David Bowie - ★ (2016)

En wij allemaal zo moeilijk doen met diepgaande analyses, dat was het gewoon!

Hahaha!

mensen zijn onnozele kuddebeesten. anders was dat inderdaad niet het geval...

feit is wel dat blackstar en lazarus steengoed zijn. nog een hoogtepunt net voor zijn dood. straf!

Nog voor vandaag had ik besloten dit album 4,5* sterren te geven. Ik had een rockalbum verwacht in de lijn van The Next Day. Maar dit is onbestemder, mystieker. De Bowie waar ik (nog) meer van houd.

Bewust van de naderende dood of niet, het is briljant als je zo'n album, op je 69e aflevert. Vol energie en ambitie. Zijn stem klinkt best jeugdig. Bizar.

belachelijk, Rock 'n' Roll Suicide is natuurlijk met afstand het beste nummer dat hij ooit gemaakt heeft



En een héle vroege verwijzing naar zijn euthanasie uiteraard

[quote]Jelle78 schreef:


Ik dacht precies hetzelfde

Verdomme, wat is het titelnummer toch een weergaloos muzikaal testament zeg. Als je dat zo vlak voor je dood hebt achtergelaten...

Een bewogen en zwarte dag in dit nog prille nieuwe jaar.
De euforie was afgelopen Vrijdag groot.
Vrolijk de nieuwe Bowie gekocht, nog een leuk babbeltje over deze opmerkelijke release met de platenboer en zeer in mijn sas met mijn aankoop.
Hier op de site eveneens goed gestemde liefhebbers, lofbetuigingen en wat zou Bowie's volgende stap zijn.
En dat het bericht dat De Meester er niet meer is.
Anderhalf jaar al ernstig ziek en het is werkelijk ongelofelijk wat de man nog heeft bewerkstelt.
De clips van Blackstar en Lazerus zjjn natuurlijk obscuur en gitzwart, maar dat is ook Bowie.
Liefhebber van avant-garde, altijd zoekend naar een soort van shock-effect. We hadden geen idee wat dit persoonlijk met hem van doen had.
Nu is alles duidelijk. Bowie organiseerde zijn naderend afscheid op een manier zoals hij dat alleen kon.
Release op zijn verjaardag en 3 dagen later is hij weg van ons. Waarschijnlijk hoe hij het voor ogen had.

Een plaat tenslotte die door zijn wegvallen natuurlijk aan impact heeft gewonnen.
Zoals gebruikelijk laat ik altijd eerst de muziek op mij afkomen en later verdiep ik mij in de lyrics.
Vandaag het laatste gedaan en dan weet je ( ook door wat research) dat dit een muzikale afscheidsbrief is. En dan komt het ineens hard binnen.
Ik moet ook bekennen dat ik tijdens het laatste nummer I Can't Give Everything Away een traantje liet, iets wat mij niet veel overkomt.
Maar het nieuws was vers en nogal overrompelend......en dan die boodschap in de song........heavy.

De plaat in het algemeen dan.
Het is een afwisselend album met een Bowie die dieper gaat sinds lange tijd.
De titelsong is mystiek met een tegendraads ritme , Bowie's treurige zang en de atmosferische background.
Het bezinnende tussenstuk met " Something Happened On The Day He Died" ( prachtig) en de terugkeer naar het 1e stuk. 9 minuten genieten .
'Tis A Pitty She Was A Whore is something completely different.
Een uptempo song met freejazz trekjes, maar de constante melodielijn houdt het net toegankelijk.
Maar de saxofoon is prominent, al waagt Bowie zich er niet aan ( achteraf ook duidelijk waarom.)
Lazerus is eveneens een pronkstuk. Aanzwellende sax, midtempo en ruimtelijk door Bowie's misschien wel meest aangrijpende lyrics ooit. Dit slaat op hem en zijn situatie en dat is zeker met de wetenschap van nu, heftig en ook ontroerend.
Sue zou zo op 1Outside hebben kunnen staan, door de onvoorspelbaarheid, de grimmigheid en de tegendraadse vibe.
Maar ook hier een verwijzing naar zijn situatie.
" The XRay Is Fine". zingt Bowie. Ook al weer een verwijzing naar wat hij doormaakt. Een uitstekende song wederom en een 4tal songs die dus gewoon niet stuk kunnen.
Girl Loves Me doet mij meer overkomen als een leftover van The Next Day. In sfeer hoor ik wat terug van dat album. Het is een song die mij wat minder doet dan de rest.
Dollar Days is heel ok en de afsluiter is een prachtsong die een 80's sfeertje heeft met een goddelijk refein. Wordt ook alsmaar beter.

Mensen, wat een plaat en wat een lading.
Ongetwijfeld is het puzzelen naar nog meer ontboezingen en dat heeft zeker zijn tijd nodig.

Bowie's afscheidskado aan ons en wat is het een waardig en uitstekend album geworden.
Zijn beste sinds 1Outside en daar was ik al achter voor zijn overlijden.

Een genie, visioneer,muzikant en kunstenaar en held.
Onwezelijk dat alles zonder Bowie doorgaat.
Een verdrietig gegeven.

Interessante berichten zijn er vandaag gepost bij dit album. Het maakt deze release wel erg bijzonder: Bowie blijft verrassen. Blackstar aardig wat luisterbeurten gegeven de laatste week, muzikaal heb ik wat gemixte gevoelens. Met vlagen geniaal maar ook stukken die me totaal niet aanspreken.

Het is maar net wat je van Bowie verwacht.
Het is zeker geen makkelijk te verteren album.
Maar ik hou van de Bowie die het experiment aangaat. Niet voor iedereen weggelegd, en dat is ok.

Ik vind het nummer Sue ook echt heerlijk. Lekker geschift klinkend plaatje.

Bowie kon zich ook nog wel eens verliezen aan een overdosis pretentie. We kunnen nu allemaal wel de tegendraadsheid van Low en met name Heroes roemen, maar damals moest ik wel ff slikken hoor en ja, het past binnen z'n ouvre, maar het was niet bepaald toegankelijk.

Blackstar, de opener dan, heeft daar wat mij betreft ook een beetje last van. Het maakt het heel erg Bowie, maar niet de Bowie die ik graag hoor, zoals in Lazarus

Moet zeggen dat ik bij Bowie vooral van de toegankelijkere platen als Hunky Dory en Ziggy ben inderdaad, maar Blackstar vind ik eigenlijk vrij makkelijk te verteren, zeker in vergelijking met een Station To Station of een Low. Maar inderdaad, ieder zijn ding en wie weet veranderd dit nog eens.

Dit is de eerst plaat van Bowie die ik in zijn volledigheid heb beluisterd en ik vind het toch wel goed te doen hoor. Vooral Lazarus en Sue zijn echte hoogvliegers echter mag de rest er ook zeker zijn.

Ik vind dit een toepasselijk moment om meer van Bowie te gaan luisteren en dat ga ik ook zeker doen.

Jesus, stel je voor

Zou zelf ook nog wel eens from scratch aan de reis willen beginnen. Veel plezier ermee.

Thanks, ik denk dat het een mooie reis gaat worden hoor.

De levertijd bij bol.com is 2-3 weken op dit moment...

En zo pinken wij allemaal onze eigen traantjes weg! De mooiste Bowie liedjes en ★ staan nu op mijn spelertje voor onderweg. Wat heeft Bowie toch een indrukwekkend oeuvre nagelaten! De collectie is weliswaar nog niet helemaal compleet, maar dat komt ongetwijfeld ook wel in orde. Wat een dag! Ik neem nog maar een bakkie troost!

Wat dat aandachtsmonster er nu weer bij moest.

Gisteren was ik nog van plan een 4,5 te geven, maar nu geef ik een 5. Sowieso vond ik het zijn beste in 30 jaar, maar toen wist ik niet dat het zijn afscheidsalbum was. Op deze wijze afscheid is subliem. Een geniaal artiest tot in de dood.

Maar in een andere zin zou je het wel als iets heel bijzonders, noem het een 'meesterwerk', kunnen beschouwen. Juist door de context.
Maar misschien bedoel jij het 'puur muzikaal', maar zo kun je het al niet meer zien.

ok, als dat zo is neem ik mijn woorden terug. toch zal dit album door zijn plotse door nog aan populariteit winnen. en rouwig kan ik daar niet om zijn. sue, lazarus, blackstar = topmuziek.

gerre
Zal zeker aan populariteit winnen om die reden, maar dat komt deels doordat de/zijn dood onderdeel is van het "concept". Het vormde achteraf de clou om het album in het juiste daglicht te kunnen zien.

Gaat m.i. dus veel verder dan "aaah hij is er niet meer, patsboem 5 sterren".

Percies. Een viersterrenplaat en een extra ster voor de regie ...

Hier zat ik vandaag toevallig nog aan te denken. Maar ik vrees van niet.

Vooralsnog mijn favoriete nummer van deze laatste Bowie-plaat. Prachtig nummer en helemaal van nu, maar met de potentie om uit te groeien tot een persoonlijke klassieker. Om dit kunstje nog even te flikken op je sterfbed, wat een klasse! En, hoe tragisch ook, wat een fantastisch waardige dood voor een groot artiest die vele hoeken van het leven heeft gekend en liet zien. Wat een man!

Bij mij ook voorzichtig favoriet: Girl Loves Me heeft een heerlijk ritme en mooi, bezwerend mantra-achtig refrein. Simpel arrangement en ook best catchy in zijn eigen soort...

Sue (Or In A Season Of Crime) ben ik nog aan het doorgronden; zoveel ritmes en andere prikkels die op je af komen, maar vind ik wel het meest intrigerende nummer, muzikaal gezien, samen met 'Tis A Pity She Was A Whore.

Tis a Pity She Was A Whore is voorlopig mijn favoriet met zijn zwervende geluiden die over een strak fundament gelegd zijn.

VOL-LE-DIG mee eens!! De plaat vrijdag geluisterd en toen was mijn mening dat het een zeer boeiende plaat was die ik verder nooit meer zou draaien. Nu met de extra lading en na zijn dood ben ik van mening veranderd; deze gaat nog vaak - en intensief- beluisterd worden. Het is, zoals velen zeggen, onderdeel van een geniaal concept en daar hoort zijn dood bij. Het maakt de plaat wel degelijk interessanter. Als je de plaat op zichzelf zou luisteren zou het 4* zijn, maar op zich zelf luisteren is onmogelijk.

Wat een on-ge-lo-fe-lijk respect voor deze man!!
Een diepe buiging.

Na de verbijstering en het verdriet over zijn dood volgt nu het grote respect en bewondering voor David Bowie die zijn eigen schitterende requiem schreef, inclusief bijzondere videoclips en teksten met verwijzingen daarin.