dEUS - In a Bar, Under the Sea (1996)

Bedankt, die van jou mag er ook wezen, Pet Sounds en On The Beach zijn geweldig! En er zijn veel meer 17-jarigen die Bob Dylan luisteren hoor (maar ík luisterde het al op mijn zestiende hoor! ).

En ik wil Feeder trouwens nog even bedanken (veelstelaat maar goed), dankzij zijn tip op deze pagina ben ik Spiderland gaan luisteren, echt prachtig.

Om nog maar wat ontopics toe te voegen:

dEUS zou wat vaker de viool moeten gebruiken. Zoals in Gimme The Heat, maakt het nummer echt af.

Gebruiken ze ook vrij vaak, toch?

(Ik geloof ook in Roses, Suds&Soda, Let's See Who Comes Down First etc.)

inderdaad, de viool wordt volgens mij bijna overal gebruikt, maar in een minder opvallende rol dan vb. op suds 'n soda

Welke nummers nog meer dan afgezien de drie die levenvergeten (Let's See Who Goes Down First toch?) noemt? Of het ligt gewoon aan mijn oren?

vb. in de nieuwe single: slow, geen prominente rol, maar wel aanwezig

geniale plaat

De eerste luisterbeurt vond ik 't verschrikkelijk en kwam ik niet verder dan het tweede nummer. Nu begint het wel te wennen en, wat zeg ik, het begint zelfs goed te klinken. Erg goed. Ik begin op 4*.

Voor je het weet zijn dat er 5, echt een album dat eens je het snapt tot je favorieten gaat behoren.

Pocket Revolution wist me een aantal jaren geleden niet genoeg te prikkelen om het andere werk van dEUS te checken. Het nieuwe album blijkbaar wel (en alle aandacht die er op dit moment voor dEUS is helpt natuurlijk ook). Zodoende kom ik dus bij dit album uit. Volstrekt andere koek dan de laatste twee, maar het spreekt me vooralsnog erg aan

er is hoop hoor, ik kwam niet verder dan 4 nummers. Theme from turnpike sloeg echt alles. Nu is ie geniaal, en niet meer weg te slaan uit me cd-speler en uit me hoofd.

Het tweede album van dEUS is merkelijk rustiger dan het debuut: geen stevige gitaarrockers meer maar sfeervolle en gevarieerde songs waarin diverse stijlen (psychedelica, jazz) zijn verwerkt met avontuurlijke arrangementen, waarmee dEUS bewijst de interessantste Belgische band te zijn.
Het filmische "Theme from Turnpike", het wat meer conventionele "Little Arithmetics" en "Roses" zijn inderdaad prijsbeesten, maar een song als "Disappointed in the Sun" is minstens zo prachtig.

Alhoewel ik Pocket Revolution zwaar onderschat vind, vind ik dit albim toch nogaltijd het beste van dEUS.Ik heb nu ook eindelijk Supermarketsong helemaal goedgekeurd

Ik vrees... dat je best wel eens gelijk kunt hebben Halfje erbij.

Ik was een beetje aan het Youtuben op dEUS live-nummers, kwam ik Roses tegen, die plaat had ik nog nooit gehoord. Wat een nummer is dat zeg. Geweldig! Morgen eens heel de plaat beluisteren!

Voila, vandaag deze ook binnengekregen, via De Morgenactie. Nu heb ik al hun reguliere albums, op Vantage Point na, maar dat is voorlopig nog niet nodig

dEUS, Thank you for the Roses, and for this magnificent album, of course;
Little Arithmetics is behoorlijk braaf naar dEUS-normen, Theme From Turnpike is geniaal, net als het wat zenugachtig startende maar ontzettend sterke Fell Off the Floor Man.
Supermarketsong en het wiegende Serpentine zijn puik en héérlijke luisterpopliedjes.
Puik album van Belgische topband; ****

Klopt allemaal, ik begin het album nog steeds meer te waarderen aangezien ik het nu ook gekocht heb. Eveneens via de Morgen, volgende week trouwens maar achter OK Computer aan
Toch vind ik Worst Case Scenario nog altijd beter!
Ondanks dat denk ik dat deze binnenkort toch kans maakt om op een 4,5* uit te komen, en dat zou dan de 4de van dEUS zijn.

Wat is Nine Threads toch een mooi liedje. Je zou het haast jammer vinden dat Disappointed in the Sun en Roses erop volgen, die je dat nummer helemaal doen vergeten.

bedoel je hiermee dat je roses en DITS niet goed vind?

Het tegenovergestelde juist. Roses en Disappointed in the Sun zijn zo goed, dat Nine Threads er minder goed door lijkt

Wake Me Up Before I Sleep is trouwens ook niet mis

Van de 'grote 3' van dEUS is dit naar mijn mening de minst toegankelijk en minst coherente plaat. Terwijl WCS en TIC al lang op 4,5* staan, heeft deze nog steeds geen quotering gekregen van mij. Dat zegt wel iets over hoe ik tegenover deze plaat sta, denk ik.

Het geniale (Roses, Little Arithmetics) wordt afgewisseld met goede nummers (Fell off the floor, Serpentine), leuke deuntjes (Opening night, Memory of a festival) en een heleboel nummers die niet slecht zijn, maar ook niet echt opvallen.
Theme from Turnpike heb ik altijd overroepen gevonden, nooit begrepen wat daar zo geweldig aan is.

Een plaat met ups en downs dus. Misschien weet het me ooit nog te vatten, maar voorlopig vind ik deze een trapje lager staan dan de twee beste dEUS-platen.

3,5*

Enige plaat van deze band die mij echt kan bekoren, hoewel de sterke nummers duidelijk op kant A staan. 1 t/m 5 zijn vlekkeloos. 7 is een juweeltje. Bij de andere nummers wil de verveling wel eens toeslaan.

Na beluistering van de eerste twee albums van deze uitstekende band, ben ik erachter dat ik toch meer op heb met hun latere werk. Als ik ze 10 jaar geleden al kende, dan was dat misschien anders geweest.

nog altijd beste deus voor mij , na 5 cd's van hen , is dit de beste !

Ik kan er nooit echt lekker inkomen, die muziek van dEUS, of de reden dat men dit toch zo fantastisch vindt. Toch is dit mijn favoriet van al wat ik van deze band heb beluisterd, waarschijnlijk door de aanwezigheid van Stef Kamil Carlens!

Hij tilt de plaat wel naar een hoger niveau, inderdaad. Dat ge-'I'm craving more and more' op Gimme The Heat; kippenvel

dEUS met hem was ook gewoon beter vind ik. Sinds Stef weg is, is het ruwe en ongeplijste ook een beetje weg. En dat vind ik net zo boeiend aan dit album. Geen regels of onderscheid in genres, gewoon doen wat je wil en dat op schitterende wijze. Magnifiek album

Ik ben het helemaal met je eens! Met name roses is briljant. Thank you for the roses, for the roses!

Geen dank.

Ik heb dit album opgezet, en het eerste wat me te binnen schoot was dat dit verdomd veel op the murder mistery, van The Velvet Underground lijkt.