Van der Graaf Generator - Pawn Hearts (1971)

mijn stem
4,03
137 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Lemmings (Including Cog) (11:39)
  2. Man-Erg (10:21)
  3. A Plague of Lighthouse Keepers (23:05)
  4. Theme One [Original Mix] * (3:15)
  5. W [First Version] * (5:04)
  6. Angle of Incidents * (4:48)
  7. Ponker's Theme * (1:28)
  8. Diminutions * (6:00)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 45:05
96 BERICHTEN 2 MENINGEN
zoeken in:
avatar van bikkel2
3,5
0
Ik ben nu Still Life helemaal aan het beluisteren. Sfeer van deze plaat bevalt me tot nu toe goed.

avatar van axel33
5,0
0
Same here! Ik rende er eerst voor weg, maar toen ik er eens goed voor ging zitten en even doorbeet begon het al snel uit te groeien tot één van m'n absolute favorieten.

avatar van Misterfool
5,0
0
Een chemische reactie is in de muziekwereld niet te veinzen. Deze muzikale reacties worden opgewekt door muzikanten die op grandioze wijze samenwerken. Het mag dan geheel tegen de natuurwetten ingaan, maar bij deze reacties is het eindproduct vaak meer dan de som der delen. De energie die bij dit album van “Van Der Graaf Generator” vrij kwam, was zelfs genoeg om een kleine stad van energie te voorzien.
-
“Pawn hearts” is een meesterwerk!. Het album bevat slechts 3 composities, maar elk is een voltreffer. De eerste keer dat ik dit album beluisterde, was ik daarentegen nog niet zo lovend. Deze plaat is namelijk de meest chaotische in het oeuvre van de heren en daardoor behoorlijk ontoegankelijk.
Als het kwartje dan toch eenmaal valt, is het enthousiasme des te groter.
For if the sky is seeded death
What is the point in catching breath? Expel it!’

-
Opener Lemmings is een zwaar explosief; nihilisme ten top. Blinde volgelingen die zonder blikken en blozen zich van een klif afwerpen. De muziek weet deze waanzin wonderbaarlijk te evenaren. Het marsachtige ritme zorgt voor een nerveus tempo. De muziek knijpt ons de adem af, we kunnen enkel naar voren lopen. De zang van “Hammil” is punk-achtig, hij spuwt zijn teksten eruit.
-
Man-erg is het minst chaotische nummer van deze plaat en daardoor ook het meest typerend voor de rest van het oeuvre van VDGG. Het is een Ballad, die regelmatig wordt opgeschrikt door boosaardige jazz-fusionpartijen. Het nummer heeft een haast Hammer-Horror-achtig sfeertje: Een man die vecht tegen zijn moorddadige impulsen, verwoordt met de nodige Bijbelse metaforiek. De stem van Peter Hammil past hier goed bij.

But stalking in my cloisters hang the acolytes of gloom
and Death's Head throws his cloak into the corner of my room
and I am doomed

-
“A Plague of light house keepers” is het magnum opus van deze band. Dit is zo´n een zeldzaam briljant nummer dat ik na ruim 5 jaar er nog kippenvel van krijg. 23 minuten lang zit ik nagelbijtend te luisteren, gekluisterd aan mijn koptelefoon. De spanning komt alleen al van het geweldige concept. Een operateur van een lichthuis wordt achtergelaten en vergeten; hij is ten dode opgeschreven. We horen zijn laatste gedachten.
-
Het nummer opent op grandioze wijze. Heerlijk dreigend wordt het concept uit de doeken gedaan. De manier waarop de band wisselt tussen Sferische soundscapes en agressieve, moedeloze passages zorgt voor een indrukwekkend fresco. De torenwachter die nerveus op zoek is naar een uitweg, maar steeds meer doorkrijgt dat zijn zoektocht hopeloos is.
-
Op het hoogtepunt gaat het nummer helemaal los. Het hoofdpersoon wordt helemaal gek en ziet overal spoken. Muzikaal gebeurt het zelfde. De mellotron spookt als een kwelgeest door het nummer heen. Onverwacht worden vredige piano’s ingezet. Is onze wachter gered. Nee! Op sarcastische wijze wordt zijn dood als verlossing gepresenteerd.
-
I am a lonely man...my solitude is true
my eyes have borne stark witness
and now my knights are numbered too.

-
Kan ik nog slechte punten noemen? Ja, maar daarvoor zou ik haast een onredelijk kritische blik moeten aanmeten. Dit album is net iets vermoeiender dan Godbluff. Of beter gezegd, dit album is minder compact dan zijn opvolger, waardoor ik die net iets hoger aansla.
-
Desondanks mogen we stellen dat we hier met een klassieker van doen hebben. Geniale dramatiek! regelmatig over de top? Zeker, maar noem maar eens een plaat die nog meer spanning op weet te wekken. Dat zijn er niet zo veel , kan ik je vertellen! Pawn hearts is chaotisch, dreigend en filmisch, maar bovenal een van de beste progrockalbums die ik ooit gehoord heb. Meesterwerkje!

 
0
Aquila
geplaatst:
Leuk om te lezen, laat ik nu net Man-Erg altijd een van de meest chaotische VDGG nummers gevonden hebben. Was je bij het concert dit voorjaar? Dan moet je zeker genoten hebben van Plague 'live'.

avatar van Misterfool
5,0
0
Helaas niet, ik was in juni/juli nogal druk met tentamens en met de voorbereiding van mijn bestuursfunctie dit jaar. Ik moet sowieso nog eens beginnen met het bezoeken van live-shows. Wel ken ik deze live-versie.

avatar van uffing
5,0
0
Geweldige recensie Misterfool. Ik heb me nooit zo in de teksten van dit album verdiept, de muziek was al intens genoeg. Door jou stukje ga ik die teksten toch maar eens wat verder uitpluizen; het kan alleen maar een nog intensere luisterbeleving opleveren.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.