dEUS - In a Bar, Under the Sea (1996)

zeker één van de beste groepen maar ik denk dat 'the van jets' latr internationaal ook bekend zullen worden en 'the van jets' nog veel goede cd's opnemen (hoop ik eigenlijk ookw el ) maar die 2 zijn niet te vergelijken en dEUS blijft een meestergroep

Zojuist mijn waardering verhoogd van 4,5 naar 5. Absoluut top-album.

Held!!

Deze parel verdient niets minder dan het absolute maximum

heb via deus en zita swoon lou reed, tom waits en jazz ontdekt.
vallen er nog dingen te ontdekken via deze plaat?

Misschien vergezocht...

Probeer Slint - Spiderland eens

luister er nu naar via myspace en staat me inderdaad wel aan, heerlijk gitaargeluid

Ik zoek daar al even achter maar kan nergens het hele album vinden, op geen enkele site . En in de locale bibliotheek is het ook niet te vinden ..

Ook The Velvet Underground is een aanrader. In een interview las ik ooit dat dit Tom Barman z'n favoriete album is. De link met dEUS is ook snel gemaakt vind ik. Bijvoorbeeld het liedje Heroin van Velvet Underground, met het zinnetje 'be the death of me'. Horen we een belletje rinkelen?

De zanger van The Velvet Underground is trouwens Lou Reed dus dat is voor jou mooi meegenomen

Spiderland

Voor te kopen heb ik momenteel niet genoeg geld, daarmee dat ik probeer te huren

Bedankt voor de tip ben, hem gaan halen in de bib en vind het een superalbum, helemaal mijn ding(tom barman heeft dus ook een hele goeie smaak)

Geen dank, als je nog tips wilt óf je hebt iets heel leuks ontdekt dat je gewoon moet delen met iemand...
Dan mag je me altijd PM'en

dEUS os toch ook wel aardig beïnvloed door Captain Beefheart.

Ik ben althans via dEUS bij Beefheart terecht gekomen.

En welke van captain beefheart is het meest aan te raden?

Deze vind ik toch wel sterk.

En in het eerste nummer zie je meteen een link met dEUS.

"Do the low yo yo, take a swing at the dynamo on a day like this
It's hard to keep the animo from drifting away"

Deze In A Bar, Under The Sea is erg moeilijk om te beoordelen, vind ik. Hoewel hier de meeste van m'n dEUS-favorieten op te vinden zijn, wordt het hoge niveau niet overal aangehouden. Hadden een aantal mindere nummers deze plaat niet gehaald, was dit geheid mijn favoriete album aller tijden. Nu is het gewoon een fantastische, grillige CD waarop popdeuntjes worden afgewisseld met experimentelere songs.
De plaat begint met het bluesy I Don't Mind What Ever Happens, eerder een schets dan een uitgewerkt liedje. Weinig memorabel.
Het funky Fell Off The Floor, Man mengt scheuten disco met Beefheartiaanse invloeden. Fe-no-me-naal.
Opening Night is een vrolijk popliedje dat niet onvergetelijk is, maar toch zeker zijn plaats heeft op dit album.
Dan volgt het magistrale Theme From Turnpike, ooit te horen in een aflevering van The Sopranos (met een tekst als 'New Jersey Turnpike riding on a wet night' moest het er natuurlijk eens van komen). Hoewel hier een sample van Mingus wordt gebruikt, heeft dEUS deze song volledig naar zijn hand gezet: de energie die hier wordt opgeroepen is onwaarschijnlijk. Op de dvd No More Video kan je zien hoe dit wordt opgenomen, waarbij Stef Kamiel Carlens op het einde helemaal loos gaat.
Little Arithmetics is pop pur sang en is zelfs een bescheiden hit geweest.
Het hoogtepunt van deze IABUTS is voor mij Gimme The Heat, samen met Hotellounge en Nothing Really Ends het allerbeste dat deze groep heeft voortgebracht. Dit epische nummer bouwt rustig op naar de climax: eerst is er enkel zang door Barman, waarna ook Craig Ward zijn neus aan het venster komt steken. Deze vocale strijd lijkt geen winnaar op te leveren, tot SKC er zich op 5.19 gaat mee bemoeien en zijn duivels ontbindt ('I'm craving more and more').
Serpentine is zo'n typische, rustige parel. Omwille van dit soort liederen is dEUS mijn favoriete band: ze wisselen wilde chaos af met ontroerende luisterliedjes van een ongekend niveau.
A Shocking Lack Thereof, dat net als het fantastische Let's See Who Goes Down First op The Ideal Crash van de hand is van Klaas Janzoons, is een erg lekker nummer en sluit de prima eerste helft van deze plaat af. Het poppy Supermarketsong en het extraverte Memory Of A Festival zijn leuk, maar ook niets meer.
Guilty pleasures is een aardige song, maar haalt wat mij betreft net als de twee voorgangers het niveau van de rest van de plaat niet.
Het jazzy Nine Threads van de hand van Ward doet denken aan Chet Baker en trekt het wervelende slot van dit album op gang.
Het prachtige Disappointed In The Sun vind ik één van de mooiste nummers van dEUS, waarin Barman toont dat hij de prachtige melodieën zomaar uit zijn mouw schudt.
Dan volgt de dreigende live-favoriet Roses: Barman wilde Nirvana kopiëren en doet dit met verve. W-A-T een song!
Afsluiten doet het ondergewaardeerde Wake Me Up Before I Sleep, een prachtig nummer voor in de late uurtjes. Heel erg ontroerend.
Zo is IABUTS minder consistent dan The Ideal Crash en Worst Case Scenario, maar deze ruwe diamant zal ik voor eeuwig koesteren.

Mooi verhaal en erg herkenbaar wat je schrijft

Mede door je verhaal en snel weer even wat herinneringen ophalen door snel door het album heen te raggen een halve ster erbij

zalige plaat met enkele minpuntjes als supermarketsong en memory of a festival maar voor de rest echt een prachtplaat. komt geregeld uit de kast en dan word ik bij momenten extatisch: roses, fell of the floor, man , theme from turnpike en nog vele andere

Haha, super market song is één van mijn favorieten

Bij mij ook, echt heerlijke meezinger

Supermarketsong blijft ook één van mijn favorieten. Geniaal in zijn eenvoud. I like.

Top album, moeilijk om 3 favoriete liedjes aan te duiden. Over Supermarketsong heb ik zitten twijfelen maar ik begin steeds meer en meer te denken dat alle nummers eenzelfde sterk niveau halen en dit het beste werk is van de heren. Enig minpunt is het liedje: Memory of a Festival. Maarja, dat duurt gelukkig niet zo lang ...

Mooi vervolg op WCS. Een enkele keer wat vlakker dan het debuut, dus een halfje minder.

Toch wel 1 van de beste platen allertijden, de variatie en veelheid aan verschillende genres is hier verbazend.
Zowel een vrolijk popnummer (opening night) als een jazznummertje (nine threads) als een punknummertje en ga zo maar verder. Soms zelfs verschillende genres in 1 nummer, fell off the floor man mag dan wel een alternatief rocknummer zijn, in het midden komen er toch maar opeens discotunes voor.
En het knappe aan dit plaatje is dat het nogal allemaal lukt ook, ondanks de verschillende genres blijft het een mooi in elkaar vloeiend geheel. Het is een trip door muziekland dat het beste wat daar te vinden valt mooi combineert. Dankzij die variatie is het ook een unieke plaat geworden maar dat komt natuurlijk ook gewoon door de manier waarop barman en zijn vrienden liedjes schrijven. Theme from a turnpike is een volstrekt uniek nummer dat je van je sokken blaast( zeker live), roses is ook zo'n nummer dat perfect in elkaar zit en naar een mooie climax opbouwt.
Dat is dan ook de kracht van deze muziek: ze verbaast je en laat je gewoon versteld staan van de vindingrijkheid van deze supergroep. Dit is dan ook elke keer weer genieten en ik raak hem maar niet beu. Superplaat die NOG beter is dan het debuut, chapeau hiervoor.

dat kon ik niet beter zeggen, enkel de laatste zin vind ik niet juist

Kan ik goed begrijpen want de voorganger is natuurlijk ook met gemak 5* waard, alleen vind ik deze net nog dat ietsje extra hebben . dEUS is dan ook zo goed.... keer op keer kwaliteit.

Zonder enige twijfel de sterkste dEUS-plaat. Ze hebben voor mij persoonlijk drie 5,0*-platen en één 4,5* plaat (ga maar raden welke...), maar dit is toch de mooiste. De enorme diversiteit aan genres (zoals hierboven al genoemd werd) doet mij in dit geval heel veel goeds, met het prachtige Disappointed In The Sun als hoogtepunt. Maar van het funky Fell Off The Floor, Man tot het ingetogen Serpentine; alles is gewoon goed op dit album.

Niet zonder reden mijn nummer 3 allertijden.

Superalbum, en het blijft sterk..... Maarre, ff offtopic, BRILJANTE TOP TIEN LARSCH!!

Op mijn 17e luisterde in nog niet naar Dylan. Ook niet naar dEUS, maar die bestonden toen nog niet.....