dEUS - In a Bar, Under the Sea (1996)

Erg benieuwd naar deze cd!

Ik zou hem snel maar eens gaan luisteren, nog nooit heb ik zoveel variatie op een album gehoord als bij deze. Ieder nummer is sterk. Op een nummer denk je bijna dat je Tom Waits hoort en op een ander nummer weer Jazz. Of een popliedje wat dagen in je hoofd blijft hangen dat Little Arithmetics heet.

Deze cd begint zich weer te openen tegenover mij net zoals Worst Case Scenario dit deed, ik zit nu tot memory of a festival en ik vind het al geniaal ;p Het zou me verbazen moest hij niet in mijn top tien terecht komen. Ik vind het erg eigenlijk dat ik 3 albums van dezelfde artiest dan in mijn top tien zal hebben, maar ik kan er niet aan doen, dEUS is geniaal!! Pure Klasse, met een grote K!

Wat een lijdensweg om hier 3 favoriete nummers uit te pikken... Bijna elk nummer op deze cd is geniaal!! Strijdt voor mij samen met 'The Ideal Crash' voor de titel van beste dEUS-plaat, met toch nog een licht voordeel voor deze laatste..

Staat in mijn top tien, dEUS = genialiteit!!!

Dit album is minstens even goed als Worst Case Scenario en ook een stuk gevarieerder. Geweldige nummers worden afgewisseld met niemendalletjes (niet negatief bedoeld) die het album luchtig maken. Zo'n nummer als Supermarketsong is niet te versmaden. Een beetje gek, maar o zo goed. In zowat elk nummer zit er wel ergens een geniale melodie verscholen. Waarom ik dan toch geen 5 sterren geef? A Shocking Lack Thereof. Dat nummer doet me wat denken aan Great American Nude op WCS. Het past perfect op het album, maar ik vind het geen goed nummer en het duurt vooral veel te lang.

Ik had hem even uit mijn top 10 gehaald, maar nadat ik naar aanleiding van het nieuwe album er even Roses opzette, wist ik weer hoe verschrikkelijk goed deze plaat is. Welkom terug, bij deze ook je verdiende vijf sterren.

Heerlijk album. Ik heb het enkele dagen geleden gekocht, samen met o.a. 'Worst Case Scenario' en de nieuwe dEUS 'Keep You Close', en beluister deze nu in z'n geheel. En ik merk dat ie 'The Ideal Crash' griezelig dicht benadert qua klasse. Geniale songs genoeg, uiteenlopend ook.

Zullen we even met z'n allen de Captain Beefheart meets Tom Waits-creatie bewierroken die A Shocking Lack Thereof heet? Loeihard, somber en bijna naar maar óh zo goed. Fantastisch.

Wist je dat dat één van de weinige dEUS-nummers is die geschreven is door violist Klaas Janzoons (in ieder geval de muziek, tekst weet ik niet)? Geweldig nummer inderdaad!

Edit: alleen de muziek heeft 'ie geschreven, maar dat is ook net het geweldige aan het nummer.

Het leek me sterk mocht hij de tekst ook geschreven hebben, is dat niet Barman's monopolie?

Klopt inderdaad, maar de rest (Carlens, Ward, etc.) schreef toen nog wel regelmatig mee aan de teksten.

Ik doe mijn best de nieuwe dEUS echt goed te gaan vinden in plaats van gewoon weer een leuke plaat, maar als ik dit hoor realiseer ik me eens te meer dat er van de speciale band die dEUS ooit was weinig meer over is. Goede nummers schrijven kan Barman nog steeds, maar het bijzondere, het unieke, het eigene van weleer is compleet verdwenen. A Shocking Lack Thereof, inderdaad.

Maar is dat niet bij alle grote namen (of favorieten) herman? Zeker als je er in het begin erg enthousiast over bent dan kijk je daar na jaren bij nieuw werk toch anders tegen aan of je nu wilt of niet. Je bent ouder, hebt weer andere muziek ontdekt en de verrassing is er veel minder.

Ik vind dit album absoluut hun beste, iets wat ik na het debuut niet eens meer durfde te dromen. Dan volgt er verdorie gewoon nog eentje en eigenlijk weet je dan al dat dat niet kan blijven duren.
Het mooist zou zijn dat een band er dan mee stopt natuurlijk. We hebben in het geval van dEUS geluk dat ze nog steeds kwaliteit leveren maar het gevoel van toen krijg je niet terug.
Misschien dat een jongere die nog nooit van de band gehoord heeft en Keep You Close hoort wel net zo'n gevoel ervaart als wij bij dit album indertijd en er door de jaren heen een zelfde band mee gaat opbouwen

Grappig trouwens: ik heb nog steeds 4 nummers aangevinkt i.p.v. 3. Ik moet dus nooit meer gaan wijzigen want dan ben ik het kwijt.

Hopen dat er geen deluxe edition uitkomt en de tracklist gewijzigd wordt, Aero

Het blijft toch een beetje frustrerend om een band te hebben die eerst dit heeft uitgebracht en nu platen maakt als Keep You Close (ondanks de kwaliteiten van die laatste). Misschien moet je het ook niet te veel vergelijken. Ik heb onlangs de deluxe versie aangeschaft van Worse Case Scenario (met dvd vol beeldmateriaal uit die tijd, waaruit blijkt dat SKC inderdaad veruit de beste muzikant was van die opstelling, trouwens), en dan zie je maar weer eens dat dEUS in die tijd een compleet andere band was. En op In A Bar,... dat was niet eens een band, dat was gewoon een verzameling gestoorde rockmuzikanten op de top van hun kunnen.

Ik vraag me trouwens wel af welke nummer mensen hebben aangekruist als favoriet, omdat dit zo'n gevarieerde plaat is. Ik heb zojuist mijn keuze aangepast naar: Theme From Turnpike, Gimme The Heat, For The Roses.

Tja, concurreren met zichzelf is in dit geval niet zo simpel.

Maar voor mij is het simpel.

Als ik de bijzondere unieke dEUS van weleer wil horen zet ik deze wel op. Keep You Close doet het dan weer prima als ik zin heb in een verzameling mooie liedjes die wat gemakkelijker in het gehoor liggen en waarin de bijzonderheden subtieler zijn.

Little Arithmetics, Gimme The Heat, Disappointed in the Sun en For the Roses. Net als Aero 4 dus.

En wat Kronos zegt is in principe waar, maar ik ben bang dat de momenten waarop ik zin heb in de laatste uiteindelijk niet talrijk zullen zijn. Hopelijk krijg ik ongelijk.

Little Arithmetics, Serpentine, en Disappointed in the Sun hierzo. Maar ik begin al meteen weer te twijfelen...

In a bar under the sea is en blijft mijn favoriete dEUS album.

Van begin tot het eind is dit album smullen met als absoluut hoogtepunt 'Gimme the Heat' waar de schoonheid vanaf druipt. Juweel van een nummer

Prachtplaat, Klassieker, Top10 materiaal, Best of Belgium EVER!

Net iets minder dan Worst Case Scenario, maar ook dit is top! Daarin is het te vergelijken met Arctic Monkeys: het is ook hen gelukt hun debuutplaat (allebei klassiekers) op te volgen door een plaat met meer kleur, maar die nét iets minder goed is...

Mijn favorieten zijn Gimme the Heat (spijtig van het zeurderige begin), Roses en Fell Off The Floor, Man. Net daaronder plaats ik Nine threads (ook de demo op youtube mag er zijn!), Disappointed in the Sun, Theme from Turnpike en Little Arithmetics. Wake me up before I sleep is een waardige afsluiter en Serpentine een leuk rustpunt, maar beiden zijn niet meer dan dat. De regelmaat van Worst Case Scenario ontbreekt een beetje, maar nog steeds een topplaat!

Leuk, precies dezelfde hier

Dit album van dEUS heb ik als enige studioalbum nog niet beluisterd, For the Roses is alvast erg goed!

Mooie plaat, met voor mij als hoogtepunt: Serpentine maar Gimme the Heat komt tegenwoordig al dicht in de buurt. De afwisseling tussen wat langere en zwaardere nummers en korte en vrolijke nummers is zeer goed voor de afwisseling. Vervelen zal je je zeker niet doen tijdens In a Bar, Under The Sea. Daarom start ik met een ruime 3,5*

Dat zijn er 4 en zodra ik dat ga aanpassen kunnen het er nog maar 3 zijn dus ik laat ze lekker staan (voor altijd Fell off the Floor Man, Little Arithmetics, Gimme the heat en Roses..... ik zou daar nu wel wat in wijzigen denk ik want Theme from Turnpike hoort zeker een vinkje te krijgen, maar ja.....)

Afgelopen zaterdag heb ik "In a Bar, Under the Sea", alweer mijn vierde album van dEUS, aangeschaft. Het zou me niets verbazen dat dit het eerste dEUS-album wordt dat ik met 5 sterren ga beoordelen (alhoewel: op de tweede helft van het album staan een paar liedjes met blaasinstrumenten. Daar moet ik nog wel aan wennen). Werkelijk geweldig. Met name "Gimme the Heat" is prachtig (mijn favoriete dEUS-liedje na "Hotellounge", denk ik).

De eerste drie albums van dEUS vind ik overigens allemaal zeer goed. "Pocket Revolution" vind ik eerlijk gezegd maar een saai album. Ik kan mijn aandacht er nauwelijks bij houden... Er staan net genoeg mooie liedjes op voor een voldoende, maar het houdt ook niet over...

Maar: dit is prachtig!

Aangevinkt: Fell Off The Floor Man, Nine Threads (ja!) en A Shocking Lack Thereof. Laatste is echt ontzettend ondergewaardeerd hier. Die verschrikkelijk lelijke melodie is echt prachtig en de climax is ontzettend beklemmend.

Net als Karl heb ik ook Nine Threads aangevinkt omdat dit nummer symbool staat voor mijn lichte voorkeur voor In a Bar, Under the Sea in vergelijking met Worst Case Scenario. Nét een klein beetje meer diepgang die ik krijg door de jazzinvloeden die in dit nummer natuurlijk sterk naar voren komen, maar ook in andere songs zitten er veel verassingen verwerkt die soms pas na jaren aan het licht komen . Dit is dan ook een cadeautje waar de verpakking nooit helemaal vanaf gescheurd kan worden, ik heb na 4 jaar intensief luisteren in ieder geval niet het gevoel dat ik het helemaal kan doorgronden. En dat maak dEUS voor mij een van de meest interessante bands op aard.

Misschien vinden jullie me wel een grote zeverzak (brabants voor ouwehoer) maar zo voel ik het echt. Volgende maand ga ik de band voor het eerst zien en daarom worden alle albums nogmaals grondig beluisterd.

Maar waar ik eigenlijk écht behoefte heb is een docu of wat meer achtergrondinformatie over de band, want ondanks dat ik de ondoorgrondelijkheid een ongelofelijke pré vind. De onderzoeker in mij wil toch wat meer weten van de band en dan met name een kijkje in het complexe meesterbrein van dhr. Barman. Op 10-10 was er schijnbaar een docu op Canvas maar ik was jarig en daarom ben ik het vergeten. Op het internet circuleert er ook een 7-delige dvd-serie genaamd: dEUS A Shocking Lack of Copyright (schijnbaar legaal). Maar met een snelheid van 1.2 Kb/s komt daar geen schot in.

Excuus voor de paginavulling, maar een PM omtrend bovenstaande wordt zeer gewaardeerd. Terugkomend op In a Bar, Under the Sea voor mij nog steeds duidelijk het beste dEUS-album ooit en daarom een sterretje omhoog: 4.5*. Uit principe verhoog ik alleen met halve sterren, maar ik voorspel dat dit een 5-sterren album wordt; zelden wordt perfectie zo dicht benaderd (zeker in het achterhoofd houdend dat deze gasten nog stééds erg jong waren).

A Shocking Lack of Copyright (geweldige titel overigens!) ken ik niet, maar ik kan je wel zeggen dat de documentaire Tempo of a Restless Soul (verschrikkelijke titel) in ieder geval niet de moeite waard is: je ziet dEUS een paar nummers spelen en Barman hier en daar een interviewtje geven, maar na anderhalf uur heb je echt helemaal niets geleerd.

Het beste album van Deus, een perfecte mix tussen commercie en experiment. En ook hier weer een aantal hoogvliegers als Fell Off the Floor, Man, Gimme the Heat en Supermarketsong. Laatsgenoemde doet me een beetje aan Frank Zappa denken, zonder overigens veel van Zappa te kennen (1 album en een live optreden)

Ik wed dat Memory of a Festival tot stand is gekomen als een Green Day parodie