David Bowie - ★ (2016)

De laatste gedocumenteerde alter ego is volgens mij Nathan Adler. Maar de iconische dressing en pose op de hoes van Earthling, daar had voor mij ook wel een aparte naam boven mogen staan. Had wel gekund denk ik..

Ach ja!
Hartstikke touché hoor.
Dat krijg je als je klakkeloos woorden van Leo Blokhuis gaat overnemen.

Michael Jagger ook niet. Maar wel Mick Jagger. En ook David Bowie. Gewoon als zanger/muzikant. Hier in dit overzichtje ook geen alter-ego's te bekennen in die tijd. Het gaat ineens van midden jaren negentig naar nu. Maar het past natuurlijk in de dramatische retoriek rond dit album om het voor te stellen dat David Bowie nu ineens alle maskers heeft laten vallen. Ik vind dat nogal meevallen. Hij creëerde vanuit de wetenschap van zijn zeer nabije dood enkele kunstwerkjes die zowel erg universeel als persoonlijk zijn. Maar dat is zijn eerdere muziek volgens mij ook wel.

Ik doelde op mezelf,....
Sorry voor de onduidelijkheid.

Geen probleem. Mijn reactie alweer weggehaald.

Ik ervaar het album in die zin als volgt:

Blackstar: Pastoraal, ietwat afstandelijk, met hints naar de dood, maar nog behoorlijk multi-interpretabel
Pity: Afstandelijk en de muziek zorgt hier voor afleiding. Wellcht vechtend, ontkennend
Lazarus: Gevecht en troost ineen
Sue: Muzikaal woede, tekstueel enigmatisch
Girl Loves Me: Woede en ongeloof
Dollar Days: Groot verdriet met hints naar eventuele berusting
I Can't Give Everything Away: Accepatie, berusting.

Maar Earthling, dat is ook alweer bijna 20 jaar geleden.

Tja zo ken ik van dat album uit mijn "jeugd" enkel die zwarte hoes (Bowie met een gestrekt been) waar Bowie wel op staat, van dat album is er ook nog een waar Bowie op een sofa ligt, dus ja daar is een "vergissing" zo gemaakt.

@KronosJa, klopt. David Bowie t.o.v. David Jones kan je misschien ook als alter ego interpreteren. In dat opzicht was hij de laatste 20 jaar wellicht David Bowie, zonder sub-alter ego's.

Mooi Bob, die rouw-curve.

jullie interpreteren er wat op los. Volgens mij zijn een aantal liedjes gewoon liedjes. Hebben helemaal niets met zijn dood te maken. Bij een nummer als lazarus ontkom je er niet aan, maar bij een nummer als it's a pity she was a whore? En Sue? Girl loves me? Iedereen hoort 'where the fuck did Monday go?' En interpreteert net zoals het uitkomt. De rest van de tekst gaat nergens over. Althans: ik kan er geen touw aan vast knopen.

Ach, Leo Klokhuis roept iets op tv en men loopt er net zo snel mee zeg. 'Where the fuck did Monday go?' als een rechtstreekse verwijzing naar zijn naderende afscheid opvatten is echt volkomen onnozel. Net alsof Bowie weken/maanden van te voren plant dat hij er op een zondag een einde aan maakt. Zoiets is niet eens te plannen als je een plaat opneemt, wat als hij ineens op een woensdag was gestorven? Bovendien allang ontkracht door Visconti: David Bowie 'Was Planning the Follow-up to 'Blackstar'', Says Tony Visconti | Billboard

Neemt niet weg dat er volop andere tekstuele verwijzingen zijn.

Welke dan? Het nummer Blackstar en Lazarus liggen voor de hand, maar verder? Als hij niet dood was gegaan hadden we hem na het luisteren naar Girl loves me een ouwe geilaard genoemd.

'Dollar Days' staat er ook vol mee: 'If I never see the English evergreens I’m running to', 'I’m dying to', 'I'm falling down', 'It’s all gone wrong but on and on, The bitter nerve ends never end', etc. Natuurlijk is die tekst multi-interpretabel, maar dat is het werk van bijna iedere serieuze schrijver. Bowie heeft zelden heel direct geschreven, wel in 'Lazarus' en de afsluiter is ook vrij duidelijk.

Overigens stelt men nu ook steeds: 'Hoe hadden we het kunnen missen?' Maar in showbizz is normaliter allang bekend dat een artiest ziek is. Dus niemand had het simpelweg verwacht, en aangezien verwachtingen de manier waarop je leest sturen.

Zelf vind ik de wijze van voordracht en de toch wat kwetsbare stem heel aangrijpend, zeker nu we een klein beetje inzicht hebben op wat er op dat moment in Bowies hoofd omging. Bijzondere plaat, het raakt me echt op een andere manier dan andere albums.

Eens naar een afbeelding gezocht van die Blokluis, want die naam blijft hier vallen. Blijkbaar heb ik 'm van de week toch op tv gezien over Bowie. In "I'm dying to" hoorde hij nu 'I'm dying too". Ach ja, er zal tussen interpreteren en fantaseren geen echte grens zijn zekerst?

Je kunt het ook zien als iemand die nog maar weinig tijd rest en zo snel en zoveel mogelijk op papier wil krijgen.
En zo kunnen we blijven gissen en interpreteren.

Ik ben het overgens geheel met Stijn eens wat betreft het nummer Monday.

Stijn, i'm dying to betekent simpelweg dat je iets heel graag wil. I'm dying to meet you.
I'm dying to push their backs . . . Betekent niet dat hij dood gaat, maar dat hij ze graag met rug ergens tegen aan wil drukken.

Joh, ik heb jarenlang op academisch niveau Engels gehad. Je moet niet alles letterlijk nemen. Blokhuis heeft wel gelijk dat je dit als je luistert niet kan horen. Bowie is wel het type artiest die speelt met klanken en connotaties en zijn woorden zorgvuldig kiest. In het werk van bijv. James Joyce zie je ook dat de afzonderlijke woordkeuze in lopende zinnen op een meer overkoepelend niveau wel degelijk betekenis krijgt.

Simpel gezegd: ik denk dat Bowie veel met dying en trying bezig is geweest.

Nogmaals: uitgaan van één allesomvattende interpretatie is een zwaktebod. Het is een spel met taal wat er gespeeld wordt.

Waarom noem je het dan als voorbeeld van een toespeling op zijn naderende eind. Mijnheer de academicus? Ook als je luistert zegt hij i'm dying to push . . .'.

Dat zeg ik hieronder toch? Hij maakt de zin bovendien niet altijd af en dan hoor je alleen 'I'm dying to(o)', dat is een bewustje.

3 voor 12 site heeft er ook een analyse van gemaakt.
Hoe David Bowie al op Blackstar zijn dood tot kunstwerk maakte - 3voor12 - 3voor12.vpro.nl

Goede analyse. Toen 'Sue' voor het eerst uitkwam, wist Bowie ook al van zijn ziekte, dus dat verklaart de x-ray. Met de wijsheid van nu lijkt het bijna alsof Sue Bowie is, maar dat lijkt me te vergezocht en volgens mij was Bowie toen ook nog niet zó ziek.

Luister nog maar eens goed naar het einde van het nummer...

Lees die tekst nu gewoon.

sue

Of

dollar

Als ik op de tekst van de laatste twee alinea's klik krijg ik deze uitleg erbij..

These two phrases are repeated throughout the song. “I’m dying to” is a figure of speech, meaning something one really wants to do, but in Bowie’s case it contained a more literal meaning. Bowie was secretly battling cancer, and his death came as a surprise to many fans who saw the album Blackstar as Bowie’s revitalized return… But it was no surprise to producer Tony Visconti, who called the album a “parting gift.”

“Trying to” gets particular emphasis as Bowie was said to have been working hard and writing even in his final days, trying hard to battle his cancer. He fooled us all with this line, which now could also have the double meaning: “I’m dying, too.”

Dat is mooi. Die uitleg, maar die uitlegger heeft niet meer of minder recht op een interpretatie als ieder ander. Als deze teksten geschreven zouden zijn voordat Bowie ziek was (wie weet is dat zo) dan is het gewoon een tekst.

Hij zegt ook 'i pushed you down . . . . '. Bekent hij een verkrachting?

'Tis a Pity She Was a Whore, waar gaat dit over? Is de "SHE" in dit nummer de kanker?

Man, she punched me like a dude
Hold your mad hands, I cried
'Tis a pity she was a whore
'Tis my curse, I suppose
That was patrol
That was patrol
This is the war

Of gaat het over het toneelstuk met de verboden liefde? Tis Pity She's a Whore???

Er zit wel meer in dit nummer, maar als je SHE als de kanker ziet dan lijkt dit nummer te gaan over de eerste keer dat hij te horen kreeg dat hij kanker had .. . . . ..

Normaliter is ook mysterieus. Je schrijft normaal normaal.

'Tis or t'is

Ok, dank Kronos. Ik schrijf nooit zakelijke brieven in het Engels. Laatst wat mails, moest ik al aanhef etc. opzoeken.