Dream Theater - The Astonishing (2016)
mijn stem
196 stemmen
Verenigde Staten
Metal / Rock
Label: Roadrunner
-
Descent of the NOMACS (1:11)
-
Dystopian Overture (4:51)
-
The Gift of Music (4:08)
-
The Answer (1:53)
-
A Better Life (4:39)
-
Lord Nafaryus (3:28)
-
A Savior in the Square (4:14)
-
When Your Time Has Come (4:19)
-
Act of Faythe (5:01)
-
Three Days (3:44)
-
The Hovering Sojourn (0:28)
-
Brother, Can You Hear Me? (5:11)
-
A Life Left Behind (5:49)
-
Ravenskill (6:01)
-
Chosen (4:32)
-
A Tempting Offer (4:20)
-
Digital Discord (0:48)
-
The X Aspect (4:13)
-
A New Beginning (7:41)
-
The Road to Revolution (3:35)
-
2285 Entr'acte (2:20)
-
Moment of Betrayal (6:01)
-
Heaven's Cove (4:20)
-
Begin Again (3:54)
-
The Path That Divides (5:10)
-
Machine Chatter (1:03)
-
The Walking Shadow (2:58)
-
My Last Farewell (3:44)
-
Losing Faythe (4:13)
-
Whispers on the Wind (1:37)
-
Hymn of a Thousand Voices (3:39)
-
Our New World (4:12)
-
Power Down (1:25)
-
Astonishing (5:51)
0
geplaatst: 26 januari 2016, 21:22 uur
Mooi gesproken DargorDT! (Jouw tracklist hou ik in gedachten)
Ik ben echt reuze benieuwd heb em vanmiddag gedownload en ongeveer een half uur geluisterd. Wat mij aan dat kleine beetje opviel dat er erg goede songs voorbij kwamen maar ook mierzoete SDoIT achtige stukken. Wel viel al gelijk op dat ze doormiddel van de sfeer in de songs de verschillende karakters in het verhaal uitbeelden wat ik bijzonder knap uitgewerkt vindt. Het geluid (de productie) is echt fantastisch.
Maar goed ik heb nog anderhalf uur en heel wat luisterbeurten te gaan, dus kan hier pas na een paar maanden echt een goed oordeel over geven.
Ik ben echt reuze benieuwd heb em vanmiddag gedownload en ongeveer een half uur geluisterd. Wat mij aan dat kleine beetje opviel dat er erg goede songs voorbij kwamen maar ook mierzoete SDoIT achtige stukken. Wel viel al gelijk op dat ze doormiddel van de sfeer in de songs de verschillende karakters in het verhaal uitbeelden wat ik bijzonder knap uitgewerkt vindt. Het geluid (de productie) is echt fantastisch.
Maar goed ik heb nog anderhalf uur en heel wat luisterbeurten te gaan, dus kan hier pas na een paar maanden echt een goed oordeel over geven.
0
geplaatst: 26 januari 2016, 22:13 uur
Ik heb er net een eerste luisterbeurt opzitten en het viel absoluut niet tegen. Na alle teasers en trailers en verhalen vooraf was ik op voorhand een beetje sceptisch, maar op het eerste gehoor is dit echt een prima album. Ik heb me (nog) niet in het concept verdiept en heb dus geen idee of dit nog wat extra diepgang aan de muziek geeft. Dat ga ik binnenkort eens uitvinden. Ja, ik zeg voor nu: Lekker plaatje!
0
geplaatst: 27 januari 2016, 07:41 uur
Moet er zwaar aan wennen. Ik houd meer van de lange uitgesponnen nummers. Sommige nummers die ik nu hoor zijn vlees noch vis. Maar misschien is dit een album dat ik meerdre keren moet beluisteren. Daarbij mis ik - sorry hoor - nog steeds het beest Mike Portnoy.
Voorlopig een 3.5 wie weet wordt het meer. Mijn favoriete album blijft nog steeds AWAKE. die nummers zijn stuk voor stuk beter dan wat ik nu (vluchtig) heb gehoord. Die POWER vanb dat album vind ik hier nooit meer op terug helaas. Ik kom er op terug na meer luisterbeurten.
Voorlopig een 3.5 wie weet wordt het meer. Mijn favoriete album blijft nog steeds AWAKE. die nummers zijn stuk voor stuk beter dan wat ik nu (vluchtig) heb gehoord. Die POWER vanb dat album vind ik hier nooit meer op terug helaas. Ik kom er op terug na meer luisterbeurten.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 09:01 uur
Die alternatieve lijst bevalt me wel, alleen is die helft niet representatief voor het hele album. Dat zal wellicht een hoge score in de weg staan. Al die toeters en bellen hoeven allemaal niet, en ik heb momenteel de indruk dat het album zodanig is gemaakt dat je de teksten en achtergrondinformatie van de website nodig hebt kunt, dat die dus inherent aan dit album zijn.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 09:04 uur
Volgens mij zal je voor dit dubbel album de teksten er zeker moeten bij nemen. Want er zit een heel verhaal in deze dubbelaar. Vandaar ook dat ze die (integraal?) live zullen brengen in de komende tournee.
Ik begrijp de kritiek van sommige mensen hier, al ben ik de mening toegedaan dat vernieuwen soms beter is. Stilstaan is achteruitgaan. En je kan nooit voor iedereen goed doen. Iedere artiest/groep stelt wel eens ergens teleur. Los van alles, het blijven topmuzikanten.
Ik begrijp de kritiek van sommige mensen hier, al ben ik de mening toegedaan dat vernieuwen soms beter is. Stilstaan is achteruitgaan. En je kan nooit voor iedereen goed doen. Iedere artiest/groep stelt wel eens ergens teleur. Los van alles, het blijven topmuzikanten.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 10:17 uur
Best een verrassende plaat na het luisteren van de eerder vrijgegeven nummers. Heel veel rustige stukken, heel veel zang inderdaad en weinig muzikale krachtpatserij. Soms is het wel erg glad maar het is en blijft toch wel kwalitatief erg goed wat ze doen. Lastig om er gelijk een cijfertje aan te hangen. Het viel me trouwens erg mee hoeveel zogenaamde fillers er op de plaat staan.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 12:56 uur
SébastienY schreef:
Die alternatieve lijst bevalt me wel, alleen is die helft niet representatief voor het hele album. Dat zal wellicht een hoge score in de weg staan. Al die toeters en bellen hoeven allemaal niet, en ik heb momenteel de indruk dat het album zodanig is gemaakt dat je de teksten en achtergrondinformatie van de website nodig hebt kunt, dat die dus inherent aan dit album zijn.
Die alternatieve lijst bevalt me wel, alleen is die helft niet representatief voor het hele album. Dat zal wellicht een hoge score in de weg staan. Al die toeters en bellen hoeven allemaal niet, en ik heb momenteel de indruk dat het album zodanig is gemaakt dat je de teksten en achtergrondinformatie van de website nodig hebt kunt, dat die dus inherent aan dit album zijn.
Ja, dat is het dubbele gevoel. Ik heb het album nu twee keer met die verkorte alternatieve afspeellijst gedraaid, en op die manier bevalt het mij veel beter. Maar ja, zo is het helemaal niet bedoeld. Dat besef ik ook. Het verhaal klopt niet meer. Muzikaal wordt het beter, maar bij zo'n conceptalbum moet de boel eigenlijk compleet blijven. Met de originele cd en de teksten zal ik volgende week opnieuw gaan luisteren, me dan concentrerend op het verhaal. Ik ben benieuwd of mijn indruk van het album dan verandert.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 13:18 uur
Trailers beloven veel goeds maar WAT een lelijke hoes. Zelfs voor een DT-hoes is dit lelijk
0
geplaatst: 27 januari 2016, 13:20 uur
DargorDT:
Lees dan eerst Ayn Rand - Anthem. Dat is het boek wat Rush heeft gebruikt voor 2112. Dit is qua tekst echt leentjebuur spelen bij één van hun grote voorbeelden.
Lees dan eerst Ayn Rand - Anthem. Dat is het boek wat Rush heeft gebruikt voor 2112. Dit is qua tekst echt leentjebuur spelen bij één van hun grote voorbeelden.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 14:09 uur
Zowel de titel van het tweede nummer als de hoes hebben veel overeen met de nieuwe Megadeth.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 15:26 uur
Mooie review DargorDT. Ik hoop dat het album de 29e, op 'Friday releaseday', direct op Spotify verschijnt. De elementen die terugkomen op het album - zoals door jou omschreven - spreken mij in ieder geval aan. En de eerste single; 'The Gift of Music' bevalt me. De tweede single nog steeds niet bekeken/ gehoord!? Tot op heden dus overwegend positief en nieuwsgierig. Blijft overeind dat de totale lengte van dit werkstuk me op voorhand wel blijft afschrikken. Ervaring leert dat ik moeite heb om aandachtig te blijven luisteren bij albums langer dan zo'n 45 á 60 minuten. Als voorbeeld; Maidens' 'The Book Of Souls' vind ik een geweldig album. Maar omdat ik weet dat het anderhalf uur duurt zal ik het toch minder snel 'even' opzetten. Het werpt voor mij - als albumluisteraar - een drempel op. Nog een (beter) voorbeeld, ook genoemd als referentie bij dit album; 'Ayreon'. Geweldige muziek, maar ik geloof niet dat ik ooit één album van Lucassen in één zit heb uitgezeten! Erg fijn om nu al een compilatie te hebben van een nog uit te komen release 
0
geplaatst: 27 januari 2016, 16:44 uur
Dream Theater, jarenlang mijn grote liefde geweest. 11 Keer live gezien en tot aan 'Silver Linings' alles gekocht. Na het vertrek van Portnoy heb ik de band nog steeds gevolgd, maar ik mis de hand van Portnoy. Niet eens direkt de drummende hand van hem(al is hij natuurlijk een meer dan prima drummer). Veel fans zullen onderhand moe worden van het vele Portnoy gezeik als het om DT gaat, maar met zijn geschiedenis met de band zal je dit op de koop toe moeten nemen. Portnoy wist als geen ander hoe je een band als Dream Theater modern en fris moest laten klinken. Hij liet de band vooral profileren als metalband met invloeden van natuurlijk Rush, maar ook van bijvoorbeeld Foo Fighters, Muse, Metallica, metal core en zelfs Radiohead. De Dream Theater van nu vind ik klinken als de band waar Portnoy erg zijn best voor heeft gedaan om ze voor te behoeden. Het klinkt een beetje uit de tijd, vlak, een beetje fout zoetig en ouderwets. Ook een beetje vlees noch vis. Ik vind het allemaal wel erg zoet voor de liefhebbers van heavy muziek. Waar zijn de chunk and balls gebleven?
0
geplaatst: 27 januari 2016, 16:47 uur
Bij mijn tweede (hele) luisterbeurt lijkt mij - op het eerste gehoor - het tweede album daar de wat betere nummers op te staan. Was A New Beginning op CD 1 al een zeer positieve verrassing. Op CD 2 spreken mij Moment of Betrayal en the Path that Divids zeer aan. Niet toevallig dat boven genoemde 3 nummers lekker stevig zijn en prima van opbouw. Zo hoor ik toch DT jet liefst. Ook Our New World ( CD 2) is het beluisteren waard. Voorlopig verhoog ik mijn stem naar 4.0. Ik weet het dit is voor DT te weinig ( maar ook bij hun vorige had ik mijn twijfels door het mindere drumwerk). Daarentegen maakt CD 2 veel goed waar ik bij CD 1 soms nummers hoor waarbij ik denk jeetje luister ik nog wel naar DT??
Na het vertrek van Portnoy heb ik de band nog steeds gevolgd, maar ik mis de hand van Portnoy. zegt Musica Ames en daar kan ik het alleen maar mee eens zijn
Na het vertrek van Portnoy heb ik de band nog steeds gevolgd, maar ik mis de hand van Portnoy. zegt Musica Ames en daar kan ik het alleen maar mee eens zijn
0
geplaatst: 27 januari 2016, 16:54 uur
Musica Amens schreef:
Dream Theater, jarenlang mijn grote liefde geweest. 11 Keer live gezien en tot aan 'Silver Linings' alles gekocht. Na het vertrek van Portnoy heb ik de band nog steeds gevolgd, maar ik mis de hand van Portnoy. Niet eens direkt de drummende hand van hem(al is hij natuurlijk een meer dan prima drummer). Veel fans zullen onderhand moe worden van het vele Portnoy gezeik als het om DT gaat, maar met zijn geschiedenis met de band zal je dit op de koop toe moeten nemen. Portnoy wist als geen ander hoe je een band als Dream Theater modern en fris moest laten klinken. Hij liet de band vooral profileren als metalband met invloeden van natuurlijk Rush, maar ook van bijvoorbeeld Foo Fighters, Muse, Metallica, metal core en zelfs Radiohead. De Dream Theater van nu vind ik klinken als de band waar Portnoy erg zijn best voor heeft gedaan om ze voor te behoeden. Het klinkt een beetje uit de tijd, vlak, een beetje fout zoetig en ouderwets. Ook een beetje vlees noch vis. Ik vind het allemaal wel erg zoet voor de liefhebbers van heavy muziek. Waar zijn de chunk and balls gebleven?
Dream Theater, jarenlang mijn grote liefde geweest. 11 Keer live gezien en tot aan 'Silver Linings' alles gekocht. Na het vertrek van Portnoy heb ik de band nog steeds gevolgd, maar ik mis de hand van Portnoy. Niet eens direkt de drummende hand van hem(al is hij natuurlijk een meer dan prima drummer). Veel fans zullen onderhand moe worden van het vele Portnoy gezeik als het om DT gaat, maar met zijn geschiedenis met de band zal je dit op de koop toe moeten nemen. Portnoy wist als geen ander hoe je een band als Dream Theater modern en fris moest laten klinken. Hij liet de band vooral profileren als metalband met invloeden van natuurlijk Rush, maar ook van bijvoorbeeld Foo Fighters, Muse, Metallica, metal core en zelfs Radiohead. De Dream Theater van nu vind ik klinken als de band waar Portnoy erg zijn best voor heeft gedaan om ze voor te behoeden. Het klinkt een beetje uit de tijd, vlak, een beetje fout zoetig en ouderwets. Ook een beetje vlees noch vis. Ik vind het allemaal wel erg zoet voor de liefhebbers van heavy muziek. Waar zijn de chunk and balls gebleven?
Ik kan het niet beter verwoorden. Spijker op den kop.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 17:11 uur
Dream Theater is voor mij nooit een 'heavymetalband' geweest en maakt gelukkig ook geen muziek voor heavymetalfans. Ik denk dat pure progfans dit album juist kunnen waarderen, als ze eenmaal gewend zijn. Dit is inderdaad wat zoet, overdadig ook, licht en poppy, zoals ik in mijn lange review heb gezet.
Daarom ook mijn veronderstelling dat we volgende week flink wat 0,5 en 1 sterren gaan zien.
Daarom ook mijn veronderstelling dat we volgende week flink wat 0,5 en 1 sterren gaan zien.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 17:20 uur
DargorDT schreef:
Dream Theater is voor mij nooit een 'heavymetalband' geweest en maakt gelukkig ook geen muziek voor heavymetalfans. Ik denk dat pure progfans dit album juist kunnen waarderen, als ze eenmaal gewend zijn. Dit is inderdaad wat zoet, overdadig ook, licht en poppy, zoals ik in mijn lange review heb gezet.
Daarom ook mijn veronderstelling dat we volgende week flink wat 0,5 en 1 sterren gaan zien.
Dream Theater is voor mij nooit een 'heavymetalband' geweest en maakt gelukkig ook geen muziek voor heavymetalfans. Ik denk dat pure progfans dit album juist kunnen waarderen, als ze eenmaal gewend zijn. Dit is inderdaad wat zoet, overdadig ook, licht en poppy, zoals ik in mijn lange review heb gezet.
Daarom ook mijn veronderstelling dat we volgende week flink wat 0,5 en 1 sterren gaan zien.
0,5 en 1 Ster is ook weer zwaar overdreven. Daar hebben ze veel teveel talent voor.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 17:23 uur
Ik ben geen fan van DT maar vind het wel een lekkere band. Teksten kunnen me wat. Gaat mij puur om de muziek.
Ik heb de eeste cd nu gehoord en vind het allemaal een beetje chemisch klinken. Net te gelikt.
Maar wel lekker soms.
De intentie was om voor de vinyl uitvoering te gaan maar ik heb de prijzen van deze vier-dubbelaar gezien. slik, HONDERD euro.
Dat gaat zelfs mij te ver. Ik doe het nog wel even met de gelekte versie.
Mocht ik het over een week of twee nog mooi cq lekker vinden dan koop ik voor het eerst in tijden weer een cd versie.
Ik heb de eeste cd nu gehoord en vind het allemaal een beetje chemisch klinken. Net te gelikt.
Maar wel lekker soms.
De intentie was om voor de vinyl uitvoering te gaan maar ik heb de prijzen van deze vier-dubbelaar gezien. slik, HONDERD euro.
Dat gaat zelfs mij te ver. Ik doe het nog wel even met de gelekte versie.
Mocht ik het over een week of twee nog mooi cq lekker vinden dan koop ik voor het eerst in tijden weer een cd versie.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 18:36 uur
Musica Amens schreef:
0,5 en 1 Ster is ook weer zwaar overdreven. Daar hebben ze veel teveel talent voor.
(quote)
0,5 en 1 Ster is ook weer zwaar overdreven. Daar hebben ze veel teveel talent voor.
Dat is misschien waar, maar als één Dream Theater-cd een hoop fans gaat afschrikken, is het deze. Het is erg licht bij vlagen, theatraal en met gepolijste nummers. Zoet, heb ik al gehoord. Dat hoor ik zelf ook.
Je hebt op MuMe ook lui die graag DT horen rocken. Heel veel mensen zullen gezien de naamsbekendheid van de band dit werkje willen proberen. En ik denk echt dat er nog gaan zijn die dit helemaal niets vinden.
1
geplaatst: 27 januari 2016, 18:51 uur
De liefhebbers die van het hardere werk van Dream Theater houden gaan bij dit album afhaken.
De liefhebbers van het melodieuse werk van de de band gaan dit album geweldig vinden.
Er zal bakken met kritiek komen maar ook goede kritieken op dit album. You love them or you hate them.
Ik heb het album 4 keer beluisterd en ze hebben bewust gekozen om alles wat ze ooit hebben uitgebracht samen te laten komen op dit ene album. (minus de lengte van de nummers)
Er is gekozen voor een duidelijk verhaal met de daarbij horende muziek. Er is geen ruimte voor snelle riffs of erg lang uitgesponnen nummers.
De muziek staat in dienst van de nummers met wel een hoofdrol voor James Labrie.
Hij is echt goed op dreef.
Ook het gebruik van diverse instrumenten valt op zoals een blazer sectie en een doedelzak.
Het is onmogelijk om een totale review te geven van alle 34 nummers maar het album is knap in elkaar gezet.
Ik vind dit het beste album wat ze gemaakt hebben sinds hun oprichting, maar ik ben dan ook iemand die houdt van de melodieuse kant van DT.
Dit album grijpt me van begin tot eind bij mijn keel
De liefhebbers van het melodieuse werk van de de band gaan dit album geweldig vinden.
Er zal bakken met kritiek komen maar ook goede kritieken op dit album. You love them or you hate them.
Ik heb het album 4 keer beluisterd en ze hebben bewust gekozen om alles wat ze ooit hebben uitgebracht samen te laten komen op dit ene album. (minus de lengte van de nummers)
Er is gekozen voor een duidelijk verhaal met de daarbij horende muziek. Er is geen ruimte voor snelle riffs of erg lang uitgesponnen nummers.
De muziek staat in dienst van de nummers met wel een hoofdrol voor James Labrie.
Hij is echt goed op dreef.
Ook het gebruik van diverse instrumenten valt op zoals een blazer sectie en een doedelzak.
Het is onmogelijk om een totale review te geven van alle 34 nummers maar het album is knap in elkaar gezet.
Ik vind dit het beste album wat ze gemaakt hebben sinds hun oprichting, maar ik ben dan ook iemand die houdt van de melodieuse kant van DT.
Dit album grijpt me van begin tot eind bij mijn keel
0
geplaatst: 27 januari 2016, 19:06 uur
peter1963 schreef:
De liefhebbers die van het hardere werk van Dream Theater houden gaan bij dit album afhaken.
De liefhebbers van het melodieuse werk van de de band gaan dit album geweldig vinden.
Er zal bakken met kritiek komen maar ook goede kritieken op dit album. You love them or you hate them.
Ik heb het album 4 keer beluisterd en ze hebben bewust gekozen om alles wat ze ooit hebben uitgebracht samen te laten komen op dit ene album. (minus de lengte van de nummers)
Er is gekozen voor een duidelijk verhaal met de daarbij horende muziek. Er is geen ruimte voor snelle riffs of erg lang uitgesponnen nummers.
De muziek staat in dienst van de nummers met wel een hoofdrol voor James Labrie.
Hij is echt goed op dreef.
Ook het gebruik van diverse instrumenten valt op zoals een blazer sectie en een doedelzak.
Het is onmogelijk om een totale review te geven van alle 34 nummers maar het album is knap in elkaar gezet.
Ik vind dit het beste album wat ze gemaakt hebben sinds hun oprichting, maar ik ben dan ook iemand die houdt van de melodieuse kant van DT.
Dit album grijpt me van begin tot eind bij mijn keel
De liefhebbers die van het hardere werk van Dream Theater houden gaan bij dit album afhaken.
De liefhebbers van het melodieuse werk van de de band gaan dit album geweldig vinden.
Er zal bakken met kritiek komen maar ook goede kritieken op dit album. You love them or you hate them.
Ik heb het album 4 keer beluisterd en ze hebben bewust gekozen om alles wat ze ooit hebben uitgebracht samen te laten komen op dit ene album. (minus de lengte van de nummers)
Er is gekozen voor een duidelijk verhaal met de daarbij horende muziek. Er is geen ruimte voor snelle riffs of erg lang uitgesponnen nummers.
De muziek staat in dienst van de nummers met wel een hoofdrol voor James Labrie.
Hij is echt goed op dreef.
Ook het gebruik van diverse instrumenten valt op zoals een blazer sectie en een doedelzak.
Het is onmogelijk om een totale review te geven van alle 34 nummers maar het album is knap in elkaar gezet.
Ik vind dit het beste album wat ze gemaakt hebben sinds hun oprichting, maar ik ben dan ook iemand die houdt van de melodieuse kant van DT.
Dit album grijpt me van begin tot eind bij mijn keel
Leuk om te lezen!! Zo denk ik er dus ook over.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 19:29 uur
Alle lyrics gaan over muziek natuurlijk, de vrije muziekkeuze. Ik wil de teksten met het boekje erbij bestuderen, maar een tikje cheesy klinkt dat wel ja.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 19:31 uur
Een tikje? Steeds als dat stukje voorbij komt, heb ik weer een reden om te skippen.
Het gaat natuurlijk om dat thema, maar volgens mij kunnen ze dan wel echt met betere zinnetjes komen.. Toch?!
Het gaat natuurlijk om dat thema, maar volgens mij kunnen ze dan wel echt met betere zinnetjes komen.. Toch?!
0
geplaatst: 27 januari 2016, 19:43 uur
Rick53 schreef:
Een tikje? Steeds als dat stukje voorbij komt, heb ik weer een reden om te skippen.
Het gaat natuurlijk om dat thema, maar volgens mij kunnen ze dan wel echt met betere zinnetjes komen.. Toch?!
Een tikje? Steeds als dat stukje voorbij komt, heb ik weer een reden om te skippen.
Het gaat natuurlijk om dat thema, maar volgens mij kunnen ze dan wel echt met betere zinnetjes komen.. Toch?!
Hahaha... Dream Theater is ook tekstueel al jaren geleden behoorlijk afgegleden. Dit pareltje mag er ook zijn (van een paar platen geleden):
Let me introduce my brother
A bearded gentleman, historian
Sucking on his pipe, distinguished accent
Making me uptight, no accident
0
geplaatst: 27 januari 2016, 19:55 uur
Tja, maar dan laten ze dus alsnog zien dat ze echt niks beters te verzinnen hebben.
Trouwens, Heaven's Cove.. Waar lijkt het nou op, iets van A Dramatic Turn Of Events..? Backs Of Angels?
Om nog te zwijgen over dat James Bond themaatje.
Veel te zijken, ik weet het. Echter vind ik de tracks X Aspects t/m Moment of Betrayal wel echt heel goed.
Trouwens, Heaven's Cove.. Waar lijkt het nou op, iets van A Dramatic Turn Of Events..? Backs Of Angels?
Om nog te zwijgen over dat James Bond themaatje.
Veel te zijken, ik weet het. Echter vind ik de tracks X Aspects t/m Moment of Betrayal wel echt heel goed.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 21:24 uur
Ik begrijp niet helemaal waarom een aantal users hier Dream Theater zonder portnoy geen DT vinden. Na Train of Thought vond ik het al bergafwaarts gaan.
Ik bedoel: Systematic Chaos heeft 1 a 2 goede nummers voor de rest is het Metallica ten top. Vice versa met Octavarium en het gelijknamige nummer, samen met Panic Attack de enige goede nummers op het album. Om nog maar te zwijgen over Black Clouds & Silver Linings: Best of Times, verschrikkelijk!
Terwijl ik vanaf A Dramatic Turn of Events het juist allemaal wat minder gelikt vond klinken.
Daarin tegen heb ik bij dit album het gevoel dat ze weer echt iets nieuws proberen. Het klinkt als SDOIT cd 2, maar dan beter uitgewerkt.
Luister zelf trouwens niet naar de lyrics, probeer de zang altijd meer te zien als een instrument en die bespeelt Labrie op dit album verdomd goed.
Ik bedoel: Systematic Chaos heeft 1 a 2 goede nummers voor de rest is het Metallica ten top. Vice versa met Octavarium en het gelijknamige nummer, samen met Panic Attack de enige goede nummers op het album. Om nog maar te zwijgen over Black Clouds & Silver Linings: Best of Times, verschrikkelijk!
Terwijl ik vanaf A Dramatic Turn of Events het juist allemaal wat minder gelikt vond klinken.
Daarin tegen heb ik bij dit album het gevoel dat ze weer echt iets nieuws proberen. Het klinkt als SDOIT cd 2, maar dan beter uitgewerkt.
Luister zelf trouwens niet naar de lyrics, probeer de zang altijd meer te zien als een instrument en die bespeelt Labrie op dit album verdomd goed.
0
geplaatst: 27 januari 2016, 22:09 uur
Heb em nu 2 keer helemaal gehoord en ik moet zeggen dat ik echt onder de indruk ben. Op enkel intermezzo na weet het mijn aandacht volledig vast te houden (2 uur lang!!!). De songs zijn allemaal erg sterk en Labrie zingt echt de sterren van de hemel op deze plaat. De vorige gelijknamige plaat vond ik wel goed maar een beetje aan de saaie kant, dit keer klinkt alles een stuk avontuurlijker en gevarieerder. Ik heb mij overigens nog helemaal niet verdiept in de teksten of het concept het gaat mij voornamelijk om de muziek en op dit moment ben ik een zeer tevreden en happy DT fan.
* denotes required fields.