David Bowie - ★ (2016)

Vreselijk allemaal natuurlijk, maar wat is dit een tenenkrommend slechte plaat.

Aan je top tien te zien is dit te ontoegankelijk voor je denk ik. Maar iedereen recht op zijn mening natuurlijk. Ik vind het een erg goede plaat, eindejaarslijstmateriaal kan ik nu al zeggen.

Ben nooit echt een Bowie-fan geweest pur sang, maar ik kocht indertijd wel meteen Heroes.

Dit album, naar nu blijkt zijn zwanezang & 'testament', is wat mij betreft een goed album - 4 sterren. Voor mij is het dus een groeiplaat. Mooiste nummers zijn Blackstar en Lazarus.

Playlist gemaakt op mijn mp3/mobiel met ruim dertig nummers die ik ken en goed vind.

Toen ik 11 jaar was liep ik aan de hand van mijn moeder de platenzaak in, ik mocht een LP uitkiezen (dat was wat in die tijd hoor) en omdat er bij Top Pop daar een stoere kerel met een ooglap stond met een kapsel waar iedereen mee rondliep kon ik niet achterblijven. Het werd Diamond Dogs, voor het eerst werd ik zo op die leeftijd gedwongen om te luisteren naar een hele LP.

Het werd mijn held, alles las en vrat ik van hem. Ben hem daarna altijd blijven volgen, bootlegs, concerten, boeken etc, etc.

Door het dolle was ik afgelopen vrijdag, een nieuwe Bowie en wat voor één. Al het gespeculeer vooraf het occulte etc, etc. begon weer opnieuw zoals er altijd een verhaal vooraf te melden was met een nieuwe Bowie. Echter vanochtend werd ik geconfronteerd met zijn grootste surprise, hij heeft ons verlaten.

Ben er letterlijk ziek van

Bowie: ik luisterde alleen zijn grootste hits en heb redelijk vaak geprobeerd om meer albums van hem te beluisteren, maar het was niet mijn ding.
Vandaag hoorde ik het nummer Lazarus en gegeven het nieuws was ik even zes minuten compleet van de wereld. Prachtig nummer, dit album staat nu voor de derde keer op en het wordt steeds beter. Ik hoor jungle achtige invloeden, duistere tracks en een kwetsbare stem die past op dit laatste album.
Gezien zijn bijdrage aan de popmuziek, de vele hits, zijn verschijning, een gemis maar hij laat een groot gebaar achter met dit album! Vooralsnog een 3,5.

Rise and fall of ziggy stardust uit 1972, singles collection 1993, en a reality tour uit 2010 is alles wat ik van Bowie in huis heb origineel op cd. Ik weet dat het 1 van de grote namen van de laatste 4 decennia in de moderne popmuziek was, en dat hij altijd een geweldige band meenam om te touren, waardoor het live echt super was. Dit is dus zijn zwanezang geworden, en dat maar een paar dagen na zijn dood. Ik ben niet een echte Bowie fan, maar dit lijkt me toch wel een bijzonder album die de moeite waard is om eens te beluisteren. Heb er her en der wat over gelezen, maar om met zo,n album te eindigen is denk ik niet veel bands/artiesen gegeven. Zal waarschijnlijk wel een toekomstige klassieker worden!

Hoewel ik het vreselijk vind dat hij gestorven is, kan ik hier toch niet meer dan 2* aan geven.

Goed onderbouwd.

Dit is denk ik ook geen album voor het grote publiek geworden met catchy songs erop, maar meer iets voor de Bowie fans/liefhebbers die hem al jaren volgen. Meer als een afscheid, en zijn leven min of meer in een notedop samengevat. Dit is vast een erg eerlijk album geworden met zijn naderende afscheid wat hij al zag aankomen. Deze heeft vast wat voorkennis en meerdere luisterbeurten nodig voor je hem wat kunt vatten! Niets voor spotify en pindakaas luisteraars volgens mij!

Met het nieuws van vandaag een ongelooflijk goodbye van een superstar. Kippenvel bij de laatste minuut van de video Lazarus. Major Tom's schedel in Blackstar. En alle andere verwijzingen naar leven en dood.
Plaat van het jaar

Tsja, deze week de hele week deze aan het luisteren geweest en is echt een bijzonder mooi album met vooral nu een hele andere lading. Van euforie naar complete depressieve gevoelens. Wat ik wel heel mooi vindt is dat de kritieken al heel goed waren voor het nieuws van zijn overlijden dus zijn de recensies onbevlekt. Kijk op de 3voor12 site naar de tekst verwijzingen. Met Bowie keek je nooit achteruit maar altijd vooruit waar hij weer mee zou komen,. Varierend van prima tot geniaal en dit laatste epos mag tot de laatste categorie worden geplaatst. Punt.

Laat maar weer zien dat je je beste werk maakt in slechte tijden.......verdomme

Op twee dagen na een posthume cd, dit had ik niet zien aankomen. Achteraf zie je wel de nodige verwijzingen naar zijn eigen dood, bijvoorbeeld de zinsnede 'I'm in heaven' uit 'Lazarus'. Ik vind deze plaat beter en vooral ook compacter dan 'The next day' die mij toch net wat te lang duurde. Beste nummer van de plaat vind ik het al eerder genoemde 'Lazarus'. 'Blackstar' is een waardig slotakkoord van een imposante carrière.

Ik zal mijn mening onderbouwen in een recensie die ik later zal schrijven. Terzijde, ik vraag jou ook niet om jouw 4.5* te onderbouwen. Ik hoef mij niet per se te verantwoorden voor elk cijfer dat ik geef, of wel?

Nee, men denkt dat het hier nogal eens eens de 2e kamer en tot verantwoording moet worden geroepen is of een hoogstaande recensie site, maar het is voor iedereen.

Ik snap gedeeltelijk de (overbetrokken) emoties wel, maar dat hangt er ook wel van af hoe je zelf in elkaar zit en of je groot fan bent of niet. Het wordt mij ook wel een beetje té mythisch, maar enfin, dat mag óók...

Uiteraard vind ik het ook een groot cultureel/muzikaal verlies, maar ik lig er vanavond niet wakker van. Er zijn ook 'onbekende' mensen die sterven, wat net zo erg is voor hen die diegene dierbaar zijn.

Op een dag van zijn overlijden wordt al die zwartgallige zware muziek me echt teveel sorry, luisterbeurt volgt ooit.

Godsamme de prijzen van de ★ LP's van rijzen nu de pan uit op Amazon.
Gisteren zag ik ze nog voor 18.95 http://www.amazon.de/Blacks...
Stelletje lijkenpikkers.

Zo treffend deze opmerking van jou!

De zaken steken nu natuurlijk wel anders in elkaar, PUbu... "Where the fuck did Monday go?". Kun je dit album nog los van David Jones' dood luisteren, en is dat eigenlijk wel de bedoeling?

Ik gaf het album een 4*, Hel goed maar geen meesterwerk. Opeens valt het kwartje dan,

Blackstar, met de schedel van Major Tom
T'is a pity she was a whore , de hoer was hier kanker volgens mij.
Lazarus, de man die opstond uit de dood.
Sue, Or in a season of crime is een referentie naar de kliniek (x-rays), gezongen in een Scott Walker achtige toon (was altijd een grote invloed)
Girl loves me, gezongen in het dialect van de film A Clockwork Orange, een film gemaakt door Stanley Kubrick, die dan ook weel A space oddysey 2001 maakte, wat een inspiratie was voor Space Oddity en Major Tom
Dollar days, I'm dying too)

I can't give anything away met het stuk

I know something is very wrong
The pulse returns the prodigal sons
The blackout hearts, the flowered news
With skull designs upon my shoes


Ok, David had done it again, diepte, inhoud, muziek, kunst, leven aan de dood geven.
Ik ken geen enkele plaat zoals dit.

5*

Ik luister al 40 jaar naar albums van hem maar met deze valt alles ineen. Met dit album afscheid nemen. Respect!

David Bowie was al bij leven een legende, een man met gevoel voor drama die wist te intrigeren, een genre op zichzelf. Dit album bevestigt dat alleen maar.

Die astronaut in de clip van Blackstar, is dat Major Tom?

Rust in vrede David, daar tussen de sterren.

Overdrijven is ook een vak hoor. Stapels mensen van die leeftijd zien er zo uit. En het gemiddelde jeugdjournaal bulletin is heftiger.

Blijf het bizar vinden dat Bowie er niet meer is..... Toch apart om hem te horen zingen in het nummer Girl loves me ´Where the fuck did monday go´RIP David Bowie.

Ik heb zojuist iets beter naar de teksten geluisterd... Tsja... Hij heeft zijn eigen afscheidcd geschreven De hele cd staat volledig in het teken van zijn sterven. Hier is iemand die zijn afscheidsmuziek gecompineerd, gemaakt en op cd heeft gezet. En....hij heeft voorzover ik weet veel meer nummers opgenomen maar nog niet op cd gezet, Dus...welke verrassingen staan daar op. ? Tekst luisteren is in dit geval meer dan een must,

The Next Day vond ik geen slecht album, maar ik draai het eigenlijk nooit. Ik was dan ook niet van plan dit album op korte termijn te kopen. De overweldigende aandacht rond het overlijden van Bowie en de bijbehorende lofuitingen op Blackstar deden me besluiten in mijn lunchpauze toch maar even bij de plaatselijke cd-verkoper langs te gaan en daar heb ik bepaald geen spijt van. Inmiddels drie keer geluisterd en ik ben zwaar onder de indruk: dit album zou zo maar eens met Station to Station kunnen wedijveren om de titel van beste Bowie-album.

Out with a bang!

Het meest bizarre is nog, dat je bij het beluisteren van het album je niet realiseert dat hij het over zichzelf heeft.
Dat teksten altijd over anderen lijken te gaan.

Bowie creëerde natuurlijk de ene na de andere personage. En gaat het dan eens over hemzelf, dan hoor je dat niet (meer). Je ziet het zelfs niet, als je z'n laatste clips bekijkt. Volledig op het verkeerde been gezet.

Dan kunnen we wellicht over 4 dagen de release van White Star verwachten. Als Lazarus een verrijzenis uit de dood.

Het gebeurt maar zelden dat een album mij van het begin tot het eind weet te boeien.

Dat hebben de meeste mensen hier met jouw grappen