en te zien is in de media) leek het ook aannemelijk. Allemaal speculaties uiteraard. Ik geloof er wel in, past bij 'm. Live fast, die old and still leave a beautiful corpse

Wat een dag...

Ik had bewust nog niet naar het album geluisterd omdat ik netjes op m'n cd wilde wachten. Tot ik twee minuten voordat ik de auto in stapte plotseling het nieuws hoorde, toen ben ik als in een roes naar m'n werk gereden met Blackstar op vol volume aan. Heel bijzondere ervaring.

Ik had er expres zo weinig mogelijk over gelezen en wist dan ook niets van de teksten af. Toen vanochtend Lazarus startte en hij die eerste vier zinnen zong, kwam dat als een mokerslag aan en leek het al niet anders te kunnen dan dat hij zijn eigen aanstaande dood tot kunstwerk verheven had.

En dat bleek dan ook het geval te zijn toen gedurende de dag langzaam de puzzelstukjes op hun plek vielen. Die teksten, de videoclips, zijn opmerkingen over nooit meer optreden, geen enkel interview gedaan. Leo Blokhuis legde zijn interpretatie zojuist bij DWDD nog erg mooi en oprecht uit, ik denk inderdaad ook dat hij het allemaal zo bedoeld heeft.

En zo heeft de grootste artiest aller tijden, die zo veel stijlen en personages tot kunstvormen heeft verheven, zijn állergrootste kunstwerk en zwaarste dreun tot het allerlaatste moment bewaard. Een album met bijbehorende video's dat pas ten volle kan worden begrepen door de clou: zijn eigen dood. En waar we tot in de lengte der dagen over zullen blijven speculeren; where the fuck did Monday go?

Wat een in- en intrieste en tegelijkertijd prachtige dag is het, een ultieme dubbelzinnigheid die maar bij één man past.

Rust zacht, held.

Pfoe, wilde hier gisteren nog 4.5* en mijn onwaarschijnlijke bewondering voor deze plaat uitspreken. Wel met de kanttekening dat ik er af en toe geen touw aan vast kon knopen.

En toen werd het maandag...Where the fuck did monday go?

Ik kan niet anders dan de volle 5* geven, de teksten zweven al de hele dag door mijn hoofd en ik heb er voor mezelf al redelijk een touw aan vastgeknoopt inmiddels. Wat een einde, zo kun je het niet bedenken, of je moet een genie zijn en David Bowie heten.

ps. Ben ik de enige die Paaij walgelijk vond bij DWDD? Wat een narcist.

Met de kennis van nu verdient Blackstar geen vijf sterren, maar zes sterren. Geniaal tot op zijn sterfbed. Briljant.

Ach, ze weet niet beter, Bartjeking

Draai net Sunday van Heathen, was al een mooi nummer, maar nu voor de zoveelste keer kippenvel vandaag

Ik weet ook niet where the fuck monday is, maar wel waar sunday is

Met de suggestie dat hij euthanasie heeft gepleegd op zondag, kan ik wel wat inzien in where the fuck is monday. Monday zou hij nooit meer zien of vinden.
Maar goed allemaal speculatie, maar elke zin van de beste man op deze cd is suggestief nu.

Hoorde de track Blackstar zaterdag en was gelijk verkocht. Wilde vandaag het album halen en hoorde het nieuws vlak voordat ik naar de platenboer reed. Het album ontroert mij enorm. Het is zo dubbel dat het prachtig en creepy tegenlijk is. Een bijzonder afscheid. Ik denk dat ik nog nooit zo'n gevoel heb ervaren bij het voor het eerst luisteren van een album als deze..

Dit is zijn meest persoonlijke album, niet als major tom thin white duke ziggy stardust en wat nog meer. Maar als David Jones! Die alter ego's zijn ten grave gebracht en hij blijft over, kwetsbaar.
Via dit album probeert hij het leven te relativeren, omdat het hartverscheurend is en omdat hij die five years niet meer had! Daarom geef ik 5*. Muziek is gevoel!

five years, goed plan, heel Ziggy trouwens

en dan draai ik het nu en denk, nee echt, dít is het mooiste nummer dat hij ooit gemaakt heeft (zo'n beetje de zoveelste keer bij verschillende nummers vandaag)

Volgens mij gingen de teksten altijd al over hemzelf terwijl ze ook over anderen gingen. Dat ze op Blackstar zo concreet over hemzelf gingen wisten tot vandaag slechts weinig mensen, maar het blijft ook universeel over leven, vergankelijkheid en dood gaan. Volgens Ivo Van Hove (de Vlaamse theatermaker die met Bowie samenwerkte) was dat ook Bowie's bedoeling met de musical Lazarus.

Waardering = titel.

Where the fuck did monday go....

Bowie was een kunstenaar tot de laatste seconde. Zijn doordachte zwanenzang is er een om te koesteren. De ''blackstar'' laat een ongelofelijk oeuvre achter...

Het is OK. Iedereen reageert vandaag emotioneel, daar hoef je je niet aan te onttrekken.

Wow leuk gevonden man!

Opgewaardeerd naar het maximale. Hij zat er met 4,5 toch niet ver vandaan, maar als je als artiest/kunstenaar je eigen aankomende dood op deze manier weet te verpakken, zowel in de lyrics als in de clips, dan ben je een hele grote. En, laten we ook bij het muzikale blijven, alle songs zijn gewoon goed. De hooks zijn er, de productie, de jazzy sound en het geweldig saxspel van Donny McCaslin. Bowie liet ook vooral zijn muzikanten schitteren, dat zie je ook terug in heel zijn oeuvre.

En variatie: De persoonlijke, bezwerende kant van Bowie in Lazarus versus het gestoei met tegendraadse ritmes en texturen in Sue (Or In A Season Of Crime) en 'Tis A Pity She Was A Whore, welke bij iedere luisterbeurt alleen maar stijgt in mijn achting. De ultieme groeisong! Wat een fantastisch, stuwend blazerswerk hier.

Redenen genoeg om dit en meesterwerk te noemen.

Ik vind het wel zonde dat Blackstar nu pijlsnel de hoogte inschiet qua rating. 4,00 zou een treffelijk gemiddelde zijn, maar dit is toch niet te vergelijken met zijn talloze meesterwerken in de jaren '70? Postuum een hoge stem uitbrengen vind ik maar zonde. Hoewel dit zeker in de eindejaarslijst staat, daar ben ik nu al zeker van.

Ga het zelf nog geen cijfer geven maar kan mij goed voorstellen dat mensen het 5 sterren geven. Het album ademt kwaliteit in mijn oren. Uiteraard zal de extra lading ook meer wegen.

Het album krijgt wel een andere lading nu ja. Maar dit had niemand zien aankomen, dat hij afscheid zou nemen 2 dagen na de release van dit album.

Ik laat om die reden nog even een stem achterwege, als ik zie hoe ik zijn andere werk waardeer nu (oké, soms over the top) dan weet ik zeker dat het momentum teveel mijn stemgedrag beïnvloedt. Op zich geen punt (ster), zet 'm later terug, kan ook.

Ik zou nu trouwens ook geen 5 sterren uitdelen, dat kan niet t.o.v. Station to Station, om maar eens een dwarsstraat te noemen

Mijn eigen stem zie ik in principe als iets van dit moment. Het kan altijd weer wijzigen en dat doe ik ook wanneer ik daar aanleiding toe voel. Soms gaat er een sterretje af of komt er een bij. Ik kan zelf nu ook niet inschatten hoe ik dit album over tien jaar zie. Misschien wel als minder, misschien wel hetzelfde. Dat kan alleen de toekomst uitwijzen.

Jij mag 'm gerust 5 sterren geven Robertus, jij wel

Alles klopt, zeker. Dit is allemaal in scène gezet lijkt het wel. Er zit voor mij wellicht nog een 4,5 in, hoogstens. Omdat hij gewoon nog betere dingen heeft gemaakt.

Oef, ik was al bang van niet...

Zo klinkt het zeker inderdaad. Dit moest ie gewoon nog maken voordat....

Er gaat me opeens een lichtje op: 'Tis a Pity She Was a Whore; dat zal toch niet op Paaij slaan?

Pff dat had ik vanochtend echt niet zien aankomen toen ik het nieuws hoorde. Bowie was toch een van de allergrootste nog levende legendes (hoewel ik geen superfan van hem was).
Als je een plaat kan maken met je eigen dood als thema, tot in de puntjes uitgewerkt, ben je een hele grote.
Volgens mij is Freddie Mercury de enige die ook tot het einde de regie in handen hield, waarbij achteraf veel verwijzingen in de muziek waren te horen (op Innuendo, en ook wel Made in Heaven).
Bijzonder dat deze muzikanten ook hebben samengewerkt.
De suggestie dat over 4 dagen deel 2 uitkomt van deze plaat, als Lazarus die opstaat uit de dood, vind ik eigenlijk helemaal niet zo vreemd en echt des Bowies. Maar misschien draven we door. We zullen het zien.

Het moet raar lopen wil Blackstar niet plaat van het jaar worden. Dat werd hier en daar al geroepen in de afgelopen dagen, maar de rating zal alleen maar verder stijgen met deze 'ontknoping'. Zeldzaam dat we zo vroeg in het jaar al weten wat er in december bovenaan de lijstjes staat..

Ik kon een glimlach niet onderdrukken.

een hele brede hier

Ah, wham bam thank you ma'am!